Over vertrouwen. Vertrouwen hebben in je dromen ook. Niet zeggen dat dromen niet gemaakt zijn om dromen te blijven. Dromen koesteren en zeggen dat dromen uit kunnen komen als je gelooft in die droom.
Als ik zeg dat ik een systeem wil bouwen dat alles-bevattend is, dan kan ik gaan twijfelen aan mezelf en zeggen dat ik het niet kan. Of ik zeg dat ik alles kan waar ik in geloof en waar ik over droom.
En dan zoek ik dus vanzelf een weg om die droom te verwezenlijken. Dan ga ik buiten zitten en cijfers opschrijven en tekeningen maken die ergens voor staan. Dan ga ik woorden koppelen aan cijfers en ga zo door. Omdat ik geloof in wat ik doe.
En dan kan het nog 10 jaar duren of 20 jaar. Ik stop niet ermee. Ik ga mijn dromen waar maken, in ieder geval ga ik alles doen om ze waar te maken. Ik zie het als doel in mijn leven om dromen waar te maken.
En dat vertel ik ze straks ook op dat gesprek. Dat ik helemaal geen hulp nodig heb in mijn levenspad, dat ik zelf verdomde goed weet welke weg ik moet opgaan. Omdat mijn levenspad duidelijke vormen heeft en dat ik niet eens echt moeite hoef te doen om de weg te volgen die leidt tot mekka of het paradijs.
Ik ben dus al in het paradijs maar het paradijs is nog lang niet afgerond. Het paradijs kent geen beperkingen en is ultiem. In ieder geval kun je alles toevoegen aan het paradijs.
Zo, nog 30 minuten en ik moet de deur uit. Gesprek voeren
Gaan ze proberen om voor mij te denken, ik denk voor mezelf. Ik heb totaal geen behoefte aan mensen die denken dat ze weten wat goed voor mij is. Ik weet zelf wat goed voor me is. Iedere vorm van bepalingen door mensen die niet weten wat goed voor mij is, dat zorgt voor een dwaalspoor.
En dwaalsporen is het laatste waar ik behoefte aan heb
![]()
Daarom volg ik liever mijn eigen weg
![]()
Had het daar met mijn brother over, die zegt ook altijd " Het is de mens eigen dat ze zich bemoeien met anderen". Dan is het wel het beroep van die mensen om anderen te zeggen hoe ze leven moeten, maar dan moeten ze maar gaan koken of schilderen. Het beroep van die mensen waar ik straks mee ga praten dus
![]()
En dan is het een grappig scenario, want ik geef nooit toe. Straks zal ik weer gaan praten met ze
![]()
En dan zeg ik weer dat ik een eigen weg heb te bewandelen en dan is de reactie lachen altijd. Hoe ze reageren daarop
![]()
Mij hoef je niet te zeggen hoe ik leven moet
![]()
Van mijn part loop ik altijd in mijn ondergoed, of in mijn blote reet.
Dat moeten ze in de zorg nog uitvinden, dat mensen een eigen weg te bewandelen hebben ook.
Sight_key als user was een uit de hand gelopen iets en is derhalve niet meer actief.