heb ik boulimia?

Veel belangrijker dan wat het gewicht is, is om voor iemand met een eetstoornis het gewicht dat bij haar past, ook te accepteren.

quote:

Op maandag 23 mei 2005 23:00 schreef funnie_me het volgende:

[..]

Het is aandachttrekkerij, dat is wat het is. En het heeft dus zeker weinig te maken met of je dik of dun bent, maar ook weer wel, want ja, slank krijgt meer aandacht he...?

Je zelfwaarde halen uit hoe anderen je uiterlijk beoordelen is buitengewoon puberaal.

Aandachttrekkerij?! Een van de kenmerken van een eetstoornis is JUIST dat je niet wil toegeven aan de rest van de wereld (en al helemaaaal niet aan jezelf) dat je WEL gewoon eet. Dat je vooral NIET regelmatig niks eet. wilde mijn psycholoog niks over mijn eetstoornis vertellen want ik dacht dat ik helemaal geen eetstoornis had,dat alleen echt magere mensjes met een berg trauma's van vroeger recht hadden op aandacht, en ik dat absoluut niet verdiende.
DAT is een eetstoornis. Denken dat je zo weinig waard bent, dat je figuur het enige is waarom mensen nog met je om willen gaan, want voor de rest ben je toch een lui vadsig stom waardeloos stuk verdriet.

Een eetstoornis komt niet voort uit aandachttrekkerij, maar (vaak) uit een enorm minderwaardigheidscomplex. Dat is niet puberaal, dat is gewoon in-en in triest, want niemand is zo waardeloos dat alleen de buitenkant een positieve eigenschap is.

Kijk als je je niet in kan leven in mensen die zichzelf halfdood hongeren, prima. Maar ga asjeblieft niet brullen dat het aandachttrekkerij is - het is een ziekte, en levensgevaarlijk ook nog.

quote:

Op dinsdag 24 mei 2005 08:40 schreef Toeps het volgende:

[..]

Aandachttrekkerij? Dus daarom houden zo veel mensen het angstvallig geheim? Puberaal? Dus daarom was ik met 20 de jongste in mijn behandelgroep, terwijl de oudste over de 40 was?

Ga je alsjeblieft eerst eens ergens in verdiepen voordat je zulke onzin uitkraamt!

Aandachttrekkerij ja, omdat die dozen denken dat als ze dus zijn wel aandacht zullen krijgen, en dan wel verdienen, hoezo dom? Natuurlijk hou je het angstvallig geheim, je weet ook wel dat je niet helemaal spoort... hallo... de gemiddelde stabiele persoon heeft nou eenmaal niet de neiging zich dood te hongeren, te laxeren of de hele boel onder te kotsen....

Puberaal ja, en dat is nogal triest als je in een leeftijd zit waarin je die tijd allang voorbij had moeten zijn. Maar slachtoffertje zijn, is nou eenmaal fijn... is het niet? arme ik, met mijn eetstoornis, die ik niet heb hoooor....

quote:

Op dinsdag 24 mei 2005 11:35 schreef Baka_neko het volgende:

[..]

Aandachttrekkerij?! Een van de kenmerken van een eetstoornis is JUIST dat je niet wil toegeven aan de rest van de wereld (en al helemaaaal niet aan jezelf) dat je WEL gewoon eet. Dat je vooral NIET regelmatig niks eet. wilde mijn psycholoog niks over mijn eetstoornis vertellen want ik dacht dat ik helemaal geen eetstoornis had,dat alleen echt magere mensjes met een berg trauma's van vroeger recht hadden op aandacht, en ik dat absoluut niet verdiende.
DAT is een eetstoornis. Denken dat je zo weinig waard bent, dat je figuur het enige is waarom mensen nog met je om willen gaan, want voor de rest ben je toch een lui vadsig stom waardeloos stuk verdriet.

Een eetstoornis komt niet voort uit aandachttrekkerij, maar (vaak) uit een enorm minderwaardigheidscomplex. Dat is niet puberaal, dat is gewoon in-en in triest, want niemand is zo waardeloos dat alleen de buitenkant een positieve eigenschap is.

Kijk als je je niet in kan leven in mensen die zichzelf halfdood hongeren, prima. Maar ga asjeblieft niet brullen dat het aandachttrekkerij is - het is een ziekte, en levensgevaarlijk ook nog.

Aangezien ik op bovenste helft al gereageerd heb, ga ik dat niet nog een keer doen.

Dat minderwaardigheidscomplex is inderdaad een ziekte ja, een zelfopgelegde en veroorzaakte ziekte. Gosjie. Slachtoffers van de wereld he? Voor wie geen verantwoordelijkheid wil nemen voor zijn eigen daden, leven en omstandigheden is het natuurlijk een geweldige uitkomst, de hele wereld is tegen je! Arme jij... Dat is inderdaad triest, en daarnaast ook bijzonder puberaal.

Nou, ik zou me heel graag in de zichzelf uithongerende mens willen inleven hoor, wetende dat er mensen zijn die tegen hun wil doodhongeren, maar ergens lukt me dat niet nee....

quote:

Op dinsdag 24 mei 2005 17:36 schreef funnie_me het volgende:

[..]

Aandachttrekkerij ja, omdat die dozen denken dat als ze dus zijn wel aandacht zullen krijgen, en dan wel verdienen, hoezo dom? Natuurlijk hou je het angstvallig geheim, je weet ook wel dat je niet helemaal spoort... hallo... de gemiddelde stabiele persoon heeft nou eenmaal niet de neiging zich dood te hongeren, te laxeren of de hele boel onder te kotsen....

Puberaal ja, en dat is nogal triest als je in een leeftijd zit waarin je die tijd allang voorbij had moeten zijn. Maar slachtoffertje zijn, is nou eenmaal fijn... is het niet? arme ik, met mijn eetstoornis, die ik niet heb hoooor....

_{Nog nooit een smile zo toepasselijk gevonden.}

quote:

Op dinsdag 24 mei 2005 17:43 schreef Baka_neko het volgende:

[..]

Ik heb een vriendin waarvan haar zusje anorexia heeft. Ik heb er niet veel verstand van, alleen maar dat wat zij me verteld heeft.

Maar het idee dat ik erbij krijg is dat het een soort van verslaving is, maar dan aan lijnen, en mager zijn. Het begint onschuldig met een lijnpoging, maar daarna wordt het steeds fanatieker, tot die meiden totaal geen realistisch beeld meer hebben van zichzelf. Het komt op mij over als een soort van aan je getrokken worden van twee kanten. Aan de ene kant de druk om aan een bepaald ideaalbeeld te voldoen, en aan de andere kant mensen die je constant onder druk proberen te zetten om je van het lijnen af te houden. Daardoor lijken die meiden (iig dat zusje van die vriendin van mij) zich steeds meer te gaan isoleren, en zich ook eenzaam te voelen.

Dat heeft dus niks te maken met puberaal gedrag, als je het mij vraagt.

Ik bedoel, veel mensen roken, en zijn daar aan verslaafd geraakt, vaak door druk van een groep. Die mensen noem je toch ook niet puberaal, of verwijt je toch ook niet een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel? En dan is roken nog niet eens een ziekte....

quote:

Op dinsdag 24 mei 2005 17:36 schreef funnie_me het volgende:

[..]
de gemiddelde stabiele persoon heeft nou eenmaal niet de neiging zich dood te hongeren, te laxeren of de hele boel onder te kotsen....

Ja, daarom is bouimia ook een ziekte, slimme ....

quote:

Op dinsdag 24 mei 2005 18:23 schreef Toeps het volgende:
@djenneke: Dat gevoel om het nooit goed (genoeg) te doen, dat komt mij heel bekend voor. Bij mij kwam dat voort uit het verleden. Mijn ouders zijn gescheiden en ik wilde altijd beiden gelukkig maken. Mijn vader en moeder haatten elkaar, dus het was heel moeilijk om het voor beiden goed te doen. Op de middelbare school werd ik gepest, daar was ik ook niet goed. Op een gegeven moment ontdek je voor jezelf een uitvlucht, uit de stress. Dat kan snoepen zijn, of juist niet-eten. Of een combinatie van beiden.

Daarom vind ik het ook zo veel op een verslaving lijken, een uitvlucht zoeken in iets dat van jou alleen is, zeg maar.... Maar ik weet niet of je dat wel zo mag noemen... Dat zusje heeft ook in een kliniek gezeten (lijkt net een afkick-kliniek eigenlijk). En het gaat gelukkig al wel beter met haar, maar soms heeft ze ook terugvallen (ook al net als bij verslavingen, nu ik er bij stil sta)...

De redenen voor een verminderd zelfbeeld liggen meestal in persoonlijke situaties denk ik (bij dat zusje was dat ook zo), gebroken families, niet leuk of goed op school, gepest worden. Dat zijn de dingen die een mens onzeker maken. Dara hoef je niet puberaal of puber voor te zijn. Dat kan bij iedereen, ligt maar aan de situatie. Iedereen heeft zijn eigen manieren om daar mee om te gaan. Anorexia is alleen wel een hele slechte, en moeilijk om uit te komen. Daarom bij deze Toeps:

Respect!

Ik heb net een glas whiskey op, wat volgens mij al 1000 kcal bevat

quote:

Op dinsdag 24 mei 2005 18:36 schreef KonnieKipke het volgende:
Ik heb net een glas whiskey op, wat volgens mij al 1000 kcal bevat

"*hik* ... Hallo ... *burp* DOKTER! ... mag ik weg uit deze .. *hik* ... kliniek? Volgens mij ben ik namelijk geen alcoholist ... *burp* ... maar heb ik gewoon een eetprobleem."

quote:

Op dinsdag 24 mei 2005 18:36 schreef KonnieKipke het volgende:
Ik heb net een glas whiskey op, wat volgens mij al 1000 kcal bevat

Moet het wel een heeeeeeeeeel groot glas zijn..... 1 gram vet bestaat uit zo'n 9 calorieen, 1 gram eiwit of koolhydraat is 4 calorieen.

Als je dan an de duizend wil zitten komt dat overeen met meer dan honderd gram roomboter....

Daar zou ik ook BURP van gaan zeggen.

_{Maar je verbrand eerst alcohol en dan pas de rest van je geconsumeerde troep, misschien tellen ze dat mee... of ben ik het calorie-tellen verleerd, kan ook.}

Ahem. Offtopic. excuus.

Wat ook zo funest is aan een eetstoornis, tenminse, dat vond en vind ik, is dat je op een gegeven moment echt geloofd dat als je niks verbrand met beweging, je ook niks hoeft te consumeren 'want je verbrand niks' en! Als je toch gewoon wilt gaan eten, je van de omslag gewoon niet meer WEET wat normaal is. Is dat, a la weight watchers, zo'n 1200 cal? Is dat 2500? Of alles ertussenin?
En vooral als je als doelstelling max 1000 had per dag, en je ineens 2200 wil gaan eten, nou, dan schrik je je het apelazerus hoor. Want als je je bij 1000 al dik voelt... Je zit gewoon af en toe helemaal vast in je foute redenaties.

Wat dat betreft ben ik wel jaloers op je, Toeps _{"Toeps" Hihihi} dat ze jou hebben afgericht en geleerd wat nou wel normaal is.

quote:

Op dinsdag 24 mei 2005 18:36 schreef Toeps het volgende:
Ja, het is een soort verslaving. Ik denk dat er veel meer vrouwen dan mannen met een eetstoornis zijn, omdat mannen eerder aan de drank, drugs of gokautomaten gaan.

Het komt denk ik ook doordat het slankheidsideaal voor vrouwen meer impact heeft dan voor mannen, en vrouwen er meer waarde aan hechten om slank te zijn.

Toeps, heb jij niet dat je merkt dat je toch kwetsbaar bent voor het idee dat je te dik zou zijn?
Ik merk dat bij mezelf. Over het algemeen gaat het weer erg goed, maar ik ben wel een stukje kwetsbaarder gebleven voor het 'je dik voelen', vooral als iemand in mijn directe omgeving een opmerking maakt: je bent aangekomen, of je bent dikker geworden, merk ik dat toch bij mezelf.

Ik heb zelf wel therapie gehad, maar niet speciaal gericht op mijn eetstoornis destijds.

quote:

Op dinsdag 24 mei 2005 19:42 schreef Toeps het volgende:

[..]

Afgericht, haha.

Ik heb trouwens niet alles van ze overgenomen hoor, met hun "3 glazen melk per dag is gezond" kunnen ze toch mooi de boom in.

Ja, ach, dat zou ik ook doen (niet die melk dus). Ben geen baby-koe Maar over het algemeen hebben ze je toch wel aardig geleerd hoe en wat?
_{Me emesen doettet niet nou. helaas. We motten hoognodig even stevig bijkakelen}

quote:

Op dinsdag 24 mei 2005 23:41 schreef HeaRt_woRm het volgende:

[..]

Ik weet niet of ze dik is of niet,maar goed je hebt ook mensen met boulimia die wel te dik zijn hoor,dus die zouden dan wel wat mogen afvallen,als ze er last van hebben

Mensen met boulimia kunnen niet gezond afvallen
En de meeste mensen met boulimia zijn ook helemaal niet te dik, en ts volgens mij al helemaal niet.