Het grote rammelaars-topic, deel 1

Hebben jullie dat trouwens ook? Dat je elke maand stiekem een klein beetje hoopt dat je per ongeluk toch zwanger geworden bent?

Hoewel ik dat eigenlijk dan ook weer niet helemaal leuk zou vinden, want het lijkt me veel leuker om dat samen te beslissen en dan dat geheimpje te hebben dat je er voor gaat enzo.

quote:

Op zondag 11 december 2005 22:40 schreef Brighteyes het volgende:
Hebben jullie dat trouwens ook? Dat je elke maand stiekem een klein beetje hoopt dat je per ongeluk toch zwanger geworden bent?

quote:

Op zondag 11 december 2005 22:40 schreef Brighteyes het volgende:Hoewel ik dat eigenlijk dan ook weer niet helemaal leuk zou vinden, want het lijkt me veel leuker om dat samen te beslissen en dan dat geheimpje te hebben dat je er voor gaat enzo.

Ja dat vind ik op zich ook wel, maar dan heb ik ook weer die zweverige insteek van "Dan wil dit kindje gewoon zo graag komen dat het niet wou wachten" en dat vind ik ook wel weer heel speciaal

quote:

Op zondag 11 december 2005 22:48 schreef Ireth het volgende:
Ja dat vind ik op zich ook wel, maar dan heb ik ook weer die zweverige insteek van "Dan wil dit kindje gewoon zo graag komen dat het niet wou wachten" en dat vind ik ook wel weer heel speciaal

Oh, maar mijn geluk zou overheersen denk ik hoor!

Scheelt ook wel dat ik niet aan de pil ben, dus dat de kansen hier nog iets hoger liggen dan gemiddeld, want ja, condooms zijn toch minder betrouwbaar.

quote:

Op zondag 11 december 2005 22:51 schreef Brighteyes het volgende:

[..]

Oh, maar mijn geluk zou overheersen denk ik hoor!

Scheelt ook wel dat ik niet aan de pil ben, dus dat de kansen hier nog iets hoger liggen dan gemiddeld, want ja, condooms zijn toch minder betrouwbaar.

Hehehe, goede tactiek BE, zo is het mij ook "gelukt"(bijna 6 jaar geleden )

quote:

Op zondag 11 december 2005 23:11 schreef Loena-tik- het volgende:
Hehehe, goede tactiek BE, zo is het mij ook "gelukt"(bijna 6 jaar geleden )

Ja, nou ja. Het is kiezen uit 2 kwaden. Hormonen brengen mijn libido echt onder het nulpunt. Dat heb ik nu een paar keer mogen ervaren dus die komen er niet meer in bij mij. Sex is veel te leuk!
En een spiraaltje zie ik niet zitten. Dus dan maar zo.

quote:

Op zondag 11 december 2005 23:14 schreef Brighteyes het volgende:

[..]


Ja, nou ja. Het is kiezen uit 2 kwaden. Hormonen brengen mijn libido echt onder het nulpunt. Dat heb ik nu een paar keer mogen ervaren dus die komen er niet meer in bij mij. Sex is veel te leuk!
En een spiraaltje zie ik niet zitten. Dus dan maar zo.

Hahahaha, precies mijn scenario van toen Met pil geen zin in sex_{dus waarom zou je hem dan nog slikken?} Alleen vond ik(wij) sex ook heel leuk, maar condooms wat minder

quote:

Op zondag 11 december 2005 21:22 schreef Ireth het volgende:

[..]

Ow maar dat heb ik totaal niet! Ik kan 0,0% jaloerse gevoelens ontdekken! Zelfs niet dat "waarom zij wel?". Bij elke zwangerschap (gepland, ongepland, 1e kindje, 5e kindje, enz.) in mijn omgeving sta ik te juichen.

Omdat je zelf al moeder bent en al een kind hebt, dat scheelt volgens mij een hele hoop, zo niet alles

Oh en even voor de duidelijkheid, het was dus geen kwade opzet van mijn kant of wat dan ook, we waren gewoon een beetje slordig maar het resultaat was heel erg mooi

Ontopic maar weer....ik blijf eeuwig rammelen ben ik bang

quote:

Op zondag 11 december 2005 23:22 schreef -Delta- het volgende:

[..]

Omdat je zelf al moeder bent en al een kind hebt, dat scheelt volgens mij een hele hoop, zo niet alles

Nou ik denk dat dat zo veel uitmaakt eigenlijk. Zal wel even voor mijzelf spreken, ik zou bijvoorbeeld echt stinkend jaloers zijn als het ons niet was gelukt een tweede of derde te krijgen. Krijg ook standaard flashbacks als ik lees/hoor dat iemand een tweede streepje heeft gepiest. Zo`n spannende tijd, dat zou ik best nog een keertje over willen doen

quote:

Op zondag 11 december 2005 23:31 schreef Loena-tik- het volgende:

[..]

Nou ik denk dat dat zo veel uitmaakt eigenlijk. Zal wel even voor mijzelf spreken, ik zou bijvoorbeeld echt stinkend jaloers zijn als het ons niet was gelukt een tweede of derde te krijgen. Krijg ook standaard flashbacks als ik lees/hoor dat iemand een tweede streepje heeft gepiest. Zo`n spannende tijd, dat zou ik best nog een keertje over willen doen

Misschien niet alles, maar een beetje dan.
Als je helemaal geen kinderen hebt en zo graag wilt en continu iemand in je omgeving hoort is het stekender, dan mensen die al een kind hebben en ook graag een 2e willen, maar die ook nog moeten wachten.
Je hebt al iets, de ander heeft nog niks, is nog niet eens moeder.
Wat ik laatst al voorbij zag komen in het "wachten op een 2e streepjes topic", waar het ging over dat de wens net zo groot is naar een 2e als 1e kind.
De wens en liefde wel, maar je bent al moeder. De ander niet. En dan steekt het eerder dat mensen in je omgeving het wel hebben.

Ik denk zelf ook wel een klein beetje dat er toch wel verschil in zit.

Dat van de kinderloze rammelaars is gerammel naar 2 dingen: een baby'tje en moeder/vader worden. Bij rammelaars die al een (of meerdere) kindje(s) hebben is het gerammel naar 'het baby'tje'.

Ik merk idd bij mezelf dat het echt 2 dingen zijn die ik wil. Zo'n snoezig, snoepig mini-mensje helemaal van je zelf. En moeder worden (dus zo'n kleintje dat zich als eerste naar jou richt als het steun of bevestiging zoekt).

_{En ja, ik weet dat babietjes niet alleen maar snoezerig en snoeperig zijn... No worries... ik zie niet alleen de roze wolk.}

quote:

Op zondag 11 december 2005 23:35 schreef -Delta- het volgende:

[..]

Misschien niet alles, maar een beetje dan.
Als je helemaal geen kinderen hebt en zo graag wilt en continu iemand in je omgeving hoort is het stekender, dan mensen die al een kind hebben en ook graag een 2e willen, maar die ook nog moeten wachten.
Je hebt al iets, de ander heeft nog niks, is nog niet eens moeder.
Wat ik laatst al voorbij zag komen in het "wachten op een 2e streepjes topic", waar het ging over dat de wens net zo groot is naar een 2e als 1e kind.
De wens en liefde wel, maar je bent al moeder. De ander niet. En dan steekt het eerder dat mensen in je omgeving het wel hebben.

Mmm, ok dat zou zo kunnen zijn, maar voor mij niet Ik had voor dat ik mijn eerste kind kreeg best wel een kinderwens, maar toen hij een jaar werd begon het mij toch te jeuken, niet normaal meer _{Maar ik hou er over op want er loopt al een ander topic over en het gaat hier om de rammelende eierstokken en broeds gedrag enzo}

Maar ook over jeuken hoor!
En ik kan me ook wel voorstellen dat het je naar 'meer doet smaken' als je er eentje hebt. Want dan weet je wat het is etc. etc.

Ik dacht laatst dat ik zwanger was geworden per ongeluk, toen vond ik het na een paar dagen best een leuk idee . Behalve dat ik nog studeer, net uit huis ben en 21 ben .

quote:

Op zondag 11 december 2005 23:52 schreef Brighteyes het volgende:
Maar ook over jeuken hoor!
En ik kan me ook wel voorstellen dat het je naar 'meer doet smaken' als je er eentje hebt. Want dan weet je wat het is etc. etc.

Ja ach volgens mij kan ik het ook eigenlijk niet weten hoe het zou voelen als....ik heb het gelukkig nooit mee hoeven maken hoe het is om geen kindje te kunnen krijgen of geen tweede etc

Ik wilde helemaaaal geen baby, vond er niets aan Alleen huilen en slapen, da's toch niet leuk?
Ik wilde alleen moeder worden

Ik rammel ontzettend, maar ik kan er nu gewoon nog niet voor gaan.
Eerst een fulltime baan vinden en de relatie kan ook nog een stuk beter.
Natuurlijk zal het wel goed komen als ik wel een baby neem, maar als ik er echt voor zal kiezen, dan zal ik me denk ik erg schuldig gaan voelen en ik wil er volledig van genieten!

Wat ik wel heel moeilijk vind is vrienden die wel al kinderen hebben, of oude klasgenoten die je tegenkomt met hun kinderen.

quote:

Op zondag 11 december 2005 22:26 schreef Brighteyes het volgende:
Tsja, zolang iemand (full time) studeert zal ik een bewuste keuze voor een kind ook niet begrijpen.
Ik bedoel... dan is je leven er volgens mij gewoon nog niet echt klaar voor.

Ik denk dat mijn leven er opzich wel klaar voor is. Ik ben niet zo´n student zoals iedereen studenten ziet: zuipen en feesten. Ik ga iedere dag na college braaf weer naar huis naar mijn vriendje en mijn hondjes. Wat ik alleen een probleem vind is dat het kindje dan gewoon te veel naar een creche moet. Achteraf misschien zelfs wel een beetje spijt dat ik nu met die studie ben begonnen maar ja daar verander ik nu niks meer aan.

Ik heb trouwens niet iedere maand dat ik denk oeh zal het dan misschien toch zo zijn? Wel heb ik zoiets van ach als het gebeurd dan vinden we er wel een oplossing voor (en nee niet naar de creche)

Ik heb nu dan een spiraaltje, en dus heb ik er niet echt last van dat ik elke maand denk zal het raak zijn...

Ik ben bijna niet meer ongesteld, dus daar valt verder geen lijn op te trekken.. Het spiraaltje zit zijn 5 jaar ook nog wel uit(ik heb hem nu 2 jaar), maar toch rammelt het wel..

Vriendje en ik zijn ook allang uitgeraast, en hebben ons leven wel op orde... Het zou met een kindje ook wel lukken..

Maar wat ik hier meer zie staan, ik wil mijn kind niet in een creche dumpen, dus laten we eerst maar eens gaan afstuderen...

quote:

Op maandag 12 december 2005 01:31 schreef Troeta het volgende:
Wat ik wel heel moeilijk vind is vrienden die wel al kinderen hebben, of oude klasgenoten die je tegenkomt met hun kinderen.

Dat heb ik ook wel een beetje idd.
Ik heb het idee dat ik aan alle kanten 'ingehaald' word ook. Slaat nergens op, want het is geen wedstrijdje, maar als ik dan idd zie dat vriendinnen van mij de 2e al hebben terwijl wij nog moeten gaan beginnen, dan jeukt het wel heel erg.
Verschil is wel dat aan de kant van mijn helemaal niemand nog kinderen heeft. Dus die loopt wat dat betreft dus net een stapje achter zeg maar.

quote:

Op zondag 11 december 2005 21:17 schreef GreatWhiteSilence het volgende:
Er is van te voren niet te zeggen wat een zwangerschap met mij zal doen. Maar ik heb het inmiddels al bijna zes jaar en ik ben helemaal klachtenvrij. Dus eigenlijk zou ik verstandelijk gezien niet het risico lopen dat mijn MS een stuk erger wordt door een zwangerschap...

Ik heb net stage gelopen op een jongeren afdeling van een verpleeghuis, en daar lag een vrouw van 35 met MS, en een dochtertje van 5. TIjdens en na de zwangerschap was ze zo achteruit gegaan dat ze na een jaar naar een verpleeghuis 'moest' omdat haar ouders de zorg niet meer konden dragen... Haar dochter wordt nu opgevoed door opa en oma, en komt 2 keer per week op bezoek bij mama.

Nou wil ik niet impliceren dat het onverantwoord is om met MS kinderen te krijgen, ik wil niks doen aan je 'gerammel', ik wil niet zeggen dat alle gevallen van MS hetzelfde zijn. Maar door de triestheid van de situatie van deze mevrouw ben ik bijna gestopt met mn stage omdat ik het niet aankon dat ze zo vreselijk veel pech had.

Overigens ben ik 20 en ik rammel ook mijn vriend is 22 en we zijn een huisje aan het opknappen in Rotterdam. Hij heeft een vaste baan, ik studeer nog maar ik vind dat ik zelf te jong ben. Ik heb al besloten dat ik rond mn 28e kinderen wil gaan proberen te krijgen Alleen wil vriend-lief dat ik wacht tot mn 30e

Het fijne weet ik er niet van, maar ze heeft MS sinds de 18e, en na studeren heeft ze nooit kunnen werken door de MS. Ze had er teveel last van. _{(ik schrijf had omdat mn stage voorbij is, voor zover ik weet leeft ze nog maar ik heb die stage 'afgesloten'. Als ik teveel in huidige tijd praat over mn stage, krijg ik slapeloze nachten.)}

quote:

Op zondag 11 december 2005 22:40 schreef Brighteyes het volgende:
Hebben jullie dat trouwens ook? Dat je elke maand stiekem een klein beetje hoopt dat je per ongeluk toch zwanger geworden bent?

OMG dat heb ik dus ook en ben nog wel aan de pil