Overigens
quote:
WOLKERS: LITERAIRE WERELD IS EEN HOOP GEZWETS
AMSTERDAM - De belangstelling van pers, publiek, bibliotheken en boekhandels voor Jan Wolkers, de onbetwiste ster van de Boekenweek, is niet te overzien sinds bekend werd dat de bijna 80-jarige het Boekenweekgeschenk Zomerhitte zou leveren.
Daarom besloot de organisator van de Boekenweek, de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB), tot een publiek interview door Paul Witteman. Daarnaast een lezing gehouden door de schrijver, zondagochtend in theater Carré in Amsterdam. \"Je hebt ze toch wel verteld dat ik eerst een bad van ezelinnenmelk heb genomen, voordat ik hier naartoe kwam?\", aldus de auteur bij aanvang tot zijn interviewer voor een bijna vol Carré.
De toon is meteen gezet voor de ongecompliceerde bijeenkomst. Wolkers houdt niet zo van de literaire wereld: \"Een hoop gezwets.\"
De recensenten zijn niet allemaal onder de indruk van het boek, probeert Witteman. Wel van de stijl en van het beeldend vermogen van de auteur, maar ze missen diepte. \"Bij diepte zak je in de modder. En de beelden hebben vaak een tragische kracht\", vindt Wolkers, die zich verbaast dat er dus ook wel recensenten zijn die zijn boek wèl mooi vinden. \"Dat heb ik nog nooit meegemaakt, haha! Ach kritiek, ik bemoei me er niet zoveel mee, anders had ik na mijn eerste boek al geen pen meer aangeraakt.\"
Het boek gaat over liefde, geweld en schoonheid. Die schoonheid staat ook op de omslag, in de vorm van de naakte achterkant van mevrouw Wolkers. \" Dat vindt ze verschrikkelijk... leuk. Schoonheid moet je delen\", aldus Wolkers. Hij laat de zaal echter wel weten dat hij nou niet meteen alle heren tot nadere stappen wil inviteren. Volgens Wolkers hoopt men al op een tweede boek, met de blote voorkant van zijn echtgenote Karina.
Witteman probeert achter het \'werkproces\' van Wolkers te komen. Hardnekkig. \" Ik denk dat jij in staat bent de Maginotlinie te slechten\", grapt Wolkers, maar een helder beeld geeft hij niet. \"Ik herschrijf heel weinig. Karina zegt dat ik mijn werk droom.\" Vervolgens volgt een verhaal over een droom: een dokter vertelde Wolkers dat hij zijn ogen moest missen, maar dat hij nog een middeltje had om die ogen te redden. Het was rond 1900 in Parijs gemaakt. Wolkers had na de behandeling weer goede ogen en zag bij het weggaan op een van de flesjes staan: Monet.
Wolkers maakt echter ook weleens een schema, vertelt hij, voor de meer gecompliceerde boeken. \"Ik heb nou net het schema voor De Walgvogel aan het Letterkundig Museum verkocht. Met een foto van Harry Mulisch erop.\"
In opdracht schrijven kan hij niet. Het was dat Zomerhitte al zo\'n beetje klaar lag toen het verzoek om het Boekenweekgeschenk kwam. Omdat hij kampt met zwakke handen, heeft hij een stempeltje met zijn handtekening voor de schaarse signeersessies die hij ter gelegenheid van deze uitgave toch geeft. \"Heel mooi, met een haantje erbij, want het is het jaar van de haan\" , zegt hij verwijzend naar de Chinese astrologie.
Op 26 oktober wordt Wolkers tachtig jaar. Hij weet niet wat hij doen zal: \" Misschien lekker met mijn jongens naar Parijs\", doelend op zijn twee zonen.
Hij heeft de \'deksel van de doodskist ongeveer in de hand\', maar zit er niet mee: \"De dood is een natuurlijk proces. Stel je voor dat ik we hier als 200-jarigen nog zouden staan, met de kinderen al 120 jaar in de AOW. De dood zit je op de hielen, het is daardoor een motor en een zegen\", vindt de auteur.
Zondag was Wolkers-dag in Amsterdam: zo werd het Leidseplein tijdelijk het Jan Wolkersplein en verklaarden fans als Hans van Willigenburg en Nico ter Linden zich graag bereid uit Wolkers\' werk voor te dragen. Wie goedkoop naar Amsteram wilde, kon met de trein: gratis op vertoon van Zomerhitte.
Bron:
www.telegraaf.nl