Goeden morgen Lodewijk Napoleon,
Is dat even schrikken. Denk je rustig te kunnen gaan ontbijten en dan vind ik jouw verhaal. Je hebt er behoorlijk wat werk van gemaakt. Mijn complimenten.
Laat ik eerst een algemene opmerking maken, want mijn boek is geen vrolijke lectuur voor gelovig kerkvolk. Daar kun je als overtuigd vroom licht of goedgelovige op een aantal manieren mee omgaan. De eerste is negeren. Alleen je hebt met mij te maken en zoals Riekje Stienstra, directeur van De Schorerstichting me rrns een keer in een interview in het NRC beschreef “Kamp is een straatvechter in de goede zin van het woord”. Bij dat negeren hebben de christenen een beetje hulp gehad van de concurrentie omdat een moslim Theo van Gogh de strot doorsneed. Ik kan tegen een stootje en blijf net zo lang terug komen tot ik mijn punt gescoord heb.
De tweede manier is om de integriteit van de schrijver in twijfel te trekken. Gezien mijn zeer brede staat van dienst zal het erg ongeloofwaardig zijn om me af te schilderen als een rancuneuze reli-gek.
De derde manier is om de arme schrijver te bedelven onder allerlei obscure bronnen, waarvan de waarde amper is in te schatten. Er is over niemand zoveel geschreven als over de stichter van de grootste wereldgodsdienst. Als je een auteur dat pad opstuurt weet je zeker dat ie in het moeras zal verdrinken. Om deze reden heb ik met opzet vermeden om in mijn boek naar andere bronnen te verwijzen dan de statenbijbel resp. het ‘ooggetuigen’ verslag van de vier evangelisten. Dat boek is al obscuur genoeg en er is duidelijk en aantoonbaar gigantisch aan gerotzooid. Dat het me desondanks toch gelukt is om er een redelijk en logisch verhaal uit te krijgen is – achteraf gezien – verbazingwekkend en doet vermoeden dat het wel eens erg dicht in de buurt van wat er tweeduizend jaar geleden is gebeurd zou kunnen zitten.
Je komt met twee argumenten:
Geen van de geschiedschrijvers meldt het feit dat Jezus door het Sanhedrin werd veroordeeld op grond van lev. 20;13. Ze maken wel melding van de veroordeling van een oproerkraaier. Herodes was door Pilatus het recht ontnomen om doodsvonnissen te voltrekken (Joh. 18; 31). Toen Jezus voor de eerste keer bij Pilatus kwam weigerde deze en vond geen schuld in de man. Die heeft ongetwijfeld gedacht “wat een onzin als ik op die grond een vonnis moet uitspreken kan ik net zo goed mijn hele regiment aan het kruis nagelen” Romeinse soldaten waren tot hun veertigste in dienst van de keizer en mochten niet trouwen of een gezin stichten. Toen Herodes Jezus voor de tweede keer stuurde vroeg Pilatus – die bepaald geen domme man was – “Ben je de koning der joden?” Hetgeen Jezus bevestigde. Pilatus die de bui al zag hangen met zeventig duizend joden in de stad en het naderende Paasfeest veroordeelde hem tot de dood. Was hem ingefluisterd dat Jezus dat weekend gezalfd zou worden door zijn vader tot koning..?? Na de intocht in Jeruzalem enkele dagen ervoor had Herodes haast om die nog niet gezalfde (Christus betekent gezalfde) uit de weg geruimd te krijgen. Blijkbaar durfde ook Pilatus de voltrekking niet over het weekend heen te trekken. Wat er achter de schermen gebeurd is zullen we nooit meer te weten komen. Het vonnis van Pilatus was “oproerkraaier en zo snel mogelijk hangen die vent.” Vervolgens gaat het verhaal in die zin de geschiedenisboekjes van die tijd in.
De veroordeling door het Sanhedrin op grond van Lev. 20; 13ontnam de orthodoxe joden de lust om zich achter Davids zoon te scharen. Temidden van de zeventig duizend mensen in Jeruzalem op dat moment moeten de orthodoxen een niet onaanzienlijke meerderheid gevormd hebben, ze kwamen immers om in de tempel het joodse paasfeest te vieren. Die gingen echt niet hun leven in de waagschaal zetten om een in hun ogen overtreder van de wet van Jahwe op de troon te krijgen. Ze hadden de pest aan Herodes – zijn vader was weliswaar joods maar zijn moeder Arabisch en de man zelf was Romeins staatsburger en in de zin van de wet dus geen jood - en zo mogelijk een nog grote hekel aan de Romeinse bezetters en wilden graag iemand uit het huis David op de troon. Ik denk dat, toen ie veroordeeld werd op een duidelijke grond waarop volgends de joodse heilige wetten de doodstraf stond, de lust voor een opstand verdwenen was. We zullen het echte scenario nooit te weten komen. Maar het zou mij niet verbazen dat zijn vader – die als hoogste priester in de tempel waarschijnlijk de status van bijna-god had, zoals bij de Egyptenaren - hem tijdens het paasfeest gezalfd zou hebben tot koning. Daarmee zou de lont in het toch al licht ontvlambare kruidvat aangestoken zijn en zouden de joden voor de zoveelste maal in hun geschiedenis een vrijheidsstrijd zijn gaan voeren. Een veroordeling door de rechters van de joodse hoge raad opgrond van Lev. 20; 13 voorkwam dat. De gelovige jood ging echt niet de barricaden op voor een flikker, die in een park betrapt was. Door het verraad van Judas bleef de gehate Herodes volledig buitenschot en als ik de tekst van de bijbel moet geloven was ie tegen Jezus poeslief. Hij gaf hem zelfs een wit opperkleed. Waarom..? Was de ‘Koning de Joden’ soms gearresteerd in dezelfde kleding als de jongeling uit de hof van Gethsemane in Marcus 14; 51 (en een zeker jongeling volgde Hem, slechts een lijnwaad geslagen om het naakte lijf – men veronderstelt dat dit Marcus zelf moet zijn geweest) en had ie alleen een lap om (waarin ze hem aan het kruis hingen) en een kostbare mantel, die de soldaten verdobbelden?
Je tweede argument is dat ‘de eerste christenen wetenschap hebbende van de homoseksuele escapades van de naamgever van hun religie daardoor afgeknapt zouden zijn op dat geloof.’ Ik denk het niet. Paulus schrijft niet voor niks dat de christenen zich verre dienen te houden van de verderfelijke Romeinse zeden en seksuele omgang tussen mannen. Dit alleen al moet voldoende argument tegen jouw redenering zijn. Paulus hoefde zoiets niet te schrijven als Christenen tegenover gelijkgeslachtelijk liefde een afkeer hadden – zoals jij veronderstelt.
De eerste volgelingen van Christus waren denk ik de wat liberalere joden, die weinig moeite hadden met homoseksualiteit. Dit in tegenstelling tot de orthodoxen. Tegen de tijd dat iedereen die er wetenschap van had gehad was overleden was homoseksualiteit nog altijd geen issue om je druk over te maken. Zeker in de diaspora, waar de joden leefden tussen de door Romeinen overheerste volkeren kan het geen reden zijn geweest om af te haken van de nieuwe religie. Een religie die pas toen keizer Constantijn onder invloed van zijn moeder Helena, de met een Romeinse generaal getrouwde herbergierster, het christendom tot (een van de ?) staatsgodsdiensten verklaarde (313 na Christus: edict van Milaan) ging de beweging groeien en nam betrekkelijk kort daarna de volledige macht over. Daarna regeerden ze over koningen en keizers en werd gedurende duizend jaar ieder zelfstandig denken in bloed gesmoord. De liefdesboodschap is het grootste bloedbad geworden dat de geschiedenis der mensheid heeft gekend. En we zijn er nog lang niet. De rooftocht gaat door en de allerarmsten op deze wereld zijn het grote slachtoffer.
Ik vermoed bovendien dat die liefdesboodschap “bemint den ander gelijke uzelve” in oorsprong geweest zou kunnen zijn “Bemint den ander gelijkende uzelve.” Ofwel: den ander, die gelijk is aan uzelf – dus bemint als je een man bent een andere man. Het verschil in een enkele naamval verandert de betekenis van deze basiszin van het christendom. Die eerste christenen kunnen het logischer wijze niet zo moeilijk mee gehad hebben. De zeer vijandige houding van het christendom dateert van later. Dat die houding nergens op slaat (zie jouw verwijzing naar
www.faq-online.nl) doet de vraag opkomen waarom..? Waarom die vijandige houding? In de loop der eeuwen hebben ze van die Christus een suikerzoete model padvinder gemaakt, die geen enkele voeling met de realiteit had – een fabel figuur. De overduidelijke aanwijzingen in de vier evangeliën met betrekking tot de laatste vierentwintig uur over homoseksualiteit van Jezus pasten totaal niet in dit beeld. Om dit web van fabels overeind te houden werd homoseksualiteit gedemoniseerd op een manier dat zelfs de gedachte aan een homoseksuele Christus grote paniek veroorzaakt (zie de afwijzing van de TV zenders, die met schrik en afgrijzen reageerden op de vraag “Was Christus homo?”). Van die houding zijn heel veel homo's en lesbo's de dupe geworden en nog dagelijks pleger pubers om die reden zelfmoord.
Ik hoor graag je reactie.
Walter
Ps Vind je het vervelend als ik vraag hoe jij heet en wat je achtergronden zijn? Je kennis van de materie is niet die van een doorsnee nederlander