1x is gevraagd of het wel gepland was aan mijn man.. Wat vond ik dat een vreselijk intieme vraag! Dat vraag je toch niet? En dan erachter aan: want ik vraag me af of je er wel aan toe bent. Ik ben echt boos geworden en degene die het vroeg heeft haar excuses ervoor aangeboden (n.a.v. mijn reactie). Ze bedoelde het niet zo... Nou, vraag het dan niet zo. Ik word weer helemaal boos als ik eraan denk.
Mijn man en ik zijn nu ruim een jaar getrouwd en meer dan 7 jaar samen. Hij is 28, ik word vrijdag 27. Gelukkig hebben we die vraag niet vaker gehoord! Wel toen we gingen trouwen: waarom, jullie zijn nog zo jong?...
Enneh, het was hartstikke gepland! Ik heb eerst van 2 artsen toestemming moeten krijgen, met mijn medicijnen moeten stoppen en nog een maand moeten wachten voordat we mochten beginnen. Dus het was niet bepaald een ondoordachte beslissing. En als ze enigszins had nagedacht had ze dat geweten, want zowat iedereen die ik ken weet van mijn ziekte en medicijnen.
Zo, de frustraties komen er weer helemaal uit!
Ik ben trouwens net terug van de haptonomie, we hebben veel ontspanningsmethoden geleerd voor tijdens mijn harde buiken en ook massagetechnieken voor mijn rug. Erg nuttig! Ik heb nog steeds heel veel pijnlijke, harde, buiken en ook steeds meer last van mijn rug helaas. Waarschijnlijk kan ik het wel vergeten dat ik voor mijn zwangerschapsverlof weer aan het werk ga. Ik ben nu dus hobbies aan het zoeken, ik heb al 2 breipakketjes besteld, ik ga knuffels breien voor beepje! Ontzettend tuttig, maar toch ook wel weer leuk.
[ Bericht 8% gewijzigd door cattie op 13-03-2006 19:09:17 ]