God vergeeft?

quote:

Op donderdag 20 oktober 2005 18:06 schreef DennisMoore het volgende:

[..]

En dat laatste wordt te vaak vergeten. Dan wordt er (bijvoorbeeld in evangelisatieboekjes) allemaal met leuke beeldspraak gecommuniceerd.

En ikzelf vraag me af of het 'theologisch' wel klopt om te beweren dat God de zonden totaal niet meer zou zien, omdat Jezus er tussen zou staan.
Een andere veelgebruikte beeldspraak is die van Jezus als middelaar, God als rechter. God zou dan in je dossier kijken, en zien dat de 'boete voor de overtreding' (*kuch*) al betaald is door iemand, namelijk door zijn zoon/hemzelf. In dat geval zou hij de overtredingen wel zién, maar is de prijs al betaald.

'k Vind het allemaal nogal dubieus, en heel erg gericht op het ouderwetse zonde/schuld/wraak/boete/bloed-idee uit primitieve stammenculturen.

Bij échte vergeving had er helemaal geen schuld betaald hoeven worden door een offer.

Interessant. Heb je bemerkt dat ik het ook helemaal niet heb over een betaling van schuld? Ik geloof ook niet dat Jezus de schuld van onze zonden op zich nam. Ik geloof dat Hij zo diep is geweest als waar een mens ooit zou kunnen komen, op de plaats waar zelfs God niet is, zal ik maar zeggen. (Daarom vroeg Hij ook waarom zijn Vader Hem had verlaten.)

Kortom: Jezus is niet gestorven als schuld voor onze zonden, maar om naar ons toe te komen (want wij kunnen met onze daden en gedachten tot in de hel afzakken), een hand uit te steken en ons terug te brengen naar onze Vader, mits wij Zijn uitgestoken hand maar aannemen.

Over het staan van Jezus tussen God en ons in, waardoor God onze zonden niet kan zien: Stel, je wordt verliefd op een hele leuke meid. Maar ze heeft ook nog wel wat ergs gedaan, iets dat wel helemaal vergeven (wat zeg ik? uitgewist) is, dus eigenlijk bestaat dat foute niet eens meer. Zou je dan toch haar aan je ouders voorstellen en erbij zeggen dat ze ooit iets ergs gedaan heeft, maar dat dat ook volledig is uitgewist? Nee, want als je dat zegt, dan is het niet uitgewist.
Ok, deze beeldspraak gaat ook een beetje mank, namelijk dat wij niet in staat zijn om iets dat is gebeurd volledig uit te wissen. Maar we kunnen wel vergeven (Niet 'vergeten' als in: 'Laat maar, het is niet belangrijk', want meer van die kleine dingetjes stapelen zich op en op den duur lijkt er geen verzoening tussen mensen meer mogelijk)

quote:

Op donderdag 20 oktober 2005 20:41 schreef Veersesmurf het volgende:
De God waar ik een relatie mee heb is een God die mij gemaakt heeft, Hij is degene bij wie ik me veilig voel. Ook praat ik met God (bidden) en zo heb ik een relatie met God (teminste, zo zie ik dat)

vandaar

Mooi
Ik vind altijd dat het christelijke geloof draait om relaties, zowel horizontaal (mensen onderling) als vertikaal (tussen mensen en God); zo kun je Jezus misschien als een relatiebemiddelaar zien.