Het verandert je leven...

haha Phileine
ja, duidelijk en idd als je jarenlang depressief bent geweest en je nu geweldig voelt dan ben je uiteraard blij met de verandering

ja precies Belana.

of jullie hebben gewoon niet zulke leuke kinderen.....

quote:

Op dinsdag 7 februari 2006 15:53 schreef phileine het volgende:
of jullie hebben gewoon niet zulke leuke kinderen.....

leah, je hebt helemaal gelijk, zo had ik het niet bekeken en dat is een beetje kortzichtig van mij. Nou klinkt mijn opmerking ook weer heftiger dan ik bedoel, want wat ik zeg geld voor mij.
Overigens veranderd je leven natuurlijk heus wel, maar ik vind het allemaal zo slijmerig gesteld en daar heb ik niks mee, dat hemelse.

quote:

Op dinsdag 7 februari 2006 15:53 schreef phileine het volgende:
ja precies Belana.

of jullie hebben gewoon niet zulke leuke kinderen.....

Ik heb een rotkind maar hij is zo knap

Mijn leven is natuurlijk ook wel veranderd, en ikzelf ook. Alleen niet zo "overdreven" als dat artikel op mij over komt. De kern van waarheid herken ik ergens ook wel, alleen is die kern voor mij iets kleiner dan voor sommige anderen hier

quote:

Op dinsdag 7 februari 2006 17:10 schreef texelonia het volgende:
Mijn leven is natuurlijk ook wel veranderd, en ikzelf ook. Alleen niet zo "overdreven" als dat artikel op mij over komt. De kern van waarheid herken ik ergens ook wel, alleen is die kern voor mij iets kleiner dan voor sommige anderen hier

ja, jij brengt dat mooi onder woorden

ja, zo is het idd, tex.

De dingen als berichten in de krant lezen en meteen aan je eigen kind denken (stel je voor dat het jou overkomt, jouw kind) e.d. komen me echt bekend voor!
Ik kon me er, voordat ik kinderen had, echt geen voorstelling van maken. Ik bedoel, ik snapte heus wel dat het niet leuk is als zoiets zou gebeuren, maar nu je zelf kinderen hebt, VOEL je het ook echt.

Naja, ik hoop dat het duidelijk is

quote:

Op dinsdag 7 februari 2006 16:20 schreef Belana het volgende:

[..]

Ik heb een rotkind maar hij is zo knap

Niet om mensen 'bang' te maken of zo, maar het gevoel dat mijn leven echt heel erg veranderd is en ik mezelf daarbij een beetje kwijt ben geraakt, kwam bij mij pas echt na de geboorte van de 2e. Of het is omdat ze nu ouder worden, dat kan ook een rol spelen, natuurlijk.

quote:

Op dinsdag 7 februari 2006 12:38 schreef Jelief het volgende:
BE, ik dacht er vanmorgen nog over om een topic te openen met iets in de trant van 'ja maar dat vertellen ze er niet bij' een soort kleine lettertjes bij het moeder zijn.
Een niet-negatief maar zeker niet stralend positief verhaal.

Ik ben eerlijk gezegd ook wel heel benieuwd naar dat topic, de kleine lettertjes van het moederschap.

Mag dat topic dan beginnen met de zwangerschap.

quote:

Op dinsdag 7 februari 2006 19:49 schreef sjak het volgende:
Mag dat topic dan beginnen met de zwangerschap.

Dat mag, sterker nog De kleine lettertjes van zwangerschap en ouderschap...

Ik vind het stukje waar deze discussie mee begon ook wel erg Amerikaans. Ik ervaar het moederschap als iets heel erg bijzonders, inderdaad is het waar dat je pas weet hoe het voelt als het zover is, ondanks er jarenlang over fantaseren en lezen. De verliefdheid en bewondering die je kunt hebben voor je kindje, die oerdrift als er iets of iemand aan je kind wil komen of kwaad wil doen, die angst dat er iets met haar zal gebeuren, ik had er allemaal wel over gelezen, maar pas echt voelen wat ze bedoelen deed ik toen ik moeder werd. Ik voelde ook meteen vanaf de eerste seconde het moedergevoel voor Myrthe.

En het gaat denk ik niet eens zo zeer over de gevoelens an sich maar meer de heftigheid van alles, het onvermogen om te relativeren als het om je kind gaat. Zowel de ups als de downs, maar die zal ik in het andere topic neerzetten

quote:

Op dinsdag 7 februari 2006 21:52 schreef Ladybos het volgende:
Ik vind het stukje waar deze discussie mee begon ook wel erg Amerikaans.

Dat wilde ik nou ook zeggen. Het is ietwat overtrokken en dramatisch gebracht maar de strekking komt wel over en daar kan ik me wel in vinden.

Ik heb niet het gevoel dat ik veranderd ben als persoon, wel is mijn kijk op dingen veranderd zoals bv mijn werk, gezondheid e.d. Het voelt gewoon natuurlijk, zo moet het zijn. Ik ben gek op mijn kind. Niks lyrisch, hysterisch of dramatisch aan.