Nederlanderschap
Wat hebben basketball en de ‘Zaak Kalou’ met elkaar te maken? Niets zou je op het eerste gezicht denken. Maar niets is minder waar. Het feit dat de Ivoriaan naar alle waarschijnlijkheid – je weet het maar nooit bij politici – zijn Nederlandse paspoort niet vervroegd krijgt, heeft alles te maken met een naturalisatiezaak uit het verleden. Een zaak uit het najaar van 2003. Gaat er al een lichtje branden?
Laat ik u helpen. Het seizoen 2003-04 is een paar wedstrijden onderweg, als Chris McGuthrie, speler van Demon Astronauts een Nederlands paspoort krijgt. De leiding van de ploeg uit Amsterdam heeft zijn stinkende best gedaan om de Amerikaanse spelverdeler het zo fel begeerde rode boekje te bezorgen. Met ‘The Mighty Mouse’ als Nederlander en Joe Spinks, die dan aan zijn vijfde seizoen bezig is, wat later als ‘basketball-Nederlander’ zijn er meer mogelijkheden om een ploeg op te bouwen, die wellicht een wat grotere rol in Europa kan gaan spelen.
Ook de Nederlandse Basketball Bond is tevreden, want nu kan McGuthrie in het nationale team spelen en zijn kwaliteiten als spelverdeler en schutters staan als een paal boven water. McGuthrie kan rekenen op een uitnodiging van bondscoach Glenn Pinas bij de kwalificatiewedstrijden voor het EK.
Dan nu de link met Salomon Kalou. Er wordt gevreesd dat de Feyenoorder zijn langste tijd in Rotterdam heeft gehad, zodra hij zijn Nederlandse paspoort heeft. Als Ivoriaan komt hij bijvoorbeeld Engeland niet binnen, als Nederlander is dat een koud kunstje.
Ziet u de overeenkomst? Chris McGuthrie speelt in 2003-04 precies acht wedstrijden voor Demon en neemt dan de wijk naar Spanje (Forum Valladolid). Op die manier kan hij zijn kersverse paspoort ten gelde maken. Als Amerikaan heeft hij geen schijn van kans in een Europese topcompetitie, maar als eurospeler is hij wél interessant.
U weet waarschijnlijk nog wel hoe het afliep. Spanje wordt bepaald geen succes voor McGuthrie. Bij Valladolid zit hij in 23 wedstrijden vooral op de bank. In het volgende seizoen probeert hij het nog even bij Sibenik in Kroatië, maar komt vervolgens op hangende pootjes terug naar Nederland, waar hij door Ton Boot in de armen wordt gesloten. Terecht, want MPC Capitals kan de klasse van McGuthrie prima gebruiken.
In de zomer had hij zich gemeld in Almere. Niet echt fit, out of shape en met tien kilo overgewicht. Niet bepaald de credits voor iemand die graag in Oranje wil spelen. Daar had McGuthrie dan ook niet echt veel trek in. Zoveel was wel duidelijk. En tot op de dag van vandaag heeft hij – gekweld als hij werd door ‘ ‘zware blessures’ … - nog geen enkele keer het Oranjeshirt gedragen in een wedstrijd, die er toe deed.
Dit hele verhaal is men bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) nog niet vergeten. Het is een publiek geheim dat men bij verzoeken van sporters om Nederlander te worden altijd het ‘Dossier McG’ uit de kast haalt. Fouten, zo redeneert men, kun je maken. Maar slechts één keer.
Na de naturalisatie van McGuthrie en gelijktijdig ook Chris Mims – die overigens wel een paar interlands speelde – zijn de richtlijnen verscherpt. Niet alleen voor sporters overigens. Pogingen om anderen een Nederlands paspoort te bezorgen mislukten tot nu toe. Joe Spinks voldoet aan vrijwel alle voorwaarden, maar het feit dat hij de Nederlandse taal in het geheel niet beheerst was en is reden voor afwijzing.
Erik Nelson van EiffelTowers is – evenals Spinks – ‘basketball-Nederlander’, maar krijgt vooralsnog ook geen paspoort. Zijn vrouw is Amerikaanse en het stel verblijft in de zomermaanden altijd in de Verenigde Staten. Langer dan wordt geaccepteerd. De IND vindt het prima als je een paar weken op vakantie gaat, maar meer dan twee maanden is te lang. Je moet gedurende vijf jaar permanent in Nederland hebben gewoond en dan uiteraard ook nog slagen voor de inburgeringcursus.
Wie naar alle waarschijnlijkheid binnen afzienbare tijd wél Nederlander wordt is Sam Jones, de spelverdeler van EiffelTowers. Hij is onlangs getrouwd met zijn Nederlandse vriendin en zit in zijn vierde seizoen. De eis is vijf jaar ononderbroken. Dat redt Jones niet. In zijn eerste twee Bossche jaren was hij in de zomer te lang in de States.
Hij kan echter gebruik maken van een ontsnappingsclausule. Hij woont nu ruim twee jaar met zijn vriendin/vrouw op hetzelfde adres (de eis is drie jaar), is de afgelopen jaren niet te lang ‘op vakantie’ geweest en spreekt prima Nederlands. Omdat hij aan die voorwaarden voldoet mag hij in principe per 1 januari 2007 zijn Nederlandse paspoort gaan ophalen en kan hij zich een half jaar later melden bij Oranje.
En als dus alles goed gaat hebben we straks een Amerikaans/Nederlandse spelverdeler in het nationale team. Twee jaar en degradatie naar de B-groep te laat…
Prima stuk, en het geeft prima de beweegredenen van Verdonk weer
"We moeten ons bewust zijn van de superioriteit van onze beschaving, met zijn normen en waarden, welvaart voor de mensen, respect voor mensenrechten en godsdienstvrijheid. Dat respect bestaat zeker niet in de Islamitische wereld".