Opgezwolle Deel 7: emigreren naar de eigen wereld.

quote:

Op maandag 23 januari 2006 10:26 schreef Martuh het volgende:

[..]

Hoe kan een clip warez zijn als het op tv wordt uitgezonden?

quote:

Op vrijdag 20 januari 2006 16:06 schreef Henkmanz het volgende:

[..]

Ik kreeg die van mij geseald.. dan zit er meestal wel een cd in toch

quote:

Op maandag 23 januari 2006 16:54 schreef Thomas B. het volgende:
ES IST EIN KRANKENHAUS!!!!1111

quote:

Op vrijdag 20 januari 2006 19:39 schreef S-Two het volgende:

[..]

Klopt, bij de Plato in Groningen vertelden ze mij dat ook. Ze maakten nu elke keer daar de cd's open om te chekken of er daadwerkelijk wel een cd in zat.

quote:

Op maandag 23 januari 2006 11:07 schreef teknomist het volgende:

[..]

Hahaha, shiko!

quote:

Rico

Ter gelegenheid van die Eigen Wereld werd het wel eens tijd om Rico, Delic en Sticks apart te nemen voor een kijkje in de tempel. State Magazine trok met drie reporters naar Zwolle voor drie interviews met de leden van Nederlands belangrijkste (hiphop-)groep. Deel 1: Rico. De oudste van de groep, al zou je dat misschien niet zeggen.



Terwijl Delic en Sticks worden ondervraagd in de snackbar, zit Rico aan de overkant in "Delic's hut", het studiootje van Opgezwolle aan de Assendorperstraat in Zwolle-Zuid. Op één van de beeldschermen bekijkt hij, voor het eerst, de clip van Hoedenplank. In het filmpje smokkelt hij samen met collega-rapper Sticks het nieuwe album Eigen Wereld langs de douane en door een donker bos naar de fans. De opvolger van Vloeistof (2003) is net een paar dagen uit en daarmee is het lange wachten voor de fans eindelijk voorbij. De afgelopen jaren is de ster van het Zwolse trio danig gestegen en de verwachtingen zijn navenant. Zoals vorig jaar al op State was te lezen, heeft Phreako Rico zich wat minder dan voorheen bemoeit met de concepten van de nummers op de plaat. De redenen daarvoor zijn heel persoonlijk, vertelt hij. "Het ging een tijdje wat minder met mij." Hij wil er niet veel over kwijt, behalve dat het inmiddels wel goed met hem gaat en dat hij goede voornemens heeft voor 2006. Dat Sticks zich de afgelopen tijd, met name op het podium, als de leider van de groep heeft kunnen manifesteren, heeft daar ook mee te maken. Rico zal de komende tijd zijn plek wat meer innemen.

"Ik heb een voldaan gevoel." Wie de voorgeschiedenis niet kent, hoort het er niet aan af op Eigen Wereld. De aanwezigheid van Rico is er niets minder om. "Ik heb wel mijn verses!" Echte Rico-concepten waren in het verleden nummers als Vervelende Jongens, Beestenboel en Tempel. "Dat zijn echt tracks van mij. Beestenboel is een goed voorbeeld, daarin kruip ik letterljk in de huid van een beest. Daar houd ik van, ergens echt in gaan. De tempel kan je zien als je hoofd, je brein, of de Assendorper tempel, deze plek dus, Delic's hut. Dat zijn tracks waar ik van houd, dat wil ik in het vervolg weer meer gaan doen, daar is het deze keer niet veel van gekomen. Als ik ooit met een solo-album kom, zal het ook die richting op gaan. Dan wil ik alleen maar verhalen vertellen. Dat is nog niet eerder gebeurd in Nederland, dus dan moet ik het eigenlijk nu niet zeggen want anders gaat iemand anders er mee vandoor. Ik heb wel wat liggen, bijvoorbeeld een nummer dat alleen maar over illegale feestjes gaat, en een track over mijn mountainbike: volop in de weer met mijn voorvorkveer rol ik door het verkeer. Dat ik een dagje door de stad rijd en van alles meemaak."

Waar zijn collega Sticks al twee solo-albums klaar heeft, waarvan er eentje in 2004 uitkwam en de volgende voor later dit jaar staat gepland, grapt Rico dat we zíjn eventuele soloproject pas in 2013 kunnen verwachten. "Ik kan lang over een tekst doen. Ik wil dat alles klopt, ook de flow. Stickert haalt het in een uur uit zijn pen, ik laat het rusten en ben uiteindelijk na één of twee weken tevreden. De tijd die ik aan de workshops besteed, kan ik ook besteden aan lyrics schrijven, dat zou er ook mee te maken kunnen hebben. Het ligt in ieder geval niet aan de inspiratie, ik vind het leuk om met woorden en met zinnen te puzzelen. Ik schrijf al sinds mijn twaalfde en ik heb al mijn schriftjes, een stuk of honderd, nog wel ergens liggen." Rico is die Opgezwolle-rapper met die altijd dui-de-lij-ke ar-ti-cu-la-tie, volgens hem de reden dat sommige mensen in de begintijd wel eens dachten dat hij de blanke rapper van de groep was.

"In principe" kan Rico goed uit de voeten met de concepten en ideeën van Sticks. "Maar soms zijn er dingen... Ik ben minder serieus dan hem en als het soms wat te beladen is, wordt het mij te veel, dan ga ik iets anders schrijven." Ik doe mijn dans, zoek de balans om het nieuwe album te citeren. "Dat is het mooie." Omdat Sticks meer inbreng heeft gehad, is Eigen Wereld volgens Rico misschien wat meer volwassen en serieus geworden. "Ik moet ook beseffen dat ik niet altijd twaalf, dertien, veertien jaar oud kan blijven. Wat ik wel graag zou willen!" Volwassen worden heeft, vergeleken met "schijt, fuck the world en leven maar" echter ook zijn charmes en Rico heeft het gevoel dat Sticks hem op dat terrein op sleeptouw neemt. "Ik blijf mijn eigen persoon, maar hij zet mij wel aan het denken door op bepaalde vlakken wat serieuzer over het leven na te denken." Dat is altijd zo geweest, vertelt Rico, die vier jaar ouder is dan zijn rap-partner. De twee zien elkaar voor het eerst buiten op straat bij het Zwolse Hedon. Zijn skibril en "wijde hiphopbroek" doen Rico even twijfelen maar zodra hij Sticky Steez hoort rappen, is hij overtuigd van diens talent. Samen met Blaxtar vormt Rico dan al een tijdje het duo Rude Teens, dat uiteindelijk samengaat met ZCC (Z City Committee), de groep van Delic en rappers Sticks, Sam Clarke en Fly. Als die laatste twee afhaken, gaat ook Blaxtar zijn (Engelstalige) weg en blijft de Nederlandstalige groep Opgezwolle over. Rico noemt als belangrijke inspiratiebron om in het Nederlands te rappen het nummer Zoute Uitval, een b-kant van Extince waarin de normaliter Engelstalige rappers Mis, Shyrock, E-Life, Def Rhymz en U-Niq voor het eerst en eenmalig in het Nederlands spitten. Het feit dat Shy nu, in het Nederlands uiteraard, meedoet op Eigen Wereld, is iets wat Rico met grote trots vervult.

Ricardo McDougal heeft een Arubaanse vader en een Nederlandse moeder en groeit op in het Veluwse stadje Harderwijk. De havo maakt hij niet af maar via het mbo komt hij alsnog op de hbo-opleiding culturele maatschappelijke vorming van de christelijke hogeschool Windesheim in Zwolle terecht. Om serieus met Opgezwolle verder te gaan, kiest Rico er bewust voor om voortijdig met de studie te stoppen maar uiteindelijk doet hij toch wat hij met de opleiding wilde: rap-workshops geven aan kinderen op scholen en in jeugd-detentiecentra. Het is een programma van anderhalf uur waarin de Opgezwolle-rapper laat zien wat je met rap kan. "Ik zie raps schrijven als het bijhouden van een dagboek, je legt je leven neer op papier." Behalve dat hij er voor betaald krijgt, heeft Rico er zelf ook nog wat aan. "Elke les weer doet mij heel goed. De leidraad is al vijf of zes jaar hetzelfde maar het geeft mij altijd een heel voldaan gevoel. Daar heb ik heel veel aan." Menig rapper kan volgens Rico nog wat leren van die kinderen: "Hoe jonger ze zijn, hoe echter ze komen. Ik merk dat rappers te geforceerd bezig kunnen zijn. Het is leuk om technisch goed te zijn, om een dubbele flow neer te zetten waar elk woord op elkaar rijmt maar op een gegeven moment stap je daarvan af en ga je wat meer op inhoud letten." En zorgen dat het natuurlijk overkomt: "Dat je wat je rapt zo op straat zou kunnen vertellen."

In discotheek X-Ray bemande Rico ooit de garderobe. Zelf is hij niet zo'n discotheektype, zoals Opgezwolle op Eigen Wereld laat horen in het nummer Tunnelvisie zijn ze meer van de illegale feesten. Voor Rico hoeft het ook niet altijd hiphop te zijn. Je zou hem wel eens op een teknofeest hebben kunnen tegenkomen en op zijn computer luistert hij graag naar het "clickhop"-kanaal van Soma FM op iTunes-radio. Die muzikale avontuurzucht is ook te horen bij Delic, die verantwoordelijk is voor alle muziek van Opgezwolle. "Soms schrijven we in de studio terwijl hij een beat maakt, soms is de beat al af en komt er een concept en soms ligt er een concept en wordt er een passende beat gezocht. Er is geen vaste formule." Dat Eigen Wereld geen overdreven toegankelijke plaat is geworden, is niet alleen op het conto van Delic te schrijven. Alles gebeurt in goed overleg en bovendien is Rico zwaar fan van zijn producer. "Van alle producers in de wereld..." Het blijft even stil, alsof hij zeker wil weten dat hij echt meent wat hij wil gaan zeggen. "...vind ik Delic de beste. Dr. Dre is de enige die ik ook heel goed vind maar je hoeft het boekje van 2001 maar open te maken of je ziet wat een fucking grote mengtafel hij heeft staan. Delic doet het allemaal alleen, hij is creatiever bezig dan Dre."

quote:

Delic

De bedevaart naar Delic's hut in de Assendorperstraat begint bij De Blauwe Bengel, het café dat de moeder van Delic vijf jaar geleden opende. In de buurt van anti-kraakpand Eureka komt de State-afvaardiging Opgezwolle-rapper Rico tegen op zijn mountainbike. Hij moet nog snel even naar de bank om even "iets te regelen" met zijn huisbaas. De toch voert langs de plaatselijke Christine le Duc en na een kwartiertje staan we in de deuropening van het rijtjeshuis waarin Delic's studio is gevestigd. De geur die er hangt is niet die van vers gezette zwarte koffie. "We hebben wat problemen met de riolering", aldus een zich verontschuldigende Delic. En de koffie is op. Naar buiten dan maar, op weg naar Snackpoint Kolk.


Drie thee, twee koffie (espresso) en wat hamburgers met joppiesaus later is het dan eindelijk tijd om oog in oog te zitten met de broodnuchtere Zwollenaar die "van een snippet nog een hit maakt" (Rico). Delic, op handen gedragen als één van de beste producers die Nederland rijk is, lijkt onbewogen onder de media-aandacht voor Eigen Wereld, de nieuwe cd van zijn groep Opgezwolle, en de stortvloed aan complimenten die hem ten deel vallen. Zoals de Gouden Greep voor "beste nationale producer" van 2005 namens State-lezers en Lijn-5-luisteraars. "Tja, ik vind het heel tof hoor, begrijp me niet verkeerd, maar het wordt gevraagd aan een bepaalde groep mensen en die zeggen dat dan. Als je het vraagt aan de 3FM-luisteraars tussen twee en vier 's middags, dan noemen die iemand anders." Het is ook niet alsof de deur sinds het succes van Vloeistof en de Buiten Westen-tournee helemaal platgelopen wordt, hier in in het aardse Assendorp. "Het is heel dankbaar werk, absoluut. Maar ik denk dat ik best wel weinig meekrijg van de hype, die is in het westen een stuk groter dan hier. Er is voor ons niet zo heel veel veranderd, we maken nog steeds nieuwe liedjes." Blij is hij wel dat Eigen Wereld nu eindelijk buiten mag gaan spelen. "Je bent toch het laatste half jaar elke dag constant met die muziek bezig. Dan is het lekker dat je mensen kan geven wat je zelf ook zo tof vindt. Ik ben heel tevreden over de plaat." En terecht.

Met Spuugdingen op de Mic (2001) en vooral Vloeistof (2003) profileerde Delic zich al als een avontuurlijke producer die zich niet zo veel aantrekt van de standaard-hiphopregels. Op Eigen Wereld is dat gevoel nog sterker. Alle registers worden open getrokken. "Voor ons is het niet aan de orde om standaard-hiphop te maken, omdat we er niet van houden. Ik weet wel hoe je een strakke track neerzet, maar het is niet interessant om dat een heel album lang te doen. Het is niet dat we heel bewust proberen van het pad af te wijken, maar dat gebeurt gewoon omdat we standaard-hiphop niet echt interessant vinden." Niet rechtdoor dus bij die vork in de weg, maar linksaf het donkere bospad op, waar reisleider Delic de luisteraar in 21 prachtig in elkaar overvloeiende hoofdstukken door sprookjeachtig Opgezwolleland voert. Met veel mineur synth-akkoorden en live-instrumenten (Gekkenhuis), grimey beats (Tunnelvisie), vervormde vocalen (Elektrostress, Bosmuis), kinderstemmetjes (Eigen Wereld) en hier en daar een welgemikte, Nederlandstalige sample. Zelfs als je de raps wegdenkt, blijft er een muzikaal hoorspel over waar je u tegen zegt.

Delic neemt een slok van zijn thee en legt uit: "Het gaat eigenlijk vanzelf, hoewel het bij ons best lang kan duren. Ik heb een beat, Sticks of Rico heeft een concept en dan gaan we kijken of dat past. Ik ben natuurlijk wel zo'n lul die steeds de beat wil veranderen. En dan moeten zij weer dingen aanpassen en uiteindelijk werk je er naar toe dat het feilloos bij elkaar aansluit, dat je het gevoel hebt dat het zo had moeten zijn. En soms duurt dat een jaar. Dat tijdloze gevoel, daar zijn we altijd wel naar op zoek." Het was twee jaar geleden wel weer even zoeken naar dat gevoel, het drietal moest even weer op stoom komen. "We zijn weer vanaf nul begonnen, want op Vloeistof stond alles wat op dat moment kwijt wilden. Het eerste half jaar hebben we wel nummers gemaakt, een stuk of tien, maar daarvan is niks op deze plaat gekomen." Halverwege 2004 krijgen de eerste tracks van het nieuwe album vorm. "Gekkenhuis was de eerste track en Nagemaakt is ook in die tijd ontstaan."

De sfeer van Eigen Wereld krijgt langzaam maar zeker vorm, mede dankzij Delic's (inmiddels ex-) vriendin. "Ze had veel gypsy-achtige nummertjes liggen en wat dingen van internet gehaald. Ik vind die muziek heel tof omdat het klaagzangerig is; dat trieste geluid, daar hou ik sowieso wel van. En dan kom je vaak uit bij gypsy- en flamencomuziek. Met deze plaat komt dat nog veel meer naar voren dan op Vloeistof. En ik denk dat die invloed nog groter zal worden want deze muziek raakt me het meest." Delic is niet een echte crate-digger die op zoek is naar de meest obscure flamencoplaten op de rommelmarkt in Deventer. "Ik ben geen dj in die zin, ik heb ook bijna geen platen. Ik vraag dan aan onze vaste gitarist Dries of hij bepaalde nootjes wil spelen. Hij zegt dan dat hij altijd dezelfde nootjes voor mij moet spelen omdat ik precies altijd die mineur toonladder wil hebben. Ik vind het wel tof om wat dingetjes te sampelen, maar ik heb liever iemand die langs komt om zelf wat in te spelen, zoals de violist en iemand met een accordeon. Ik wil nieuwe gypsy-muziek maken in plaats van oude dingen opgraven."

Delic gebruikt wel samples in de zin van geluidsfragmenten, maar geen loops. "Het is voor mij geen uitdaging om een loopje van Curtis Mayfield te pakken en daar een drumbeat onder te zetten. Dat is hetzelfde als dat jij een mooi beeldhouwwerk maakt en dat ik hem dan in het wit overspuit en zeg dat het van mij is. Allemaal leuk en aardig hoor, maar je moet wel echt van goede huize komen om dat op een originele manier te doen." Delic is dus geen Kanye West-fan. "Ik vind het een goede producer hoor, ik heb het eerste album wel een aantal keer gehoord. Maar het is niet mijn ding. Hij moet het zelf weten, ik ga daar niks van zeggen." Dat Delic de namen van Duvel en Kubus noemt als zijn favoriete Nederlandse producers is logisch te noemen, de twee werkten beide samen met Opgezwolle. Maar hij vind Floris ook een hele goede producer. En er is een nieuwe jongen in Zwolle, eerdergenoemde gitaarleraar Dries Bijlsma, die is nu bezig met producties voor Typhoon. "Ik vind hem één van de meest talentvolle gasten die ik de laatste jaren gehoord heb. Hij is heel muzikaal. Maar er zijn sowieso niet zo heel veel producers die ik echt tof vind hoor. Dr. Dre natuurlijk, wat hij neerzet qua geluid is echt belachelijk. En dingen uit Engeland die ik hoor vind ik vaak wel goed, die mensen kijken ook een beetje vooruit. Lord Quas van Roots Manuva bijvoorbeeld, vooral zijn werk op Dub Come Save Me. Ik kon een remix doen voor een nummer van die laatste plaat van Roots Manuva, Too Cold. Alleen dat is niet doorgegaan, het schoot niet op. Ik had een remix gemaakt, maar ik vond het nummer eigenlijk niet tof. En ook de laatste plaat als geheel vind ik niet zo. De bezieling is eruit."

Een opvallende samenwerking op Eigen Wereld is die met de Zwolse volkszanger Bert Vrielink in afsluiter Park. "Rico had een nummer gehoord van hem, een cover van Tom Waits geloof ik. Bert heeft ook een hele rasperige stem, met zo'n smartlappengevoel. Die moeten we hebben, dacht ik. Er zijn nog niet zoveel mensen geweest die dat soort zangers met twee rappers op een beat gooien. Ik had ook André Hazes graag gehad, als hij nog leefde. Ik weet niet of het mogelijk was geweest, maar ik had het wel gewild. Hij was een hele bezielde artiest. Luister naar die stem. Als je hem met Koos Alberts vergelijkt, daar zat Hazes echt zes kilometer boven." Op het album heeft Delic weer een mooie balans gevonden tussen opzwepende en meer contemplatieve momenten. Dat hij in zijn nieuwe producties ook de grimey, pompende beats niet schuwt hoorden we al in Zwarte Koffie (op Jawat!s Ut Zwarte Aap), en op Eigen Wereld onder meer in Hoedenplank en Tunnelvisie. En toch zou het nog wel vuiler mogen, vind hij zelf. "Ik heb eigenlijk altijd dat ik een plaat achteraf luister en dat hij zachter is dan dat ik in eerste instantie zou denken dat hij zou worden. Dat had ik bij Vloeistof eigenlijk ook. Dat is eigenlijk best wel een brave plaat. Ik heb in eerste instantie de neiging om harde dingen te maken maar dan wordt het naarmate de tijd vordert meestal toch weer muzikaler." Het is het lot van de muzikaal breed opgevoede producer.

Peter Blom werd geboren in ziekenhuis De Weezenlanden, op nog geen kilometer afstand van waar we nu zitten. Hij woonde in Hasselt en Ede, toen op zijn vierde zijn ouders uit elkaar gingen nog een tijdje op de camping. Daarna weer terug naar Zwolle, waar hij met moeder Jannie en oudere broer Gert als een ware zigeunerfamilie verhuisde van wijk naar wijk: Zwolle-Zuid, Assendorp, Pierik, Wipstrik, noem maar op. Op zijn elfde begon zijn muzikale carrière, als drummer. De jonge Blom speelde onder andere in metalband Slanguage (compleet met haar tot ver over de schouder) en crossover-outfit Clownpower. Hij werd in de Zwolse muzikantenscene gezien als zeer getalenteerd maar het slagwerk ging bij een volgende verhuizing de deur uit en werd ingeruild voor een pc. "In '98 ben ik begonnen met beats maken in Fasttracker." De rest is geschiedenis. Tot twee jaar terug was Peter ook nog technicus voor de locale radio en televisie in Zwolle. "En af en toe werkte ik wel eens in de kroeg bij mijn moeder. Maar nu is het fulltime Opgezwolle."

Zwolle is en blijft de plaats van delict. De drie wonen dicht bij elkaar. "Rico een kwartiertje met de fiets, Sticks tien minuten lopen. Dat is ook wel een vereiste voor de manier waarop de we werken. Vanaf het begin hebben we dat ook tegen Kees (de Koning, eigenaar van platenlabel Top Notch) gezegd dat het voor ons belangrijk is dat we kunnen blijven werken op de manier waarop we dat deden ten tijde van Spuugdingen. Gewoon, zoals we begonnen zijn als vrienden. Dat Rico even langs komt om een tekstje te vervangen bijvoorbeeld. En dat we gewoon alles zelf kunnen opnemen, mixen et cetera. We hadden ook kunnen besluiten om voor een week een dure studio te huren om alles op te nemen. Maar voor ons werkt dat niet." Die totale doe-maar-normaalhouding valt op het podium bij Delic nog meer op dan bij de geslepen Sticks en de speelse Rico. Als je niet beter wist, was hij gewoon die buurjongen die vorige week nog aan zijn brommer stond te sleutelen en nu toevallig achter de draaitafels verzeild is geraakt. Leren jackie, armen wijd gespreid, saffie in de ene hand, pijpje in de andere en een brede glimlach op zijn gezicht. En scratchen natuurlijk. Maar vooral genieten. "Als een gek! Er gaat niet zo veel door je hoofd tijdens zo'n optreden, behalve als het fout gaat. In het begin had ik wel de neiging om te gaan nadenken maar dan vergeet je te genieten van het moment. Ik ben ook wel eens tijdens een nummer weggerend omdat ik moest pissen. Kwam ik weer terug, had Stickert op stop gedrukt."

Rico en Sticks zijn de woordvoerders van Opgezwolle. Delic heeft weinig kans om echt iets te zeggen, behalve natuurlijk in de vorm van muziek of samples. "Nou, zij verwoorden eigenlijk wat ik zelf ook vind, dat ligt niet zo ver uit elkaar. Ik ben gezegend met mensen als hen. Vooral op de nieuwe plaat Fakkelteit, die ik samen met Stickert heb gemaakt, zegt hij eigenlijk ook wel wat ik vind van wat er in de wereld gebeurt. Mijn stem gaat via hem. Ik heb die neiging zelf zelf niet zo sterk. Ik wil wel dingen zeggen, maar dan zou ik eerder een boek schrijven. Niet nu, maar over een jaartje of vijf." Delic is heel blij met de kant die Fakkelteit opgaat. "Hij gaat qua onderwerpen nog veel dieper dan Eigen Wereld. Alle nummers zijn topical, het is een hele bewuste plaat. Hij is heel erg tussen de sessies van het nieuwe album door opgenomen. Sticks heeft gewoon veel tekst en dat moet hij kwijt. We gaan dan on the spot gewoon zitten, ik maak een beatje en hij doet zijn ding. Daardoor wordt het een andere plaat. Minder uitgedacht ook dan Eigen Wereld."

Delic was op school geen raddraaier, geen haantje de voorste. "Ik was best wel rustig, ik maakte alleen nooit mijn huiswerk en ik was bijna nooit op school. Ik snap ook niet hoe ik mijn havo heb gehaald. Ik denk dat ze me flink gematst hebben met de cijfers. Het hele schoolsysteem is eigenlijk één grote mislukking. Het bereidt je niet voor op de rest van je leven. Je bent geslaagd voor school als je je papiertje hebt, dat wil niet zeggen dat je een evenwichtig mens bent. Kinderen van vier gaan naar school en het eerste dat ze leren is: kop dicht houden en napraten wat ik zeg. Ik was vroeger bijvoorbeeld goed in tekenen, maar voor dat soort dingen is nooit oog. Er zitten twee kids in de klas en de één haalt een 7 voor een proefwerk en de ander een 8. Dan wordt tegen de eerste gezegd: jij kan, jij moet ook een 8 halen. Daarmee maak je iemand kapot voor de rest van zijn leven. Maar ik heb nu ervaren hoe het is, dus ik kan het later op een andere manier aan mijn kinderen overbrengen."

Delic lijkt blij dat het eindelijk ergens anders over gaat dan over de herkomst van de gitaarsample in het zeventiende nummer van de nieuwe plaat of iets anders triviaals. Hij last even een pauze in voordat hij zijn volgende gedachte prijs geeft. "Ik denk best veel na over dit soort dingen, over hoe je staat in het leven. Als ik bepaalde intenties heb, wil dat toch zeggen dat dat bepaalde dingen in gang zet waardoor ik mijn eigen geluk afdwing. Mensen die heel succesvol zijn, zijn dat nooit toevallig. Als je Joop van den Ende vraagt waarom hij zo succesvol is, zal hij nooit zeggen nou, dat is zomaar gebeurd. Dat heeft hij altijd wel zelf in zijn hoofd gehad en hij heeft er voor gezorgd dat dat gebeurd is. En ik denk dat als je je bepaalde dingen voorneemt dat het toeval je zal helpen om het soort dingen te laten gebeuren waar jij je zinnen op hebt gezet. Als je ons zou vragen: zijn jullie verbaasd over jullie succes? Nee. En dat klinkt missschien arrogant maar dat is het niet. Het is gewoon een logisch gevolg van wat er is gebeurd. Het was al zo met Spuugdingen, we waren absoluut niet verrast dat die cd zo goed werd ontvangen. Je weet het als je met iets goeds bezig bent. Als je je daarvoor vijfhonderd procent inzet en alles er voor geeft dan voelen mensen dat vaak ook." Die totale inzet en overgave heeft overigens ook zijn keerzijde. "Mijn sociale kring is wel aardig uitgedund het laatste half jaar. Je werkt toch in je eentje de hele dag, je spreekt heel weinig mensen."

Made in NL, de situatie is al weer sterk veranderd sinds Vloeistof. De aandacht is groter dan ooit tevoren, hiphop is hot. Opgezwolle heeft er op zijn manier aan meegeholpen en zal er nu ook de vruchten van kunnen plukken. Maar Delic heeft niet zo'n hoge pet van op van al die drukte. "Ik denk wel dat het een hype is die binnen een paar jaar overvliegt. Van mij mag het morgen al over zijn. Die hele doorgevoerde shit dat hiphop overal aan wordt gehangen. Ik vind ook het absurd dat mensen vaak de slechtste tracks als single van het album uitbrengen. Ze onderschatten vaak het publiek, alsof het konijnen zijn. Alsof ze alleen makkelijke muziek kunnen bevatten. En dat gebeurt al twintig jaar, dus het publiek is dom geworden, zou je kunnen zeggen." En optreden voor de koningin? "Dat zou ik niet doen. Dat is voor ons ook helemaal niet aan de orde geweest. We hebben het nooit gedaan om beroemd te worden. Het enige dat we doen is muziek maken en die hele heisa er omheen is noodzakelijk kwaad."

quote:

volop in de weer met mijn voorvorkveer rol ik door het verkeer

quote:

Op dinsdag 24 januari 2006 21:16 schreef Thomas B. het volgende:
"'s nachts te laat thuis eerst een happie eten maken... en ik wist precies welke traptreden kraken. Kleren stinken naar rook en m'n ogen klein. Mams zag het wel maar het viel onder haar gedoogbeleid"
Hoe herkenbaar

quote:

Op dinsdag 24 januari 2006 21:16 schreef Thomas B. het volgende:
"'s nachts te laat thuis eerst een happie eten maken... en ik wist precies welke traptreden kraken. Kleren stinken naar rook en m'n ogen klein. Mams zag het wel maar het viel onder haar gedoogbeleid"
Hoe herkenbaar

quote:

Op dinsdag 24 januari 2006 21:51 schreef dnzl het volgende:

[..]

Shit man dat had ik dus ook . Die laatste zin is echt te vet .

Valt me trouwens op dat Rico er niet echt gezond uitziet zoals je bijv. ook ziet op deze pic:
[afbeelding]
Weet niet wat het is...

quote:

Op dinsdag 24 januari 2006 21:51 schreef dnzl het volgende:

[..]


Valt me trouwens op dat Rico er niet echt gezond uitziet zoals je bijv. ook ziet op deze pic:
[afbeelding]
Weet niet wat het is...

quote:

Op dinsdag 24 januari 2006 21:58 schreef jimjim1983 het volgende:

[..]

op deze foto ziet ie er idd wat groenig uit
maar normaliter vind ik hem er wel gezond uitzien hoor, maar misschien komt het door die problemen die hij zegt te hebben gehad.

quote:

Op dinsdag 24 januari 2006 22:30 schreef XxxPimxxX het volgende:

[..]

Ooit gehoord van belichting ?