Columnist Cliteur capituleert voor demonisatie II

quote:

Op zondag 11 april 2004 13:25 schreef SCH het volgende:

[..]

Nooit geweest ook

Realistische tendenzen zijn van alle tijden...

Tegen de decadentie: De democratische rechtstaat in verval. (Paul Cliteur)

“Tegen de decadentie” sluit aan bij zijn boek “Moderne Papoea’s”. In dat boek belichtte Cliteur het cultuurrelativisme en startte hij een debat over dat wat multiculturele samenleving wordt genoemd, integratie en inburgering van nieuwkomers in de Nederlandse maatschappij. In "Tegen de decadentie" onderzoekt Cliteur de grondslagen van onze democratische rechtstaat, hoe we met waarden omgaan en welk belang we eraan hechten. Hij stelt dat we de grondslagen van onze democratische rechtstaat slecht kennen en als gevolg daarvan te weinig verdedigen. We kunnen nieuwkomers moeilijk een integratienorm voorhouden als we zelf niet weten waarin mensen zouden moeten integreren.

Paul Cliteur maakt een analyse van de interne spanningen in onze democratisiche rechtstaat en bevraagt onze centrale staatsinstellingen. Hij raadt gebruik van religie als instrument tot inburgering af en bepleit een heroriëntatie op het Grieks-Romeinse gedachtegoed dat tot fundament van ons waardesysteem zou moeten worden. Cliteur geeft aan dat cultuurrelativisme het grootste gevaar is voor onze democratische rechtstaat. Bij cultuurrelativisme kun je denken aan: Alle culturen en gebruiken zijn gelijkwaardig en elke beoordeling of veroordeling daarvan is onaanvaardbaar. Er bestaan geen universele waarden.

Cliteur ziet graag mensen die bewust zjin van hun vrijheid, kritisch staan tegenover gezag en opkomen voor een vorm van inspraak zoals dat gangbaar was in de griekse verlichting. Deze mensen verwezen steeds weer naar de autonomie van de mens en stelden geen heilige teksten boven het individu zoals geopenbaarde godsdiensten de boodschappers nagenoeg boven alle kritiek verhieven.

Cliteur gaat uit van vaststaande mensenrechten die een mens voldoende flexibiliteit te geven om wat mee te buigen met diverse lokale gebruiken zonder dat daarbij tegen het zelf en de onvervreemdbare individuele rechten hoeft te worden in te gaan. Een samenleving is volgens Cliteur slechts leefbaar als er overeenstemming bestaat over enkele fundamentele regels die in de westerse cultuur zitten verankerd. Cliteur heef het over drie verplichtingen:
1) kennis van de taal;
2) aanvaarding van de liberale grondwaarden
3) acceptatie dat de regels superieur zijn. Dit veronderstelt dat mensen afstand nemen van absolute waarden van religies en ideologiën.

Onderwerping aan monotheïstische waarheden leidde tot de kruistochten, tot nazisme, socialisme en andere absolute waarheidsclaims. Wie onder de paraplu van een religie of ideologie staat hoeft niet zelf bewust te kiezen, die volgt de eigen vvoorgangers. Wie daar onderuit komt moet volgens het eigen geweten oordelen. Bevrijding van religie en ideologie leidt volgens Cliteur tot meer menselijkheid. Met deze verwerping van religie en ideologie als basis voor de moraal staat Paul Cliteur lijnrecht tegenover bjivoorbeeld Job Cohen. Hij stelt dat je bij integratie juist op zoek zou moeten gaan naar wat bindt en niet naar wat scheidt. Je zou via subsidies volgens cliteur alleen moeten steunen wat de integratie bevordert omdat elke steun aan geopenbaarde ‘waarheden’ leidt tot verdeeldheid tussen mensen die menen dat hun aanspraak op de ‘waarheid’ meer waard is dan een andere claim. Cliteur stuurt het aan op stimulering va de wereldburger die niet langer zit opgesloten in religieuze tradities.

Paul Cliteur gaat mee in het idee van Francis Fukuyama die in “Het einde van de geschiedenis” stelt dat de democratische rechtsstaat superieur is. Fukuyama bepleit een liberale staat waarin het recht bepaalde beperkingen oplegt aan de macht van de overheid. Sommige van die bepalingen zijn dermate essentieel dat wijzinging ervan nauwelijks zou mogelijk zou moeten zijn. Cliteur gebruikt dit vertoog om het belang van een grondwet te verdedigen waaraan geen enkele persoonlijke interpretatie of religie wat kan wijzigen. Hij stelt dat de vrijheid van meningsuiting en vereniging belangrijker is dan de vrijheid van godsdienst. Hij onderstreept dit met een betoog over de inflatie van nieuwe rechten. Denk daarbij aan pleidooien voor het (vermeende) recht op:
- automobiliteit
- culturele identitei;
- vrije tijd
- genieten van kunst
- schone lucht

Elke van die eisen kan terecht zijn maar een verheffing van deze rechten tot quasi onaantastbare (hogere) rechten is volgens Cliteur schadelijk voor de democratie. Bovenstaande zaken zouden dan immers van de politiek naar de rechtszaal worden getransporteerd en dan zal een rechter steeds meer (hogere) rechten tegen elkaar moeten gaan afwegen. Volgens hem dienen rechters zich met fundamentele principes bezig te houden die voorgaan op het alledaagse recht. Cliteur vind niet dat elke willekeurige wens van een actiegroep maar tot hoger recht verheven zou moeten (kunnen) worden. Hij raadt ons daarom een terugkeer naar der bronnen van verlichting die volgens hem in het oude Griekenland liggen.

Cliteur vindt een terugkeer naar de zuivere grondslagen van de democratische rechtstaat bijzonder belangrijk omdat deze gekende grondslagen een manier bieden voor samenleving tussen mensen uit diverse culturen met diverse meningen. Deze grondslagen waarborgen volgens Cliteur als enige dat mensen vrij zijn en zelf invulling kunnen en mogen geven aan hun levenslot omdat ze bescherming bieden tegen de macht van de overheid. Opkomen voor deze grondslagen vindt Cliteur een progressieve houding omdat juist dit in contrast staat met de onverschillige medeplichtigheid van sommige linkse intellectuelen als Cohen aan verspreiding van universele waarheidsclaims van monotheïstische ideeën doordat de boodschappers ervan een status krijgen aangereikt omdat de lokale overheid hen nodig lijkt te hebben voor verspreiding van overheidsaanbod.

Paul Cliteur - Tegen de decadentie: De democratische rechtstaat in verval. De Arbeiderspers. 2004 - 223 p. - ISBN: 9029509783

[ Bericht 1% gewijzigd door sjun op 13-04-2004 00:03:59 ]

quote:

Op dinsdag 13 april 2004 00:42 schreef Ryan3 het volgende:
Eerste opmerking. Ofschoon ik de liberale grondbeginselen met hem deel, bemerk ik toch een vreemde contradictie in dit betoog. Enerzijds verweert Cliteur zich tegen het cultuurrelativisme, dat volgens hem ten onrechte absolute waarden ontkent. Anderzijds redeneert hij dat onze samenleving slechts houdbaar is indien men een wettische attitude aanneemt hetgeen volgens hem weer inhoudt dat men afstand doet van buiten de wet gelegen absolute waarden.

Je zou misschien kunnen zeggen dat hij in navolging van Paul Fentrop doch met wat minder Van Goghiaanse insteek pleit voor Godslastering als grondrecht. Daarmee zou je kunnen uitkomen op hetgeen Koekepan op in een WFL-draad op 5 april jl. als het Stapert-principe introduceerde.

het voorbeeld van Koekepan
[quote]
Het Stapert-principe zegt dat er een aantal fundamentele issues zijn waarover men het niet eens wordt, omdat men zijn standpunt simpelweg niet (alleen) bepaalt door argumenten tegen elkaar af te wegen. Een voorbeeld van een factoren die de argumentatie overstemt zou bijvoorbeeld de opvoeding kunnen zijn. Men betrekt zijn stelling bij voorbaat en de inzet is niet een accuratere kijk op de zaken, maar vaak een lekker partijtje vloeken en tieren. Men ziet hoe eenvoudig het Stapert-principe gebruikt kan worden om de misstanden in sommige delen van dit forum te verklaren.

Stapert schoof vervolgens de visie naar voren dat deze "fundamentele discussies", als zij gevoerd worden, pragmatisch moeten worden gevoerd: wat zijn de pragmatische voors en tegens van dierenmishandeling, in tegenstelling tot de ideologische kant die toch vaak slechts een schaamlap is voor het welles-nietes-spel, ideaal tijdverdrijf na een zware dag op kantoor.

Overigens gaat het Cliteur vooral om open bediscussiërbare pretenties en niet om pretenties die zouden zijn geopenbaard of ingefluisterd en daarom tot onfeilbaar gerekend. Mij dunkt in navolging van Cliteur dat bij het zoeken naar een geslaagde integratie, onderwerpen als religieuze 'waarheden' nu niet de zaken zijn waarop mensen zich doorgaans laten verbinden. Juist daaron is het zaak dat er een samenlevingskader komt dat van allen offers vraagt. Uw enige waarachtigheid in Nederland is uw grondwet. Indien u meent dat uw influistering, uw traditie of uw openbaring daar boven staat en uw mening praktiseert bent u in overtreding. Van ingezetenen kan vervolgens naleving van de grondwet worden gevraagd. Gezien het om de grondwet gaat krijgen we niet vn die kneuterdiscussies over hoofddoekjes en verwante onderwerpen voor actievoerders die liefst hun eigen waarheid tot de hoogste verheven zagen worden.

quote:

Tweede opmerking. Daarnaast kun je je altijd nog afvragen hoe die wetten/regels in een democratie worden vastgesteld. Via de regering en de volksvertegenwoordiging. Indien nu bijv. het CDA een wet doorgedrukt krijgt (bijv. afschaffen van abortus, afschaffen van softdrugs gebruik) in hoeverre zijn dan de regels die bestaan en waarvoor een ieder zijn absolute waarden buiten de rechtstaat heeft moeten afzweren, toch weer niet een afvloeisel van zeer bepaalde buiten de rechtsstaat gelegen absolute waarden?

Zeer goede vraag. Grondrechten als recht op leven en zelfbeschikkingsrecht staan soms tegenover elkaar. Ik vermoed echter dat het zelfbeschikkingsrecht niet door het CDA kan worden gepasseerd om abortus te verbieden. VVD en D66 zouden niet meewerken en een noodzakelijke meerderheid ter verandering van de grondwet zal het bijgevolg niet halen. Het kan nog wat anders worden als we hier over 50 jaar een lijstverbinding van Moslim Democratisch Appel met de mannenbroeders van het CDA krijgen... Juist daarom is het zaak om tijdig de staatkundige constituties deugdelijk geformuleerd te krijgen en vind ik het pleidooi van Cliteur zo slecht nog niet.

quote:

Derde opmerking. Houdt verband met tweede opmerking en verwijs ik mee naar de Republiek van Weimar: in hoeverre kan zijn ideale staat zich verweren tegen "democratische" stromingen die zich ten doel hebben gesteld om het democratische systeem ten einde te brengen. Is dat duldbaar, volgens hem, of niet? En indien niet zo, kom je dan toch weer niet uit op een soort clash tussen verschillende absolute waarden?

Je zult zo lang er leven is een botsinbg van waarden krijgen. Juist daarom is het zaak dat er een grondwet komt die al te eigengereid optreden met de eigen waarheid als de waarheid in het banier geen ruimte krijgt. Een grondwet kan immers ter discussie komen te staan en kritisch worden bevraagd. Helaas lukt dat minder met 'geopenbaarde' waarheden die men maar moet nemen zoals oude uitleggers ze eens hebben geïnterpreteerd. Zo lang dit niet wezenlijk verandert bij diverse aanhangers van Abrahamitische religiën kan er nauwelijks een serieus gesprek plaatsvinden over staatsinrichting. Zodra je met je belichting bij hun waarheid komt schieten deze mensen in een kramp en stokt het gesprek. Men betrekt de stellingen en grijpt (verbale) stokken en stenen om de 'godslasteraar' van repliek te dienen. Zo blijft er natuurlijk een prima voedingsbodem voor extremiteiten zoals wij die helaas ook in Noord-Ierland zien plaatsvinden.

Wij moeten niet krampachtig proberen de botsing der culturen te voorkomen door ogen en oren te sluiten voor misstanden. Beter lijkt het me de voedingsbodem ervan tijdig te neutraliseren en de staat middelen aan te reiken om tijdig in actie te komen voordat escalatie plaatsvindt. Wetticistische mensen vergelijk ik met valse honden die slechts ter bewaking van het eigen terrein kunnen functioneren. Laten wij ze ongeremd los in de maatschappij dan vindt er naar mijn idee onnodige beschadiging van burgers plaats.

Ik zal zometeen een draad openen over de tekst van Paul Fentrop omdat ik vermoed dat deze ondersneeuwd in deze draad.

quote:

Op dinsdag 13 april 2004 00:42 schreef Ryan3 het volgende:
Eerste opmerking. Ofschoon ik de liberale grondbeginselen met hem deel, bemerk ik toch een vreemde contradictie in dit betoog. Enerzijds verweert Cliteur zich tegen het cultuurrelativisme, dat volgens hem ten onrechte absolute waarden ontkent. Anderzijds redeneert hij dat onze samenleving slechts houdbaar is indien men een wettische attitude aanneemt hetgeen volgens hem weer inhoudt dat men afstand doet van buiten de wet gelegen absolute waarden.

Je zou misschien kunnen zeggen dat hij in navolging van Paul Fentrop doch met wat minder Van Goghiaanse insteek pleit voor Godslastering als grondrecht. Daarmee zou je kunnen uitkomen op hetgeen Koekepan op in een WFL-draad op 5 april jl. als het Stapert-principe introduceerde.

het voorbeeld van Koekepan

quote:

Het Stapert-principe zegt dat er een aantal fundamentele issues zijn waarover men het niet eens wordt, omdat men zijn standpunt simpelweg niet (alleen) bepaalt door argumenten tegen elkaar af te wegen. Een voorbeeld van een factoren die de argumentatie overstemt zou bijvoorbeeld de opvoeding kunnen zijn. Men betrekt zijn stelling bij voorbaat en de inzet is niet een accuratere kijk op de zaken, maar vaak een lekker partijtje vloeken en tieren. Men ziet hoe eenvoudig het Stapert-principe gebruikt kan worden om de misstanden in sommige delen van dit forum te verklaren.

Stapert schoof vervolgens de visie naar voren dat deze "fundamentele discussies", als zij gevoerd worden, pragmatisch moeten worden gevoerd: wat zijn de pragmatische voors en tegens van dierenmishandeling, in tegenstelling tot de ideologische kant die toch vaak slechts een schaamlap is voor het welles-nietes-spel, ideaal tijdverdrijf na een zware dag op kantoor.

Overigens gaat het Cliteur vooral om open bediscussiërbare pretenties en niet om pretenties die zouden zijn geopenbaard of ingefluisterd en daarom tot onfeilbaar gerekend. Mij dunkt in navolging van Cliteur dat bij het zoeken naar een geslaagde integratie, onderwerpen als religieuze 'waarheden' nu niet de zaken zijn waarop mensen zich doorgaans laten verbinden. Juist daaron is het zaak dat er een samenlevingskader komt dat van allen offers vraagt. Uw enige waarachtigheid in Nederland is uw grondwet. Indien u meent dat uw influistering, uw traditie of uw openbaring daar boven staat en uw mening praktiseert bent u in overtreding. Van ingezetenen kan vervolgens naleving van de grondwet worden gevraagd. Gezien het om de grondwet gaat krijgen we niet vn die kneuterdiscussies over hoofddoekjes en verwante onderwerpen voor actievoerders die liefst hun eigen waarheid tot de hoogste verheven zagen worden.

quote:

Tweede opmerking. Daarnaast kun je je altijd nog afvragen hoe die wetten/regels in een democratie worden vastgesteld. Via de regering en de volksvertegenwoordiging. Indien nu bijv. het CDA een wet doorgedrukt krijgt (bijv. afschaffen van abortus, afschaffen van softdrugs gebruik) in hoeverre zijn dan de regels die bestaan en waarvoor een ieder zijn absolute waarden buiten de rechtstaat heeft moeten afzweren, toch weer niet een afvloeisel van zeer bepaalde buiten de rechtsstaat gelegen absolute waarden?

Zeer goede vraag. Grondrechten als recht op leven en zelfbeschikkingsrecht staan soms tegenover elkaar. Ik vermoed echter dat het zelfbeschikkingsrecht niet door het CDA kan worden gepasseerd om abortus te verbieden. VVD en D66 zouden niet meewerken en een noodzakelijke meerderheid ter verandering van de grondwet zal het bijgevolg niet halen. Het kan nog wat anders worden als we hier over 50 jaar een lijstverbinding van Moslim Democratisch Appel met de mannenbroeders van het CDA krijgen... Juist daarom is het zaak om tijdig de staatkundige constituties deugdelijk geformuleerd te krijgen en vind ik het pleidooi van Cliteur zo slecht nog niet.

quote:

Derde opmerking. Houdt verband met tweede opmerking en verwijs ik mee naar de Republiek van Weimar: in hoeverre kan zijn ideale staat zich verweren tegen "democratische" stromingen die zich ten doel hebben gesteld om het democratische systeem ten einde te brengen. Is dat duldbaar, volgens hem, of niet? En indien niet zo, kom je dan toch weer niet uit op een soort clash tussen verschillende absolute waarden?

Je zult zo lang er leven is een botsing van waarden krijgen. Juist daarom is het zaak dat er een grondwet komt die al te eigengereid optreden met de eigen waarheid als de waarheid in het banier geen ruimte krijgt. Een grondwet kan immers ter discussie komen te staan en kritisch worden bevraagd. Helaas lukt dat minder met 'geopenbaarde' waarheden die men maar moet nemen zoals oude uitleggers ze eens hebben geïnterpreteerd. Zo lang dit niet wezenlijk verandert bij diverse aanhangers van Abrahamitische religiën kan er nauwelijks een serieus gesprek plaatsvinden over staatsinrichting. Zodra je met je belichting bij hun waarheid komt schieten deze mensen in een kramp en stokt het gesprek. Men betrekt de stellingen en grijpt (verbale) stokken en stenen om de 'godslasteraar' van repliek te dienen. Zo blijft er natuurlijk een prima voedingsbodem voor extremiteiten zoals wij die helaas ook in Noord-Ierland zien plaatsvinden.

Wij moeten niet krampachtig proberen de botsing der culturen te voorkomen door ogen en oren te sluiten voor misstanden. Beter lijkt het me de voedingsbodem ervan tijdig te neutraliseren en de staat middelen aan te reiken om tijdig in actie te komen voordat escalatie plaatsvindt. Wetticistische mensen vergelijk ik met valse honden die slechts ter bewaking van het eigen terrein kunnen functioneren. Laten wij ze ongeremd los in de maatschappij dan vindt er naar mijn idee onnodige beschadiging van burgers plaats.

Ik zal zometeen een draad openen over de tekst van Paul Fentrop omdat ik vermoed dat deze ondersneeuwt in deze draad.

Nu Cliteur dan voor het oog minder produceert ben ik een in de oude doos gedoken. Daar trof ik een krantenknipsel waarin de man eigenlijk al met hetzelfde onderwerp bezig was naar aanleiding van de rel rondom El-Moumni.

quote:

KWETSEN IS ESSENTIEEL VOOR EEN DEMOCRATIE
Paul Cliteur

Imam sjeik El-Moumni heeft zich na alle commotie gedwongen gevoeld zich te verontschuldigen voor zijn uitspraken over homoseksualiteit (waarbij hij homoseksuelen vergeleek met varkens, nvdr). Deze geforceerde herroeping is geen triomf, maar een dieptepunt voor de democratie. Het centrale uitgangspunt van een democratie is openheid voor de meest diverse opinies. Geen waarheidsclaim is absoluut. Geen standpunt de laatste wijsheid. Allerlei ideeën en uitgangspunten worden aan voortdurende kritiek onderworpen. Natuurlijk levert dat allerlei ongenoegen op van mensen die zich daardoor gekwetst voelen. Socrates kwetste het politieke bewind van zijn tijd met zijn vragen aan argeloze domoren die hij tegen het lijf liep op het marktplein van Athene. Ook waren de autoriteiten gekwetst door Jezus’ non-conformistische opstelling ten aanzien van enkele centrale geboden van de Joodse godsdienst. Thomas More kwetste Hendrik VIII door zich te verzetten tegen diens huwelijksplannen. En ook Galileo Galileï zal velen hebben gekwetst met zijn opvattingen dat de aarde om de zon draait en niet andersom. De gehele geschiedenis van de beschaving is één lange strijd tegen 'gekwetste gevoelens' In een vitale democratische samenleving worden dit soort gekwetste gevoelens echter genegeerd. Respect daarvoor zou de beschaving ook geen stap verder hebben gebracht.

In een democratische samenleving staat de vrijheid van gedachte en meningsuiting als uitgangspunt ferm overeind. Hoogste deugd is tolerantie. Dat wil zeggen: mensen in staat stellen tot het ventileren van opinies waar je zelf de grootste bezwaren tegen hebt. Dit alles in de verwachting dat alleen uit de schok der meningen de waarheid oprijst. Helaas dreigt dit beginsel in Nederland een bedreigd cultuurgoed te worden. Er waart een geest door Nederland die aangeeft dat niet vrijheid van spreken het uitgangspunt moet zijn, maar de gevoelens van groepen die niet met kritiek op hun handel en wandel wensen te worden geconfronteerd. Anderhalve week geleden noemde imam El-Moumni in het tv-programma Nova homoseksualiteit 'een ziekte'. Hij stelde ook dat als die ziekte zich verspreidt iedereen besmet kan raken. Uiteindelijk zal dat leiden tot het uitsterven van het menselijk ras. Dit gevaar zou in het bijzonder dreigen nu het burgerlijk huwelijk is opengesteld voor homoseksuelen.

Het doet een beetje denken aan het geval van die pastoor waarover Karel van het Reve verhaalt in zijn Uren met Henk Broekhuis. Het gaat om een pastoor die in de jaren dertig fulmineerde tegen naaktzwemmen. Bij naaktzwemmen zouden personen van verschillend geslacht elkaars geslachtsorganen te zien krijgen. Dat zou leiden tot gewenning. Vervolgens tot afstomping. Uiteindelijk tot het uitdoven van de seksuele begeerte en daarmee stond het voort-bestaan van het menselijk ras op het spel. Het probleem met de uitspraken van de imam is dat zij, gegeven enkele uitgangspunten, volledig logisch zijn. Is homoseksualiteit verwerpelijk? Stel we nemen als beoordelingsmaatstaf het criterium van Kant dat we de vraag stellen: hoe zou de wereld eruit zien als iedereen homoseksueel zou worden? Dan zou inderdaad het voortbestaan van het menselijk ras serieus bedreigd worden.

Het verschil tussen Nederland en de imam is dat Nederland nu denkt (overigens ook nog niet zo lang!) dat homoseksualiteit bij tien procent van de mensen voorkomt en dat deze categorie niet kan worden vergroot door reclame voor de homoseksuele geaardheid of levensstijl. De imam ziet echter groeipotentie voor de homoseksualiteit, helemaal nu homoseksuelen ook nog eens het steuntje in de rug hebben gekregen door de openstelling van het burgerlijk huwelijk. Daaruit blijkt maar weer dat ook de Nederlandse staat vuile handen maakt. Er is dus geen sprake van een wil om te kwetsen of een bewust gebrek aan respect, maar een verschil van mening over hoe de wereld in elkaar zit. Het is een nogal zotte reactie van Nederland hierover ‘gekwetst’ te zijn, zoals het ook een zotte reactie zou zijn gekwetst te zijn door de relativiteitstheorie van Einstein, de evolutietheorie van Darwin of het heliocentrisch wereldbeeld van Galileï. Toch is ‘gekwetstheid’ altijd ingezet als troefkaart in dit soort discussies. De kerk heeft zich eeuwenlang verzet tegen Darwin en Galileï precies op deze gronden. Quasi-tolerant Nederland is eigenlijk nog niet veel verder dan de Katholieke Kerk uit de negentiende eeuw, zij het dat Nederland een ongeschreven Index van Verboden Uitingen hanteert, terwijl de kerk dan tenminste nog het fatsoen aan de dag legde deze verboden werken expliciet in een lijst vast te leggen. Bovendien zijn de bordjes in die zin verhangen dat vroeger de kerk homo’s het zwijgen oplegde en nu de homo’s de kerk.

Wanneer is het mis gegaan? Een belangrijk punt is de verschuiving die heeft plaatsgevonden van het individu naar de groep als eenheid van morele beoordeling. In 1958 schreef de Britse filosoof Isaiah Berlin een opstel over het begrip vrijheid: Two Concepts of Liberty. Hij begint met het klassieke begrip van vrijheid voor een individu. Aan het eind van zijn opstel constateert hij echter dat vrijheid tegenwoordig wordt ervaren als iets dat men alleen als een groep kan genieten. Vrijheid betekent erkend worden als lid van een groep die respect geniet in de ogen van andere leden van de maatschappij. Berlin is over het algemeen kritisch over deze ontaarding van het vrijheidsbegrip in respect. Maar onder zijn collega’s bevond zich een jongere collega, Charles Taylor. Taylor was sterk beïnvloed door het werk van de Duitse filosoof Hegel waarin eveneens het belang van erkenning en respect te vinden is. Later zou Taylor zijn ideeën uitwerken in een serie boeken en opstellen waarbij vooral het opstel 'the politics of recognition' uit 1992 grote invloed heeft gehad. Dit opstel is min of meer de beginselverklaring van het multiculturalisme geworden. Allerlei minderheidsgroeperingen zouden door speciale collectieve rechten beschermd moeten worden in het bevestigen en cultiveren van hun eigen groepsidentiteit. De notie van vrijheid transformeert zich in die van respect.

Dit is precies - in abstracte categorieën uiteengezet - het vervalsproces waarvan we in de hedendaagse multiculturele samenleving de manifestaties kunnen onderkennen. Allerlei minderheidsgroeperingen, zoals de homo’s verenigd in het COC, vragen, nee: eisen, respect en erkenning voor hun eigen identiteit. Voorzover dat de vorm aanneemt van een individueel recht op gelijkberechtiging ten aanzien van het burgerlijk huwelijk is daar niets op tegen. Integendeel zefs, het is een verdere uitwerking van de verlichtingsbeginselen door een ten onrechte gediscrimineerde groepering. Maar wanneer het de vorm dreigt aan te nemen van een zodanige interpretatie van het gelijkheidsbeginsel uit art. 1 van de grondwet dat niemand meer iets mag zeggen waardoor de homo’s als groep zich beledigd of gekwetst gaan voelen is het einde van de beschaving nabij. Kenmerkend voor een volwassen democratie is dat zij een procedure heeft om met inhoudelijke verschillen om te gaan. Die procedure kan niet zijn dat onder bedreiging van ballingschap, uitzetting, strafrechtelijke verboden of andere dwangmaatregelen dissidenten worden gedwongen zich te conformeren aan de dominante ideeën van de groep op een bepaalde tijd en een bepaalde plaats.

Maar het staat toch niemand vrij te discrimineren, vraagt men dan? Ook het gelijkheidsbeginsel is toch vastgelegd in de grondwet, net als de vrijheid van meningsuiting? Dat is juist, maar in democratie moet het primaat toekomen aan de vrijheid van meningsuiting. Het staat imams vrij homoseksualiteit als een ziekte te benoemen, zoals het homo’s vrij staat hetzelfde te zeggen van godsdienst. Freud heeft dat laatste trouwens gedaan. Godsdienst is voor Freud een neurose en daarmee een ziekte. Gemeten aan de dominante lijn in de Nederlandse cultuur van het moment zouden de verzamelde werken van de Weense psychiater op instigatie van godsdienstige groeperingen naar de brandstapel moeten. Maar moet dan helemaal geen grens worden gesteld aan de vrijheid van meningsuiting? Natuurlijk wel, maar die is met déze uitspraak van de imams nog lang niet bereikt. Wél zou een grens worden overschreden wanneer zich een herhaling van de 'Rushdie-casus' had voorgedaan. Wanneer een fatwa wordt uitgeroepen over een concrete met name genoemde persoon dan kan die uiting niet worden beschermd door de vrijheid van meningsuiting. Ook niet wanneer een imam zou oproepen tot het molesteren van homo’s op straat door criminele jongeren. Maar er bestaat geen enkele relatie tussen iemand als 'ziek' benoemen en de aansporing hem in elkaar te slaan. Veeleer ligt het tegendeel voor de hand. Wie ziek is moet geholpen worden. Wie ziek is breng je een pannetje soep. Maar zo wordt het helemaal niet ervaren door de criminele allochtone jongeren, zegt men dan. Dat is natuurlijk juist, maar wat kan men daaraan doen? Dat de relatie tussen ziekte en liefdadigheid door die jongeren wordt miskend mag niet ertoe leiden dat de vrijheid van meningsuiting wordt gebreideld. Daar is deze té belangrijk voor.

Hier is een ander probleem aan de orde: de falende criminaliteitsbestrijding door het relativistisch gedoogbeleid dat sinds de jaren zestig vigerend is in Nederland. Wanneer allochtone jongeren homo’s in elkaar slaan dan dient dat te worden aangepakt. Het parool dient te zijn: én een krachtige verdediging van de vrijheid van meningsuiting als essentieel fundament voor een liberaal-democratische samenleving, én een krachtig lik op stuk beleid met betrekking tot geweld op straat.

Bron: Trouw, Letter & Geest, 19 mei 2001.

Waar legt wie op basis van wat (of welke criteria) grenzen aan de vrijheid van meningsuiting?

Frappant hoe het artikel van Paul Fentrop op dit oude artikel van Cliteur aansluit. Alsof we sinds 2001 niets verder zijn gekomen, alsof de tijd niet rijp was op zaken benoemd te krijgen opdat er voortvarend beleid kon worden gemaakt inzake noodzakelijk onderhoud aan de nederlandse samenleving voor de komende jaren.

quote:

Op dinsdag 13 april 2004 21:12 schreef SCH het volgende:
Fentrop en Cliteur zouden op Fok dan ook als kloon worden aangeduid.

Maar ik vind het grappig om te zien hoe jij de artikelen van deze nogal eenzijdige publicisten voor waarheid aanneemt en als algemeen geldend betitelt. Gelukkig is onze samenleving niet 1 grote blauwdrukv an HP/DeTijd.

Kom eens met argumenten inplaats van met verdachtmakingen en sentimenten SCH. Je bent daartoe uitstekend in staat.

quote:

Op dinsdag 13 april 2004 01:04 schreef Ryan3 het volgende:
Nader bepaald kun je dus zeggen dat Cliteur wrs. op twee benen hinkt. Liberaal vanwege het wettische karater. Conservatief, omdat hij het cultuurrelativisme ontkent.

Begrijp ik nu goed dat je cultuurrelativisme tot progressief bestempelt of was dat niet je bedoeling?

quote:

Dit betekent dat die regels waaraan wij ons volgens Cliteur moeten houden, wrs. zeer welbepaalde regels zijn. Hij noemt ze niet, maar dat is volgens mij wel zo.

Hij geeft inderdaad aan dat er bepaalde grondregels moeten zijn die ons onze vrijheden garanderen. Die grondregels nu zoekt hij in de geschiedenis en hij kwam uit bij de oude grieken die hun fundamenten legden voor de christelijke, westeuropese beschaving. Daar waar de christenen doorschoten lieten de grieken volgens Cliteur ruimte voor kritiek.

quote:

Hij is dus niet een "echte" liberaal (zoals ik dat wel meer ben): een echte liberaal fundeert zijn opvattingen over recht/samenleving op het ontkennen van absolute waarden, hetgeen hem ertoe leidt zich meer bezig te houden idd met de grondbeginselen der rechtsstaat dan met de daadwerkelijke inhoud der wetten, vermits zij maar aan bepaalde rechtskundige principes tegemoet komen.

Cliteur tracht juist die grondbeginselen zo te vervatten dat maximale vrijheden gewaarborgd kunnen blijven. Bijvoorbeeld de vrijheid om te kunnen zeggen wat je denkt.

quote:

Het echte liberalisme houdt dus altijd een risico in. Het risisco dat de samenleving via de democratie dusdanig wordt beïnvloed dat het liberale beginsel ervan zelfs op de achtergrond terecht komt. Echter het je bezig houden met de principes van het recht zou indien goed uitgevoerd de enige en beste waarborg zijn tegen antidemocratische stromingen gebaseerd op bepaalde absolute waarden.

Hoe ga je tegen dat de rechtspraak bepaald wordt door wat de meerderheid vindt? Hoe kunnen we voorkomen dat een minkukel als Janmaat veroordeeld wordt op een toegeschreven uitleg aan zijn mening vol=vol? Het openbare debat had naar mijn idee voldoende afgerekend met de minder gastvrije gedachten en de bekrompen uitspraken van de man. De gerechtelijke uitspraak die naar mijn idee meer een volksgericht dan een juridisch doortimmerd verhaal was doet mij nog het ergste vrezen voor de toekomst van de mogelijkheid op daadwerkelijke vrije meningsuiting in ons land. Het heeft een juridisch Zwaard van Damocles achtergelaten die daadwerkelijke vrijheid van mening beperkt tot wat binnen de door machthebbers toegestane gedragscode valt. Het is alsof Pilatus zijn handen wederom in onschuld wast bij een juridische veroordeling die het volk zich wenste...

Als het gaat om antidemocratische waarden zie ik graag een fundament gelegd dat mensen vrijheid van spreken garandeert. Tegelijkertijd kan de publieke opinie bewaken dat dit recht opbouwend gebruikt wordt. Laat vrouwe Justitia zich maar op haar eigenlijke werk concentreren.

quote:

Op dinsdag 13 april 2004 21:20 schreef SCH het volgende:

[..]

Sjun doet dit voortdurend en nu doe ik het een keertje en ben ik een zeikerd. Ik moet gewoon lachen om Sjun die dit hele topic volpleurt met stukjes van publicisten uit dezelfde school en daar dan conclusies uit gaat trekken. Dat is vermakelijk!

Ik ben blij dat we ons geamenlijk weten te vermaken

quote:

Op dinsdag 13 april 2004 21:41 schreef Sater het volgende:

[..]

Betreffende de 1e -: nee hoor dat doen 72 paradijselijke houri - maagden.

Ik mag toch aannemen dat er ook een andere motivatie dan een aaname is die mensen tot daden drijft.

quote:

Betreffende de2e - : nee, het odium racisme is rechts door links opgedrongen. Het is nog niet zó lang geleden dat allochtonen aansporen Nederlands te leren door links als racistisch werd beoordeeld. Tja en waar heeft dié houding ons allen gebracht?

Diverse partijen maakten zich schuldig aan een taboestrategie. Dat valt niet enkel links te verwijten. Laat ons vooruit kijken en bezien dat een strategie van belichting niet ontaardt in toeschrijving van monsterlijkheden teneinde de ander te kunnen aanklagen. Doel is juiste signalering opdat een gezamenlijke inspanning ten behoeve van een maatgerichte aanpak kan worden verricht.

quote:

Betreffende de 3e - : Onder voorwaarde van wederzijdse waardering. Het is overigens gelukjkig dat de Wöltgens en Van Dams op hun laatste benen lopen. Betekent dit dat ik links links laat liggen?
Nee hoor. Zo waardeer(de) ik:wijlen Jan, in gelul kun je niet wonen, Schaefer; en Jeltje, woonzorgcomplex ouderen, Nieuwenhuis.

Niets doet zich geheel zwart of geheel wit voor. De Wölgens' en van Dam's baarden zich een Cliteur, een Frentrop, een Hirsi Ali, een Elian en een van Gogh. Ook bij uitspraken van deze mensen mag gerust worden gewaakt. Kritiekloosheid luidt naar mijn idee het begin van de onverdraagzaamheid in.

quote:

Op woensdag 14 april 2004 00:19 schreef Ryan3 het volgende:

[..]

Stapert-principe las ik ja, is idd een aardige verklaring voor waarom sommige discussies derailleren.

een prachtige uitdrukking Ryan3, ik zet deze graag even bij... (Koekepan heeft dit naar mijn idee uitstekend gezien).

quote:

Toch denk ik niet dat je begrijpt wat ik probeer te zeggen met die eerste opmerking. Liberalisme als staatkundig idee is ontstaan uit de gedachte dat absolute waarden niet bestaan. Toch verwerpt Cliteur het cultuurrelativisme. Hieruit volgt dat Cliteur niet een liberaal is. Hij zegt iets over dat hij zich wil richten op de Griekse erfenis, maar nader invullen doet hij dit niet.

Cliteur doelt op de Griekse erfenis van vrijheid van meningsuiting. Dus geen taboes over een discussie inzake verdraagzaamheid vanuit verschillende culturen, geen taboes over de kosten en baten van volgmigratie voor de nederlandse samenleving, geen taboes over een botsing van culturen uit angst dat een clubje zich misschien beledigt voelt. Verder vult Cliteur het naar mijn idee ook niet in, zo liberaal is de man nog wel...

quote:

Het is ook veel te vaag om dit zo te melden: bijv. in het oude Griekenland gold de democratie niet voor slaven en vrouwen. Ik wil maw weten op wat voor waarden hij zich richt? Dat vertelt hij niet.

Cliteir geeft helder aan dat hij de verworvenheden van de verlichting dus inclusief vrouwenstemrecht en emancipatoir bevoegten gelijkwaardigheid van man en vrouw niet weg wenst te gooien. Cliteur richt zich op de waarden dat niets voor onfeilbaar gehouden kan worden, dat alles gezegd zou moeten kunnen worden, dat elk een stem heeft.

quote:

En verder blijft dus de tegenstelling tussen het verwerpen van het cultuurrelativisme en het afstand doen van je particuliere morele waarden ten gunste van de rechtsstaat bij hem gewoon bestaan. Nogmaals een liberaal komt langs een geheel andere route tot het liberalisme als Cliteur doet.

Ik zie (inderdaad) niet in waarom dit een punt van discussie zou moeten zijn?

quote:

Overigens het in de ban doen van het cultuurrelativisme is natuurlijk gewoon mode, vooral sinds die filmpjes van die gekke imam in Rotterdam. Nooit of te nimmer wordt de mogelijkheid geopperd van weak relativism als een soort tussenvorm. Daarbij de implicaties van het verwerpen van het cultuurrelativisme in internationale zin zal nooit of te nimmer door wie dan ook in de intervationale gemeenschap worden gedragen. Dit betekent uiteindelijk dat je ingrijpt wanneer ergens in de wereld de mensenrechten met voeten worden getreden.

Je grijpt dus in bij vrouwenverminkingmiddels besnijdenis, je voorkomt de methode breinaald en haar infecties door abortus mogelijk te maken en tegelijkertijd mensen deugdelijk voor te lichten over voortplanting en condoomgebruik.

quote:

Nou, luister eens, Nederland is zeer wel equipped als liberale democratie. Welke maatregelen willen jij of Cliteur nemen om daadwerkelijk te voorkomen dat ooit een meerderheid de boel de verkeerde kant op stuurt? Nogmaals dit is het inherente gevaar van de liberale democratie en alleen de aandacht voor rechtsprincipes kan voorkomen dat we terugglijden in een staat waarin bijv. de vrouw ook daadwerkelijk weer ondergeschikt is aan de man.

Zelf stel ik voor om de waakzaamheid in te blijven voeren, gebruik te maken van het openbare debat om een vrije mening die slechts afbreekt te corrigeren en de burgers juridisch niet te veel in de weg te leggen wanneer zij hun mening wensen te uiten.

quote:

Enerzijds heb je het over het gevaar van bepaalde Abrahamistische scherpslijpers en wil je door maatregelen te nemen risico's voorkomen, anderzijds zeg je: de clash tussen verschillende waarden zal altijd blijven bestaan. Ik weet niet wat voor maatregelen je wilt nemen, maar die maatregelen zouden er wel eens voor kunnen zorgen dat die clash nodeloos wordt aangescherpt. Als wij over 50 jaar met zoveel nog steeds niet geïintegreerde moslims zitten dan, en dat is dus het risico van de liberale democratie, kan het weleens zo zijn dat langzaam heel wat wetten veranderd worden. Misschien zelfs dat heel wat liberalisme uit onze democratie verdwijnt. Echter ik acht dit een spookbeeld. Niet reëel. Ons systeem zit dusdanig in mekaar dat alleen iemand die zich aanpast, mee kan doen.

In dat geval moet het streven naar aanpassing deugdelijk worden gestimuleerd. Ik denk bijvoorbeeld door keihard te stellen dat kinderen niet onaanspreekbaar op scholen kunnen worden afgeleverd en als dit wel gebeurt dat de kinderbijslag wordt gebruikt om het kind bij te spijkeren. De rekening van onverantwoord gedrag zou eens niet automatisch aan de maatschappij moeten toekomen.

Verder denk ik aan maatregelen van inperking van de volgmigratie door opstellen van zelfredzaamheidscriteria en afstemming van toelatingsbeleid op de mogelijkheden van de arbeidsmarkt. Ik denk aan minder vrijblijvendheid bij verwerving van het Nederlanderschap en aan de afschaffing van de dubbele nationaliteit. Wie Nederlander wenst te worden kan in mijn optiek maar beter ondubbelzinnig voor dit land kiezen. Die heeft geen achterdeurtje nodig. Verder denk ik dat toelating tot dat sociale zekerheid moet worden gekoppeld aan Nederlanderschap en dat gebruikmaking van zorg individueel moet worden gecontroleerd opdat helder wordt waar oneigenlijk beroep gedaan wordt op de premiebetalers die de grote hoop moeten opbrengen waarvan de openstaande rekeningen worden betaald.

Je zou bijvoorbeeld kunnen denken aan de verheldering van het nederlandse immigratiebleid door een systeem van drie loketten bij asielaanvragen in tevoeren zoals dat al eens door Bernadette de Wit aan het papier is toevertrouwd. dat biedt nieuwkomers meer kansen dan nu. Het zou ons goed doen als we uitgingen van de coöperatieve, empatische en sociale kant van mensen. De neiging om zwakken te helpen via persoonlijke of coöperatieve uitgaven en de neiging dat hierbij ook overwegingen van uitgesteld eigenbelang een rol spelen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het besef van onderlinge afhankelijkheid en wederkeurigheid van ruil van hulp en steun tot wederzijds nut.

Zo mag het idee in Nederland best vorm krijgen dat ons land niet in staat is om iedereen van de wieg tot het graf te helpen. Tevens mag best afscheid genomen worden van het idee dat rabiaatgelovigen zijn om te vormen tot brave nederlandse burgers. We zullen moeten wennen aan het idee van het nemen van noodzakelijke maatregelen om maatschappelijke wantoestanden als die in Amsterdam Oost tegen te gaan waar noordafrikaanse randgroepjongeren een braziliaanse kunstenaar meerdere malen in elkaar sloegen en met de dood bedreigden vanwege zijn sexuele voorkeur.

Zo mag het idee best vorm krijgen dat er tijdig iets gedaan zal moeten worden tegen immigratie van kansarmen die vast worden verwelkomd door de quartaire sector omdat deze brood en subsidies opleveren. De buurt waar deze mensen worden gehuisvest krijgt echter nogal eens (doch lang niet altijd) te maken met geïmporteerde bekrompenheid in combinatie met een behoorlijke dosis zelfingenomenheid. Dergelijke zaken moeten naar mijn idee belicht, doorgelicht, beoordeeld en genuanceerd kunnen worden weergegeven opdat er bij overheid ingezetenen en nieuwkomers daadwerkelijk een wij verhaal kan ontstaan.

Actiever terugsturen van uitgeprocedeerde asielzoekers is niet per definitie handig. Een deel van deze mensen kwamen eigenlijk voor een baantje om de arme familie thuis te helpen. Deze mensen zou een tijdelijke werkvergunning kunnen worden verleend voor klussen die blijven liggen. Een soort gastarbeidersstatus zonder recht op uitkering of gezinshereniging zou deze mensen al verder op weg helpen dan terugsturen. Als ons land overbelaste stadswijken aantrekkelijker wil maken zou er gedacht moeten worden over selectieve toelating van migranten zoals een partier van een discotheek mensen toelaat afgestemd op wat de goede sfeer binnen kan hebben

quote:

Over 50 jaar als alweer de zoveelste generatie moslims in Nederland zich aandient, zullen de moslims, hoogstwaarschijnlijk met behoud van heel wat culturele identiteit, zich volledig hebben neergelegd bij ons liberale systeem van scheiding tussen kerk en staat etc. etc. gewoonweg omdat dat het meeste oplevert.

Het blijft een vraag of dit vanzelf gebeurt of dat actieve sturing dit gedeelde ideaal dichterbij brengt. Actieve sturing lijkt noodzakelijk als je de kosten/baten-berekening van Pieter Lakeman onder ogen krijgt die gewoon beweert dat de immigratie Nederland meer heeft gekost aan uitkeringen en andere sociale voorzieningen dan deze heeft opgeleverd aan welvaart. Het Centraal Planbureau trok vorig jaar dezelfde conclusie.

Bij mij in de wijk neem ik waar dat verpaupering onder andere te wijten is aan het asociale gedrag van niet-geïntegreerde allochtonen (poepluiers in bomen, urineren in flatportalen en trappenhuizen, het zo uit het raam gooien van huisvuil,...). Deze bewering doen staat nagenoeg gelijk aan het over je afroepen van demonisatie terwijl je slechts wat signaleert. Je stelt nergens dat iedere allochtoon per definitie geld kost of overlast levert want je ziet voldoende voorbeelden van geïntegreerde allochtonen die actief zijn in de leefomgeving en hun steentje bijdragen aan behoud van de leefbaarheid. Niettemin je ziet ook andere zaken. Benoeming daarvan is noodzakelijk om een adequate aanpak ervan te kunnen bewerken. Vanzelf gaan dit soort zaken namelijk niet over door het er maar niet meer over te hebben en de keurig oppassende huurders de kosten voor het opruimen van de extra vervuiling en reparatie van de vernielingen dor te berekenen.

Je leest signalen van een oververtegenwoordiging van allochtone niet of nauwelijks geïntegreerden in de criminaliteit, je ziet in de cijfers van tienerzwangerschappen, onderwijsuitval en jeugdzorg deze groepen wederom oververtegenwoordigd. Ergens begin je dan te denken dat dweilen pas helpt als je de toestroom van problematiek kunt verminderen. Concreet betekent dit dat je erkent dat inactieven (autochtonen en allochtonen) de verzorgingsstaat en de uitgavenpost van de samenleving momenteel overbelasten. Deze problemen zou je gewoon bij de naam moeten kunnen noemen zonder te worden uitgemaakt voor harteloze of racist. Het is naar mijn idee zaak om het aantal inactieven te beperken. Dat kan bijvoorbeeld door na te denken over studieverlenging, aanbod van om- her- en bijscholing en door beperking van toestroom van kanslozen op de nederlandse arbeidsmarkt. Daarmee zou je immers twee zaken tegelijk kunnen aanpakken: Overbelasting van de uitgaven en bestrijding van migratiehobbels.

Je constateert dat de diverse toelatingsdrempels nauwelijks beletsel vormden voor kansarmen om zich in Nederland te gaan vestigen. De grote financiële belangen van hun families zouden wel eens een belangrijke drijfveer kunnen zijn achter het doorstaan van lange moeizame procedures. Ik ben benieuwd naar de hoogte van het bedrag in geld en goederen dat naar de thuislanden gaat afgezet tegen het budget voor ontwikkelingshulp om te bezien of de these van financiële belangen daadwerkelijk opgeld doet of niet. Gedegen genuanceerde belichting kan dit uitwijzen of de these naar het land der fabelen verwijzen.

De regels die onze overheid tot op heden stelde om de immigratie terug te dringen belemmerden toetreding van geschoolde, zelfredzame immigranten terwijl deze geen dam opwierpen tegen de volgmigratie van kanslozen op de Nederlandse arbeidsmarkt die afhankelijk worden van de verzorgingsstaat. Er worden niet of nauwelijks eisen aan deze mensen gesteld en zij worden onder het mom van behoud van eigen identiteit opgesloten in hun eigen cultuur. Mengen met Nederlanders en geslaagde nieuwkomers lijkt er niet bij te zijn. Er zal daarom ook gedacht moeten worden over andere toelatingscriteria als leeftijd en inkomen die meer met economie en ontplooiingskansen van doen hebben.

Drieloketsprincipe
Er moet iets gebeuren om de ketenmigratie ban steeds nieuwe kansloze uitgeprocedeerde asielzoekers, illegale gelukszoekers, onzelfredzame importpartners en intelthuwelijken tegen te gaan omdat vooral deze categoriën de verzorgingsstaat uit de hand lieten lopen. Bernadette de Wit omschreef hiervoor het drieloketsprincipe bij toelating. Daarin zou Nederland moeten erkennen dat het een migratieland is geworden zodat er gepraat kan worden over jaarlijkse quota en kwaliteiten van de mensen die je wenst toe te laten. Daaruit kan dan een voor iedereen duidelijk, eerlijk en rationeel systeem geënt op de arbeidsmarkt als bron van welvaart en welzijn, ontstaan. Integratie verloopt nu eenmaal eenvoudiger via betaald werk.

Via het eerste loket zouden tijdelijke asielverzoeken kunnen worden behandeld omdat geen enkel humanitair verdrag eist dat mensen hier voor altijd zouden moeten blijven. Bij het tweede loket zou seizoensarbeid behandeld kunnen worden. Daar melden zich dan de gewenste mensen als geschoolden, voetballers, studenten, managers, onderzoekers enzovoorts. Bij dit loket is geen uitgebreide papierwinkel nodig, het gaat hier slechts om tijdelijke verblijfsvergunningen. Het derde loket stelt veel hogere eisen omdat het aanvragen voor langdurig of definitief verblijf behandelt. Hier vervoegen zich ook mensen die voor gezinshereniging in aanmerking wensen te komen en diverse verloofdes van ingezetenen. Van de regering kan worden gevraagd dat zij erkent dat verdragen die het recht op vrije partnerkeus garandeerden tot binnenlandse problemen hebben geleid. Blind dat recht verdedigen is behalve naïef (als je cijfers ovr gedwongen huwelijken beziet) ook niet in het belang van de mensen aan de onderkant van onze maatschappij. In ieder's belang moeten er voorwaarden verbonden kunnen worden aan huwelijksmigratie.

Op de tijdelijke vluchtelingen na zouden alle aanvragers moeten worden getoetst aan de arbeidsmarkt. Tijdelijke gastarbeiders nieuwe stijl hebben dan geen recht op de uitkeringen van onze verzorgingsstaat. Deze mensen hoeven ook niet verplicht Nederlands te leren want ze vertrekken weer. Een jaar later kan er weer een nieuwe ronde met nieuwe kansen op tijdelijke toelating voor deze mensen plaatsvinden. Aspirat-blijvers moeten helder te horen krijgen dat een paar jaar gastarbeid op zich nog geen gerantie op toelating tot de procedures voor loket 3 biedt. Bij loket 3 wordt getoetst of de vaardigheden van de aanmelder overeen komen met wat de arbeidsmarkt nodig heeft.

Voor nieuwkomers die willen blijven kan worden gedacht aan een toelatingsexamen. Denk hierbij aan eisen van beheersing van het Nederlands en een afgelegd traject van inburgering met een inburgerbuddy voor de nodige integratieve praktijkervaring. Kosten van de inburgeropleiding die op de markt gevolgd kan worden zijn fiscaal aftrekbaar maar voor eigen rekening. Inburgeringstrajecten kunnen variabel zijn en aan een maximum van pakweg vijf jaar gebonden worden.

Van ouders kan deelname een opvoedeingscursus worden gevraagd opdat hun kinderen niet met en taalachterstand worden afgeleverd op de basisschool. Recht op kinderbijslag kan worden verbonden aan actieve betrokkenheid van de ouders bij de schoolloopbaan van hun kinderen. Deze medeverantwoordelijkheid van de ouder moet tevoren zeer helder worden uitgelegd. Als de economisch zelfstandige immigrant het toelatingsexamen haalt kan deze zich Nederlander noemen. De dubbele nationaliteit kan worden afgeschaft opdat de keuze voor het Nederlanderschap onomwonden is en helder wordt.

Zou je deze kriteria van de Wit hanteren dan wordt duidelijk dat het Nederlanderschap verdiend moet worden. Dat biedt meer kansen op betrokkenheid. Verder scheelt het in de asielverzoeken van nepvluchtelingen die zich eventueel als seizoensarbeider kunnen opgeven. Schijnhuwelijken zijn dan overbodig geworden en vrouwelijke immigranten staan eveneens op eigen benen vanwege hun economische zelfstandigheid. Gezinsvorming met staatssteun verwordt dan tot een achterhaalde regeling. Het drielokettensysteem helpt de tweede generatie allochtonen om binnenslands een verloofde te zoeken waardoor integratie vereenvoudigd wordt.

Uiteraard gelden deze beperkingen eveneens voor autochtone Nederlanders die verliefd worden op een vreemdeling. Zij kunnen pas trouwen in Nederland als die persoon aan de eisen voldoet, gelijke monniken, gelijke kappen.

Eens zien of een dergelijke vrijheid van menigsuiting leidt tot demonisatie, tot noodzakelijke belichting en vooral tot een uitwisseling van voors, tegens en mogelijke neveneffecten.

quote:

Op woensdag 14 april 2004 00:26 schreef Monidique het volgende:

[..]

Dát zegt op zich helaas niet zo veel.

Eens. Kwantiteit zegt weinig over kwaliteit.

quote:

Op woensdag 14 april 2004 13:16 schreef SCH het volgende:

[..]

Ik heb zijn conclusies al vele malen weerlegd in dit en andere topics. Ik had zin om nou eens even iets te zeggen over al dat geblaat uit HP/De Tijd want dat irriteert me zo af en toe. En Sjun laat zelf niet na om telkenmale een user die ook maar iets uit de buurt van de VARA of Vrij Nederland of Volskrant te berde brengt, er uitgebreid op te wijzen hoe kwalijk dat is. En ik ben normalitair niet van het kwaad met kwaad vergelden maar ik vind dat er hem nu op mag wijzen. Wat Marcel van Dam voor Sjun is, is Paul Fentrop voor SCH

Weerlegging vind ik wel een erg groot woord. Ik was overigens zeer blij met de alternatieve kijk op zaken waarvoor jij de moeite nam.

Als ik iets als kwalijk presenteer is dat niet omdat het uit de Volkskrant, van de VARA! of uit de Vrij Nederland komt. Ik noem iets pas kwalijk als het slechts uitgaat van niet bediscussieerbare stelligheden die nauwelijks kritisch belicht worden of van overdrevenheden. Je zult vast met me eens zijn dat mensen als Marcel van Dam en Jack Spijkerman daar een handje van hebben. Breng ik de onderwerpen al naar voren dan doe ik dat door middel van argumentatie waarop je dan in kunt gaan. Slechts afserveren middels een kreet of toeschrijving ligt niet zo in mijn aard al zal ik me daar gerust eens aan bezondigd hebben.

Met de Volkskrant gaat het in mijn optiek tegenwoordig al beter

Ik vind dat Paul Frentrop 'iets' meer intellectuele diepgang presenteert dan Marcel van Dam. Zo heeft ieder een eigen voorkeur voor een bepaalde stijl van argumentatie.

quote:

Op woensdag 14 april 2004 13:28 schreef hoppe het volgende:

[..]

Kijk, dat is in ieder geval een verheldering. Sjun lijkt inderdaad een allergie ontwikkeld te hebben voor al te zwart-wit gepresenteerd socialistisch erfgoed. Wat ik hier gezien heb ageert hij nogal eens op aangehaalde artikelen met behulp van argumentatie waarover dan weer gediscussieerd kan worden.

quote:

Marcel van Dam gebruikt echter non-argumentatie, drogredeneringen en regisering om mensen tot zijn werkelijkheidsverwoording te krijgen. Paul Frentrop gebruikt hiervoor meer het aforisme maar ook dat is een discussie waard. Van Frentrop heb je als discussiepartner naar mijn idee meer te duchten. De man verpakt zijn boodschap minder opzichtig in debatteertrucs dan van Dam die vooral zichzelf lijkt te willen verkopen.

Wil je een voorbeeld beschrijven van een aforisme van Frentrop die je wat discutabel vindt?

quote:

Op dinsdag 20 april 2004 22:52 schreef SCH het volgende:
Eigenzinnige opvatting van een mediastilte heeft die Cliteur

De man haalt de oogst binnen van een weldoordachte daad om een maatschappelijke misstand aan te kaarten volgens een beproefd concept.