De kunst van het loslaten van een ex. (#28)

quote:

Op zondag 23 oktober 2005 12:49 schreef Slaapje het volgende:

[..]

Tsja rust... ik ben er nog niet aan toe om er zoveel over na te denken, misschien wil ik er wel nog niet zoveel over na denken. Voordeel is door hier te schrijven dat je er wel over na denkt maar op het zelfde moment het een soort van je af kan schriven.. Dat scheelt wel weer..

Je hoéft er ook helemaal niet over na te denken. Het is ook prima om gewoon even niks te willen..
Mag ik je eens vragen waarom dat het tussen jullie nu echt over is?

Ehm... ja ik ga niet in detail treden maar het komt erop neer dat ik niet overweg kon met haar moeder.... Dat heeft een jaar geduurd en dat is de hoofdreden dat het haar heeft opgebroken.
Verder waren er nog kleine dingen, het erge is dat het allemaal terug te voeren is op het feit dat ik niet goed in mijn vel zat, nu gaat/ging het juist beter met me en dan dit...

Nee, dat in detail treden doe ik ook liever niet.. daar gaat het ook niet om, het is meer de rode draad waar het om gaat.

Lastig, zulke problemen... de kunst is om daar samen uit te komen.. Hebben jullie dat naar jullie idee genoeg gerobeerd?

Mja genoeg geprobeerd... ik denk het niet, neem het mezelf niet kwalijk want ik kon op dat moment niets anders dan afstand houden van die moeder... nu had ik gewild dat het iets eerder wat beter met me was gegaan... maargoed

quote:

Op zondag 23 oktober 2005 13:36 schreef Slaapje het volgende:
Mja genoeg geprobeerd... ik denk het niet, neem het mezelf niet kwalijk want ik kon op dat moment niets anders dan afstand houden van die moeder... nu had ik gewild dat het iets eerder wat beter met me was gegaan... maargoed

Nou gelukkig maar, genoeg mensen die het gevoel hebben dat ze hebben gefaald.
Feit blijft, dat jij je minder voelde.. en dat kun je jezelf niet aanrekenen.

[ Bericht 98% gewijzigd door VaLkyRie op 23-10-2005 23:17:26 (beter zo) ]

quote:

Op zaterdag 22 oktober 2005 22:29 schreef Woessssj het volgende:

[..]

Toch heb ik het idee dat je naar aanleiding van hoe jij je voelt, het één en ander wel duidelijk hebt.
Aan de ene kant je behoeftes, aan de andere kant de realiteit.
Je zegt dat je een nare bijsmaak hebt van dat aanpappen met die vriend van je... ik heb het idee dat zij niet in staat is tot een (gezonde) vriendschap vanwege het feit dat ze het er ook nog moeilijk mee heeft dat het over is met jullie. Een angstige vrouw maakt rare huppeltjes ( parodie op de kat in nood)
Wil zij eigenlijk wel dat het over is tussen jullie? Wát wil ze hier eigenlijk mee zeggen?!

Volgens mij heeft zij er redelijk vrede mee dat het over is. Volgens mij vind ze de aandacht van anderen ook erg fijn en volgens mij wil ze me graag als vriend maar als ik dat niet kan dan is het jammer, maar niet heel erg.
Ergens heb ik het idee dat haar idee van vriendschap idd anders is dan die van mij. Maarja, ik zie haar ook niet als een gewone vriendin dus wellicht ligt het aan mij.
Ze gaat door met haar leven en heeft me niet meer nodig. En ik voel me kut, ik heb geen behoefte aan uitgaan en stomme praatjes maken met stomme mensen. Kutzooi.

Oh, en wie mij op MSN nog wil toevoegen, kijk maar in mijn profiel.

Maar, dan moet je wel naar mijn gezeur willen luisteren .

quote:

Op zondag 23 oktober 2005 14:25 schreef VaLkyRie het volgende:

[..]

Volgens mij heeft zij er redelijk vrede mee dat het over is. Volgens mij vind ze de aandacht van anderen ook erg fijn en volgens mij wil ze me graag als vriend maar als ik dat niet kan dan is het jammer, maar niet heel erg.
Ergens heb ik het idee dat haar idee van vriendschap idd anders is dan die van mij. Maarja, ik zie haar ook niet als een gewone vriendin dus wellicht ligt het aan mij.
Ze gaat door met haar leven en heeft me niet meer nodig. En ik voel me kut, ik heb geen behoefte aan uitgaan en stomme praatjes maken met stomme mensen. Kutzooi.

Ik snap je gevoel heel goed.. het gevoel alsof ze in het geheel met d'r rug naar je toekeert.. rustig doorgaat met d'r leventje met alles er op of er aan.. en jij achterblijft me lege handen.
Het stomme is dat je het dus echt met je lege handen mag doen. Je probeert het nog wanstaltig te vullen met gedachtes die over haar gaan, maar het lukt niet.

Lege handen zit ik ook mee nu. Ik wil het wel naar hem uitschreeuwen dat het tijd is om NU karakter te tonen. Maar ik voel me verstijfd en onrustig tegelijk. Gelukkig kan ik hem niet bereiken, anders was het weer 'vechten' op mijn initiatief..
Hij zou mij wel kunnen bereiken. & it's killing me...

quote:

Op zondag 23 oktober 2005 14:38 schreef Woessssj het volgende:

[..]

Ik snap je gevoel heel goed.. het gevoel alsof ze in het geheel met d'r rug naar je toekeert.. rustig doorgaat met d'r leventje met alles er op of er aan.. en jij achterblijft me lege handen.
Het stomme is dat je het dus echt met je lege handen mag doen. Je probeert het nog wanstaltig te vullen met gedachtes die over haar gaan, maar het lukt niet.

Lege handen zit ik ook mee nu. Ik wil het wel naar hem uitschreeuwen dat het tijd is om NU karakter te tonen. Maar ik voel me verstijfd en onrustig tegelijk. Gelukkig kan ik hem niet bereiken, anders was het weer 'vechten' op mijn initiatief..
Hij zou mij wel kunnen bereiken. & it's killing me...

Inderdaad, ik moet ook steeds weer mezelf inprenten dat ik niet meer moet vechten. Ik moet accepteren en mijn lege handen vullen met andere dingen. Ik trek deze conclusie ook omdat zij mij ook kan bereiken maar het niet doet. De telefoon blijft stil, msn staat op away en haar gedachtes zijn niet gericht op mij & it's killing me.
Ik wilde dat ik zo ver was met loslaten als dat zij lijkt te zijn. Ik heb niets aan deze gevoelens en gedachten.

Ik zit er ook op te wachten en soms spreekt ze me ook wel aan. Maar ze zegt toch niet wat ik hoop te horen dus ik heb maar liever dat ze ff niets meer zegt.
Heb dr nu maar gedelete, is idd wel het beste, anders blijft het vervelend. Kutprogramma..

We moeten ons maar eens gaan bezatten Woesssj en kiwitjuhh Weten jullie nog ergens ene gezellige kroeg?

[ Bericht 7% gewijzigd door VaLkyRie op 23-10-2005 23:18:37 ]

quote:

Op zondag 23 oktober 2005 17:56 schreef KiwiTjuHh het volgende:

[..]

Jawel hoor, die hebben we hier in Groningen genoeg.. maar zal wel weer ver weg zijn voor jullie.. zoals zovaak! Haha!

Ik zit nog steeds te wachten.. niet leuk! Moet er echt mee op gaan houden..

Je bent niet de enige die zit te wachten kan ik je vertellen....
Vanmorgen toen ik wakker werd had ik een email of ik haar wilde sms-en als ik het las, dus gedaan..
Vanaf dat moment niets meer gehoord

nu weet ik het ook niet meer hoor

Ik join de club.. Na een relatie van 4 jaar, en al enkele keren op het punt te hebben gestaan om het uit te maken, is het sinds vandaag dan echt definitief voorbij. Ik kan alleen maar janken.. Het is zo onwerkelijk..

quote:

Op zondag 23 oktober 2005 20:37 schreef Coconut het volgende:
Ik join de club.. Na een relatie van 4 jaar, en al enkele keren op het punt te hebben gestaan om het uit te maken, is het sinds vandaag dan echt definitief voorbij. Ik kan alleen maar janken.. Het is zo onwerkelijk..

Ik had ook relatie van 4 jaar, maand geleden alweer dat het uit was. Nu komt de pijn en het besef pas goed wat je mist. Het focussen op andere zaken wordt steeds lastiger, de hoop dat het goedkomt is erg aanwezig en dat is hetgeen me dwarszit. Als ze nu zou reageren zou ik er zo naar toe kruipen, das frustrerend want ik weet dat het niet zo is.....ik kan mijn gevoel niet uitzetten...was het maar zo. Jezus als ze nu zou bellen of voor mijn deur zou staan....kweet echter dat dat niet het geval is en dat doet pijn. Zal wel slijten.

Ik begin dat depressieve zo zat te worden. Nu gaat het wel weer redelijk met me maar morgenochtend ist weer anders denk ik. En dat moodswingt maar een beetje zo door.
Als het goede gevoel nou ff zou blijven vasthouden....

Nu heb ik iets berustends over me zeg maar. Ik mis haar wel maar tis wel goed zo. Ik kan er toch niets aan doen en het leven gaat door, tijd heelt alle wonden, uit het oog uit het hart en noem de cliche's maar op. Gewoon maar niet aan denken en vooruit blijven kijken.

ergo:
Positief blijven. De lol blijven inzien van leven en vooral lachen, ook al sta je in brand

quote:

Op zaterdag 22 oktober 2005 13:08 schreef VaLkyRie het volgende:
helemaal als jij blijkbaar nog steeds hoop blijft houden en de problemen blijft nuanceren

Hoop heb ik niet meer gehad na september en wat nuanceer ik precies?

quote:

Op zaterdag 22 oktober 2005 13:10 schreef Woessssj het volgende:
stel je voor dat je het meent..

Dat ik geen contact wil? Ja, dat meen ik blijkbaar.
Waarom is dat zo raar en waarom reageert ze daar dan lief op? .

quote:

Op zaterdag 22 oktober 2005 13:48 schreef Breetai het volgende:
Probeer eens te kijken hoeveel ze je nog over voor je zou hebben in geval van nood. Als dat minder blijkt te wezen dan wat een goede vriend of vriendin zou doen.

*leemoment* .

quote:

Op zaterdag 22 oktober 2005 15:05 schreef Plonky het volgende:
makkelijk: in mijn geval... na 5 maanden nog steeds niet :S

Goh, jij hier?

quote:

Op zaterdag 22 oktober 2005 17:55 schreef Plonky het volgende:
oh, en VD, ik zit hier ook sinds #18

Ja, gezellig toch? .

quote:

Op zaterdag 22 oktober 2005 18:56 schreef ma_jojo het volgende:
Niet meer aan denken. Denk aan een volgende.

Natuurlijk, dat is het! Nou, mij zie je niet meer terug in dit topic! .

Je krijgt het pas weer moeilijk als je jezelf verveelt.
Heb gister wel even mijn ex gesproken die ik in het cafe tegenkwam.
Het was een wat oppervlakkig gesprek. Over haar vakantie en hoe het nu met me ging enzo.

Hierna nog een hele leuke zondag gehad (beetje met vrienden in de kroeg gehangen).
En als je iets te doen hebt dan kom je ook niet in zo'n slecht humeur. Je krijgt pas een slecht humeur als je niks te doen hebt en dan ga je aan haar denken. Dus voor mij (en ik denk ook voor de rest) geldt: Veel afleiding!

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 09:41 schreef KiwiTjuHh het volgende:
Je hebt gelijk partyyboyy, als je maar iets te doen heb is het nog wel te doen. Maar mijn probleem is dat ik dat dus niet heb en ik word echt gek

Het liefst ging ik de hele dag slapen, want dan kan ik teminste niet nadenken. Maar het in slaap komen is een ramp en ook als ik wakker ben ga ik er gelijk maar uit want anders ga ik weer nadenken.

Ga zo maar eens beginnen met leren.. niet veel zin maar het moet toch maar.

Je kunt toch dingen met vrienden gaan doen?

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 09:08 schreef partyyboyy het volgende:
Je krijgt het pas weer moeilijk als je jezelf verveelt.

Je krijgt pas een slecht humeur als je niks te doen hebt en dan ga je aan haar denken. Dus voor mij (en ik denk ook voor de rest) geldt: Veel afleiding!

Klopt. Min of meer. Ongeveer drie weken nadat het uit ging ben ik volledig ingestort. De maand daarna heb ik mezelf weer omhoog getrokken en veel afleiding gezocht. Intensief begonnen met sporten(6 uur), veel werken(55/60uur) en veel buiten de deur gebleven(vrienden/familie).

Alleen begin ik volgens mij nu op het punt te belanden dat afleiding zijn doel mist. Leuk weekend gehad, echt waar, maar onderhuids zat ik steeds weer aan háár te denken en hoe alles zo is gelopen en wat ik wel niet allemaal fout gedaan zou kunnen hebben. . Kan ook steeds minder 'hebben', katten die mauwen omdat ze niet snel genoeg te eten krijgen is me al teveel. Zit nu op mijn werk, maar ben ontzettend rusteloos en heb een uitstraling van 'val allemaal maar dood'.

.

quote:

Op zondag 23 oktober 2005 22:23 schreef h_vreman het volgende:
Ik had ook relatie van 4 jaar, maand geleden alweer dat het uit was. Nu komt de pijn en het besef pas goed wat je mist. Het focussen op andere zaken wordt steeds lastiger, de hoop dat het goedkomt is erg aanwezig en dat is hetgeen me dwarszit. Als ze nu zou reageren zou ik er zo naar toe kruipen, das frustrerend want ik weet dat het niet zo is.....ik kan mijn gevoel niet uitzetten...was het maar zo. Jezus als ze nu zou bellen of voor mijn deur zou staan....kweet echter dat dat niet het geval is en dat doet pijn. Zal wel slijten.

Woonden jullie ook samen? Wij hebben 2 jaar samengewoond.. Hij is vorige week dinsdag al vertrokken, naar z'n moeder, na een knallende ruzie. Ik had al gemerkt dat hij een paar keer kleren was komen halen als ik niet thuis was. Vrijdagavond vertelde hij op msn dat hij het er zo moeilijk mee had, zichzelf zoveel verweet en dat hij het allemaal niet meer wist en gisteren kwam hij dus langs om te 'praten'. Ik had voor mezelf 2 opties in m'n hoofd; A) We geven ons nog een kans, maar dan moet er wel heel veel veranderen. Of B) We stoppen er nu meteen mee.
Optie A leek mij een beter idee, omdat ik het gewoon stomweg ontzettend laf vind om zomaar te stoppen na 4 jaar en de makkelijke weg te kiezen, al helemaal omdat hij nooit zo'n prater is geweest en ik nu dingen van hem hoorde over mij waar hij het totaal niet mee eens was, terwijl ik dat helemaal niet wist! Maar hij had eigenlijk maar 1 optie en dat was B, stoppen dus. Hij denkt dat er toch niks zal veranderen (ja, bij hem misschien wel, maar bij mij zou dat niet lukken). En zo heeft hij gisteren nog wat meer fijne dingen over mij gezegd.. Hij hoopte en wilde wel graag dat we over een tijdje weer normaal met elkaar om kunnen gaan. Toen heb ik gezegd dat het voor mij nu helemaal over is en ik hem ook niet meer hoef te zien, want als hij nu zo over mij (en hoe ik met bepaalde dingen omga) denkt, dan denkt hij dat over een tijdje nog steeds, dus wat heb ik daar dan aan?? Dan liever helemaal geen contact meer.

Ik mag van hem zolang in ons huis blijven wonen als ik wil, maar ik heb al aangegeven dat ik hier zo snel mogelijk weg wil. Ik wil helemaal opnieuw beginnen, zonder hem en zonder onnodig aan hem herrinnerd te hoeven worden. Misschien dat ik iets voor mezelf kan vinden, maar ik denk eigenlijk dat ik voorlopig liever weer bij m'n ouders wil wonen.
Zijn spullen staan hier natuurlijk allemaal nog, dus ik heb gisteren gezegd dat hij die maar op moet komen halen als ik er niet ben omdat ik hem eventjes niet wil zien en niet geconfronteerd met hem wil worden. Kom ik net thuis uit m'n werk, zit hij hier dus achter z'n computer. Dat snap ik dus echt niet... Dus ik werd boos en heb duidelijk gemaakt dat ik dit echt niet meer wil. Gelukkig gaat hij donderdag toch voor 10 dagen naar het buitenland, dus dan kan hij hier sowieso niet meer zomaar binnenwandelen, maar ik ben nu echt boos. Ook nog heel erg verdrietig natuurlijk, ik hoef maar iets over hem te horen, van hem (of ons samen) te zien en de tranen springen in m'n ogen, maar ik ben nu eventjes vooral heel erg boos.

h_vreman, het gevoel en de hoop dat het weer goedkomt is bij mij eigenlijk helemaal niet aanwezig. Misschien dat dat nog komt, maar ik ben er nu even helemaal klaar mee. Mijn moeder vertelde gisteravond trouwens wel dat hij had gebeld omdat hij ook nog met m'n ouders wilde praten, dus daar gaat hij dinsdagavond naartoe. Hij had al het een en ander door de telefoon verteld; dat hij het echt allemaal niet meer wist en hoe het nu verder moest met ons enzo. Dus ik ben erg benieuwd hoe dat gesprek zal gaan... Ik heb namelijk wel het idee dat hij zich tegenover mij heel groot houdt en heel zeker van z'n zaak is, maar ondertussen toch zichzelf wel afvraagt of dit nou wel de juiste keuze is..

[ Bericht 9% gewijzigd door Coconut op 24-10-2005 12:17:07 ]

@Viper: Dat ze dan weer lief smst is een manier om jou weer aan te trekken. Jij stoot haar immers af door geen contact meer te willen hebben. Jij moet je gaan afvragen hoelang je dit nog volhouden gaat en vooral wilt.

@Coconut: Kan me goed voorstellen dat je boos bent. Als ik je verhaal zo hoor wilde jij het zelfs nog een kans geven, maar in feite krijg je de mes in je rug. Alsof het allemaal aan jou ligt. Okay.. maar krijg jij dan ook een kans die je verdient? Schijnbaar niet. Bah!
Sterkte meissie..

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 12:24 schreef Woessssj het volgende:
@Viper: Dat ze dan weer lief smst is een manier om jou weer aan te trekken. Jij stoot haar immers af door geen contact meer te willen hebben.

Is het zo moeilijk mensen eerlijk te behandelen? .

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 12:24 schreef Woessssj het volgende:
Jij moet je gaan afvragen hoelang je dit nog volhouden gaat en vooral wilt.

Niet lang meer. Ben ik bang. En nee, natuurlijk wíl ik het niet. Niet op deze manier.

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 12:24 schreef Woessssj het volgende:
@Coconut: Kan me goed voorstellen dat je boos bent. Als ik je verhaal zo hoor wilde jij het zelfs nog een kans geven, maar in feite krijg je de mes in je rug. Alsof het allemaal aan jou ligt. Okay.. maar krijg jij dan ook een kans die je verdient? Schijnbaar niet. Bah!

Herkenbaar. Helaas. .

Viper, ik geloof niet dat zij bewust zo handelt. Ergens 'voelt' ze dat jij afstand neemt en reageert daarop. Verstandelijk wil zij niet meer.. en heeft ze dat afstandelijke gedrag in acht genomen om voor zichzelf een statement te maken. Maar waarschijnlijk heeft ze het op emotioneel vlak er nog wel moeilijk mee. Zie dat als haar eigen probleem.. waar jij wél steeds een trekpop in bent naar mijn idee.

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 13:31 schreef KiwiTjuHh het volgende:
Op het moment gaat het goed, kan me goed concentreren op mn schoolwerk en daardoor voel ik me ook weer beter omdat ik me zorgen maakte dat ik helemaal niet meer kon leren met zo'n vol hoofd!

Goed zo! Lekker even je kop ergens anders.. en er achter komen dat het nog werkt ook!
Zo heb ik nu al spijt dat ik niet naar mijn werk ben gegaan.. Zit mezelf aardig op te vreten.

Het gaat hier weer met vlagen.
Maar zoals ik gisteren al zei, ik ben dat depressieve wel zo gruwelijk zat. Dus nu maar fijn knallende hardcore opstaan en ondertussen maar wat met school bezig zijn. Vanavond maar een dikke joint draaien en een film kijken. Niet dat dat zo productief is maar het werkt in mijn geval wel redelijk
Mis wel wat gezelschap, vooral als ik naar buiten kijk voel ik me koud en alleen, maargoed. Gelukkig heb ik jullie nog

@VaLkyRie: Ik ken het, mijn stemming slaat om van boosheid, verdriet... het ineens weer begrijpen tot het niet eens meer willen begrijpen. Ik zal zo ook eens een knaller opzetten, nog niet aan gedacht.. ( we hebben dezelfde muzieksmaak

@Kiwi: Gaat wel even okay met je hé? Fijn hoor.. beter dat jejezelf er even toe zet. Ik heb juist het karakter om maar steeds me ergens toe te te zetten, maar eigenlijk is dat een soort van verzet en ik wil het nu maar eens laten gaan. Zien wat ik écht voel.

Nou ja, dan krijg ik van die geweldige ruzies tussen emo en ratio en ik kom er maar niet uit.. !
Uitmaken of niet uitmaken... that's the question.

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 15:19 schreef Woessssj het volgende:
@VaLkyRie: Ik ken het, mijn stemming slaat om van boosheid, verdriet... het ineens weer begrijpen tot het niet eens meer willen begrijpen. Ik zal zo ook eens een knaller opzetten, nog niet aan gedacht.. ( we hebben dezelfde muzieksmaak

Kijk, zo hoort dat, you my kind of girl hehe. Hard en snel. Flink wat bass en lekkere melodietjes. Ik word er altijd vrolijk van (Mijn huisgenoten niet overigens )
Aanrader: Omar Santana - power pill of nosferatu - language of rhythm

Maargoed, vandaag redelijk alles onder controle. Hier en daar wel weer boos danwel verdrietig maar het helpt toch niet meer. Dus dan maar liever leeg zijn, zombie-like.
Maarre, Woessssj, ik meende te hebben gelezen dat je vriend zo graag met je verder wil... Waarom doet ie dan niets ervoor?
Die vraag stel je jezelf ook geloof ik. Ik heb alleen ff moeite met het plaatsen van jou in het geheel. Neem jij wel contact met hem op? Of wacht je puur op hem? Wil je het uitmaken omdat je gevoel niet meer daar is of ben je teleurgesteld in hem/zijn gedrag?
Take it easy meid..

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 11:53 schreef Viperdesign het volgende:
gelopen en wat ik wel niet allemaal fout gedaan zou kunnen hebben. . Kan ook steeds minder 'hebben', katten die mauwen omdat ze niet snel genoeg te eten krijgen is me al teveel. Zit nu op mijn werk, maar ben ontzettend rusteloos en heb een uitstraling van 'val allemaal maar dood'.

Je zou eens wat mediteren, jongleren of wandelen kunnen proberen. Dat werkt meestal wel goed om je weer wat rustiger te krijgen.

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 17:42 schreef VaLkyRie het volgende:

[..]

Kijk, zo hoort dat, you my kind of girl hehe. Hard en snel. Flink wat bass en lekkere melodietjes. Ik word er altijd vrolijk van (Mijn huisgenoten niet overigens )
Aanrader: Omar Santana - power pill of nosferatu - language of rhythm

Maargoed, vandaag redelijk alles onder controle. Hier en daar wel weer boos danwel verdrietig maar het helpt toch niet meer. Dus dan maar liever leeg zijn, zombie-like.
Maarre, Woessssj, ik meende te hebben gelezen dat je vriend zo graag met je verder wil... Waarom doet ie dan niets ervoor?
Die vraag stel je jezelf ook geloof ik. Ik heb alleen ff moeite met het plaatsen van jou in het geheel. Neem jij wel contact met hem op? Of wacht je puur op hem? Wil je het uitmaken omdat je gevoel niet meer daar is of ben je teleurgesteld in hem/zijn gedrag?
Take it easy meid..

Klopt, hij wil dolgraag met mij door, maar om 1 of andere reden kan hij daar juist zijn verantwoordelijkheid niet in nemen. Mijn rol is verliefd maar moegestreden. Ik heb juist heel veel verantwoordelijkheid genomen, zelfs wanneer hij degene was die fout zat. En voor je het weet zit je vast in een patroon waaruit niets oplost.
Nee, ik kan hem niet bereiken. (telefoon defect) Ergens maar goed ook, ik stap gedwongen uit mijn patroon daardoor.
Maarja.. of hij de juiste stappen zal zetten, want hij zit met zijn eigen verdriet.. het is me een raadsel.

Owja, heb gewoon maar liefdesliedjes op gezet. Stom.

Liefdesliedjes opzetten is geen strak plan nee.
Ik ging laatst vol goede moed naar een kroeg toe met wat vrienden. Allemaal leuk en aardig totdat ze knuffelrock classics 1 t/m 17 op gingen zetten. Yech, binnen 5 minuten zat ik in mezelf gekeerd over mn biertje heen te staren, mijmerend over past times.
Nee, doe dan maar hardcore of ruige punk

Maar idd, erg goed dat je uit dat patroon stapt. Het vervelende is dan wel dat je zit te wachten op iets waarvan je niet weet of het komen gaat en (als het komt) hoe het komen gaat. Lastig hoor.
Ik wacht ook, maar ik weet dat het niet komt. Das iig zekerheid...

Maarja, je hebt iig nog gegronde hoop op iets.. en hoop doet leven.. cliche dooddoener, I know

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 13:31 schreef Woessssj het volgende:
Maar waarschijnlijk heeft ze het op emotioneel vlak er nog wel moeilijk mee. Zie dat als haar eigen probleem.. waar jij wél steeds een trekpop in bent naar mijn idee.

Oh, the joy. . Dank voor uw advies.

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 19:20 schreef VaLkyRie het volgende:
Liefdesliedjes opzetten is geen strak plan nee.
Ik ging laatst vol goede moed naar een kroeg toe met wat vrienden. Allemaal leuk en aardig totdat ze knuffelrock classics 1 t/m 17 op gingen zetten. Yech, binnen 5 minuten zat ik in mezelf gekeerd over mn biertje heen te staren, mijmerend over past times.
Nee, doe dan maar hardcore of ruige punk

Maar idd, erg goed dat je uit dat patroon stapt. Het vervelende is dan wel dat je zit te wachten op iets waarvan je niet weet of het komen gaat en (als het komt) hoe het komen gaat. Lastig hoor.
Ik wacht ook, maar ik weet dat het niet komt. Das iig zekerheid...

Maarja, je hebt iig nog gegronde hoop op iets.. en hoop doet leven.. cliche dooddoener, I know

Ik weet eerlijk gezegd niet wat ik liever heb.. wachten en teleurgesteld raken omdat het niet aan mijn verwachtingen voldeed, of knoop doorhakken en hem kwijt zijn. Beide keuzes zijn geen optie.
Ik weet dat ik er tussenuit kan piepen door alle hoop en dus verwachtingen te laten vieren.. dan komt het zoals het komt en raak ik niet teleurgesteld, of is hij ook niet te laat...
...Maar dát is lastig.

Ik heb inmiddels ook de rampestamp aan staan. Ooow wat heb ik zin in een feest. maar dan vér weg van hier..

I'm in. .

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 21:36 schreef Viperdesign het volgende:
I'm in. .

u bedoelt?

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 21:39 schreef Woessssj het volgende:
u bedoelt?

Als reactie op uw laatste schrijven.

quote:

Ooow wat heb ik zin in een feest. maar dan vér weg van hier..

quote:

Op zondag 23 oktober 2005 19:08 schreef Slaapje het volgende:

[..]

Je bent niet de enige die zit te wachten kan ik je vertellen....
Vanmorgen toen ik wakker werd had ik een email of ik haar wilde sms-en als ik het las, dus gedaan..
Vanaf dat moment niets meer gehoord

nu weet ik het ook niet meer hoor

ik zal het vanuit me eigen ervaring proberen uit te leggen... je denkt aan je ex, wil wat sturen, wat van je laten horen... maar wil je eigenlijk niet laten kennen.. uiteindelijk wint het kutgevoel toch, je stuurt wat (via mail/sms whatever)... je ziet staan: bericht verzonden.. en vanaf dat moment --> godver, heb ik mezelf toch laten kennen, waarom doe ik dat nu!
en als je dan bericht terug stuurt heb je je bevestiging al binnen, pff, ze denkt ook nog aan mij gelukkig. en dan begint t weer opnieuw

(niet denken dat ik continu zo bezig ben, maar heb de fout wel es begaan ondertussen)

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 23:17 schreef Viperdesign het volgende:

[..]

Als reactie op uw laatste schrijven.
[..]

er is nix mis met feestjes waar niet te veel 'oude bekenden' rondlopen..Ben ik trouwens de enige hier die details toch wel voor zich houdt voor t geval verkeerde personen t toch meekrijgen?


topic is aardig op vaart gekomen ineens.. mensen last van herfstblues ineens door t kloteweer?

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 23:28 schreef Lexcorp het volgende:
Ben ik trouwens de enige hier die details toch wel voor zich houdt voor t geval verkeerde personen t toch meekrijgen?

Verklaar u nader?

Gisteren eindelijk weer eens een terugval gehad. Ik zat er al een beetje op te wachten eigenlijk. Ik ben volgende week jarig en ik realiseerde me dat ik dit jaar alleen zal zijn. Ga wel wat doen met vrienden en familie enzo, maar het voelt nu al niet hetzelfde. Vorig jaar had ze me voor de gek gehouden, ik werd 30 en heel m'n huis hing vol met posters van mij. Zo lief was dat. Wie zal er ooit zo lief kunnen zijn als zij dat was voor mij? Al haar misleidingen en leugens vallen dan opeens in het niets en het voelt alsof je de klok een jaar terug zou willen draaien. Maar diep van binnen wil ik dat niet, één keer zulk verdriet is wel genoeg voor me.

Ik zie haar woensdag weer, ik zal me vast beter voelen dan. Voel me nu al weer prima eigenlijk.

quote:

Op maandag 24 oktober 2005 23:42 schreef Viperdesign het volgende:

[..]

Verklaar u nader?

ken zo direct niemand hier.. maar hou voor de zekerheid wel dingen voor me die erg tegen me kunnen gaan werken als bekenden van oude en nieuwe bekenden dit zouden lezen en het zouden zeggen.. Ik houd niet iedereen even goed op de hoogte zeg maar.

Lexcorp zit vol waarheden vanavond.

Het sms/mail gedeelte erg herkenbaar. Het is ook zeker een soort valkuil. In je hoofd is het meest onbeduidende smsje toch iets met een dubbele lading. Je hoopt op het juiste antwoord zeg maar en als dat antwoord niet juist is, of half, of hoe je het ook interpreteert, dan is het toch weer in je hoofd. En dat moet nou juist niet. Heb me er vanavond nog schuldig aan gemaakt helaas.

En over die verkeerde personen.. Die kans schat ik vrij gering maar wel aanwezig. Mocht men iets meekrijgen, jammer dan. Mn ex kan de uitspraken wel in de context plaatsen. Ik zeg niets nieuws. De evt. 'rest' boeit me niet. Zielig voor ze dat ze meelezen, de gemiddelde talpa realitysoap is leuker. Kijk dan daar naar. wankers
Tja, ik censureer voor de zekerheid soms wat terug, maarja, zo nu en dan moet je iets kwijt.
Ik ga ook niet de hele tijd met mn vrienden dr over praten want die zullen er ook wel moe van worden inmiddels. Het advies blijft toch altijd hetzelfde

En t kloteweer helpt zeker niet mee om het beter te maken.
Herfst kan heel gezellig zijn, maar ik voel me niet zo knus en relaxed momenteel..
Leuke dingen doen helpt wel. Feesten helpt altijd. Bier ook vaak

quote:

Op dinsdag 25 oktober 2005 00:31 schreef VaLkyRie het volgende:
Bier ook vaak

Yep, ik merk het op dit moment