man of vriendje

* Freeflyer sluit zich aan bij roellio en innovative

waar ik me verder over verbaas is het volgende; je zegt dat je op dit moment in de achtergrond bent beland, hoe lang denk je dat het gaat duren voordat het nieuwe eraf is bij je vriendje en je wederom in de achtergrond aanbeland ?

waarom wil je trouwens je huwelijk (en indirect het geluk van je kinderen) op het spel zetten door toe te geven aan een verliefdheid van 45 dagen ?

wat ik verder nog kwijt wil is dat ik het netjes van je vind hoe je over je man praat, toch ben ik wel benieuwd naar zijn mening. ik krijg nl het idee dat jij de verbaal sterke thuis bent en niet echt open staat voor de mening van manlief. resultaat is dat manlief zijn mening op een gegeven moment voor zichzelf houdt omdat hij denkt dat het toch geen zin heeft om te reageren.

eerst maar eens vechten voor je relatie, als je over 2,5 tot 3 maanden nog steeds het idee hebt dat het anders moet dan praten we weer! ik kan me tot op heden niet aan de indruk onttrekken dat je de weg van de minste weerstand zoekt nl.

succes!

Ik snap eigenlijk niet dat die R. nu al samen met jou en je kinderen een gezinnetje wilt stichten na twee maanden!

De bedoeling is natuurlijk dat Ing uiteindelijk gelukkig is.... daarom heeft zij de topic geplaatst. We hoeven dus niet de man of de kinderen te verdedigen. En op korte termijn is zij absoluut gelukkiger als ze een affaire met R mag krijgen..... maar dan:

- Ze geeft om haar kinderen en wil dus een balans vinden tussen haar eigen geluk en die van haar kinderen
- Ze wil geen spijt krijgen van haar beslissing, dus moet heel goed de betrouwbaarheid van haar eigen gevoel en dat van R kunnen inschatten
- Ze moet heel goed inschatten dat ze het risico loopt om uiteindelijk alleen te eindigen.

Bij absolute twijfel (zelfs na het informeren) kies ik altijd voor mijn sterkste gevoel. En leg mijn vertrouwen niet in de handen van de meerderheid. Dan kun je altijd alleen jezelf verantwoordelijk stellen.

quote:

Op dinsdag 21 december 2004 15:56 schreef Ing het volgende:
Het is bij ons ook verergert, omdat ik ineens met mijn man aan het parten was over mijn (gebrek aan )gevoelens en aan wat ik nodig heb. Het is niet gezond om mezelf weg te cijferen, omwille van rekening houden met alle anderen in mijn omgeving, behalve met mezelf. Zie de reactie van mijn moeder:"je kunt toch wel een beetje rekening met je vader en mij houden??". Als of ik dus thuis moet blijven omdat dat m,ijn moeder happy maakt! it klopt niet. Tuurlijk zal het een hele moeilijke tijd zijn, maar dat is het ook als ik thuis blijf. Daar is nu ook veel beschadigd.... Ik huil heel veel en voel me echt rot, terwijl ik aan de andere kant heel gelukkig ben...

Uit dit topic blijkt toch meer dat je man zichzelf wegcijferd, dan dat jij dat doet....

quote:

Op dinsdag 21 december 2004 14:15 schreef Ecaz het volgende:
Kom op zeg!!!!, je hebt een relatie van 10 jaar....., ongetwijfeld met pieken en dalen, en nu kom je zo iemand tegen op wie je gewoon een lichamelijk reactie hebt, (die is namelijk NIET weg na 2 maanden), en daarvoor ga je je huwelijk in de waagschaal zetten, alsmede je kinderen een moeilijke tijd geven. Denk eens gewoon na ofzo!

Damn straight... Je kinderen zullen zo trots op je zijn, als ze het verhaal horen & begrijpen...

Dat je verliefd op iemand anders bent... Ok
Dat je je huidige kerel in mindere mate ziet zitten... Ok
Dat je gaat scheiden om wat voor reden dan ook... Ok
Maar dat je na een paar maanden al denkt dat je een soulmate gevonden hebt & daar "verder" mee wilt... Nou ja, laten we maar zeggen dat wijsheid schijnbaar niet met de jaren komt.

quote:

Op dinsdag 21 december 2004 14:22 schreef Ing het volgende:
Ik ben bijna 32 (30 dec). Heb altijd veel van mijn man gehouden, maar wel bepaalde zaken gemist en het voelde nooit echt volledig..

Waarom ben je dan in godsnaam getrouwd en heb je kinderen met elkaar gekregen?!!

Als het niet volledig voelt begin je daar toch niet aan?

En het is nu natuurlijk allemaal nog erg spannend etc. met je nieuwe vlam, maar of dat zo blijft? Het is pas 2 maand..

quote:

Op dinsdag 21 december 2004 14:31 schreef Happy_Sonic het volgende:

[..]

Het lijkt wel of je een verhaal overmij verteld. Ik ben 33 en misschien is het wel de fase van je leven waarin je ontdekt dat je ook nog een vrouw bent ipv moeder. Je relatie is saai geworden en er wordt van beide kanten weinig aan gedaan om de jus erin te houden en je loopt iemand tegen het lijf. Weet je meid, als je nog iets van je leven wilt maken en je denkt dat met je nieuwe vriend te kunnen, dan moet je er gewoon voor gaan!!!

@TS én Happy_Sonic

Ow ja natuurlijk... omdat je toch ook nog een "vrouw bent" moet je je huidige man en je kinderen dan maar achter je laten, tuurlijk; wat kan jou het verrotten hoe je man en kinderen zich daaronder zullen voelen, zolang jíj maar lol hebt en je nog even "vrouw" kan voelen. Nou, beste "meid", waarom ga je niet achter een raam? heb je elke dag wat nieuws én je hoeft je niet rot te voelen over de mannen die je achter je laat, een stuk beter voor iedereen dus...

Ik kots echt op al die mensen die maar relaties aangaan en denken dat het verliefdheidsgevoel eeuwig zal blijven, en hun partner/kinderen uiteindelijk maar de rug toekeren als de realiteit tot ze doordringt.

Ronduit belachelijk dat je het zover laat komen zonder het aan je man te vertellen (die nog wel zo'n lieve man is volgens jou).

Zodra je merkt dat je gevoelens hebt voor een ander moet je het daar over hebben... Nu krijgt die arme goedzak (gokje) alles koud op zijn dak. Zal hij blij mee zijn.

Kotst ook op TS

Ik snap best dat je na tien jaar uit elkaar kan gaan. Maar niet voor een gozer die je net kent. Volgens mij heb jij gewoon een deel van je jeugd gemist en heb je verliefdheid nooit echt meegemaakt. Je bent niet rationeel als je verliefd bent...

Vooral het laatste stuk van innovative's post vond ik erg treffend.
Je zegt dat je jezelf hebt weggecijferd. Dat is mogelijk, maar wie zegt dat dat over een tijd niet zo zal zijn bij
je nieuwe vlam? Als je moeite hebt met assertiviteit zal je daar sowieso aan moeten werken (als je dat wil),
het is geen oplossing om dan maar weg te lopen. Je zegt ook dat je bepaalde dingen mist bij je man.
Dat is misschien niet echt iets waar jullie iets aan kunnen doen samen.
Maar denk je niet dat je bij iedereen wel iets is dat je mist of niet perfect is?
Die dingen ken je bij de spinningdocent nog niet, maar die zijn er ongetwijfeld ook.

Kan je niet in ieder geval even een weekje ofzo ergens anders heen, zodat jij rustig over alles na kan denken
zonder geconfronteerd te worden met beide kanten?

quote:

Op dinsdag 21 december 2004 19:12 schreef deGVR het volgende:
Ronduit belachelijk dat je het zover laat komen zonder het aan je man te vertellen (die nog wel zo'n lieve man is volgens jou).

Zodra je merkt dat je gevoelens hebt voor een ander moet je het daar over hebben... Nu krijgt die arme goedzak (gokje) alles koud op zijn dak. Zal hij blij mee zijn.

lezen is best moeilijk he?

quote:

Op dinsdag 21 december 2004 17:57 schreef Jed1Gam het volgende:
Ik snap eigenlijk niet dat die R. nu al samen met jou en je kinderen een gezinnetje wilt stichten na twee maanden!

Precies... ik zal wel spookbeelden zien hoor, maare:

- Ik vind TS naief op het gebied van de liefde. Een relatie van 10 jaar weggooien, dat kan. Maar niet voor iemand die je 6 weken echt kent! Nu is alles nog ja en amen, maar TS heeft nog helemaal geen kans gekregen om zijn mindere kanten te zien (en vice versa!)

- TS is zelf niet erg assertief. Dit is niet alleen haar nadeel, maar zal ws. na een tijdje ook op de zenuwen van R gaan werken. Met mensen die niks zeggen en automatisch geneigd zijn de schuld op zich te nemen is het lastig om een relatie 'soepel' te houden. Volgens mij is haar man ook zelf niet zo assertief (wat ik zo over hem lees), wat een reden kan zijn dat het goed is gegaan tussen hun.

- Waarom zou 'R' al na 6 weken zich opwerpen om voor haar en de kinderen te zorgen?! Ik zou dat echt voor geen meter vertrouwen, misschien heeft hij schulden, misschien heeft hij al een andere relatie, ik weet het niet. Met mensen die zo snel hun leven op presenteerblaadje geven, daar 9 van de 10 keer gewoon iets niet mee in de haak, imho...

- 'R' is een spinning-leraar, en komt dagelijks in contact met hele horden vrouwen. In zijn plaats zou ik persoonlijk niet voor een vrouw met kinderen en een relatie gaan als ik dagelijks vrouwen tegen zou komen die geen kinderen en een relatie hebben. Goed, that's just me en hij heeft blijkbaar wel voor jou gekozen. Maar kan je hem ook houden? Zeker als de verliefdheid tussen jullie verdwijnt, de spanningen die een scheiding met zich meebrengt en de kinderomgangsregeling hun tol eisen op jullie relatie en hij dagelijks andere vrouwen ziet? Het is niet te hopen dat hij zijn beloftes net zo snel weer intrekt als hij ze maakt...

quote:

Op dinsdag 21 december 2004 14:22 schreef Ing het volgende:
N. icka, als je het zo belachelijk vindt, trek je dan terug uit de discussie.
Ik ben bijna 32 (30 dec). Heb altijd veel van mijn man gehouden, maar wel bepaalde zaken gemist en het voelde nooit echt volledig.. tuurlijk probeer je samen er het alerbeste van te maken, zeker als je de keuze voor kinderen hebt gemaakt.
Ik heb een goede relatie met mijn man: we hebben geen ruzie etc., maar ik zie het nu gewoon heel anders. Als ik R misschien niet was tegengekomen, wie weet. Hadden we het nergens over gehad en had ik niet beter geweten. Nu voelt het zo goed en tof...

Ik snap niet hoe je met iemand kunt trouwen, laat staan kinderen krijgen, waar je je niet volledig bij voelt?
Als dat destijds wel het geval was, zou ik heel erg oppassen voor herhaling (ondanks het nu misschien anders voelt)
Daarbij komt dat "chemische"liefde pas na 9 maanden over gaat...
Het is denk ik niet verwonderlijk dat er een lichte (misschien wel zware) vorm van verveling ontstaat in jullie huwelijk, en dan is een nieuwe vonk natuurlijk 'het paradijs' en DÁT is wat je wil...
geef het de tijd... wees niet overhaast... ga ook weer wat meer plezier met je man zoeken... gelijke kans is op z'n minst even eerlijk...
succes, sterkte!

Volgens mij proberen we, praktisch unaniem, hetzelfde punt te maken. Ik hoop dat dat TS ook duidelijk is. Of die zich er vervolgens wat van aatrekt, het lijkt er niet op...

Waarom krijg ik steeds meer het idee uit je reacties dat je helemaal niks uitmaakt wat hier gezegd wordt? Toch zeker 80% van de reacties verklaren je min of meer voor gek dat je een relatie van 10 jaar met bijbehorende kinderen op de tocht zet voor een "fling" van 2 maanden. Zoals al gezegd is, neem even een of twee weken afstand van alles (desnoods ga je in een hutje op de hei zitten) en vraag je eens goed af waar je mee bezig bent. Probeer eens te benoemen wat je zo mist bij je man en kijk eens verder dan het gevoel dat "R" het helemaal is. Ik lees alleen maar dat je "R" helemaal de hemel in prijst; kun je ook twee slechte eigenschappen van 'm noemen? En dan dingen die je zelf al zijn opgevallen, niet de slechte eigenschappen die hij zelf genoemd heeft. Als "R" echt je soulmate is, dan kan hij ook nog wel een paar maanden op je wachten en gunt hij je de tijd om te bepalen of je de juiste keuzes maakt.

Je huwelijk is over, je kan beter nu van je man scheiden ipv voor de kinderen bij elkaar te blijven, dan dat je er over een paar jaar acherkomt dat je de foute keus heb gemaakt.

quote:

"Als er met het lezen van teksten dingen verkeerd gaan, gaat op gegeven moment de hele discussie over een ander onderwerp.. "...

nee dat lijkt me niet waar als je dit hele topic doorspit. iedereen gaat in op wat jij schrijft en als een klein detail toevallig verkeerd gelezen wordt zegt dat niets over de gehele discussie.

Maar goed, succes ermee en ik hoop dat je in wijsheid kan beslissen, als vrouw,, echtgenote en niet vergeten moeder.

quote:

Op dinsdag 21 december 2004 16:47 schreef Copycat het volgende:

[..]

Maar die tekortkomingen komen weer luid en duidelijk naar boven zodra de eerste vlinders gevlogen zijn... Facts of life.

Met gevoelens bedoel ik liefde. Niet vlinders.
Vlinders zijn zwaar verneukeratief.
'Tekortkomingen' zie je alleen als je verwachtingen hebt van iemand.
Is een verwachtingspatroon niet het tegenovergestelde van (onvoorwaardelijke) liefde?

_{Ik zet onvoorwaardelijk ff tussen haakjes, omdat liefde in mijn ogen altijd onvoorwaardelijk is.}

onnodig

[ Bericht 65% gewijzigd door DarkElf op 22-12-2004 10:03:14 ]

quote:

Op dinsdag 21 december 2004 16:49 schreef innovative het volgende:

[..]

Lezen Sapphire, tot 6 november heeft ze "misschien tien" woorden met hem gewisseld... Dan ken ik óók wel een hele hoop mensen al héél lang hoor... De buschauffeur, de juffrouw achter de kassa, de congierge op mijn faculteit die ik elke avond een fijne avond wens...

Op 6 november heeft ze voor het eerst met hem gepraat... Welgeteld 45 dagen geleden...

Ja, je hebt gelijk.
Ik reageerde te snel.

quote:

Op dinsdag 21 december 2004 16:49 schreef AgLarrr het volgende:

[..]

Maar wat ik bedoel: gevoelens blijven niet altijd goed en dus komen die tekortkomingen vanzelf een keer bovendrijven. Tekortkomingen die je eerst niet kon of wilde zien.

Als gevoelens 'niet altijd goed' blijven, is het geen liefde.
Als het geen liefde is, zit je in de verkeerde relatie, lijkt mij.

* pmponer pakt de popcorn erbij

Heb je het bed al gedeeld met R? Want daar is het hem om te doen namelijk
_{het is en blijft een man}

quote:

Op woensdag 22 december 2004 09:58 schreef Darius1 het volgende:
Je huwelijk is over, je kan beter nu van je man scheiden ipv voor de kinderen bij elkaar te blijven, dan dat je er over een paar jaar acherkomt dat je de foute keus heb gemaakt.

Of ze gaat scheiden en uiteindelijk met R samenwonen/trouwen en komt er dan achter dat ze over 10 jaar weer in exact hetzelfde schuitje zit... De toekomst voorspellen blijft nog steeds niet mogelijk voor de gewone stervelingen onder ons. Daarnaast vind ik het te gemakkelijk om na 10 jaar het bijltje er bij neer te gooien en door te gaan naar de volgende.
Misschien zit er inderdaad iets niet goed in haar huwelijk, maar je zou er ook aan kunnen werken. Nu is haar man geen prater, maar dan is het aan haar om duidelijk te maken dat hij dat maar eens leert. (De meeste mannen zijn volgens mij ook geen praters, zeker als het over diepste gevoelens gaat). Als er over een paar maanden nog geen verbetering zichtbaar is, dan kan ze nog altijd naar R gaan, mits hij dan nog steeds haar "soulmate" is.

Ik blijf erbij dat de TS (en andere mensen ook) te snel een relatie beeindigen, zonder er daadwerkelijk voor gevochten te hebben. Als je bepaalde verwachtingen van je partner hebt en vice versa, moet je daar samen over praten. Blijkt dan uiteindelijk dat jij of je partner niet aan die wensen wil of kan voldoen, dan is de tijd rijp om toe te geven dat de relatie voorbij is. Net zoals de meeste mensen niet na 2 maanden al trouwen, moet je ook niet te snel besluiten om uit elkaar te gaan.

quote:

Op woensdag 22 december 2004 10:00 schreef Sapphire het volgende:

Met gevoelens bedoel ik liefde. Niet vlinders.
Vlinders zijn zwaar verneukeratief.
'Tekortkomingen' zie je alleen als je verwachtingen hebt van iemand.
Is een verwachtingspatroon niet het tegenovergestelde van (onvoorwaardelijke) liefde?

Na nog geen twee maanden tijd is het volgens mij schier onmogelijk te spreken van echte liefde... Verliefdheid ja, maar echte liefde... geloof ik niet.
Je hebt nog een roze bril op. Pas als die wordt afgezet (wat na verloop van tijd nu eenmaal gebeurt) en je neemt de tekortkomingen van het object van jouw affectie nog steeds voor lief, dan is er sprake van liefde.
In deze fase ben je daar mi nog stekeblind voor.

Sowieso geloof ik niet zo in onvoorwaardelijke liefde. Tenzij je het over de liefde van een hond voor zijn baasje hebt .