Oke, mij verslagje van de totale zonsverduistering
Het was mijn tweede zonsverduistering (vorige was in '99 in Roemenie). De tweede heeft een stuk minder indruk op me gemaakt als m'n eerste. Dat hoor ik van veel mensen, maar ik heb het nu zelf ervaren.
We zaten rond de verduistering in Cappadoccie (in Turkije) een prachtige streek met allerlei rotsformaties en plateau's. De dag van te voren hebben we de omgeving afgespeurd naar een geschikte locatie. Naar vele discussies, is de groep in tweeen gesplitst. Een groep was bij het hotel gebleven en een andere groep (waaronder ik) ging naar een hoog plateau met een mooi uitzicht op de omgeving.
Ik had verwacht dat het een gekkenhuis op de weg zou worden. Maar op de verduisteringsdag was het rustig op de weg. Na de nodige inkopen gedaan te hebben, werden we met de bus bij de heuvel gedropt. Na een stevige klim kwamen we een uur van te voren aan op de locatie. Ik begon gelijk met het opstellen van mijn kijker.
Daarna was er even tijd om iets te drinken en te eten. Vlak voor het eerste contact ging ik naar m'n kijker toe om de eerste te zijn die het eerste contact zou zien. Omdat ik liep te klooien met scherpstellen en de instellingen, was iemand anders me voor. De verduistering was begonnen! Het eerste kwartier leek het super snel te gaan, al snel was er een flinke hap uit de zon. Daarna leek het langzamer te gaan.
Nadat 60 a 70% van de zon door de maan was bedekt, begonnen de schaduwen scherper en harder te worden. De omgeving werd wat mysterieus en naarmate de totaliteit naderde werd dit gevoel versterkt. Ook werd het een stuk kouder (gelukkig had ik een dikke trui bij me).
Toen de zon een smal sikkeltje was (80 tot 90%) begon het donker te worden. Je kon al bijna tegen de zon in kijken zonder eclipsbril (al was het maar heel even).
Vanaf 90% ging te allemaal (te) snel, ik zag door m'n kijker hoe de maan, de zon langzaam bedekte. De omgeving was inmiddels best donker geworden, ik zat om me heen te kijken en naar de zon (met eclipsbril). Voor ik er erg in had zag ik zonder eclipsbril, de zon als zeer heldere ster aan de hemel staan. (een van de mooiste momenten van de hele eclips). Een paar seconden later begon de totaliteit, waarbij het in een klap donker werd.
Door mijn kijker waren heel gedetaileerd de protuberansen te zien, het beeld wat ik nog in mijn hoofd had van '99. Ik heb ook een tijdje met het blote oog gekeken. Het was zo onwerkelijk om overdag een dampende donkere bol aan de hemel te zien. De corona was (ondanks wat lichte sluier bewolking) goed te zien, op ongeveer 1 zonsdiameter van de zon.
Tijdens de totaliteit was het zo goed als donker geworden en was Venus als een heldere ster te zien.
Aan het eind van de totaliteit kon je door de kijker de eerste zonnestralen door de dalen van de maan zien komen, deze stralen werden steeds feller. Op een gegeven moment deed ik het filter maar weer op de kijker.
Na de totaliteit was iedereen die hem voor het eerst had gezien geemotioneerd, ik voelde dat echter niet (waarschijnlijk omdat ik het al eens eerder had gezien). Na de totaliteit was iedereen in een soort feeststemming.
Al met al een mooie zonsverduistering en de moeite waarde om voor naar Turkije te komen.
[ Bericht 0% gewijzigd door whosvegas op 03-04-2006 18:05:16 ]