quote:
Zaai geen haat tegen moslims
door Marten de Vries
Wangedrag van jongens van moslimkomaf benoemen als 'islamitische terreur' staat op gespannen voet met het negende gebod. Bart Jan Spruyt bevestigt in zijn artikel 'Wie is er bang na de moord op Van Gogh', gisteren op deze pagina, angstige mensen in eenzijdige vooroordelen en zaait haat.
Als bijdrage aan de herdenking van de moord op Theo van Gogh waarschuwt Bart Jan Spruyt ons in de krant van 2 november voor een naïeve visie op de moslims, die binnen onze grenzen onze rechtsstaat bedreigen. Zijn boodschap aan christenen is dat ze beter een bondgenootschap kunnen sluiten met conservatieven om zo samen de democratie te verdedigen dan dat ze samenwerkingsverbanden aangaan met moslims met de bedoeling de vrijheid van het bijzonder onderwijs veilig te stellen.
De directeur van de Edmund Burke Stichting legt bloot dat veel mensen gemakshalve zichzelf en anderen graag willen doen geloven dat het allemaal wel meevalt met de radicalisering binnen de islamitische gemeenschap. Ze zijn bang om voor haatzaaiers door te gaan en geven liever zichzelf de schuld van de spanningen binnen Nederland dan dat ze onder ogen zien wat er werkelijk aan de hand is. Lafaards, noemt Spruyt hen.
Het is niet allemaal onzin, wat hij beweert. Niettemin, ik voel me er als christen niet erg gemakkelijk bij. Filosoferen over gelegenheidscoalities met moslims kan getuigen van onkunde ten aanzien van wat moslims van hun kant daarmee willen. Maar de handen ineenslaan met conservatieven is voor mij geen alternatief. En ook in Spruyt zie ik geen strijdmakker.
Lonsdale
Het zal wel waar zijn, het verhaal van die reformatorische vader met een zoon die een Lonsdale-trui kocht vanwege een aantal nare ervaringen met Marokkanen. Maar een schrijver is niet alleen verantwoordelijk voor wat hij zegt, ook voor wat hij verzwijgt. In dit geval bijvoorbeeld dat er onder Marokkaanse vaders dikwijl grote schaamte bestaat voor wat hun jongens uitvreten. Ik weet niet in wat voor buurt Spruyt woont, ik woon met vrouw en zes kinderen te midden van Marokkanen. Wij zien en horen genoeg om te weten dat een aantal Marokkaantjes zichzelf en de Berbers niet erg geliefd maken. Tegelijk, de probleempjes die wij in vijf jaar persoonlijk hebben ondervonden zijn tot dusver niet beduidend groter dan die waar we soms mee te stellen hadden in de blanke buurt waar we voorheen woonden.
Wangedrag van jongens van moslim komaf te benoemen als 'islamitische terreur' staat op gespannen voet met het negende gebod. In welke moskee wordt onderwezen dat je sportschoenen mag stelen of patatbakjes van Nederlanders leeg eten? Door zo'n bewering bevestigt Spruyt angstige mensen in eenzijdige vooroordelen en zaait hij inderdaad haat. Je kunt het ook laf noemen: nuances verzwijgen en je woorden kracht bij zetten met kwalificaties die je niet waar kunt maken.
Vrijuit getuigen
Het ergste vind ik evenwel dat verhalen en voorstellen als die van Spruyt kerkmensen ertoe kunnen verleiden hun harten voor de moslim naasten te sluiten. De kerk is geen conservatieve stichting, maar heeft een eigen christelijke agenda.
Om missionaire openheid te bewerken doe ik nooit mijn best om vervelende feiten te ontkennen. Je bereikt er het tegendeel mee wanneer de waarheid aan het licht komt. De belangrijkste vraag voor een christen is echter niet hoe lastig Marokkaanse pubers en hoe gevaarlijk moslimfundamentalisme is, maar of zij Gods liefde in Jezus Christus kennen.
Wij moeten inderdaad niet bang voor moslims zijn. Wij moeten 'zonder schaamte en vrijuit' getuigen van Jezus Christus. Geen kruistekens bedekken om moslims niet voor het hoofd te stoten. Niet onszelf excuseren voor de leer van de drie-eenheid, maar roemen in Christus, 'God in het vlees verschenen'.
Theo van Gogh kan voor ons geen voorbeeld zijn. Wij beleven er weinig plezier aan om de profeet Mohammed slecht af te schilderen of de Koran te ridiculiseren. Welk positief doel kan dat dienen? Tegelijk protesteren we vrijmoedig wanneer moslims de Heilige Schrift diskwalificeren als corrupt of de inhoud ervan annexeren. En we stellen het aan de kaak als ongepaste inlegkunde wanneer moslims de Bijbel laten buikspreken door te beweren dat de komst van Mohammed erin voorzegd wordt.
Om eerlijk te zijn: ik heb nog niet gemerkt dat deze houding het contact met moslims in het algemeen of Marokkanen in het bijzonder heeft verslechterd en dat ik nu meer bang moet zijn. Integendeel, ik voel me thuis in de wijk Middelland.
Drs. Marten de Vries is als predikant vrijgesteld voor missionair werk onder moslims in het Rijnmondgebied.
http://www.nd.nl/newsite/artikel.asp?id=71805