Dagboek van een kindermeisje. Deel zeven.

quote:

Op zondag 22 januari 2006 00:45 schreef Gajus het volgende:

Zoiets?

Exact ja! Heel goed getroffen. Die neusvleugels he.

quote:

Op zaterdag 21 januari 2006 19:46 schreef dvr het volgende:
Hij kan zijn eigen aard niet langer verloochenen en wil wegbreken uit de enkele leugenachtige dimensie waarin hij gevangen zit. Op naar de eerlijkheid, op naar zichzelf. ...

Niet alleen zichzelf, maar ook zijn vaderschap verloochent hij. Kun jij dat laatste rechtvaardigen?
_{zelfs voor de grootste boeven (Stalin, Corleone, ..., mijn vader) was het vaderschap heilig}

quote:

Op zondag 22 januari 2006 01:52 schreef Gajus het volgende:

Niet alleen zichzelf, maar ook zijn vaderschap verloochent hij. Kun jij dat laatste rechtvaardigen?

Nee, dat is niet te rechtvaardigen. Al weten we er afgezien van de koude Klaas en Kerst het fijne niet echt van.

Ik vrees dat de kinderen een idee van Madame waren.

quote:

Op zondag 22 januari 2006 02:16 schreef dvr het volgende:
Ik vrees dat de kinderen een idee van Madame waren.

Ongetwijfeld lag het initiatief tot de zwangerschappen bij Madame. Misschien voltrok de eerste zwangerschap zich zonder zijn expliciete instemming. Maar toch niet de tweede keer?

quote:

Op zaterdag 21 januari 2006 22:43 schreef dvr het volgende:


Wie weet zou je in het echt ook wel als een blok voor hem vallen!

Dat zou me eerlijk gezegd helemaal niet verbazen.
Ik zie Daniël als een heel charmante, goed gebekte, op een onconventionele manier mooie man. En laat ik daar nu net een sucker voor zijn.

Maar zo sec op scherm komt die aantrekkingskracht toch niet helemaal over.

Heeft niet zozeer te maken met de schrijfvaardigheid van Nadine, want die is buiten kijf hoog, als wel met de nare trekjes waarmee de man ook behept is.
Die overheersen voor mij als lezer.
Waardoor Daniël een typisch geval wordt van een met een midlife crisis worstelende veertiger die alleen voor zijn eigen geluk gaat. Niets en niemand ontziend, zelfs zijn kinderen niet.

quote:

Het is wel een stelletje snoodaards ja.. ik vond Thijs aanvankelijk wel sympathiek, maar die heeft toch ook hufterige trekjes. En als de personages niet gewoon slecht zijn, dan zijn het wel malloten, zoals die gynaecoloog laatst! Maar Nadine is en blijft me sympathiek. 't Is een koppige drol die hier en daar een lelijke streek uithaalt, maar gezien de omstandigheden en in overweging nemende dat ze haar zwaktes ronduit erkent kan dat haar niet echt aangerekend worden. Bovendien schrijft ze als een trein en heeft ze een goddelijk buikie.

De enige personen die op mij sympathiek overkomen zijn de meest passieve.
De Moeder (God rest her soul) en de kinderen (ex-vader, is toch om te janken zo sneu).
Madame, Vriendinnen van Madame, Kim, de Kale , Ute, Leraar, Kikvorsman. Ze kunnen allemaal niet op mijn sympathie rekenen.

Nadine wel.

Omdat ze zo onomwonden schrijft en zichzelf daarbij niet spaart. En Thijs toch ook nog steeds een beetje. Omdat ie Nadine zo goed weet te doorgronden.

quote:

Op zondag 22 januari 2006 12:21 schreef Copycat het volgende:
... ex-vader ...

Jij maakt het wel bont met al jouw ex-en.

quote:

Op zondag 22 januari 2006 13:28 schreef Gajus het volgende:

Jij maakt het wel bont met al jouw ex-en.

Dat zei dat zoontje toch? Dat Daniël zijn ex-vader was?
^{Of ben ik nu in de war met een schrijnend R&P topic... of iets in SHO .}

quote:

Op zondag 22 januari 2006 13:40 schreef Copycat het volgende:
Dat zei dat zoontje toch? Dat Daniël zijn ex-vader was?

Klopt ... nu herinner ik het mij weer.
_{een dergelijke diskwalificatie uit de mond van je bloedeigen zoon ... een grotere afgang is nauwelijks denkbaar}

quote:

Op zaterdag 21 januari 2006 18:28 schreef Copycat het volgende:
Dat zijn oude vrienden laffe huisvaders zijn betekent niet één op één dat Daniël het positieve tegenovergestelde is.

Nee! Hij is ook een laffe huisvader! In elk geval wás hij dat, en eigenlijk probeerde ik dat ook duidelijk te maken met dat stukje. Dat is zijn wereld. Ik wilde dus zeggen: compassie, heb compassie met deze mensen... zie hun pijn, hun lijden! Het is wel gemakkelijk om er als buitenstaander (ik dus) een cynisch stukje over te schrijven, maar het blijft toch van een diepe, onbevattelijke tragiek. Het compulsieve overspel in die kringen is in feite een kinderlijk verlangen naar die pony, of naar die motor. Het is nostalgie. En ik kan dat niet veroordelen.

quote:

Hell, in principe is hij net zo laf... alleen uit hij het anders. Hij roept wel hard, maar verschuilt zich nog immer achter de rokken van de Kale..
Eerst zien, dan geloven.

Ik geloof niet dat het paradijs bestaat, ook niet voor Daniël. Dat weet hij zelf ook wel. Maar dat weerhoudt hem er niet van het tóch na te jagen - geluk, avontuur, weet ik veel - en dat kan ik ook niet veroordelen.

quote:

Op zaterdag 21 januari 2006 18:53 schreef clumsy_clown het volgende:
Hoe zou het nou voor Nadine zijn om met haar neus op de feiten gedrukt te worden door een dagboek wat terugpraat en niet dezelfde roze bril draagt?

Leuk.
Ik zal niet snel denken: oh, niemand vindt D. een geschikte vent, misschien heb ik hem verkeerd ingeschat. Ik denk: oh, ik moet beter leren schrijven. Met meer inlevingsvermogen, meer gevoel.

quote:

Dit zijn niet de dingen die je wilt horen als slachtoffer van verliefdheid.

Nee. Maar nogmaals: dat reken ik dus mezelf aan.

quote:

Op zondag 22 januari 2006 22:55 schreef Nadine26 het volgende:

[..]


Leuk.
Ik zal niet snel denken: oh, niemand vindt D. een geschikte vent, misschien heb ik hem verkeerd ingeschat. Ik denk: oh, ik moet beter leren schrijven. Met meer inlevingsvermogen, meer gevoel.
[..]

Nee. Maar nogmaals: dat reken ik dus mezelf aan.

Ik denk niet dat het aan jouw schrijfstijl ligt, het is meer dat wij lezers niet emotioneel betrokken zijn bij D. en dus een objectievere kijk op het geheel hebben.

quote:

Op zaterdag 21 januari 2006 19:46 schreef dvr het volgende:
Dat is niet helemaal waar en ik denk echt dat we hem tekort doen. Af en toe blijkt hij ook andere interesses en diepere emoties te kennen. Hij begon over Slauerhoff, Fante en Cash en liet zich behoorlijk gaan toen hij zich in Shanghai tot Nadine bekende. Hij toonde alsnog interesse in haar moeder. En hij verzamelt kunst - weliswaar in containers, maar dat pleit toch altijd voor mensen.

Dat ik minder de nadruk leg op de 'ontwikkelde' kant van D., komt omdat ik die kant veel minder spannend en exotisch vind dan zijn queeste naar geld en avontuur en grenzeloosheid. Hij is als enige van zijn oud-studievrienden níet gezwicht voor de schijnveiligheid van een baan bij KPMG of Shell of Arthur Anderson of hoe heten al die Multinationals; hij heeft een 'creatief' beroep gekozen, en hij vertikt het om uit naam van de creativiteit of de artisticiteit op een houtje te bijten. Het is zo'n cliché: de acteur die weigert reclame te maken voor vissticks omdat Hamlet geen vissticks eet. Dat is niet geloofwaardig. Niet integer! Niet zuiver! Daniël is niet integer of zuiver, in elk geval niet op die aanstellerige manier - hij wil keiharde munt slaan uit zijn werk. En dat doet hij ook. En het is niet zo moeilijk om te bedenken dat hem dat niet in dank wordt afgenomen door veel mensen uit het wereldje.

Het wereldje - onze levens hangen aan elkaar van de wereldjes. Daniël heeft zo'n beetje dezelfde achtergrond als ik: gestudeerde ouders, hockeyjeugd, zeilvakanties, enzovoort. Ook een wereldje. Het ruikt er naar boeken en versgemaaid gras. Voor de hockeyschoenen komen op een dag vanzelf golfschoenen in de plaats. Niemand breekt uit. Hij wel. Hij doet een poging. Hij heeft geen boodschap aan de wereldjes, de gedragscodes, de mores, de etiquette, de maaivelden.

quote:

Onderschat ook niet de intensiteit van zo'n jacht naar geld. Het vereist intelligentie en intuïtie, en bijzonder veel inzet en concentratie. Toch is het niet monomaan van natuur, want het doel, geld, is gestolde tijd, uitgesteld geluk, zekergestelde comfort en veiligheid - je kunt er alle kanten mee op en dat rechtvaardigt grote offers. Ik vermoed dat Daniel veel geofferd heeft. Dat zijn uitbundige levensstijl dat maar heel oppervlakkig compenseert is hij zich definitief gaan realiseren door Nadine's verschijning in zijn leven. Vandaar dat hij nu zijn buit binnen wil halen om eindelijk te gaan leven zoals hij dat werkelijk wil.

Eén ding is frappant. De keuze van Daniël voor Madame, die is op zijn zachts gezegd frappant, zo niet verbijsterend te noemen. Tegenstrijdig. Het klopt niet. Misschien was hij zich in die tijd, zo'n acht jaar geleden, minder bewust van zijn hang naar vrijheid. Want als iemand een wereldje vertegenwoordigt, een hermetisch gesloten en zuurstofarm kringetje van Comme il faut-types, dan is het Anne-Sophie wel. Is zijn huwelijk een offer geweest? Een poging om zich te conformeren aan... zijn ouders?... zijn achtergrond?... zijn geheime fantasieën? Geen idee. En ondanks zijn nieuwe koerswijziging richting Vrijheid - en richting mij, want ik ben voor hem de verpersoonlijking van die vrijheid - is het nog maar de vraag of hij die stap echt durft te zetten. Ik bedoel: in het licht van zijn verleden. Zijn huwelijk. Het geld van Anne-Sophie. En het mondaine leven dat daardoor een vanzelfsprekendheid werd. Dat zijn geen kleine dingen. Niets is toeval. Over al die dingen heeft hij goed nagedacht, toen.

quote:

Dit dagboek kan nog jaren vooruit!

Dan zal ik uitstel moeten aanvragen voor mijn scriptie...

quote:

Op maandag 23 januari 2006 00:31 schreef Nadine26 het volgende:
Eén ding is frappant. De keuze van Daniël voor Madame

Vrijheid kost geld en Madame heeft geld en ongetwijfeld ook een netwerk van rijke mensen om zich heen waar hij gebruik van kan maken

quote:

Op maandag 23 januari 2006 00:31 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

Dat ik minder de nadruk leg op de 'ontwikkelde' kant van D., komt omdat ik die kant veel minder spannend en exotisch vind dan zijn queeste naar geld en avontuur en grenzeloosheid. Hij is als enige van zijn oud-studievrienden níet gezwicht voor de schijnveiligheid van een baan bij KPMG of Shell of Arthur Anderson of hoe heten al die Multinationals; hij heeft een 'creatief' beroep gekozen, en hij vertikt het om uit naam van de creativiteit of de artisticiteit op een houtje te bijten. Het is zo'n cliché: de acteur die weigert reclame te maken voor vissticks omdat Hamlet geen vissticks eet. Dat is niet geloofwaardig. Niet integer! Niet zuiver! Daniël is niet integer of zuiver, in elk geval niet op die aanstellerige manier - hij wil keiharde munt slaan uit zijn werk. En dat doet hij ook. En het is niet zo moeilijk om te bedenken dat hem dat niet in dank wordt afgenomen door veel mensen uit het wereldje.

Ja, ho eens eventjes. D. koos dan wel een creatieve bezigheid, maar tegelijkertijd is dat commercieel benaderen ervan niks geen vlucht uit zijn millieu. Dat is toch de manier waarop iedere kakker of andere rechtse bal de kunst benadert? En dan vooral afgeven op het wereldje, waar je niet bij wilt horen. Uit angst natuurlijk dat het wereldje niet wil dat jij erbij hoort. De aanval als beste verdediging.
Een beetje cliché Nadine, kom op. DIE VLIEGER GAAT NIET OP MEVROUW!

quote:

Op maandag 23 januari 2006 00:31 schreef Nadine26 het volgende:

Is zijn huwelijk een offer geweest? Een poging om zich te conformeren aan... zijn ouders?... zijn achtergrond?... zijn geheime fantasieën?

Madame is toch ook ouder dan hij, en had ze niet al een huwelijk achter de rug? 't Is inderdaad een vreemd koppel. Ik ga er toch maar van uit dat het om geld ging. Je moet ergens beginnen als ondernemer, en als je het op eigen kracht doet kunnen er jaren overheen gaan voor je bent waar je met een flink startkapitaal meteen had kunnen zijn.

Wat voor vader heeft Daniël? Ik vond het frappant dat hij uit 'a boy named Sue' dat regeltje over "kicked like a mule" haalde, want de hele clou van dat nummer zit juist in de staart, waarbij de zoon en de vader na een opmerkelijke wending verzoend in elkaars armen vallen. Als het met zijn vader niet boterde en die hem niet van het benodigde geld wilde voorzien maakt dat een huwelijk met de rijke Madame waarschijnlijker.

Enfin, je zou het hem misschien gewoon eens kunnen vragen.

Waarbij wel dient vermeld, ik bedoel bij mijn eerdere opmerkingen, dat mijn afkeer van D, wordt gevoed door jalouzie en dat mij hele huwelijk met Nadine26 niet doorging vanwege een KEUKEN.

quote:

Op maandag 23 januari 2006 01:06 schreef cioran63 het volgende:
Ja, ho eens eventjes. D. koos dan wel een creatieve bezigheid, maar tegelijkertijd is dat commercieel benaderen ervan niks geen vlucht uit zijn millieu. Dat is toch de manier waarop iedere kakker of andere rechtse bal de kunst benadert? En dan vooral afgeven op het wereldje, waar je niet bij wilt horen. Uit angst natuurlijk dat het wereldje niet wil dat jij erbij hoort. De aanval als beste verdediging.
Een beetje cliché Nadine, kom op. DIE VLIEGER GAAT NIET OP MEVROUW!

De keuze voor een creatieve bezigheid (die intussen trouwens al een stuk minder creatief is; hij houdt zich nu vooral bezig met het aanboren van fondsen) is wel degelijk een vlucht uit zijn milieu, in elk geval was het indertijd een 'reuze verrassing' voor zijn ouders, en geen aangename reuze verrassing.

Maar luister, zoals jij het brengt, klinkt het inderdaad wel een beetje triest. Kakkers die zich afzetten tegen de geborneerde kunstwereld, dat is natuurlijk allemaal frustratie en flauwekul. Maar D. zet zich er niet tegen af; hij is erin geslaagd een groot succes van zijn bedrijf te maken, er valt dus niks af te zetten of te simmen. Hij is er trots op, en terecht. Ik bedoel: hij is geen miskende kunstenaar die 's nachts met te veel whisky op eindeloze jankverhalen gaat zitten ophangen over hoe verrot het wereldje is en hoe ze hem met z'n allen tegenwerken, alléén omdat hij toevallig op hockey heeft gezeten, en dat (nog weer 3 glazen whisky verder) het trouwens de hoogste tijd wordt dat er in Nederland een dictator aan het bewind komt, dát zal de mensen leren, en dan kan die dictator meteen alle kunstenaars laten stenigen op de dam, dood moeten ze, dat stelletje lamlullen dat altijd met de subsidiepotjes aan de haal gaat, zeker omdat ze zielig zijn, nou... nou... enzovoort.

Ja, ik ken ze wel, de kakkers en de rechtse ballen.

Ok, dan is het goed.

quote:

Op zondag 22 januari 2006 23:50 schreef Xennia het volgende:
Ik denk niet dat het aan jouw schrijfstijl ligt, het is meer dat wij lezers niet emotioneel betrokken zijn bij D. en dus een objectievere kijk op het geheel hebben.

Een goede schrijver heeft de tools om z'n lezers wel emotioneel te betrekken bij de personages. Gewoon volhouden, nadine. _{Tip: je wat minder laten leiden door lust...}

Ik neem even een douche en dan ga ik me er mee bemoeien, okay? Okay?

Tot zo. .

quote:

Op maandag 23 januari 2006 01:06 schreef cioran63 het volgende:

En dan vooral afgeven op het wereldje, waar je niet bij wilt horen. Uit angst natuurlijk dat het wereldje niet wil dat jij erbij hoort. De aanval als beste verdediging.

Die angstige aanname lijkt me anders niet misplaatst - er lopen heel wat aspirant kunstenaars rond die een gebrek aan talent of ambitie verhullen door hun marginale bestaan toe te schrijven aan hun streng beleden artistieke integriteit, en die er nauwlettend en angstvallig op toezien dat eenieder die zich in de kunsten begeeft er eenzelfde moraal op nahoudt. Maar dat veel groten op een houtje hebben gebeten maakt van armoe natuurlijk nog geen kwaliteits- of succesgarantie. Dat besef dringt dan op hun 30e eindelijk door en dan worden ze alsnog bureaukluiver, onder het mom dat de wereld nog niet klaar voor ze was.

Eigenlijk is dat hele leed-verhaal al achterhaald sinds Jeff Koons met zichtbaar genoegen steenrijk werd door burgerkitsch als (letterlijk) Grote Kunst te verkopen. En zo'n provocerende schandvlek als de Kunstfabriek bekijk ik ook met groot plezier, vooral als ik bedenk dat het legertje Chinese ambachtslieden dat die nepschilderijen maakt waarschijnlijk in oprecht bittere armoe leeft. De directie van die club zou bij ieder werk een certificaat moeten leveren waarop staat dat hun kunstenaars gegarandeerd zo arm als de neten zijn. Ha!

Overigens met grote waardering voor het doorzettingsvermogen van de talenten die niet op stel en sprong erkend werden. 't is meestal hard werken..

Toch beleefd van Jam dat hij eerst een douche neemt voor hij zich aan ons presenteert.

quote:

Op maandag 23 januari 2006 02:14 schreef dvr het volgende:
Toch beleefd van Jam dat hij eerst een douche neemt voor hij zich aan ons presenteert.

Nu ja, dank je. Ik ben ook wel een beleefde jongen, hoor. Dat valt allemaal best mee. Vertel; waar hebben we 't over?

Ik heb ondertussen even een kammetje door mijn haar getrokken.

Ehm, de merkwaardige partnerkeuze van Daniël. En of hij het wel zal aandurven om de weg van zijn hart te volgen, dat naar Nadine leidt.

quote:

Op maandag 23 januari 2006 02:27 schreef dvr het volgende:
Ik heb ondertussen even een kammetje door mijn haar getrokken.

Ehm, de merkwaardige partnerkeuze van Daniël. En of hij het wel zal aandurven om de weg van zijn hart te volgen, dat naar Nadine leidt.

Ja, nee, je hebt gelijk, laten we het daar eens over hebben. Ik heb koude voeten, ik trek even wat pantoffels aan.

_{De weg, die! Ha! Heb ik u daar even!}

Ja, meer dan wat kinderachtig gezeik hoeft u vannacht niet van mij te verwachten.

.

quote:

Op maandag 23 januari 2006 00:35 schreef Xennia het volgende:
Vrijheid kost geld en Madame heeft geld en ongetwijfeld ook een netwerk van rijke mensen om zich heen waar hij gebruik van kan maken

So true...
_{Is een lief karakter tegenwoordig dan NIKS meer waard?}

quote:

Op maandag 23 januari 2006 01:25 schreef dvr het volgende:
Madame is toch ook ouder dan hij, en had ze niet al een huwelijk achter de rug? 't Is inderdaad een vreemd koppel. Ik ga er toch maar van uit dat het om geld ging. Je moet ergens beginnen als ondernemer, en als je het op eigen kracht doet kunnen er jaren overheen gaan voor je bent waar je met een flink startkapitaal meteen had kunnen zijn.

Ja, ze is al eens eerder getrouwd geweest; ze heeft ook een zoon uit haar eerste huwelijk. Ik geloof dat zij ook aandeelhouder is in het bedrijf van D., in elk geval heeft ze aandelen. Ik zal deze zaak eens tot op de bodem uitzoeken.

quote:

Wat voor vader heeft Daniël? Ik vond het frappant dat hij uit 'a boy named Sue' dat regeltje over "kicked like a mule" haalde, want de hele clou van dat nummer zit juist in de staart, waarbij de zoon en de vader na een opmerkelijke wending verzoend in elkaars armen vallen. Als het met zijn vader niet boterde en die hem niet van het benodigde geld wilde voorzien maakt dat een huwelijk met de rijke Madame waarschijnlijker.

Helaas heb ik de ouders van D. nog niet mogen ontmoeten . Hij heeft me weinig over hen verteld. Ik heb de indruk dat ze nogal ingenomen zijn met hun Franse schoondochter; ze bellen haar geregeld op. Bijna dagelijks. Ze spreken Frans met haar, dat vinden ze leuk. Ik heb die vader wel eens aan de lijn gehad, en dan sprak hij in zijn Bloemendaalse Frans: "C'est qui à l'appareil?"

quote:

Enfin, je zou het hem misschien gewoon eens kunnen vragen.

Ook deze zaak zal ik tot op de bodem uitzoeken. Vanavond ga ik bij D. slapen. Maar eerst heeft mijn vader ons uitgenodigd voor een familieberaad in een restaurant. Mijn broer zei: "Kunnen we niet bij mij thuis afspreken, straks krijgen we weer Italiaanse toestanden." Hij schaamt zich voor ons.

quote:

Op maandag 23 januari 2006 01:35 schreef cioran63 het volgende:
Waarbij wel dient vermeld, ik bedoel bij mijn eerdere opmerkingen, dat mijn afkeer van D, wordt gevoed door jalouzie en dat mij hele huwelijk met Nadine26 niet doorging vanwege een KEUKEN.

Dat is bij mij ook nog steeds een teer puntje. Oud zeer, hè. (En toch gaan we er best volwassen mee om).

quote:

Op maandag 23 januari 2006 04:00 schreef JAM het volgende:
_{De weg, die! Ha! Heb ik u daar even!}

EEN TAALFOUT!!!
IK HEB EEN TAALFOUT GEMAAKT

Het touw, waar is het touw.......

quote:

Op maandag 23 januari 2006 19:06 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

Dat is bij mij ook nog steeds een teer puntje. Oud zeer, hè. (En toch gaan we er best volwassen mee om).

Zie je wel, van de zenuwen ga ik spelfouten maken. Ook al.

quote:

Op maandag 23 januari 2006 18:38 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

So true...
_{Is een lief karakter tegenwoordig dan NIKS meer waard?}

Niet in jouw wereldje

Volgens mij legt Nadine Daniël het vuur flink aan de schenen!

Ze is er in elk geval druk mee.

Als ik de lotto win krijg jij van mij een Siematic keuken, Cioran. Of beter, een Poggenpohl. Dat zal haar wel op andere gedachten brengen.


Nachtelijke muziek+clip tip: Kashmir (DK) - The curse of being a girl
^{(maar ook de andere nummers. Bowie en Reed doen mee)}

[ Bericht 47% gewijzigd door dvr op 25-01-2006 05:07:35 ]

Het wordt nu wel weer eens tijd dat je van Daniel afkruipt en je kont richting laptop beweegt! Ik ben benieuwd naar het familieberaad

Ho! dvr toch, u bent al te goed.

Update geen.

quote:

Op donderdag 26 januari 2006 03:39 schreef cioran63 het volgende:
Update geen.

Nee

Ik heb D. wat meer verteld over het dagboek; hij vroeg ernaar toen ik op een - dacht ik - onbewaakt moment mijn laptop openklapte, maar hij stond opeens achter me: "Wat ga je doen?"



Hij is woedend. Wat nu, wat nu?

OEI! Maar hij hoeft nergens bang voor te zijn hoor. Volgens mij is geen der betrokkenen te identificeren, en de kans dat hier stomtoevallig iemand terecht komt die jullie zou kunnen herkennen is miniem.

Bovendien gelooft de helft van de lezers er toch allemaal geen flikker van, hahaha.

Heeft hij zich al door alle 7 delen geworsteld? Dan zal hij nog wel een paar keer in woede ontsteken!
Wel genant dat hij dan ook al onze ongezouten op- en aanmerkingen kan lezen... en jouw diepste gedachten... oei oei oei oei
Gelukkig heb ik laatst nog wat lovende woorden over hem gesproken!

Maar goed, de enige gepaste woede zou natuurlijk zijn omdat hij er nu pas achterkomt dat zijn meissie zo goed kan schrijven.

quote:

Op donderdag 26 januari 2006 21:38 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

Nee

Ik heb D. wat meer verteld over het dagboek; hij vroeg ernaar toen ik op een - dacht ik - onbewaakt moment mijn laptop openklapte, maar hij stond opeens achter me: "Wat ga je doen?"



Hij is woedend. Wat nu, wat nu?

Eigenlijk een soort voorpublicatie dus ?

Eigenlijk wil ik zijn verhaal ook wel eens horen...

Ach, nu leert hij je echt kennen en waarderen.

Is hij woedend?

LES 1 : Sommige dingen HOEF je niet te delen!

_{Wel met ons natuurlijk....}

Guy Verhofstadt, .

quote:

Op vrijdag 27 januari 2006 00:22 schreef JAM het volgende:
Guy Verhofstadt, .

Teiltje nodig?

quote:

Op donderdag 26 januari 2006 21:38 schreef Nadine26 het volgende:

[..]

Nee

Ik heb D. wat meer verteld over het dagboek; hij vroeg ernaar toen ik op een - dacht ik - onbewaakt moment mijn laptop openklapte, maar hij stond opeens achter me: "Wat ga je doen?"



Hij is woedend. Wat nu, wat nu?

Zeg hem dat het bedoeld was als publiciteitsstunt