quote:
Op vrijdag 25 november 2005 15:16 schreef speknek het volgende:[..]
Nou dan is het een feit en dus realistisch (jouw woorden).
[..]
bullshit!
[..]
Dan zijn waarnemingen geen feiten en is de zwaartekracht ook geen feit. De werkelijkheid staat namelijk niet vast.
De evolutietheorie
is niet bewezen
Wij bestrijden evolutie op basis van absolute feiten. We nodigen je uit je ogen te openen voor deze feiten...
F E I T : mutaties leveren
geen informatie
F E I T : systemen werken
alleen als ze af zijn
F E I T : evolutie is
niet bewezen
De grootste misvatting die er over evolutie bestaat, is dat het een bewezen feit is, waar niet langer aan getwijfeld kan worden.
“De wetenschap is het unaniem eens dat we allemaal van een eencellig wezentje afstammen, dat door toevallige mutaties en natuurlijke selectie is veranderd tot de mens.” Dat is het idee dat massaal verkondigd wordt. Het is iets wat duizenden wetenschappers hevig tegen de borst stoot. Het is immers een volslagen onwaarheid. De wetenschap heeft evolutie helemaal niet bewezen.
Integendeel: de laatste jaren ontdekt men steeds meer feiten die duidelijk maken dat evolutie absoluut geen mogelijkheid is voor het ontstaan van het leven. Genetica en informatica zijn maar twee voorbeelden van wetenschappen die in de tijd van Darwin nog onbestaande waren, en die een heel nieuw licht op de evolutietheorie geworpen hebben. (Meer hierover vind je bij de links ‘Basisfeiten’)
De massa wordt door een sterke kern van evolutionisten geïndoctrineerd. Dat gebeurt door gebruik te maken van de modernste technieken in de media, door overstelpend mooie tentoonstellingen de wereld rond te laten reizen, door het onderwijs te infiltreren met zogenaamde wetenschappelijke informatie, en door de meest overtuigende natuurdocumentaires te vertonen op televisie. De macht die achter de verkondiging van de evolutietheorie schuil gaat is enorm.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat de meeste mensen die erdoor beïnvloed worden, rotsvast overtuigd zijn van het ‘feit’ van evolutie. De indoctrinatie is zo krachtig en hardnekkig, dat zelfs heel wat mensen die zelf wetenschappelijk actief zijn, zich erdoor laten sturen.
Ze onderzoeken de feiten niet
en laten zich klakkeloos onderwijzen
door zij die beweren alles goed
op een rijtje te hebben.
Hiermee beweer ik niet dat alle verdedigers van evolutie sluwe bedriegers zijn. Ik zeg wel dat er geld noch moeite wordt gespaard om een onbewezen theorie, die steeds meer kritiek krijgt, toch wereldwijd als een vaststaand feit te laten verkondigen. Dat wekt veel boosheid op bij hen die op de hoogte zijn van de ware feiten.
Ja maar, er zijn toch bewijzen voor evolutie?
Dat is de boodschap die men met alle mogelijke middelen blijft verkondigen. Maar het is eenvoudigweg niet waar. Ik zeg dat niet zomaar. Geloof me. Het is geen vlaag van zinsverbijstering of een misdadig complot die me ertoe aanzet zo’n uitspraak te doen. Ik weet waarover ik het heb. Vroeger geloofde ik ook dat de evolutie bewezen was. Ik vond christenen die in schepping geloofden maar domme ganzen, die de feiten niet onder ogen wilden zien.
Het was me toen echter niet duidelijk dat ik juist degene was die de ware toedracht van de zaak niet kende. Ik was het die me liet indoctrineren, niet de christenen. De enige reden dat ik in evolutie geloofde, was omdat het me van kindsbeen af door media en onderwijs was ingeprent.
Ik was voorgeprogrammeerd,
zonder dat ik ooit werkelijk de feiten
achter het verhaal had onderzocht.
Pas toen ik er zelf heel kritisch onderzoek naar begon te verrichten en stapels boeken en tijdschriften las over de zin en onzin van de evolutietheorie, kreeg ik een zicht op de waarheid. Ik viel van de ene stomme verbazing in de andere, naarmate mijn onderzoek vorderde.
Zo ontdekte ik bijvoorbeeld dat Darwin allang met de gedachte van evolutie rondliep, nog voor hij er diepgaand onderzoek naar gedaan had. De gedachte dat alle leven op aarde is ontstaan uit iets heel kleins, bestaat immers al duizenden jaren. De oude Grieken kenden deze filosofie al (zonder enig natuurkundig onderzoek). Darwin wilde deze eeuwenoude, ongefundeerde filosofie gewoon in een nieuw kleedje stoppen.
Toen hij op onderzoek trok, was zijn positie dus niet (zoals vaak onterecht beweerd wordt) deze van een objectieve onderzoeker. Hij ging op pad als een bevooroordeeld mens, met als doel informatie te vinden die hem zou in staat stellen de evolutiegedachte te verspreiden.
Zo werkt het met veel onderzoekers
die 'bewijzen' voor evolutie vinden.
Ze zijn wildenthousiast over het idee
dat alles niet door een schepper
is gemaakt.
Met het vuur in hun hart trekken ze erop uit om, kost wat kost, die feiten te verzamelen die evolutie kunnen bevestigen. Zo zijn er zelfs wetenschappers geweest die zich letterlijk schuldig hebben gemaakt aan bedrog, door zogenaamde eeuwenoude vondsten op te graven, die ze zelf gefabriceerd hadden.
In Engeland was er een vooraanstaand wetenschapper, genaamd Charles Dawson, die in 1912 op de proppen kwam met een formidabel 'bewijs' voor evolutie. Hij had zogenaamd de allereerste 'Engelsman' ontdekt: een fossiel overblijfsel van een wezen dat de brug maakte van aapachtige naar mens.
Veertig jaar lang werd deze buitengewone ontdekking door de wetenschap toegejuichd als het ultieme bewijs voor evolutie. Hij werd de 'Piltdown-mens' genoemd. In het Britisch Museum te Londen werd een indrukwekkende pop gemaakt van deze aapmens, die vervolgens bewonderd werden door ademloze toeschouwers uit de hele wereld.
Henry Fairfield Osborn, een beroemd expert
op dit gebied, noemde deze vondst:
"...een ontdekking van onmeetbaar
belang voor de prehistorie van de mensheid." (Stephen Jay Gould, ‘Smith Woodward’s Folly’, New Scientist, February 5, 1979, p. 44)
Eén van de grootste anatomen van de twintigste eeuw, Sir Arthur Keith, schreef een gekend boek, ‘The Antiquity of Man’, waarin deze aapmens van Dawson centraal staat. Zo’n vijfhonderd verschillend doctorale scripties werden gewijd aan dit buitengewone 'bewijs'. De wereld stond op zijn kop!
Pas na veertig jaar ontdekte een groep onderzoekers een heel andere kant van het verhaal: Kenneth Oakley, Joseph Weiner en Wilfred Le Gros Clark ontmaskerden deze ‘aapmens’ als een regelrechte vervalsing. Veertig jaar later pas!
Het bleek een combinatie te zijn van een menselijke schedel met een kaak van een aap, die door chemische middelen bijgewerkt waren, om er oud uit te zien. (Op internet kun je heel wat informatie over dit bedrog vinden.)
Dat voorbeeld laat de kriktiekloze houding zien, die een groot deel van de wetenschappelijke wereld tentoonspreidt, als het gaat om evolutie. Het trieste is dat deze 'prehistorische mens' allang en breed zijn plek verworven had in de boeken van het onderwijs, waar hij nog vele jaren rustig in is gebleven.
Het 'bewijs' van Darwin
Een ander voorbeeld van de klakkeloze manier waarop veel mensen ‘feiten’ over evolutie aannemen en doorvertellen, is het verhaal van Darwin over 'overleving van de sterkste'. Dat is zogezegd het grote bewijs voor evolutie.
Darwin trok op onderzoek naar de Galapagos-eilanden. Daar trof hij iets aan wat hem in staat stelde de leer van evolutie weer aannemelijk te maken. Wat zag hij? Dat er per eiland vinken leefden, die waarschijnlijk eenzelfde voorouder hadden gehad. Uit dat voorouderpaar waren heel wat varianten ontstaan. Op het ene eiland waren de vinken groot en hadden ze een kromme bek, terwijl op het andere eiland de vinken klein waren en een smalle bek hadden.
Deze vinken waren blijkbaar aangepast
aan de omgeving waar ze vertoefden.
Darwin ontdekte het principe van 'overleving van de sterkste'. Een basissoort heeft de mogelijkheid om verschillende varianten voort te brengen. De variant die het best past in een bepaalde omgeving houdt het vol, en de minst aangepaste variant sterft uit.
Darwin zag daarin het grote bewijs voor evolutie, waar hij naar op zoek was. Hij kwam tot de conclusie dat door 'overleving van de sterkste' alle levende soorten op aarde ontstaan moesten zijn. Op basis van Darwins nieuwe inzicht werd een nieuwe versie van de evolutietheorie de wereld ingestuurd, in de vorm van zijn bekende boek 'Oorsprong der soorten'. Het werd met luid gejuich verwelkomd.
Pas en hele tijd later ontdekten andere wetenschappers dat Darwin en zijn navolgers een ontzettende observatiefout maakten.
Hetgeen Darwin waarnam was niets meer dan variatie. Dat heeft niets te maken met evolutie.
Hetgeen Darwin waarnam was niets meer dan variatie van een bestaande soort.
Dat heeft niets te maken met evolutie, oftewel het ontstaan van een compleet nieuwe basissoort.
Anders gezegd: Darwin observeerde de herschikking van aanwezige genetische informatie binnen een basissoort. De vinken kregen wel nakomelingen die er iets anders uitzagen, maar het bleven van de eerste tot de laatste gewoon vinken! Ze werden niet ineens een heel ander wezen. Er was interne variatie binnen het type vink, niet de overgang naar een hogere en meer complexe levensvorm, zoals evolutie veronderstelt.
Je kunt het heel eenvoudig vergelijken met een doos met blokjes erin. De doos stelt een basissoort voor en de blokjes zijn de genen. (Basissoorten zijn bijvoorbeeld katachtigen of hondachtigen.) Als je de doos schudt, zullen de blokjes telkens in een andere volgorde komen te liggen. Het geheel ziet er daardoor iets anders uit.
Maar hoe anders de blokjes ook komen te liggen, toch blijven ze liggen in dezelfde doos. Er is variatiemogelijkheid, maar er is een duidelijke en sterke begrenzing: de doos.
Deze nadrukkelijke begrenzing
is ook aanwezig bij planten en dieren.
Hoe verschillend de vinken
er ook uitzien, het blijven vinken!
Evolutie is iets totaal anders. Het zou in de illustratie van de doos inhouden dat de doos zelf verandert, in bijvoorbeeld een kristallen vaas. Dat is in essentie wat evolutie beweert: dat iets verandert in iets totaal anders. Volgens evolutie zijn vissen veranderd in alle huidige zoogdieren en vogels. Dat kan niet vergeleken worden met een vink die een nakomeling krijgt met een grotere snavel. Zie je het grote verschil?
Ik zal het nog beter uitleggen. Elk levend wezen heeft een hoeveelheid erfelijke informatie, opgeslagen in de genen. Deze informatie is enorm rijk en kan door mutaties ietwat gewijzigd worden. Het is als een basisverzameling mogelijkheden, die onder invloed van bepaalde omstandigheden kan veranderen. Zo kunnen er uit een bepaalde diersoort, zoals het paard, heel wat verschillende varianten voortkomen. Grote en kleine, dikke en slanke, gevlekte en bruine paarden. De ene soort is krachtig en snel, de andere kwetsbaar en lui.
Maar dit moet je goed beseffen:
hoeveel verschillen deze paarden
onderling ook vertonen, ze blijven
allemaal binnen de basissoort ‘paard’.
Die variatiemogelijkheid is eigen aan alle levende organismen op aarde. Er bestaan tientallen varianten op het thema 'katachtige' en 'hondachtige'. Soms zijn die varianten zeer groot. Maar ze blijven toch binnen hun grenzen. Een katachtige zal nooit ineens een hondachtige worden.
Dat is dus het principe van variatie. Het is precies dat wat Darwin opmerkte in zijn onderzoek. Darwin maakte de fout dat hij variatie zag en dacht dat hij evolutie waarnam. Variatie is niets meer dan het wijzigen van de bestaande informatie die zich in de genen bevindt. Evolutie heeft veel meer nodig, namelijk de toevoeging van geheel nieuwe genetische informatie.
Evolutie is geen variatie
op een bestaand thema.
Het is het tot stand zien komen
van een compleet nieuw thema.
Volgens de evolutietheorie zijn alle zoogdieren en vogels voortgekomen uit de vissen. Nou, het verschil tussen een vis en een mens is gigantisch. Of het verschil tussen een paard en een vis, een leeuw en een vis, een olifant en een vis, enz. Dat soort verschillen zijn van een oneindig veel hoger niveau, dan enkel een iets andere snavel van een vinkesoort. Snap je?
Maar wat doen de meeste verdedigers van evolutie en wat deed Darwin? Zij wijzen op de vinken met verschil in grootte en zeggen: zie je wel? Dat is evolutie. De meeste mensen denken niet verder na, zien enkel wat ze voorgeschoteld krijgen door de ervaren ‘experts’ en slikken het door. Op die manier is de evolutietheorie massaal verspreid geworden.
Is de evolutietheorie bewezen?
Volgens hen die het verschil niet
kennen tussen variatie en evolutie wel.
Maar het bewijs is er alleen in hun verwarde verstand. Want in werkelijkheid bestaat evolutie niet. Het enige wat bestaat is uitgebreide variatie, binnen de begrenzing van een basissoort.
De ernstige fout die veel wetenschappers nog steeds maken, is dat ze het verschil tussen variatie en evolutie niet onderkennen. Variatie wordt als bewijs voor evolutie onderwezen, terwijl het er niets mee te maken heeft.
Het is eigenlijk heel bizar, dat iets wat zo helder is en zo duidelijk uitgelegd kan worden, toch door zo weinig mensen geweten is. Het gevolg is enorm: een onbewezen en zelfs onbewijsbare theorie wordt wereldwijd onderwezen als zijnde een vaststaand feit, waar geen gezond denkend mens nog aan twijfelt.
Ik hoop maar dat jij die dit leest, niet hetzelfde zult doen als zovelen en dat je het zult negeren. Wees eerlijk met de feiten die je aangereikt krijgt en doe er iets mee.
Beknopt:
Variatie is het wijzigen van
de bestaande genetische informatie
van een basissoort.
Evolutie is het toevoegen van
enorme hoeveelheden nieuwe
genetische informatie.
Deze twee zaken zijn oneindig ver
van elkaar verwijderd.
Het ene is inderdaad bewezen.
Het andere niet.
DIT BEN JIJ
de mensen die hun eigen verzinsels geloven en die niet in staat zijn om feiten aan te nemen zoals ze zijn. Deze mensen leven vanuit innerlijke motieven, die hun interpretatie van de werkelijkheid sterk beinvloeden.
Zij zijn niet bereid zich neer te leggen bij zelfs de meest voor de hand liggende feiten, als deze tegen hun eigen denkbeelden indruisen.
Ze leven in een leugen,
die ze vaak zelf geloven.
Niet huilen..