[HOOLS] Hét VBL-café #1160: Paaseieren/voetballen schilderen

quote:

Op zaterdag 15 april 2006 17:26 schreef Da_Sandman het volgende:
Tis hier druk geweest vanmiddag

quote:

Op zaterdag 15 april 2006 17:36 schreef tong80 het volgende:
Feli Digger van wie hebben ze gewonnen ?

quote:

Op zaterdag 15 april 2006 17:57 schreef tong80 het volgende:
NIVO-Sparta, mijn cluppie, wint vanmiddag met 0-1 uit tegen Nunspeet die vanmiddag kampioen konden worden. 1500 toeschouwers dropen af.

quote:

Op zaterdag 15 april 2006 18:29 schreef golfer het volgende:
Net op het journaal een item over het feit dat men tegenwoordig met Pasen bijna net zo veel lekkere dingen eet als met Kerst.
Het was vanmiddag in de winkels te merken en wij hebben ook allerlei lekkere zaken als kwarteleitjes en truffelsalami in huis gehaald.
Zo komen we de pasen wel vretent door.

quote:

Juichen
Voetbal is een leuk spelletje. Je moet dat ook wel vinden, anders hou je het niet lang vol bij Den Bosch. Zeker als ouder niet. Toch zijn er een aantal trends in het voetbal waar ik het mijne van denk. Als voorbeeld noem ik de “samenzang” voor aanvang van de wedstrijd. Ik vraag me af wie er ooit op dat idee is gekomen en vooral; waarom?? Is het om de tegenstander te intimideren? Is het bedoeld om de vocale talenten te demonstreren? Is het bedoeld om een “wij-gevoel” te creëren? Ik weet het niet. Volgens mij wordt er zoiets geroepen als; “WIE ZIJN WIJ?” Dat wordt in de scrum dan beantwoord met “DEN BOSCH!!”, waarna dit nog een keer wordt her-haald. Dit alles om de tegenstander er maar even van te doordringen dat wij echt Den Bosch zijn, maar dat wisten ze waarschijnlijk al. Dan wordt er vol-gens mij geroepen; “WAT GAAN WE DOEN??” Het antwoord laat zich ra-den; “WINNEN!!!” Het zou op z’n minst van originaliteit getuigen om eens een keer “VERLIEZEN!!” te gaan roepen. Of; “WE WETEN HET NIET!!!ALS IEDEREEN IN VORM IS GAAN WE WINNEN, MAAR DAT HANGT OOK EEN BEETJE VAN DE TEGENSTANDER AF!!” Kijk, ik snap dat dat allemaal een beetje lang duurt, maar je intimideert de tegen-stander dan wel, want dat verwachten ze nooit! Snel aftrappen en voordat de vijand erachter is gekomen wat er nou eigenlijk werd geroepen staan we al met 1-0 voor. ’t Is maar een ideetje.

Een ander punt is; het toernooi.
Kijk, ik vind toernooien hartstikke leuk en verheug me er werkelijk op. Al die wedstrijden, al dat gereken, dan de fi-nalewedstrijden, al die spanning; heerlijk. Maar dan komt het onvermij-delijke; de prijsuitreiking…….. Ver-schrikkelijk. Het is tegenwoordig mo-de om iedereen te bedanken. Eerst moet de organisatie iedereen bedan-ken, daarna komen de sponsors aan de beurt, daarna de mannen in het zwart, daarna het kantine-personeel, daarna worden alle vrijwilligers nog met naam en toenaam genoemd en net als je van plan bent om maar ge-woon terug de kantine in te gaan voor een “balletje-met” worden de bekers uitgedeeld. Vroeger was dat zo ge-piept; Die waren laatste, die 4e, enz. en de winnaar van het toernooi is ge-worden…..””. Huppakee, bekers uitde-len aan de aanvoerder en klaar is Kees. Tegenwoordig komt, als je ge-luk hebt, alleen de aanvoerder naar voren. Eigenlijk moet die alleen de beker ontvangen en dan wegwezen, maar nee….die gaat ook nog eens de organisatie bedanken, de sponsors, de mannen in het zwart, het kantine-personeel enz. En dat doet dus iedere aanvoerder!!! Soms is alleen de aan-voerder niet genoeg, dan komt het he-le team mee!!!! En dan gaan ze weer die scrum doen en weer die Yell …..
Lieve aanvoerders van Den Bosch… willen jullie nu, met ingang van het eerstvolgende toernooi, gewoon die beker op gaan halen en dan, onder het uitspreken van een vriendelijk “dank U wel”, terug lopen naar je ei-gen team en dan daar je eigen feestje vieren?? Ik vind dat eigenlijk wel zo prettig.
Trouwens nog zo iets; juichen. Ik vind het prachtig om een doelpunt te zien en ook het juichen hoort daar bij. Maar doe het alsjeblieft normaal. Geen shirts over je hoofd, met daar-onder een shirt waarop staat “voor mamma”, geen kipachtige dansjes langs de zijlijn, geen salsabewegin-gen bij de cornervlag, geen vinger-op-de-mond-en-langs-de-tribune-lopen, geen “hoopje-maken” (waarbij de doelpuntenmaker zo ongeveer uitge-graven moet worden) en ook geen gespring over reclameborden (waarbij je dan tegen de hekken naar je pu-bliek opzwepende bewegingen maakt), nee…..gewoon juichen.
En dan weer overgaan tot de orde van de dag. Wie zou daar toch mee begonnen zijn? Het zal wel een Aja-cied zijn. Of nee…..nu weet ik het weer. Ik was erbij. Hij maakte drie doelpunten en op een gegeven mo-ment rende hij naar de cornervlag …rukte die eruit .. en begon ermee te zwaaien. Voor de duidelijkheid….
Hij was de eerste… en ook de enige die dat mocht doen!!! Kijk, als je drie keer scoort tegen Ajax dan sta je voor mij zo ongeveer op dezelfde hoogte als Nelson Mandela, Wendy van Dijk, Napoleon, Anita Witzier, Churchill, Daphne Deckers, Willem Drees en Margot Schreuders.

Maar, alleen Hij mocht zo juichen vergeet dat niet!!

quote:

AMSTERDAM - In het blad Esquire staat deze maand in de column van voetbalanalist Hugo Borst een opmerkelijke beschuldiging. “Heleen van Royen heeft me aangerand.”


Het incident waarover Borst schrijft, heeft volgens Entertainment Live betrekking op het boekenbal waar Van Royen te diep in het glaasje zou hebben gekeken. “Opeens begon ze me te zoenen en ik probeerde haar van me af te duwen. Dit was bijna onmogelijk,” quote het entertainmentprogramma Borst.

Een koekje van eigen deeg voor schrijfster Van Royen, die een 'open relatie' met presentator Ton van Royen heeft. Zij was het immers die ooit Rob Oudkerk aan de schandpaal nagelde door in haar eigen column te berichten over zijn drugsgebruik en bezoekjes aan prostituees.

quote:

Op zaterdag 15 april 2006 18:50 schreef tong80 het volgende:
Ik bel hem ff op