Slank de zomer in XXVIII!

zou doner kebab eigenlijk Cal.rijk zijn?

quote:

Op zaterdag 18 maart 2006 12:14 schreef Isabeau het volgende:
Nou eh, ik had een flinke pizza genomen met veel bodem (zoals in een pizzeria) dan lekker veel salami erop (3 broodbeleg) en ook 3 broodbeleg kaas en toen zat ik al op de 1700 kcal...

Gaan we dus niet doen...
Eet ik veel liever een lekkere salade!
Vind ik ook superlekker en die pizza is een stuk minder lekker nu ik weet hoeveel ik er voor moet doen om dat weer te compenseren..

damn , wat relaxt dat ik gewoon lekker kan eten wat ik wil

lijkt me zuur een jojo te zijn, sterkte dames en heren hier

Vandaag heb ik me keurig netjes aan mijn hoeveelheid calorieen gehouden. Ik heb hele dag zitten (proberen) te leren met een pot thee naast me, dus ik heb in ieder geval ook genoeg gedronken.

Nu nog echt goed leren voor mijn tentamen.

Naja, wat is het uiteindelijk geworden:

Ik heb geen woord meer gehoord over het uit eten gaan..
_{misschien dat ie dit stiekem gelezen heeft?}

Maar we hebben thuis pizza gegeten. En ik heb een pizza gemaakt met tomatensaus, champignons, paprika en een beetje kaas... géén salami voor mij dus!
Heb uiteindelijk een stuk gegeten dat ongeveer 1/4 beslaat van een hele pizza bij de pizzeria,
dus gekeken naar isabeau's berekeningen 1700 kcal voor een hele, euhm, heb ik ongeveer 425 kcal gegeten...valt allemaal nog dik mee dus!
Had vandaag nog maar 11 punten gegeten, dus volgens mij blijft het binnen de perken én ik heb lekker gegeten

Dat is wel vaag dan, maar aan de andere kant wel lekker dat je toch pizza hebt kunnen eten maar dan zonder gezeur .

Ik heb zojuist de hele enorme afwas die er nog stond EN die van mijn huisgenote gedaan, en nu moet ik echt weer gaan leren.

quote:

Op zaterdag 18 maart 2006 13:11 schreef _Supreme het volgende:
zou doner kebab eigenlijk Cal.rijk zijn?

Eh, wat denk je zelf? Het vet druipt er vanaf.

quote:

Op zaterdag 18 maart 2006 16:19 schreef Pumatje het volgende:
damn , wat relaxt dat ik gewoon lekker kan eten wat ik wil

lijkt me zuur een jojo te zijn, sterkte dames en heren hier

Nou, bedankt. Fijn dat jij er geen last van hebt.
Ik wou dat ik ook kon eten wat ik wil. Maar goed, als ik op mijn streefgewicht ben ga ik gewoon lekker veel sporten, dan heb ik in elk geval wat meer rek.

quote:

Op zaterdag 18 maart 2006 19:36 schreef Klein het volgende:
Naja, wat is het uiteindelijk geworden:

Ik heb geen woord meer gehoord over het uit eten gaan..
_{misschien dat ie dit stiekem gelezen heeft?}

Of hij heeft ingezien dat het wel erg ongevoelig van hem was om jou min of meer te dwingen je dieet op te geven, terwijl je er zo hard voor werkt. Daar zou hij toch wel uit moeten kunnen afleiden dat het erg belangrijk voor je is, als hij dat al niet doorhad. Toen ik dat las had ik echt zoiets van: wat is dit nou voor actie?
Raar trouwens ook dat zijn plezier in het etentje wordt beïnvloed door wat jij eet. Met een salade zit je toch nog steeds gezellig samen in een restaurantje?

Maar goed, fijn dat je toch lekker gegeten hebt.

Ik heb gisteren overdag echt heel rustig aan gedaan.
Dus ik kon 's avonds gewoon lekker eten. Wilde op dat moment niet miepen over mijn lijn.

Ik heb carpaccio op, daarna een heerlijke tournedos met bospaddestoelen en als toetje 1 bolletje vanilleijs met een stukje tiramisu.

Vanmorgen ontbeten met 2 croissants met kaas. Verder vandaag weer lekker rustig aan.

Morgen maar weer eens op dat ding staan om de schade te bekijken..

Tsja, ik heb gisteren ongeveer alles gegeten wat niet mag, maar ik heb er wel van genoten

Vandaag weer normaal.

quote:

Op zaterdag 18 maart 2006 21:22 schreef Mini_rulez het volgende:

[..]

Of hij heeft ingezien dat het wel erg ongevoelig van hem was om jou min of meer te dwingen je dieet op te geven, terwijl je er zo hard voor werkt. Daar zou hij toch wel uit moeten kunnen afleiden dat het erg belangrijk voor je is, als hij dat al niet doorhad. Toen ik dat las had ik echt zoiets van: wat is dit nou voor actie?
Raar trouwens ook dat zijn plezier in het etentje wordt beïnvloed door wat jij eet. Met een salade zit je toch nog steeds gezellig samen in een restaurantje?

Maar goed, fijn dat je toch lekker gegeten hebt.

Nou heb ik hem waarschijnlijk ook wat bruter omschreven dan dat ie eigenlijk is..
Gewoon omdat ik ervan baalde dat hij er van uit ging dat ik pizza ging eten. En ik bang was dat als ik weer 'nee' zei, dat hij dat niet zo leuk zou gaan vinden.

Hij is juist op zich heel lief en geduldig als het om mijn lijn gaat. De laatste tijd begint hij zich volgens mij alleen te irriteren aan het feit dat ik geen alcohol meer drink, geen pizza meer wil eten, geen chips, geen shoarma, niet even met hem langs de mac rij... Hij begint me saai te vinden geloof ik..
Daar komt nog eens bij dat hij niet vind dat ik moet afvallen. Dus hij snapt me niet én vindt het jammer dat hij de laatste tijd altijd alleen moet eten..

Maarja daar krijgt ie wel een vriendin voor terug die in de zomer weer in bikini durft en dan hopelijk wat lekkerder in dr vel zit.. Zijn voordelen komen dus nog..

Hij kwam inderdaad wat bruter over, ja. Maar nu niet meer .

Mijn vriend schiet soms wel een beetje door met het mij motiveren vind ik. Maar volgens mij is het ook moeilijk om het precies goed te doen. De ene keer wil ik wel dat hij gewoon chips pakt en kan ik er goed van afblijven, de andere keer vind ik het weer stom als hij chips gaat zitten eten.

Ik vind gewicht maar een raar iets.
Het schiet omhoog, zonder dat ik echt veel heb gegeten.
Het schiet omlaag zonder dat ik echt overdreven streng ben geweest.
Durf nu wel te zeggen dat ik woensdag op 66,3 zat, en nu alweer op 62,2
Dit lijkt mij niet normaal.

Moet wel zeggen dat ik woensdag ongesteld was. al 3 dagen geen grote boodschap had gehad en de dag daarvoor zelfgemaakte soep op had. Dat is vrij zout en dan hou je volgens mij altijd meer vocht vast...

Als ik ongesteld ben weeg ik me sowieso niet. Ik hou dan extra vocht vast en ben zwaarder, en doordat ik ongesteld ben word ik daar dan nog chagrijniger van waardoor ik extra ga eten. En dat is natuurlijk niet handig.

Het gaf bij mij juist de extra impuls om echt te gaan lijnen...

quote:

Op zondag 19 maart 2006 09:35 schreef Klein het volgende:

Hij is juist op zich heel lief en geduldig als het om mijn lijn gaat. De laatste tijd begint hij zich volgens mij alleen te irriteren aan het feit dat ik geen alcohol meer drink, geen pizza meer wil eten, geen chips, geen shoarma, niet even met hem langs de mac rij... Hij begint me saai te vinden geloof ik..
Daar komt nog eens bij dat hij niet vind dat ik moet afvallen. Dus hij snapt me niet én vindt het jammer dat hij de laatste tijd altijd alleen moet eten..

Ik begrijp je vriend eigenlijk wel. Ik heb een tijd op een heel streng dieet gezeten waarin ik bijna geen koolhydraten mocht eten, en als ik daar nu op terugkijk, vind ik dat ik heel vervelend was. Niet alleen voor mijn omgeving overigens, maar ook voor mezelf. Altijd moest er maar nagedacht worden over eten, nooit ging er iets spontaan.

Jij moet ook nog een balans vinden, want je gaat het niet redden om de rest van je leven met eten bezig te zijn zoals je nu bent. En dan bedoel ik vooral het mentale aspect: punten tellen, je schuldig voelen als je te veel eet, punten compenseren. Als je zo'n balans gevonden hebt, dan wordt het voor je vriend ook weer wat makkelijker. Nu verliest hij alle vertrouwelijke dingetjes, en dat is best moeilijk.

Het niet voortdurend bezig zijn met eten is me trouwens zwaar gevallen. Je denkt dat wanneer je op je streefgewicht zit, het wel vanzelf gaat, dat je gewoon even iets meer erbij moet gaan sporten, zoals iemand hierboven zegt. Punt is dat je dan bezig blijft met je gewicht, met wat je eet, hoeveel je beweegt, met je schuldig voelen en compenseren. Dat 'loslaten' komt niet vanzelf, je blijft maar berekenen. Het enige alternatief is het volledig opgeven en weer doorschieten. Als ik het opnieuw zou mogen doen, zou ik niet meer calorieen tellen, maar een soort 'eetpatroon' opstellen waar ik me aan zou willen houden.

Het gekke is dat ik op dat strenge dieet zat voor o.a. mijn bloedsuikerspiegel, maar dat ik me beter voel nu ik meer koolhydraten eet. Weet jij of dit zou kunnen komen doordat ik ook méér eet, Isabeau? Dat is een suggestie die ik gister kreeg van de moeder van een diabeticus.

quote:

Op zondag 19 maart 2006 10:04 schreef Kleintje het volgende:
Moet wel zeggen dat ik woensdag ongesteld was. al 3 dagen geen grote boodschap had gehad en de dag daarvoor zelfgemaakte soep op had. Dat is vrij zout en dan hou je volgens mij altijd meer vocht vast...

Als ik ongesteld ben, word ik altijd tot 3 kilo lichter. Ik heb het idee dat ik dus permanent zo'n 3 kilo zwaarder ben dan ik hoor te zijn.

Als ik naar mijn ouders en hun broers en zussen kijk, kan ik er eigenlijk vanuit gaan dat ik mijn hele leven ook met eten bezig moet blijven. Ik ben nu nog jong genoeg ( ) om de eerste stappen te zetten, maar met mijn aanleg om te zwaar te worden (plus erfelijke belasting voor hart- en vaatziekten en een hoge bloeddruk) zal ik er altijd op moeten letten.
Wat ik wel merk is dat het minder eten en het bewuster eten al zodanig een gewoonte is geworden, dat ik daar niet constant meer over na hoef te denken. Met heel vet eten maak je me gewoon niet echt blij meer, alleen als ik er echt heeeel veel zin in heb (en dat is gelukkig niet zo vaak). Het 'extra' lijnen wat ik nu doe is dan voor mijn gevoel echt bedoeld om af te vallen, want met mijn veranderde eetpratoon hoop ik redelijk op gewicht te kunnen blijven, als ik dadelijk op mijn gewenste gewicht zit.
Maar het zal mijn hele leven een strijd blijven, ben ik bang.

ow, je zal zeker altijd moeten blijven opletten.
Het viel mij echt op dat het bij mij vanaf mijn 25ste harder ging en vanaf mijn 29ste werd ik echt steeds steviger.

Ik mag nog steeds niet klagen. Zit nu in maatje 38, wil weer naar 36. Zijn genoeg mensen die het niet kunnen en al helemaal met mijn enorme ouwe leeftijd

quote:

Op zondag 19 maart 2006 10:09 schreef Quinazoline het volgende:
Als ik ongesteld ben weeg ik me sowieso niet. Ik hou dan extra vocht vast en ben zwaarder, en doordat ik ongesteld ben word ik daar dan nog chagrijniger van waardoor ik extra ga eten. En dat is natuurlijk niet handig.

als ik eenmaal ongesteld ben schiet mijn gewicht juist meestal omlaag. de week of zelfs twee weken ervoor ben ik meestal wat zwaarder of val ik niet of nauwelijks af, en dan zodra ik ongesteld ben schiet t weer omlaag (als ik me tenminste ingehouden heb qua pms vreten)

quote:

Op zondag 19 maart 2006 10:17 schreef Claudia_x het volgende:

[..]

Ik begrijp je vriend eigenlijk wel. Ik heb een tijd op een heel streng dieet gezeten waarin ik bijna geen koolhydraten mocht eten, en als ik daar nu op terugkijk, vind ik dat ik heel vervelend was. Niet alleen voor mijn omgeving overigens, maar ook voor mezelf. Altijd moest er maar nagedacht worden over eten, nooit ging er iets spontaan.

Jij moet ook nog een balans vinden, want je gaat het niet redden om de rest van je leven met eten bezig te zijn zoals je nu bent. En dan bedoel ik vooral het mentale aspect: punten tellen, je schuldig voelen als je te veel eet, punten compenseren. Als je zo'n balans gevonden hebt, dan wordt het voor je vriend ook weer wat makkelijker. Nu verliest hij alle vertrouwelijke dingetjes, en dat is best moeilijk.

Het niet voortdurend bezig zijn met eten is me trouwens zwaar gevallen. Je denkt dat wanneer je op je streefgewicht zit, het wel vanzelf gaat, dat je gewoon even iets meer erbij moet gaan sporten, zoals iemand hierboven zegt. Punt is dat je dan bezig blijft met je gewicht, met wat je eet, hoeveel je beweegt, met je schuldig voelen en compenseren. Dat 'loslaten' komt niet vanzelf, je blijft maar berekenen. Het enige alternatief is het volledig opgeven en weer doorschieten. Als ik het opnieuw zou mogen doen, zou ik niet meer calorieen tellen, maar een soort 'eetpatroon' opstellen waar ik me aan zou willen houden.

Het gekke is dat ik op dat strenge dieet zat voor o.a. mijn bloedsuikerspiegel, maar dat ik me beter voel nu ik meer koolhydraten eet. Weet jij of dit zou kunnen komen doordat ik ook méér eet, Isabeau? Dat is een suggestie die ik gister kreeg van de moeder van een diabeticus.

Je hebt helemaal gelijk. Ik begrijp mijn vriend ook wel.. Maar het is niet zo dat ik heel 'opvallend' bezig ben met mijn lijn. Hier houd ik idd mijn punten bij, maar voor overdag heb ik nu ook een bepaald schema waar ik me aan houd. Af en toe kijk ik wel extra uit met het avondeten, maar verder weet ik gewoon wat ik wel en niet moet doen. Daarnaast kan ik ook heel slecht tegen vet eten vanwege mijn spastische darm en mn glutenallergie, vandaar dat ik er ook geen moeite mee heb om het te laten staan...
Of ik moet de gevolgen accepteren en die zijn vaak niet fijn!

Ik weet dat ik af en toe doorsla en dat het nog moeilijk wordt om dit allemaal los te laten wanneer ik op mijn streefgewicht ben. Maar eerlijk gezegd kies ik liever voor het letten op mn eetpatroon, máár gezond eten door me aan mijn punten te houden (vroeger had ik periodes dat ik veel minder at) en me straks gelukkig voelen in de zomer. Ik ben namelijk nogal onzeker. En met dat extra laagje vet zie je mij deze zomer niet in bikini... Mijn onzekerheid is sinds ik weer wat ben afgevallen al heel wat minder. En eerlijk gezegd denk ik dat mijn vriend liever heeft dat ik een cola light drink bij de mac en hij wat eet, dan dat ik me onzeker en kut voel en iedereen mooier vind dan mezelf.. (want dan ben ik echt een verschrikking)

Maar wat je zegt klopt wel, ik denk dat het niet voortdurend bezig zijn met eten mij ook zwaar gaat vallen. Toch ben ik dankzij WW niet meer bezig met calorieen tellen maar veel meer met mijn eetpatroon en gezonde leefstijl.

quote:

Op zondag 19 maart 2006 13:10 schreef Klein het volgende:

[..]

aar wat je zegt klopt wel, ik denk dat het niet voortdurend bezig zijn met eten mij ook zwaar gaat vallen. Toch ben ik dankzij WW niet meer bezig met calorieen tellen maar veel meer met mijn eetpatroon en gezonde leefstijl.

Wat is dan het verschil tussen punten tellen waar jullie constant mee bezig zijn en calorieen tellen? Komt volgens mij op hetzelfde neer.

Met WW mag je onbeperkt fruit en groenten eten.. Je bent dus niet met alles wat je in je mond stopt bezig met 'oh, dat is +30 kcal'
Daarnaast heb ik geen idee hoeveel kcal mijn 19 punten zijn bij WW...iig vast veel meer dan ik normaal aan kcal at.
En ik vul mijn ww ding vaak 's avonds pas in, dan heb ik dus de hele dag al gegeten en niet bezig geweest met het optellen van mn punten. Ik weet nu gewoon wat ik ongeveer op een dag mag eten en daar houd ik idd wel rekening mee.. Maar ik denk niet bij alles wat ik in mijn mond stop 'oh dat zijn weer 2 punten'...

Kan me voorstellen dat het voor anderen misschien hetzelfde lijkt. Maar persoonlijk ben ik dus veel meer bezig met bewust gezond eten dan met tellen..

Ik weet nu ook ongeveer wat ik op een dag kan eten. Zo af en toe vul ik eens een lijstje in op overgewicht.nl, maar dat is meer om te kijken of het nog goed gaat. Groente en fruit eet ik ook gewoon onbeperkt, hoewel ik die dan eigenlijk ook allemaal mee zou moeten tellen.

Ik heb het al eens eerder gevraagd, maar wat doe ik tegen die 'zin in zoet' die ik na de lunch altijd heb?

quote:

Op zondag 19 maart 2006 13:25 schreef Klein het volgende:
Met WW mag je onbeperkt fruit en groenten eten.. Je bent dus niet met alles wat je in je mond stopt bezig met 'oh, dat is +30 kcal'

Maar wel met veel OK, onbeperkt groente en fruit is een goed teken.
IK weet niet of jij het was maar iemand schreef hier is een keertje dat ze geen onbijt nam 'omdat het te veel punten kost' terwijl je van een goed ontbijt juist veel meer afvalt dan aankomt (je verbranding gaat lekker hard aan de slag 's ochtends en dat effect blijft de rest van de dag)