quote:
Op dinsdag 24 januari 2006 15:23 schreef demonsdance het volgende:Mooi om te horen dat we dezelfde mening delen, en inderdaad ook erg toevallig dat je er net met je reisgenoot over gepraat hebt, van waaruit dat onderwerp eigenlijk?
Hoe kwam dat onderwerp aan bod, door een vakantie die jullie samen meegemaakt hebben?
Dat je daar iets moois had wat geen geld kostte(om maar een voorbeeld te noemen) en dat je je toen realisseerde hoe mooi je eigenlijk leven kunt zonder luxe?
Was dat de aanleiding, van het gesprek?
Of was het onderwerp al eens eerder ter sprake gekomen?
(By the way: een reisgenoot kan ook een mede trienreiziger zijn, dus ik raad natuurlijk ook maar wat
![]()
het kan net zo goed om iets anders gaan)
Het was de laatste dag van de (wintersport) vakantie en we waren zo'n beetje aan het kletsen over van alles en nog wat.
Ik was daar alleen op vakantie en heel veel mensen (bijna iedereen was in een groep) die ik leerde kennen vroegen aan me: is dat nou leuk om alleen op vakantie te gaan?
Ik vind het wel leuk , veel mensen kunnen zich dat niet voorstellen ,maar ik loop wel een groot deel van de tijd met een smile op men gezicht terwijl veel "vrienden" groepen mekaar toch behoorlijk zat waren aan het einde van de 10 dagen samen.
Dat was zomaar een voorbeeld. Verder vertelde ik dat ik best wel veranderd was de laatste jaren en veel meer om de gevoelsmatige dingen ben gaan geven zoals nieuwe ervaringen of mensen leren kennen ipv dure kleding en andere status goederen.
Eigenlijk is die verandering vanzelf gegaan in de loop van een jaar of 10 van mijn 20e tot 30e.
Ik denk ook dat als je veel alleen dingen onderneemt zoals ik , dat je danveel minder beinvloed word door je vriendengroep en toch kom ik een hoop leuke en interessante mensen tegen en verveel me zelden.
In welke leeftijdsperiode is dit bij jou veranderd?