De OrdeningJournaliste Stella (Angela Schijf) wordt in dienst genomen door Lotte de Heus Verolmen, weduwe hoog gepositioneerd NSB-er Ewald de Heus Verolmen, welke na kort gevangenschap na de Tweede Wereldoorlog is overleden. Stella is aangenomen om al het materiaal dat de weduwe van haar man heeft, te archiveren. Nieuwsgierig begint ze aan haar werk maar al vrij snel begint het haar steeds meer te intrigeren en begint tevens haar geweten op te spelen. Lotte's kleinzoon woont tijdelijk bij de weduwe in, die daarvoor zijn eigen redenen blijkt te hebben. Verrassende film waar ik nog nooit van had gehoord, maar mij best wist te vermaken. Alhoewel de weduwe zelf vooral in het begin lichtelijk irritant is door heel langzaam en overduidelijk te ar-ti-cu-leren, wordt er best goed geacteerd. Het verhaal is vermakelijk genoeg voor 90 minuten, maar zonder duidelijk te uit te kunnen leggen waarom, had ik na de film het gevoel met een ietwat rommelig verhaal achter te blijven.
Miu haan fook wood (aka Second Time Around)Phew.. nou.. een dealer bij een casino gaat samen met een collega en veel geld naar Las Vegas om daar veel geld te verdienen met gokken. Helaas loopt het verkeerd en verliezen ze niet alleen al het geld, maar komt ook de collega even later om bij een verkeersongeluk. De dealer wordt verdacht, achtervolgd door een vrouwelijke agent en samen komen ze tijdens een duik van een rots in een soort elektrische storm, waardoor zij een dag teruggaan in de tijd. Het begin was even moeilijk te volgen (ook vanwege 'halve' ondertiteling
![]()
), maar al heel snel krijg je het onvermijdelijke gevoel naar een Aziatische Donnie Darko te kijken, alhoewel dit verhaal een stuk luchtiger en meer komisch is bedoeld. Halverwege lijkt het verhaal even te ontsporen, maar het einde is dan toch wel weer vrij sterk. Tegen het einde had de film nog een paar hele aardige 'oh-ja'-momenten, waarvan één me ongeloofelijk deed lachen.
![]()
Het is allemaal in eerste instantie wat middelmatig, maar de laatste 20 minuten veranderde mijn waardering toch wel in een goede voldoende.
ZatoichiDe blinde Zatoichi gaat door het leven als een reizende masseur, zwervend van dorp naar dorp. Wat vrijwel niemand weet is dat hij ook een fabelachtige zwaardvechter is. Wanneer Zatoichi tijdelijk een dorp betrekt waar twee jonge vrouwen (euhm..) het gevecht aan gaan met de plaatselijke criminelen, besluit hij zich toch in gevecht te mengen, na zich in eerste instantie afzijdig te hebben gehouden. Deze film stond al een tijd vrij hoog op mijn lijstje en na het zien had ik enigzins dubbele gevoelens. Aan de ene kant vond ik het absoluut een fascinerende film. Het verhaal geeft een levensbeeld van meerdere dorpelingen, zet een intrigerende Zatoichi neer en de gevechtsscenes zijn erg goed (alhoewel de graphic effects niet altijd even overtuigend zijn). Echter hadden de gevechtsscenes van mij wel wat meer, maar vooral langer mogen zijn. Het gevecht in de 'gokhal' is bijvoorbeeld subliem; dat had van mij wel wat meer gemogen. Overigens erg leuk hoe de filmmuziek een aantal keren terug wordt verwerkt in de scenes door o.a. ritmisch ploegende boeren. Al met al een goede film.