quote:Op vrijdag 2 maart 2012 09:17 schreef tinny het volgende:
[..]
was het maar zo simpel!
1.Dan zou ik zeggen, dít blauwe bord kun je van me krijgen, is het niet goed, dan pak je zelf maar het juiste bord. En hoe het dan verder gaat / kan gaan, in ieder geval bij ons thuis:
2. "Maar ik kan er niet bij mama!"
3. "Dan zorg je maar dat je erbij kunt, als dat bord zo belangrijk voor je is"
4. "Maar JIJ moet mij dat bord geven mama, anders eet ik niet! Wil je soms dat ik doodga van de honger mam? Nee toch?? *smekende oogjes*"
5. "Dan eet je maar niet, en je weet het, geen eten betekent 's avonds ook geen snoepje bij het drinken".
6."Nou dan ga ik niet eten!"
7. OK ook goed maar als wij klaar zijn ruim ik de lunch tafel op en kun je niet meer eten
--- heel de fam eet rustig zijn boterham, en na 25 min wordt de lunch tafel afgeruimt --
8. " Huil huil neeeeeeeee ik moet nog eten"
9. " we hebben je vantevoren gewaarschuwd als we klaar zijn ruimen we op en kun je niet meer eten"
10." Huil huil driftbui Huil Huil, op de grond storten"
-- ondertussen wordt er gewoon verder opgeruimt --
11." kom we gaan een trein bouwen (tegen andere dochter)"
12." Stomme trein " (pakt af en gooit weg)
13. ouder op de knie'n "ik wil niet dat je dat doet, nog een keer is straf/op de gang"
14. " Stomme trein " (pakt af en gooit weg)"
-- dus straf/op de gang
-- driftbui huil huil driftbui
etc etc
Zo'n negatieve cycli kan dan rustig een uurtje of 2-4 duren (en als je pech hebt zo'n 2-3 keer per dag)
We hebben ook wel eens een andere aanpak geprobeerd (veel positief, of veel uitleggen, of veel negeren) en dat dan een paar weken, maar uiteindelijk draait het bij de oudste altijd uit op wrijving.
Bij de jongste twee werkt het wel gewoon en zul je inderdaad netjes uitkomen bij stap 5. waarna alles weer goed is....
Maar de oudste niet...
quote:Op zaterdag 3 maart 2012 12:06 schreef Spuuglokje het volgende:
Weet je wat zo fijn is? Wij hebben alleen maar witte borden.
Zeg je echt "dan zorg je maar dat je er bij kunt als dat zo belangrijk voor je is??" Wat een rare opmerking. Zeg je dat ook als hij een spelletje/puzzel/handdoek wil?quote:Op vrijdag 2 maart 2012 09:17 schreef tinny het volgende:
[..]
was het maar zo simpel!
1.Dan zou ik zeggen, dít blauwe bord kun je van me krijgen, is het niet goed, dan pak je zelf maar het juiste bord. En hoe het dan verder gaat / kan gaan, in ieder geval bij ons thuis:
2. "Maar ik kan er niet bij mama!"
3. "Dan zorg je maar dat je erbij kunt, als dat bord zo belangrijk voor je is"
4. "Maar JIJ moet mij dat bord geven mama, anders eet ik niet! Wil je soms dat ik doodga van de honger mam? Nee toch?? *smekende oogjes*"
5. "Dan eet je maar niet, en je weet het, geen eten betekent 's avonds ook geen snoepje bij het drinken".
6."Nou dan ga ik niet eten!"
7. OK ook goed maar als wij klaar zijn ruim ik de lunch tafel op en kun je niet meer eten
--- heel de fam eet rustig zijn boterham, en na 25 min wordt de lunch tafel afgeruimt --
Tinny quootte mij in dat stuk, ik zeg dat inderdaad. Als ik een puzzel / handdoek voor kindlief heb gepakt (nadat ik gevraagd heb welke kleur / hoeveel stukjes etc het moet zijn en kind vindt het dan nog niet goed, dan moet ze het zelf maar pakken hoor. En "ik kan er niet bij" is hier meestal gewoon luiheid, dus vandaarquote:Op zaterdag 3 maart 2012 14:52 schreef Grunsfan het volgende:
[..]
Zeg je echt "dan zorg je maar dat je er bij kunt als dat zo belangrijk voor je is??" Wat een rare opmerking. Zeg je dat ook als hij een spelletje/puzzel/handdoek wil?
En inderdaad, waarom van te voren niet gewoon vragen welk bord hij wil? Of keuze uit 2 geven? Je geeft je kind zo heel veel ruimte maar geen grenzen inderdaad, mooi gezegd door Moonah. En ook ik zie hier niet perse hoogbegaafd, als wel doodgewoon peutergedrag in.
Jij bent juf he? Hoe weet jij dat een kind (mogelijk) hoogbegaafd is? Hoe signaleer je dat? Ervaring of via objectieve waarnemingen? Ben ik wel benieuwd naarquote:Op zondag 4 maart 2012 20:46 schreef Moonah het volgende:
Grappig toch, hoe verschillend ouders om kunnen gaan met de HB van hun kinderen.
Van de week had ik een gesprek met de moeder van een kind van wie ik ervan overtuigd ben dat hij HB is. Ik stelde voor hem te laten testen zodat hij volgend jaar kan deelnemen aan de plusklas. Moeder reageerde uiterst verrast en bescheiden: "Ja, we weten natuurlijk wel dat hij goed kan meekomen, maar echt hoogbegaafd???".
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |