quote:
Rellen is gewoon kankervet'
Zondag won Ajax de beker en maandag was de huldiging. Het Leidseplein veranderde in een slagveld waar voetballiefhebbers de strijd aangingen met alles wat ze maar kon vinden op en rond het plein met de ME natuurlijk als allergrootste vijand. Een anonieme Ajax-fan (17 jaar) vertelt Wessel over die avond en legt uit wat er zo leuk is aan rellen.
'Zondag was de wedstrijd, dat was gewoon kankermooi, maandag de huldiging, dat zou ook wat beloven,' begint de jongen zijn verhaal enthousiast. 'De huldiging zelf was gewoon gezellig. Er waren zo'n tienduizend man en alles verliep tamelijk rustig. Voor elke ajacied is het natuurlijk kankervet, om samen met je spelers de overwinning te vieren, om Blind de laatste eer te bewijzen en hem een mooi afscheid te geven en Jaakke even te laten weten; dat ie op mag rotten. En niet te vergeten is het gewoon gezellig samen met alle andere ajacieden natuurlijk,' voegt meneer er snel aan toe.
'Het laatste fluitsignaal wordt gegeven en iedereen wordt vriendelijk gevraagd om het plein te verlaten. De dagjesmensen gingen gewoon netjes weg, en de harde kern en wat dronken boeren bleven over. Er werd hard gezongen, hier en daar een bommetje dat afging, een klein fikkie van één bij één en er werd naar Jaakke geroepen, omdat hij te laf was om op het bordes te komen. Dit vond de ME allemaal niet zo leuk.' Voegt hij er met een ontdeugend lachje aan toe. 'Maar ze zochten ook gewoon een rede om het plein leeg te vegen. Er volgde een paar charges van paardjes. Je kent het allemaal wel. Dit ging nog vrij rustig en was meer een soort waarschuwing. Iedereen die niet wilde rellen ging nu weg, want die wisten wel hoe laat het nu was. Je zag ook wel wat voor mensen er over bleven en waar ze op uit waren; allemaal Burberry-petjes en Lacoste-kleding.'
'De ME stond heel zwak, op een afstandje te kijken'
'We trokken met de harde kern, zonder al die boeren en dagjesmensen -zeg maar met de echte Ajax-hooligans-, de Korte Leidsedwarsstraat in. Daar waren vier verdwaalde ME-mensen. Die werden dus even flink aangepakt met alles wat we maar op de grond konden vinden. Ja jongen, dat hadden ze even flink fout geregeld,' kan hij er nog steeds om lachen. 'De vier zakte terug en kregen versterking uit zijstraatjes. We zijn nog steeds ver in de meerderheid en rukken dus gewoon op, totdat we een leeg politiebusje zien staan in de straat richting het Max Eeuweplein. Die was dus de lul en daar werden de ruitjes van ingekankerd. Daarna werd ie omgegooid en werd er “En wie niet springt die is geen jood!” gezongen en gesprongen op het politiebusje,' zegt hij euforisch. 'De ME stond heel zwak, op een afstandje te kijken, omdat ze zwaar in de minderheid waren. Die werden dus ook nog even flink bekogeld. Uiteindelijk werden er harde charges uitgevoerd en moesten we ook wel naar achter. Bij charges moet je altijd zakken. Je kan moeilijk blijven staan toch? Nou toen kwam het waterkanon te voorschijn. Nu was het helemaal feest met het speelgoedautootje,' vertelt hij met glunderende natte oogjes. 'Er werd fanatiek 'Amsterdam!! Hooligans!!' geschreeuwd en de ME werd een beetje uitgedaagd. Is wel leuk, want dat beetje water kan je toch niks doen. Alleen maar lekker met die zon.'
'Uiteindelijk werd het midden van de Leidse leeg geveegd. Vooral met auto's en mannen. De paarden stonden voor het grootste deel alweer op stal. Iedereen werd in kleine groepen uiteengedreven, zodat we nog maar weinig konden uitrichten. De ongeveer honderd man harde kern die overbleef, spiltste zich in verschillende kleine groepen van twintig of minder. Ik kwam zelf met een klein aantal op het Max Eeuweplein terecht, samen met een paar Marokkaantjes die vervelend zaten te doen. Maar die werden effe op hun plek gezet door de oude garde. Zo was er een Marokkaan die keihard “Rellen!!!” schreeuwde. “Rellen? Niks rellen.” Paf, lag ie op de grond door een klap op z'n pan van een hooligan,' lacht de zeventienjarige Ajax-fan. 'We probeerde nog wel echt wat te rellen, maar dat had weinig zin, omdat we maar met twintig man waren, waarvan een groot deel bestond uit enkel praatjesmakers. Ze zingen wel stoer en doen ook wel mee, maar als het er op aan komt, zijn ze ook meteen als eerste weg. Stelletje meelopers,' zegt hij verbitterd. Hij is er duidelijk nog steeds boos om.
'Ze hadden van te voren al foto's van me, dus ze weten me te vinden.'
'Bovendien kwamen die kankerstille nu ook uit de busjes om hun werk te doen. Ze pakten afgezonderde mensen op die nog stenen aan het gooien waren. Zo was er bijvoorbeeld een man, die zomaar stenen ging gooien op een ME-busje dat voorbij reed. Helemáál niet vet, en fokking dom. Een camera vol op je porem (op al die ME-busjes zitten camera's) en drie stille achter je aan. Hupakee, opgepakt. Kankerdom. Het heeft ook helemaal geen zin. Je moet die kankerlijers die er in zitten beuken en niet dat busje zelf.'
'Gelukkig hadden veel mensen zich goed bedekt met petjes en sjaals en hadden zich goed voorbereid. Toch zullen er nog wel kankerveel opgepakt worden denk ik. Zeker vijftig, misschien wel honderd man, aangezien het aantal meelopers groot was en die ook gewoon worden opgepakt. Medeplichtig heh,' stelt hij vast. 'Zelf ben ik ook wel bang, want ze hebben veel beeldmateriaal en ze hadden ook al foto's van me van te voren, dus ze weten me te vinden. Tot nu toe hebben er zo'n vijfenveertig arrestaties plaatsgevonden. Dat is best weinig en het aantal rake klappen dat is uitgedeeld door de ME viel behoorlijk mee, maar ze waren gewoon in de minderheid. Normaal zijn ze met meer dan genoeg, maar nu waren we en met de harde kern en met al die meelopers, dus kwamen we al gauw op het dubbele.'
'Om vernielingen te voorkomen waren de Marnixstraat en Leidsestraat van te voren afgesloten om de winkels voor de glaasjes te behoeden, want er werd wel veel vernield zeg maar. Dat vernielen vind ik een beetje onzin en wordt vaak ook gedaan door die meelopertjes die zich dan willen bewijzen, of zich net iets te groot voelen met zo'n grote groep. Maar die rellen zelf zijn zķ vet. Rellen is gewoon een kick.' Punt. 'Die adrenaline die dan door je lichaam giert als je daar sterk en machtig staat met je vrienden is gewoon heel erg vet, en al helemaal als de ME het uitlokt zoals maandag, omdat er helemaal geen reden was om het plein schoon te vegen. Alleen een beetje zingen, bommetjes afsteken en een klein fikkie stoken van één bij één.'