R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Dan moet ie wel willen natuurlijk... Maar hij voelt zich waarschijnlijk enorm gekrenkt in zijn trots, hij is invalide geworden en dat accepteert hij niet.quote:Op dinsdag 1 februari 2005 17:57 schreef Biancavia het volgende:
Verdorie, er moet toch iets te verzinnen zijn in de vorm van dagbesteding voor een man van 80 die dan wel niets meer kan zien, maar verder gewoon in principe nog alles kan doen!!!
Sterkte ermee iig.
"It's hard to argue against cynics - they always sound smarter than optimists because they have so much evidence on their side."
Wat een triest verhaal... het lijkt me zo erg om zo geconfronteerd te worden met je ouderdom en beperkingen. ik kan me goed voorstellen dat het voor je opa op die leeftijd niet zo gemakkelijk meer is om positieve dingen en nieuwe uitjes te verzinnen. Houdt je oma het wel een beetje vol, die zal het ook wel zwaar hebben. Ik denk dat veel aandacht van familie en vrienden in ieder geval fijn zal zijn, als er regelmatig mensen langskomen blijft hij in ieder geval een beetje betrokken bij de wereld.
Heel veel sterkte ermee.
Heel veel sterkte ermee.
One of the least benightedly unintelligent life forms it has been my profound lack of pleasure not to be able to avoid meeting.
Ja, is ook zo. Heb ik ook al tegen hem gezegd, het is eigenlijk een soort van rouwproces waar hij in zit, en dat hij het nog moet accepteren en dat heeft ook wel tijd nodig. Maar dat hij ook moet kijken naar wat hij allemaal nog wel kan!quote:Op dinsdag 1 februari 2005 18:06 schreef Grrrrrrrr het volgende:
[..]
Dan moet ie wel willen natuurlijk... Maar hij voelt zich waarschijnlijk enorm gekrenkt in zijn trots, hij is invalide geworden en dat accepteert hij niet.
Sterkte ermee iig.
Hij is nog mobiel, kan lopen, fietsen op de hometrainer, zichzelf douchen en aan- en uitkleden, afwassen!
Hij zou letterlijk iets om handen moeten hebben, iets met zijn handen moeten kunnen doen...
Ja, die met de ballen in de bek.
Is er dan niets te bedenken wat hij zou kunnen doen ? Misschien iets anders verzamelen als postzegels ? Iets dat een vorm heeft die hij kan * voelen *
Houdt hij van muziek ? Misschien vind hij het leuk om op een electronisch orgeltje te leren spelen ?
Houdt hij van muziek ? Misschien vind hij het leuk om op een electronisch orgeltje te leren spelen ?
Ga fietsen jij !! ikke niet hoor..
Ja grappig is dat he. Bij mijn opa is het andersom. Hij voelt zich heel oud tussen de jonkies. Mijn opa zegt ook altijd dingen als: "Ik ben hier wel de oudste he. Al die anderen zijn wel 3x jonger dan ik (ahum opa dan zijn ze 30 in een bejaardentehuis?), zijn allemaal een stel kuikens." "Nou ik ben al wat ben ik 87? Wat oud he?"quote:Op donderdag 2 december 2004 12:51 schreef lady-wrb het volgende:
mijn oma kwam na de dood van mijn opa in een bejaardentehuis terecht. daar is ze helemaal opbbloeid. ze sprak weer mensen, ze zat op het koor en ging zelfs op koersbal.
(een uitje weigerde ze trouwens "ze ging niet tussen de oudjes zitten" )
misschien is zoiets ook voor jouw opa en oma fijn. niet meer die zorg, maar lekker ontspannen kletsen met mede-ouderen.
)En altijd van: "Ik mankeer heeeeelemaal niks hoor en ik hoef nooit naar de dokter." (hij heeft allerlei pijntjes en dingen en gaat regelmatig naar de dokter)
Nog een motivatie om nooit aan kinderen te beginnen: Voor je het weet zitten de kleinkinderen zich met jou gezondheid te bemoeien...
Laat die ouwe taaie toch? Als hij geen zin heeft om een stok te dragen, laat hem dat dan zelf weten... En als hij het wel gezien heeft in het leven is dat toch ook zijn keus?
Laat die ouwe taaie toch? Als hij geen zin heeft om een stok te dragen, laat hem dat dan zelf weten... En als hij het wel gezien heeft in het leven is dat toch ook zijn keus?
When I die, I want to die like my grandfather - peacefully asleep - and not screaming like the passengers in his car...
Arguing on the Internet is like competing in the Special Olympics. Even if you win, you're still retarded.
Arguing on the Internet is like competing in the Special Olympics. Even if you win, you're still retarded.
Het is alleen zo sneu voor mijn oma.quote:Op woensdag 9 februari 2005 04:51 schreef RedDevil085 het volgende:
En als hij het wel gezien heeft in het leven is dat toch ook zijn keus?
Ja, die met de ballen in de bek.
het is ook sneu voor je opa als ie nog een paar jaar moet wachten als ie nu dood wilquote:Op woensdag 9 februari 2005 10:58 schreef Biancavia het volgende:
[..]
Het is alleen zo sneu voor mijn oma.
"MOLLUCK DU SCHEISS DRECKIGER BINGO SPIELER"
De euthanasie verklaring is al geregeld hoor. Als hij echt niet meer wil, als hij pijn heeft, of als die tumor in zijn hersens gaat doordringen, dan hoeft hij echt niet langer te lijden. Nu zegt hij zelf dat hij het voor mijn oma doet.quote:Op donderdag 10 februari 2005 21:05 schreef Molluck het volgende:
[..]
het is ook sneu voor je opa als ie nog een paar jaar moet wachten als ie nu dood wil
En vandaag is hij jarig! 83 jaar...
Ja, die met de ballen in de bek.
Herkenbaar verhaal, is de tumor kwaadaardig? Mijn moeder heeft ook een gezwel in haar hoofd waar niets meer aan gedaan kan worden, maar het is gelukkig goedaardig. Ze kan echter soms niet meer praten en het lopen gaat ook nauwelijks meer.
Ik ben blij dat je opa je oma nog 'heeft'. Dat zal toch een belangrijke stimulans zijn om te blijven leven en te proberen nog iets leuks te doen samen. Ik denk dat het moeilijk is om het voor ze in te vullen. Jammer dat ze niet in een serviceflat of zo wonen, daar worden meestal allerlei dingen georganiseerd.
Ik lees dat je opa al prozac heeft. Dat kan helpen. Mijn moeder slikt remeron, dat is ook een antidepressief middel. Over haar depressiviteit praten is moeilijk, ze ontkent het gewoon.
Ik kan je niks aanraden. Lief en zorgzaam zijn, veel meer kun je niet doen.
Sterkte.
Ik ben blij dat je opa je oma nog 'heeft'. Dat zal toch een belangrijke stimulans zijn om te blijven leven en te proberen nog iets leuks te doen samen. Ik denk dat het moeilijk is om het voor ze in te vullen. Jammer dat ze niet in een serviceflat of zo wonen, daar worden meestal allerlei dingen georganiseerd.
Ik lees dat je opa al prozac heeft. Dat kan helpen. Mijn moeder slikt remeron, dat is ook een antidepressief middel. Over haar depressiviteit praten is moeilijk, ze ontkent het gewoon.
Ik kan je niks aanraden. Lief en zorgzaam zijn, veel meer kun je niet doen.
Sterkte.
Gisterenavond is opa overleden, helemaal naar eigen wil.
Hij had het vorige week al besloten dat hij euthanasie wilde, en er werd toen dus voor donderdag gekozen. Heel raar om zo'n beslissing te maken. Moet je daar nou een datum voor prikken? En hoe dan? Heel maf. De dokter kwam met dit voorstel, en dat was ook gewoon goed.
Afgelopen week heeft hij heel zijn postzegelverzameling uit lopen delen aan zijn kinderen en die moet dat hebben, en dat moet nog gebeuren, en die moet dat doen, en als dit, dan dat, wat een zorgen heeft die man toch gehad!
Tot gisteren zelfs tot het laatst toe over een boor die nog in de schuur lag en wat mijn oom daar mee moest doen! En dat mijn oma haar pillen nog in moest nemen, dat soort dingen.
Om half acht 's avonds zou de dokter komen. 's Middags was er al een infuus ingebracht, alleen maar de naald, verder niets, omdat onze dokter daar niet zo goed in is.
Wij waren er om 18 uur. Eerst heeft hij van iedereen persoonlijk afscheid genomen, echt heel mooi, alles is gezegd wat we wilden zeggen.
Hij deed een ring af om aan mijn oom te geven, maar dat ging niet zo makkelijk en toen ging dat infuus los. Ohjee, opa weer boos op zichzelf. Dus toen de dokter nog gebeld en toen moest er nog iemand ingeschakeld worden om dat infuus weer in te brengen.
Om 19 uur zei opa al van 'nou, van mij mag de dokter wel komen hoor!'
Want ze zou pas om 19.30 komen. Ondertussen ga je dan toch weer over hele stomme dingen praten. Het weer enzo. Vrij bizar.
De dokter kwam iets over half acht en toen moesten we nog even wachten op die man die dat infuus kwam aanbrengen. Die kwam ook vrij snel en die had het allemaal vlot voor elkaar. Ze moesten nog even wat formuliertjes invullen.
Opa ging op het bed liggen dat in de woonkamer stond en toen kwam de dokter er weer bij. Oma ging naast hem zitten om zijn hand vast te houden, mijn moeder, oom en tante ging ook bij hem zitten. Wij bleven er verder ook allemaal gewoon bij.
Mijn opa bedankte de dokter nog voor alles wat ze gedaan heeft voor hem en toen zei hij "Nou gaat uw gang maar hoor dokter. Welterusten allemaal."
Dus het was "Welterusten opa, slaap zacht." En viel hij eigenlijk al bijna gelijk in coma, waarna de spierverslapper werd ingediend waardoor zijn hart langzaam stopte met kloppen. Binnen tien minuten was het gebeurd.
Het was eigenlijk gewoon echt heel mooi, om zo te sterven met iedereen om zich heen. En hij was zo rustig, hij wilde het echt heel graag en het is ook gewoon goed zoals het gegaan is.
Ik ben er nog wel verdrietig over, maar meer voor alles wat hij heeft door moeten maken afgelopen anderhalf jaar.
En mijn oma heeft het er natuurlijk ook heel moeilijk mee. Aan de andere kant zal er ook een last van haar schouders vallen. Mijn opa heeft het ook voor haar gedaan, het afgelopen half jaar heeft mij oma ook bijna opgesloten gezeten doordat ze voor hem heeft moeten zorgen. Nu kan ze weer gaan fietsen en op bezoek bij haar zussen en andere dingen doen. Ze moet nog minstens tien jaar genieten, zei opa. Daar zullen we haar wel bij gaan helpen.
Nou ja, het is gewoon goed zoals het gegaan is. Opa heeft in elk geval rust, waar hij nu ook is.
Hij had het vorige week al besloten dat hij euthanasie wilde, en er werd toen dus voor donderdag gekozen. Heel raar om zo'n beslissing te maken. Moet je daar nou een datum voor prikken? En hoe dan? Heel maf. De dokter kwam met dit voorstel, en dat was ook gewoon goed.
Afgelopen week heeft hij heel zijn postzegelverzameling uit lopen delen aan zijn kinderen en die moet dat hebben, en dat moet nog gebeuren, en die moet dat doen, en als dit, dan dat, wat een zorgen heeft die man toch gehad!
Tot gisteren zelfs tot het laatst toe over een boor die nog in de schuur lag en wat mijn oom daar mee moest doen! En dat mijn oma haar pillen nog in moest nemen, dat soort dingen.
Om half acht 's avonds zou de dokter komen. 's Middags was er al een infuus ingebracht, alleen maar de naald, verder niets, omdat onze dokter daar niet zo goed in is.
Wij waren er om 18 uur. Eerst heeft hij van iedereen persoonlijk afscheid genomen, echt heel mooi, alles is gezegd wat we wilden zeggen.
Hij deed een ring af om aan mijn oom te geven, maar dat ging niet zo makkelijk en toen ging dat infuus los. Ohjee, opa weer boos op zichzelf. Dus toen de dokter nog gebeld en toen moest er nog iemand ingeschakeld worden om dat infuus weer in te brengen.
Om 19 uur zei opa al van 'nou, van mij mag de dokter wel komen hoor!'
Want ze zou pas om 19.30 komen. Ondertussen ga je dan toch weer over hele stomme dingen praten. Het weer enzo. Vrij bizar.
Vrij bizar.De dokter kwam iets over half acht en toen moesten we nog even wachten op die man die dat infuus kwam aanbrengen. Die kwam ook vrij snel en die had het allemaal vlot voor elkaar. Ze moesten nog even wat formuliertjes invullen.
Opa ging op het bed liggen dat in de woonkamer stond en toen kwam de dokter er weer bij. Oma ging naast hem zitten om zijn hand vast te houden, mijn moeder, oom en tante ging ook bij hem zitten. Wij bleven er verder ook allemaal gewoon bij.
Mijn opa bedankte de dokter nog voor alles wat ze gedaan heeft voor hem en toen zei hij "Nou gaat uw gang maar hoor dokter. Welterusten allemaal."
Dus het was "Welterusten opa, slaap zacht." En viel hij eigenlijk al bijna gelijk in coma, waarna de spierverslapper werd ingediend waardoor zijn hart langzaam stopte met kloppen. Binnen tien minuten was het gebeurd.
Het was eigenlijk gewoon echt heel mooi, om zo te sterven met iedereen om zich heen. En hij was zo rustig, hij wilde het echt heel graag en het is ook gewoon goed zoals het gegaan is.
Ik ben er nog wel verdrietig over, maar meer voor alles wat hij heeft door moeten maken afgelopen anderhalf jaar.
En mijn oma heeft het er natuurlijk ook heel moeilijk mee. Aan de andere kant zal er ook een last van haar schouders vallen. Mijn opa heeft het ook voor haar gedaan, het afgelopen half jaar heeft mij oma ook bijna opgesloten gezeten doordat ze voor hem heeft moeten zorgen. Nu kan ze weer gaan fietsen en op bezoek bij haar zussen en andere dingen doen. Ze moet nog minstens tien jaar genieten, zei opa. Daar zullen we haar wel bij gaan helpen.
Nou ja, het is gewoon goed zoals het gegaan is. Opa heeft in elk geval rust, waar hij nu ook is.
Ja, die met de ballen in de bek.
Ik krijg er kippevel van. Wat een verhaal. Mooi dat je opa dat zo heeft geregeld, maar het lijkt me toch ontzettend moeilijk, zeker voor je oma, om je man te zien sterven.
Sterkte, ook voor je oma
Sterkte, ook voor je oma
Nu huil ikquote:Op vrijdag 3 juni 2005 15:45 beschreef Biancavia een prachtig uiteinde
Wat een mooi afscheid, echt. Hij heeft alles zelf nog kunnen regelen en verdelen en van iedereen waar hij om geeft, afscheid genomen. Als ik ook zo mag gaan, ooit, ben ik tevreden
power to the people
Ik zou mij ook geen mooiere dood kunnen voorstellenquote:Op zaterdag 4 juni 2005 10:02 schreef beestjuh het volgende:
[..]
Nu huil ik
Wat een mooi afscheid, echt. Hij heeft alles zelf nog kunnen regelen en verdelen en van iedereen waar hij om geeft, afscheid genomen. Als ik ook zo mag gaan, ooit, ben ik tevreden
Van alle manieren om aan je eind te komen niet de slechtste, na meer dan 80 jaar het leven mee te hebben gemaakt. Succes met het verwerken, het is altijd een klap als je je opa of oma moet verliezen.
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?
Slouches towards Bethlehem to be born?
gecondoleerd....
hij heeft nageslacht op de wereld gebracht... hij was in de 80... time to check out
klinkt misschien bot, maar is realiteit.
hij heeft nu iig geen last meer van z'n aardse beperkingen
hij heeft nageslacht op de wereld gebracht... hij was in de 80... time to check out
klinkt misschien bot, maar is realiteit.
hij heeft nu iig geen last meer van z'n aardse beperkingen
Ik heb het verhaal gelezen, en ook tranen in mijn ogen. Het is mooi dat hij zelf heeft kunnen beslissen over zijn einde, en op een rustige manier heeft kunnen sterven. Je hebt zelf waarschijnlijk dubbele gevoelens hierover, maar ook dat gaat goed komen.quote:Op vrijdag 3 juni 2005 15:45 schreef Biancavia het volgende:
Nou ja, het is gewoon goed zoals het gegaan is. Opa heeft in elk geval rust, waar hij nu ook is.
Dat is wel heel triestig.. praten over gewoon leuke dingen met iemand waarvan je weet dat diegene tussen nu en een halfuur gewoonweg ervoor kiest dood te gaan en dat je hem dan ook ziet doodgaan
|
|
