Ik vind persoonlijk zelf dat het ieders goed recht is zelfmoord te plegen, alhoewel ik wel vind dat dat het best op een niet al te bloederige manier moet gebeuren, heel veel mensen zal kwetsen, en je iets tegennatuurlijks doet. (de wereld heeft je niet voor niets een lichaam gegeven om in te leven) Bovendien heeft iedereen een overlevingsinstinct, daarom is het ook zo moeilijk om zelfmoord te plegen.
Wat ik zo jammer vind, is dat het zo'n taboe is in de wereld. Gezien de topics kun je er op fok wel over praten (op scholieren word je meteen ervanaf gekickt als je tips gaat geven), maar ik vind eigenlijk dat het overal mogelijk moet zijn. Het is moeilijk om boeken te vinden waar het specifiek over de methodes gaat, maar op internet kom je nog een heel eind met een beetje geduld en er is ook zo'n boekje, waarvoor je 16 moet zijn om het te kopen die 'mensvriendelijke' manieren uitlegt om het te doen. Ik zou het juist fijn vinden als ik daar met andere mensen over kan praten, zonder dat ze het wegschuiven, of er raar over gaan doen, of het belachelijk maken.
Toen ik zelf veel over zelfmoord nadacht, (ik durfde het absoluut niet, maar ik had wel alles klaar liggen, testament opgesteld ed) vond ik het ZO ERG als ik tegen mensen zei dat ik me zo rot voelde en dood wilde, en zij me negeerden of dingen zeiden als: Dat doe je toch niet. ALs ik het vaker had gezegd was het helemaal van: Ach, dat zeg je wel, maar dat doe je niet.
Ik wil iedereen aanraden er juist wel met iemand over te praten die er moeite mee heeft, ook al lijkt het alsof die persoon met niemand wat te maken wil hebben, want eigenlijk wil diegene alleen maar dat iemand hem/haar steunt en liefde geeft. Dat is juist zo belangrijk. Daarom vind ik ook dat je zo'n teken altijd serieus moet nemen.
En dan heb ik nog een vraagje over die zak waarin de zuurstof opraakt.
Als iemand het weet: is dat niet een soort stikken? Of val je echt gewoon in slaap?
Ik zou het heel jammer vinden als hier een slotje op komt, want zoals ik al zeg: dat is voor mij weer een teken dat het een enorm taboe is.
Euthanasie ben ik trouwens ook erg voor. (niet dat iedereen t zomaar krijgt, maar wel mensen die onnodig lijden, ook psychisch, alleen die lijn trekken is zo moeilijk en dat kan ik ook niet).
Iedereen moet ten allen tijde over zijn of haar eigen leven kunnen beschikken. Scheelt misschien wat manisch depressieve mensen in de samenleving, want daar lopen er veel (heel veel) van rond. Je kunt moeilijk praten over vrijheid als je niet eens de vrijheid van je eigen leven in handen hebt...
.Hij mag van mij best openblijven. Maar:
-Respect voor elkaar.
-Geen tips over hoe je het kan doen.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
.Ik zeg net respect en geen tips
.[Dit bericht is gewijzigd door Moonah op 06-04-2003 15:40]
Maar ik denk persoonlijk dat je zo'n iemand gewoon tot steun kan zijn door te luisteren naar hem/haar en proberen advies te geven of wat dan ook en het niet te veroordelen. Die mensen zitten al genoeg met zichzelf in de knoop.
Vind het ook makkelijk gezegd van een buitenstaander om zelfmoord als asociaal te beschouwen. Het is niet iets wat mensen zomaar doen. Ook al blijft het triest voor de achterblijvers... Ik zou wel willen weten wat er speelt in mijn kinderen hun gedachten als ze ergens mee zitten en probeer ook zoveel mogelijk open met ze te zijn over van alles, nu ze nog jong zijn.
Ik veroordeel je verhaal niet en ik zou het ook gek vinden als hierop een slotje kwam, het is jouw mening en ik hoop ook dat er volwassen reacties komen...
Groetjes Muurbloempje 
quote:
Op zondag 6 april 2003 15:32 schreef Uncle_Sam het volgende:
edit
daar is Onzinforum voor[Dit bericht is gewijzigd door Moonah op 06-04-2003 15:41]
Ik heb zelf ook met zelfmoordgedachten rondgelopen maar gelukkig nooit gedaan , want het is zo je weet niet wat het leven je brengt.
Juist op dat moment voel je heel ongelukkig maar je weet niet hoe het verder gaat als je juist niet opgeeft.
Ik ben blij dat ik het nooit gedaan heb en alles wat ik heb meegemaakt heeft me juist sterker gemaakt en dat scheelt heel veel .
quote:*herkenbaar*
Op zondag 6 april 2003 15:35 schreef addicted_to_jellybeans het volgende:
Weet je dat is net het nare met zelfmoord , het is een momentopname waarin alles te veel word , dan denk je niet meer aan de omgeving maar denk je alleen dat je dood wil en liefst zo snel mogelijk .
Ik heb zelf ook met zelfmoordgedachten rondgelopen maar gelukkig nooit gedaan , want het is zo je weet niet wat het leven je brengt.
Juist op dat moment voel je heel ongelukkig maar je weet niet hoe het verder gaat als je juist niet opgeeft.
Ik ben blij dat ik het nooit gedaan heb en alles wat ik heb meegemaakt heeft me juist sterker gemaakt en dat scheelt heel veel .
quote:Zelfmoord komt niet alleen onder manisch depressieven voor hoor. Ik vind het trouwens nogal gevaarlijk als het heel makkelijk gemaakt zou worden , omdat soms mag het op het moment uitzichtloos uitzien , maar achteraf blijkt toch niet zo te zijn.
Op zondag 6 april 2003 15:30 schreef seriewoordenaar het volgende:
Waarom al die regeltjes en wetten?
Iedereen moet ten allen tijde over zijn of haar eigen leven kunnen beschikken. Scheelt misschien wat manisch depressieve mensen in de samenleving, want daar lopen er veel (heel veel) van rond. Je kunt moeilijk praten over vrijheid als je niet eens de vrijheid van je eigen leven in handen hebt...
Een heel goed voorbeeld is bij Creed (favoriete groep) zanger had ook problemen en dacht ook vaak aan zelfmoord maar juist uit zijn eigen frustraties teksten gaan schrijven (What's this life for is daarop gebaseerd) en juist door die teksten helpt die anderen nu weer en hij is zelf blij ook dat die het achteraf niet gedaan heeft.
de vader van een kennis van mij reed op de weg toen hij langs de kant van de weg een auto zag staan, vol rook. hij d8 aan pech maar liep er toch naa toe. wat bleek nu>> een of andere gozer had een slang aan zijn uitlaat bevestigd en deze door het raampje gestoken zodat hij in de rook zat. alleen werkte deze manier niet omdat hij de ramen open had staan. daarnaast had hij zijn auto naast een zeer drukke weg in de ochtendspits geparkeerd.
politie bij en gast naar psychische hulpverlening.
in japan schijnt zelfmoord onder jongeren echt een rage te zijn
quote:Waarom mag dat eigenlijk niet?
Op zondag 6 april 2003 15:30 schreef Moonah het volgende:
Het zoveelste topic over zelfdoding
Hij mag van mij best openblijven. Maar:
-Respect voor elkaar.
-Geen tips over hoe je het kan doen.
Of is dat een hele domme vraag
quote:geen tips over hoe je het mag doen? denk dat de moderators bang zijn dat ze dan zogenaamd een moord op hun geweten hebben.
Op dinsdag 8 april 2003 11:30 schreef heaven7 het volgende:[..]
Waarom mag dat eigenlijk niet?
Of is dat een hele domme vraag
mensen die echt zelfmoord plegen doen het toch. en als ze het dan doen laat ze dan een normale manier nemen zodat ze niet in een dichte kist hoeven.
moderators sluiten topics hier toch al behoorlijk snel
Hoeveel redenen ik ook vóór kan verzinnen, uiteindelijk blijft het moord. Zelf-moord. Moord is het ergste wat een mens elkaar, maar ook zichzelf aan kan doen. Ik blijf het daarom onacceptabel vinden, ook al zijn deze gedachten ook wel eens door mijn hoofd geschoten.
quote:en iemand die al 10 jaar aan een ongeneeslijke ziekte lijd en de laatste jaren alleen nog met veel pijn in bed heeft gel;egen?
Op dinsdag 8 april 2003 11:48 schreef chocolatemoeze het volgende:
Zelfmoord.Hoeveel redenen ik ook vóór kan verzinnen, uiteindelijk blijft het moord. Zelf-moord. Moord is het ergste wat een mens elkaar, maar ook zichzelf aan kan doen. Ik blijf het daarom onacceptabel vinden, ook al zijn deze gedachten ook wel eens door mijn hoofd geschoten.
quote:Sommige moderators die hier al wat langer meelopen hebben op dit forum genoeg meegemaakt om heel voorzichtig met dit onderwerp om te gaan.
Op dinsdag 8 april 2003 11:39 schreef armageddon1981 het volgende:[..]
geen tips over hoe je het mag doen? denk dat de moderators bang zijn dat ze dan zogenaamd een moord op hun geweten hebben.
Dus voordat je met je makkelijke oordeel klaarstaat: effe nadenken svp.
Als het gras naar je voeten graait
Als de wind langs je wangen aait, hier ben ik
(En nou heb ik me er toch weer mee bemoeid...)quote:Daar ging het eigenlijk om
Op zondag 6 april 2003 15:24 schreef Yamyam het volgende:
En dan heb ik nog een vraagje over die zak waarin de zuurstof opraakt.
Als iemand het weet: is dat niet een soort stikken? Of val je echt gewoon in slaap?
Als je hoofd in een zak zit, gevuld met lucht (en dus zuurstof), kan je gewoon in- en uitademen. De zuurstof raakt uiteindelijk op, en de koolstofdioxide neemt de overhand. Daar ga je dood aan. (gebrek aan o2, teveel co2) Of je dan lekker in slaap valt weet ik niet, maar stikken is iets anders. Dan krijg je helemaal geen lucht meer, en word je luchtpijp als het ware afgesloten. Lijkt me minder prettig.[Dit bericht is gewijzigd door Offy op 08-04-2003 12:13]
Je zit daar prinsheerlijk op een appel te kauwen terwijl ik mijn ouwe trouwe meetzoeker afvuur _O-
Ik snap best, dat je zo in de put kan zitten, dat het leven je niks meer kan schelen, maar wat zijn de problemen nou echt. Ik bedoel, over het algemeen heb je een dak boven je hoofd en hoef je niet te sterven van de honger.
Ik heb zelf verkering gehad met een meisje wat tijdens de relatie 3x heeft gezegd, dat ze zelfmoord ging plegen. Daar wordt je, zacht uitgedrukt, niet vrolijk van.
Die momenten waren altijd, bij grote veranderingen. Totaal de weg kwijt, en in paniek, omdat het toekomstpaadje dood liep.
Kom op mensen, het is niet elke dag feest. En als je eindelijk uit zo'n enorm dal bent gekropen, ben je mentaal een stuk sterker. Als je dan later weer een beetje in kalmer vaarwater terecht gekomen bent, zul je zien, dat het allemaal wel meevalt
Je weet nooit wat je allemaal nog in het leven tegenkomt, maar probeer er toch in ieder geval wat moois van te maken.
-edit-
En over langdurig ziek met veel pijn: Daar kan ik niet over oordelen, maar ik heb op mijn 10de een klasgenootje verloren aan kanker en daarvan weet ik, dat, ook al kreeg hij weer de zoveelste chemokuur over zijn donder, hij altijd bleef denken aan de mooie momenten als het weer even goed ging, en die hoop ook altijd heeft blijven houden.
[Dit bericht is gewijzigd door Vaan_Banaan op 08-04-2003 12:17]
Ik vind dit persoonlijk de grootste onzin en misschien wel een beetje aso. Wanneer iemand problemen heeft dan moet hij die zien op te lossen beginnend bij zichzelf. Daarna bij een persoon die dicht bij je staat en anders bij een psychiater, maar niet steeds met hetzelfde bij die mensen aan komen. Ik zou het niet kunnen waarderen als een vriend steeds tegen mij vertelde dat hij zelfmoord wilt plegen. Na de eerste keer zou ik hem al vragen hulp te gaan zoeken.
Ik denk dat in veel gevallen het een schreeuw om aandacht is...
maar toch ik zou het er niet mee eens zijn als iemand zegt, mijn leven stelt niets voor, ik heb niets om voor te leven, er is altijd wel iets kleins...
en bij mensen met een ongeneselijke ziekte...die alleen maar leiden, altijd pijn hebben, geestelijk en lichamelijk...dan geef ik ze groot gelijk als ze zelfmoord plegen, of euthanasie....
[Dit bericht is gewijzigd door Sphere op 08-04-2003 12:58]
[Dit bericht is gewijzigd door Sphere op 08-04-2003 12:59]
quote:Precies. Als je droombeeld instort, zijn er nog tig andere leuken dingen, waar je daarvoor nooit over hebt nagedacht. Laat het bezinken en zoek een andere weg. Argumenten als: "ik kan niks anders" vind ik bullshit, je hebt er nooit over nagedacht, omdat het daarvoor niet hoefde. Probeer de paniek te onderdrukken en ga stap voor stap na wat je nog meer leuk vind. Niet meteen plannen tot je 65ste.
Op dinsdag 8 april 2003 12:15 schreef Ilsjuhh het volgende:-knip-
..en als je geen motivatie hebt om iets te doen om je leven leuk te maken...dan zal je leven ook zo blijven...-knip-
quote:zoals je kon lezen was het niet de bedoeling om tips ofzo te geven dus doe dat dan ook niet
Op dinsdag 8 april 2003 12:21 schreef Riesz het volgende:
lang verhaal....
quote:
Op dinsdag 8 april 2003 12:25 schreef Ilsjuhh het volgende:
lezen
quote:Ik snap geen fuck van die tekst. Mijn cynisme werkt iets anders, ik zie de humor niet of hij is een eikel.
Op dinsdag 8 april 2003 12:29 schreef Riesz het volgende:
[..]
quote:Goeie vriend...
Op dinsdag 8 april 2003 12:15 schreef Crossbow het volgende:
Ik zou het niet kunnen waarderen als een vriend steeds tegen mij vertelde dat hij zelfmoord wilt plegen. Na de eerste keer zou ik hem al vragen hulp te gaan zoeken.Ik denk dat in veel gevallen het een schreeuw om aandacht is...
quote:Het is niet altijd een momentopname:
Op zondag 6 april 2003 15:35 schreef addicted_to_jellybeans het volgende:
Weet je dat is net het nare met zelfmoord , het is een momentopname waarin alles te veel word , dan denk je niet meer aan de omgeving maar denk je alleen dat je dood wil en liefst zo snel mogelijk .
Ik heb zelf ook met zelfmoordgedachten rondgelopen maar gelukkig nooit gedaan , want het is zo je weet niet wat het leven je brengt.
Juist op dat moment voel je heel ongelukkig maar je weet niet hoe het verder gaat als je juist niet opgeeft.
Ik ben blij dat ik het nooit gedaan heb en alles wat ik heb meegemaakt heeft me juist sterker gemaakt en dat scheelt heel veel .
http://www.cu2.nl/suicide
Ik ken die persoon, lees dat dagboek maar eens. Dan zie je dat het geen momentopname is.
Ik hoop wel dat hij online blijft. 
(p.s. Lees dit alleen als je echt geïnteresseerd bent)
[Dit bericht is gewijzigd door Hyper op 08-04-2003 12:52]
quote:En uiteraard down
Op dinsdag 8 april 2003 12:40 schreef Hyper het volgende:[..]
Het is niet altijd een momentopname:
http://www.cu2.nl/suicide
quote:Ik vraag niet om aandacht voor mijn problemen, ik vraag om meningen, suggesties, antwoorden. Over mijn problemen heb ik niet zo veel gezegd hoor.
Op dinsdag 8 april 2003 12:15 schreef Crossbow het volgende:
Topic startster vraagt om aandacht voor haar problemen. Ze geeft ook aan dat ze het al meerdere keren tegen vrienden heeft gezegd dat ze met gedachten rondliep over zelfmoord maar dat de mensen hier niet op in gingen.
Ik vind dit persoonlijk de grootste onzin en misschien wel een beetje aso. Wanneer iemand problemen heeft dan moet hij die zien op te lossen beginnend bij zichzelf. Daarna bij een persoon die dicht bij je staat en anders bij een psychiater, maar niet steeds met hetzelfde bij die mensen aan komen. Ik zou het niet kunnen waarderen als een vriend steeds tegen mij vertelde dat hij zelfmoord wilt plegen. Na de eerste keer zou ik hem al vragen hulp te gaan zoeken.Ik denk dat in veel gevallen het een schreeuw om aandacht is...
Ik neem maar even aan dat je met hulp zoeken bedoeld de psychiaters ed, want je kunt ook om hulp vragen bij je familie/vrienden/ed.
In dat geval heb ik zeker wel hulp gezocht, ik heb weet ik veel hoeveel therapieen, psychiaters, psychologen, psychotherapeuten noem het maar op gehad. Alleen het heeft niks geholpen. Maar dankzij de hulp van mijn vrienden/familie gaat het al stukken beter.
Maar wat bedoel je nou eigenlijk precies? Dat je niet te vaak bij je vrienden aan moet komen als je je ongelukkig voelt en dood wilt, omdat dat asociaal is, en je beter naar een psycho kan gaan ofzo?
Ja, het is een schreeuw om aandacht, maar niet een loze, wel eentje die belangrijk is en waar je aandacht aan moet geven, omdat zo iemand zich ongelukkig voelt, wanhopig is, niet meer weet hoe hij/zij verder moet. Dat moet je niet negeren of belachelijk maken.
quote:Ik snap het wel, maar het is flauw bedoeld en waarschijnlijk een soort van parodie op serieuze tips die mensen online geven.
Op dinsdag 8 april 2003 12:32 schreef Vaan_Banaan het volgende:[..]
Ik snap geen fuck van die tekst. Mijn cynisme werkt iets anders, ik zie de humor niet of hij is een eikel.
quote:Jij gaat er hier van uit dat mensen zelfmoord plegen om iets concreets, en dat ze eigenlijk 'niet moeten zeuren' (grof gezegd) want ze hebben een dak boven hun hoofd en mensen die van ze houden, en veranderingen kunnen geen kwaad...
Op dinsdag 8 april 2003 12:12 schreef Vaan_Banaan het volgende:
Hmm, wat ik me altijd heb afgevraagd is: waarom het leven laten, als je nog allerlei mensen om je heen hebt, die om je geven.
Ik snap best, dat je zo in de put kan zitten, dat het leven je niks meer kan schelen, maar wat zijn de problemen nou echt. Ik bedoel, over het algemeen heb je een dak boven je hoofd en hoef je niet te sterven van de honger.
Ik heb zelf verkering gehad met een meisje wat tijdens de relatie 3x heeft gezegd, dat ze zelfmoord ging plegen. Daar wordt je, zacht uitgedrukt, niet vrolijk van.
Die momenten waren altijd, bij grote veranderingen. Totaal de weg kwijt, en in paniek, omdat het toekomstpaadje dood liep.
Kom op mensen, het is niet elke dag feest. En als je eindelijk uit zo'n enorm dal bent gekropen, ben je mentaal een stuk sterker. Als je dan later weer een beetje in kalmer vaarwater terecht gekomen bent, zul je zien, dat het allemaal wel meevalt
Je weet nooit wat je allemaal nog in het leven tegenkomt, maar probeer er toch in ieder geval wat moois van te maken.
-snip-
Maar volgens mij heeft dat lang niet altijd een rol bij zelfmoord. Sommige mensen zijn ontzettend depressief en dan nog kan je alles hebben, en weten dat je alles hebt, maar er niet meer mee verder willen.
En dan kan jij wel zeggen "kop omhoog, ik heb het ook wel eens moeilijk maar ik spring toch ook niet van de flat" maar dan denk ik: Jij weet niet hoe diegene zich voelt.
Tuurlijk heb je gelijk dat je niet moet gaan zwelgen in je verdriet, maar er zijn zoveel mensen die niet snappen dat je zelfmoord kan plegen, niet omdat je toekomstplannetje instort, maar gewoon omdat je jezelf zo ontzettend rottig voelt of vind dat je er geen zin meer in hebt. Ook al heb je alles. Probeer je daar eens in in te leven, en als je dat niet kan, prima, maar ga niet doen alsof iedereen die er geen gat meer inziet een stelletje zielige snottebellen zijn. Ze zien de dingen blijkbaar alleen heel anders dan jij.
quote:Sorry hoor, maar als jij denkt dat jij wel nadenkt over alternatieven en suicidalen niet...
Op dinsdag 8 april 2003 12:24 schreef Vaan_Banaan het volgende:[..]
Precies. Als je droombeeld instort, zijn er nog tig andere leuken dingen, waar je daarvoor nooit over hebt nagedacht. Laat het bezinken en zoek een andere weg. Argumenten als: "ik kan niks anders" vind ik bullshit, je hebt er nooit over nagedacht, omdat het daarvoor niet hoefde. Probeer de paniek te onderdrukken en ga stap voor stap na wat je nog meer leuk vind. Niet meteen plannen tot je 65ste.
Bovendien ga je er hier van 1 bepaalde situatie uit. Past lang niet op iedereen, hoor.
je kunt toch ook blijven leven, niet voor jezelf? maar voor andere 
volgens mij kun je best (relatief) gelukkig zijn als je ziet dat andere gelukkig zijn doordat jij er (nog) bent
quote:Sja.. dat zou je m'n moeder moeten vragen.
Op zondag 6 april 2003 15:24 schreef Yamyam het volgende:
[..]
En dan heb ik nog een vraagje over die zak waarin de zuurstof opraakt.
Als iemand het weet: is dat niet een soort stikken? Of val je echt gewoon in slaap?
[..]
Ik heb er geen moeite mee om erover te praten omdat ik al vrij snel begonnen ben met relativeren. Het was haar keuze. Het ging blijkbaar té slecht om er nog wat van te maken en er te zijn voor, oa, mij. Dat accepteer je op een gegeven moment. Ik heb meer mensen meegemaakt die zelfmoord hebben gepleegd. Een moeder van een meisje die eerst het hele huis schoon heeft gemaakt om zichzelf vervolgens heel gedecideerd voor de trein te werpen. Een therapie-groepsgenote, bij wie het ons steeds lukte om haar weer op te beuren, maar uiteindelijk toch niet echt langdurig te redden was en een jong dochtertje achterliet.
Als je zo depressief bent dat je dood wilt, lijkt het me dat die frustratie en somberheid zo erg ronddraait in je maag dat alle wil om te leven tijdelijk verdwijnt. Ik heb zelf ook lastige momenten gehad, maar echt zelfmoord plegen heb ik nooit overwogen. Daarvoor is het leven me te kostbaar.
Ik heb ook een tijdje de mening gehad dat, mensen die zelfmoord plegen, laf zijn, maar daar ben ik op teruggekomen. Het is niet realistisch om dat te denken. En in zekere zin moet je ook maar de grote stap durven zetten om dat te doen. In de zin van dat je mensen achterlaat die je nodig hebben vind ik het nog steeds een beetje laf, maar ja... er gelden gewoon andere regels denk ik.
Heb het alleen meegemaakt toen ik in de trein zat en er iemand ervoor sprong. Vertraging van een uur ofzo.
Eerst dacht ik wat erg, dat je zo depressief bent dat je je leven wilt eindigen. Kwartier later had ik iets van, kon je dat thuis niet doen, ofzo?
quote:Je valt niet lekker in slaap, je krijgt angstaanvallen van de CO2 die je binnenkrijgt.
Op dinsdag 8 april 2003 12:12 schreef Offy het volgende:
Ik ga me niet bemoeien met de hele wel/geen zelfmoord-kwestie, ik vind dat dit veel te veel af hangt van de persoon en in welke situatie deze verkeerd. Euthanasie bij een uitzichtloze situatie met een hoop verdriet en pijn vind ik acceptabel, maar iemand van 15 die haar polsen doorsnijdt omdat die populaire jongen uit havo 5 niet met haar uit wil is te erg voor woorden.
[..]Daar ging het eigenlijk om
na een zelfmoord wordt er veel permanent anders. Mensen die er direct mee te maken hadden (lees: die veel emt die persoon omgingen en de situatie waarin die persoon leefde kennen) worden er mee geinfecteerd...ze gaan dingen in andere situaties herkenne. Er onstaat toch een soort van vrees of schrik...
Je kan altijd in een diep gat vallen, maar het vooruitzicht dat een grote berg meestal ahcter een diep dal staat geeft een beter gevoel dan de zelfmoord....
your
clothes
on!
quote:
Op dinsdag 8 april 2003 11:48 schreef chocolatemoeze het volgende:
Zelfmoord.Hoeveel redenen ik ook vóór kan verzinnen, uiteindelijk blijft het moord. Zelf-moord. Moord is het ergste wat een mens elkaar, maar ook zichzelf aan kan doen. Ik blijf het daarom onacceptabel vinden, ook al zijn deze gedachten ook wel eens door mijn hoofd geschoten.
Ben jij stiekem mijn kloon ofzo? Dit had ik van het begin tot het eind, woordelijk, gezegd kunnen hebben! Helemaal mee eens dus.
En ik denk dat het juist goed is dat zelfmoord niet zomaar geaccepteerd wordt in onze maatschappij, dat er enige taboe op rust. Ik kan me heel goed voorstellen dat je op een gegeven moment op een punt in je leven komt dat je geen leuke toekomst ziet, dat niemand om je lijkt te geven en dat je alles als zeer onplezierig ervaart. Die `taboe` houdt mensen die op dit punt in hun leven zijn misschien nog tegen zodat ze hulp gaan zoeken.
Euthanasie vind ik een heel ander verhaal. Als iemand uitzichtloos geestelijk of lichamelijk lijdt, er is absoluut geen kans op verbetering van de situatie en de patient wil al geruime tijd dood, vind ik dat dat geaccepteerd moet worden en mogelijk gemaakt moet worden met behulp van een arts.
Niet doen, is niet leuk voor jezelf en niet leuk voor je medemens. Tevens kunnen er andere mensen pissed over raken.
Dingen zoals idd springen voor een trein vind ik eigenlijk wel zo egoïstisch. Mensen gaan zich er gewoon spontaan aan ergeren. Ik bedoel verzin iets anders ofzo. De NS loopt toch al ruk, maar betekent niet dat je het verder moet vernaggelen.
D'r is altijd wel iemand waarbij je steun kan vinden.
En alsjeblief, neem het leven met een korreltje zout. Daarmee bedoel ik, ben niet al te serieus over jezelf, neem je zelf eens een keer voor de hak. Je komt erachter dat je zelf gaat lachen en tevens de andere mensen ook, dan krijg je tenminste nog wat lol in je leven. Ik ben misschien niet de slimste, maja elke keer als ik weer in een depri-mode kom, denk ik er even over na en bespreek ik het met een vriend of vriendin, achteraf moet ik er altijd om lachen waarom dat nu eigenlijk weer was.
Sorry, dat ik het misschien een beetje cru breng. Maar ik geloof echt niet in zelfmoord. Ik zou er ook alles aan doen om van zo iemand te weerhouden. Ondanks dat het leven soms zuigt als een trein, d'r staan genoeg dingen tegenover die het leven weer aantrekkelijker maken.
Daarbij bedoel ik niet meteen ga met je rechterhand aan de slag 
(voor de heren onder ons) Bezoek eens een keer voor de gein een huishoudbeurs, zie je allemaal van die moedertjes die op koopjesjacht zijn en vervolgens zie je die man er maar telkens achter als een muilezel acher aan strompelen 
dan merk je gewoon dat jezelf nog niet het meest kansloos acht 
Impulsideëen willen ook regelmatig voor opschudding zorgen
En zo, mag ik nu weer verder naar The Simpons kijken? 
10 jaar geleden ben ik drie zomers met een frans vriendinnetje geweest
Nou lijkt het mij heerlijk om in de achtertuin van haar huis (waar ze niet meer woont) te gaan liggen. Mezelf nog een keer heerlijk een nacht in loodzware melancholie te drenken
En als de zon opkomt, cut!
Alleen deze gedachte zou al zorgen dat ik nooit van mijn leven zelfmoord zou kunnen plegen.
Waar ik trouwens wel heel benieuwd ben, wat er precies met iemand verkeerd moet zijn gegaan wil je zelfmoord plegen. Ik bedoel ik kan geen enkele reden bedenken waarom ik dood zou willen.
Overleiden van een geliefde: dat gebeurd nou eenmaal
Overgaan van een relatie: Je vind wel weer een nieuwe
Geen geld meer over: Schuld sanering, beetje hulp, werken en over
Geen vrienden of familie: Beetje positief instellen en je hebt zo weer nieuwe
misschien zou ik het kunnen begrijpen als je als 1 of ander kasplantje zou moeten leven, als ik bijv. in een rolstoel kwam pleur mij dan maar voor de trein met stoeltje en al. maar een gezond mens ... waarom zou die in godsnaam dood willen.
hoe kut het ook gaat, vanaf dat moment kan het alleen maar beter worden toch?
quote:familie geen contact meer mee
Op donderdag 19 juni 2003 01:37 schreef GWD het volgende:
Ik vind zelfmoord een vrij asociaal iets, goed jij denkt dat het het beste is om op dat moment te doen. maar je kwetst er zoveel mensen mee, denk aan je ouders en aan je broers en zussen de mensen waarmee je bent opgegroeit waarvoor jij een deel van hun leven bent.Alleen deze gedachte zou al zorgen dat ik nooit van mijn leven zelfmoord zou kunnen plegen.
Waar ik trouwens wel heel benieuwd ben, wat er precies met iemand verkeerd moet zijn gegaan wil je zelfmoord plegen. Ik bedoel ik kan geen enkele reden bedenken waarom ik dood zou willen.
Overleiden van een geliefde: dat gebeurd nou eenmaal
Overgaan van een relatie: Je vind wel weer een nieuwe
Geen geld meer over: Schuld sanering, beetje hulp, werken en over
Geen vrienden of familie: Beetje positief instellen en je hebt zo weer nieuwemisschien zou ik het kunnen begrijpen als je als 1 of ander kasplantje zou moeten leven, als ik bijv. in een rolstoel kwam pleur mij dan maar voor de trein met stoeltje en al. maar een gezond mens ... waarom zou die in godsnaam dood willen.
hoe kut het ook gaat, vanaf dat moment kan het alleen maar beter worden toch?
werkeloos al jaren
geen vrienden meer
vervelende buren
redenen genoeg lijkt mij
X
X
quote:Aha je hebt dus toch gevoel, kan dat andere topic op slot
Op donderdag 19 juni 2003 01:37 schreef GWD het volgende:
maar je kwetst er zoveel mensen mee, denk aan je ouders en aan je broers en zussen de mensen waarmee je bent opgegroeit waarvoor jij een deel van hun leven bent.Alleen deze gedachte zou al zorgen dat ik nooit van mijn leven zelfmoord zou kunnen plegen.
quote:de wereld heeft je ook een brein gegeven die zo fucked up kan raken dat je jezelf vermoord....
Op zondag 6 april 2003 15:24 schreef Yamyam het volgende:
(de wereld heeft je niet voor niets een lichaam gegeven om in te leven)
quote:
Op donderdag 19 juni 2003 01:37 schreef GWD het volgende:
Ik vind zelfmoord een vrij asociaal iets, goed jij denkt dat het het beste is om op dat moment te doen. maar je kwetst er zoveel mensen mee, denk aan je ouders en aan je broers en zussen de mensen waarmee je bent opgegroeit waarvoor jij een deel van hun leven bent.Alleen deze gedachte zou al zorgen dat ik nooit van mijn leven zelfmoord zou kunnen plegen.
Dan leef je dus volslagen shitty voor anderen. Wat denk jij nou, dat je van het ene op het andere moment besluit zelfmoord te plegen? De meeste mensen denken daar heel lang over na, hoor. En als je dan tot de conclusie komt dat je alles hebt geprobeert en er geen gat meer inziet dan is het vrij logisch dat je zelfmoord pleegt 'ten koste' van je omgeving. Want dat is, samen met de overlevingsdrang van de mens iets natuurlijks: kiezen voor jezelf in noodsituaties. Mensen zijn egoistisch. En ik kan dat in sommige gevallen helemaal begrijpen.
quote:Het zijn vaak helemaal niet van deze concrete dingen, zoals ik al eerder hier heb gezegd!! Om het maar even op mezelf te betrekken: ik ben op het moment depressief (nouja, al een aardig tijdje) maar ik heb geen dierbaren verloren, ik heb verschrikkelijk lieve ouders, school gaat goed, noem maar op. En toch zit ik regelmatig diep down te zijn. Dat heeft namelijk geen ruk te maken met deze dingen, maar hoe je over jezelf denkt en hoe je de mening van anderen over jou interpreteerd, en met nog wat andere dingen die je geen fluit aangaan.
Waar ik trouwens wel heel benieuwd ben, wat er precies met iemand verkeerd moet zijn gegaan wil je zelfmoord plegen. Ik bedoel ik kan geen enkele reden bedenken waarom ik dood zou willen.Overleiden van een geliefde: dat gebeurd nou eenmaal
Overgaan van een relatie: Je vind wel weer een nieuwe
Geen geld meer over: Schuld sanering, beetje hulp, werken en over
Geen vrienden of familie: Beetje positief instellen en je hebt zo weer nieuwemisschien zou ik het kunnen begrijpen als je als 1 of ander kasplantje zou moeten leven, als ik bijv. in een rolstoel kwam pleur mij dan maar voor de trein met stoeltje en al. maar een gezond mens ... waarom zou die in godsnaam dood willen.
hoe kut het ook gaat, vanaf dat moment kan het alleen maar beter worden toch?
Het is niet van "ik voel me even kut, ik spring van het dak af". Ik kon me vroeger ook niet voorstellen dat mensen 'gewoon' terwijl er 'niks' aan de hand was zelfmoord zouden plegen, of uberhaupt depri zouden kunnen zijn. Misschien is het inlevingsvermogen van de meesten daar niet op ingesteld of moet je het zelf meemaken, maar om jezelf over suicidale neigingen heen te tillen is heel moeilijk.
even ter verduidelijking: ik heb geen serieuze plannen in welke dodelijke richting dan ook. Ik kan het me alleen heel goed voorstellen. Voordat er straks een traumateam op de stoep staat.
is het niet veel egoïstischer van de omgeving om iemand haast te 'dwingen' verder te leven, terwijl die persoon absoluut niet gelukkig is en het leven als een grote hel beschouwt? Dus die ene persoon moet dus maar gewoon blijven doorleven op de een of andere manier, zodat de rest wel gelukkig kan blijven en geen verdriet heeft om de dood van die persoon? Ik vind dat eigenlijk nogal egoïstisch....
En natuurlijk zijn er heel veel gradaties in hoe iemand zich kan voelen etc en ik zeg ook niet dat iedereen die zich eens even klote voelt, gelijk maar zelfmoord moet plegen.
quote:Nou, om mensen tegen zichzelf te beschermen en dat vind ik een goeie zaak. Stel dat iemand die niet goed op een rijtje heeft, zelfmoord wil plegen, moet je die persoon dan tegen zichzelf beschermen? Ik vind van wel
Op zondag 6 april 2003 15:30 schreef seriewoordenaar het volgende:
Waarom al die regeltjes en wetten?
Iedereen moet ten allen tijde over zijn of haar eigen leven kunnen beschikken. Scheelt misschien wat manisch depressieve mensen in de samenleving, want daar lopen er veel (heel veel) van rond. Je kunt moeilijk praten over vrijheid als je niet eens de vrijheid van je eigen leven in handen hebt...
quote:Ben ik dus helemaal met je eens! In noodsituaties dan, uiteraard.
Op donderdag 19 juni 2003 10:54 schreef Tiga het volgende:
Ik lees hier heel veel: iemand die zelfmoord pleegt, weet niet wat hij/zij de omgeving aan doet voor verdriet etc. Ook wordt vaak gezegd (niet hier geloof ik) dat zelfmoord plegen heel egoïstisch is. Nu vraag ik me af:
is het niet veel egoïstischer van de omgeving om iemand haast te 'dwingen' verder te leven, terwijl die persoon absoluut niet gelukkig is en het leven als een grote hel beschouwt? Dus die ene persoon moet dus maar gewoon blijven doorleven op de een of andere manier, zodat de rest wel gelukkig kan blijven en geen verdriet heeft om de dood van die persoon? Ik vind dat eigenlijk nogal egoïstisch....En natuurlijk zijn er heel veel gradaties in hoe iemand zich kan voelen etc en ik zeg ook niet dat iedereen die zich eens even klote voelt, gelijk maar zelfmoord moet plegen.
quote:Eindelijk eens iemand die m'n mening deelt: ik heb wel eens van die discussies met huisgenoten en die vinden het echt belachelijk!
Op donderdag 19 juni 2003 10:59 schreef Baka_neko het volgende:[..]
Ben ik dus helemaal met je eens! In noodsituaties dan, uiteraard.
maar het is mijn mening!
quote:Ik ben het oneens.
Op donderdag 19 juni 2003 13:19 schreef Tiga het volgende:[..]
Eindelijk eens iemand die m'n mening deelt: ik heb wel eens van die discussies met huisgenoten en die vinden het echt belachelijk!
maar het is mijn mening!
Een collega/vriendin heeft een zoon die zelfmoord heeft gepleegd. Haar leven is voor altijd kapot, ze leeft met een schuldgevoel en vragen van hier tot tokio etc.
Een rot-situatie, hoe vreselijk ook, kan altijd opgelost worden,je kunt nog praten, je kunt nog contact hebben. Een zelfmoord lost in 1 klap elke kans op geluk, een betere tijd etc. op, ook voor je ouders.
quote:Maar nu beredeneer je het dus weer vanuit de omgeving. Natuurlijk is het ook moeilijk voor de omgeving en ik kan me dat ook heel goed voorstellen (iemand die ik niet heel goed kende, maar wel regelmatig tegenkwam heeft onlangs ook zelfmoord gepleegd, dus ik zie ook wat het met de omgeving kan doen). Maar ik kan me ook heel goed de 'andere kant' voorstellen.
Op donderdag 19 juni 2003 13:27 schreef Ripley het volgende:[..]
Ik ben het oneens.
Een collega/vriendin heeft een zoon die zelfmoord heeft gepleegd. Haar leven is voor altijd kapot, ze leeft met een schuldgevoel en vragen van hier tot tokio etc.
Een rot-situatie, hoe vreselijk ook, kan altijd opgelost worden,je kunt nog praten, je kunt nog contact hebben. Een zelfmoord lost in 1 klap elke kans op geluk, een betere tijd etc. op, ook voor je ouders.
Ik ben het wel met je eens dat als iemand in een rot-situatie zit, er wel eerst iets geprobeerd moet worden om er iets aan te doen. Je stapt niet zomaar uit het leven als het tegenzit
Maar bij die collega/vriendin van je; wist ze dat het niet zo goed ging met d'r zoon, of was het echt out-of-the-blue?
quote:Out of the blue. En ik vind dat je jezelf niet voorop moet stellen tegenover het verdriet van je omgeving.
Op donderdag 19 juni 2003 13:37 schreef Tiga het volgende:[..]
Maar nu beredeneer je het dus weer vanuit de omgeving. Natuurlijk is het ook moeilijk voor de omgeving en ik kan me dat ook heel goed voorstellen (iemand die ik niet heel goed kende, maar wel regelmatig tegenkwam heeft onlangs ook zelfmoord gepleegd, dus ik zie ook wat het met de omgeving kan doen). Maar ik kan me ook heel goed de 'andere kant' voorstellen.
Ik ben het wel met je eens dat als iemand in een rot-situatie zit, er wel eerst iets geprobeerd moet worden om er iets aan te doen. Je stapt niet zomaar uit het leven als het tegenzit
Maar bij die collega/vriendin van je; wist ze dat het niet zo goed ging met d'r zoon, of was het echt out-of-the-blue?
quote:Dat is iets wat jij weer zo ziet. Ik vraag me dat eerlijk gezegd ook af, waarom een gezond mens dood zou willen (maar daar kunnen dus meerdere redenen voor zijn).
Op donderdag 19 juni 2003 01:37 schreef GWD het volgende:
...als ik bijv. in een rolstoel kwam pleur mij dan maar voor de trein met stoeltje en al. maar een gezond mens ... waarom zou die in godsnaam dood willen.
Maar ik vraag me dat ook af bij lichamelijk gehandicapte mensen. Ik zou mezelf ook niet met karretje en al voor de trein gekieperd willen hebben als ik in een rolstoel zou komen. De grenzen van wat iemand denkt aan te kunnen ligt bij iedereen anders. En misschien denkt iemand die voor geen goud gehandicapt wil worden 'nah, toch maar doorgaan', op het moment dat ie met een dwarslaesie het ziekenhuis uitkomt, nadat ie zn auto tegen een boom geparkeerd heeft. Je kunt er eik weinig van zeggen...
Ik denk eigenlijk dat juist door hoe ik ben geweest het vaak niet zie als een egoistische actie maar gewoon als een actie van iemand die op is , en dat hoeft niet aan de omgeving te liggen maar aan die persoon thuis .
Juist bij mij is heel vaak de gedachte die ik meteen heb , van ik hoop dat diegene eindelijk de rust heeft gevonden die die zocht , want ik weet voor mezelf dat juist toen alles zo hectisch voor me was en ik geen raad wist met mezelf dat ik de dood zag als rust .
Ik kan me ook wel de frustatie uit de omgeving voorstellen en schuldgevoelens , maar ik denk juist als iemand zoiets doet , de omgeving weinig had kunnen doen ook al wisten ze het .
quote:Zo onverwachts is dan natuurlijk heel moeilijk. Ik weet niet hoe lang geleden het is gebeurd, maar ik hoop dat ze het een soort van plaats kan geven in d'r leven...
Op donderdag 19 juni 2003 13:39 schreef Ripley het volgende:[..]
Out of the blue. En ik vind dat je jezelf niet voorop moet stellen tegenover het verdriet van je omgeving.
Over jezelf voorop stellen verschillen we dan van mening (en dat mag 
). Het is alleen wel vaak zo dat iedereen heel erg met zichzelf bezig is en daardoor geen oog meer hebben voor anderen (volgens mij zwerft er nog dergelijk topic ergens rond). Dus heel vaak ook niet voor een persoon die zelfmoordneigingen heeft. Vaak wordt gezegd dat zelfmoord een schreeuw voor aandacht is. Ik denk dat dat idd vaak zo is, maar dan niet heel negatief bedoeld zeg maar (is het nu nog duidelijk?).
Ik moet opeens ook nog denken aan een uitspraak die ik een keer hoorde:
"als iedereen aan zichzelf denkt, dan wordt er aan iedereen gedacht"
Noem me een aso, maar ik blijf niet hier voor mijn omgeving. Als ik blijf, blijf ik voor mezelf en voor niemand anders. Ik ben immers de enige van wie ik 100% zeker weet dat ze me niet wordt afgenomen op wat voor manier dan ook. Om heel deprimerend te wezen; Mijn jongste broer kan zich morgen met zijn motor tegen een boom aan jagen. Dan zou het verrot triest zijn als ik nu alleen voor hem bleef, hè?
Misschien trek ik het hier wel érg ver door door te zeggen dat ik echt voor niemand anders hier blijf dan voor mezelf, maar je hebt nu eenmaal niet voor de volle 100% garantie dat de familie voor wie je hier blijft er zelf volgende week nog wel is. En zijn ze er dan niet meer, dan heb je echt NIETS meer. Da's me veel te afhankelijk. Als ik nu ook tenminste een beetje voor mezelf blijf, is er iig ALTIJD iemand om voor door te gaan.
quote:Dat is waar. Maar ik ga mijn moeder bijvoorbeeld niet iets aandoen waarme ik weet dat ik haar leven kapot maak. Want dan ruineer ik niet alleen mezelf maar ook een ander.
Op donderdag 19 juni 2003 13:55 schreef Pascalle27 het volgende:
Ik lees hier trouwens opvallend vaak het standpunt van 'blijven doorgaan' beredeneerd vanuit de omgeving. Je moet ook aan hun verdriet denken etc. etc....
Noem me een aso, maar ik blijf niet hier voor mijn omgeving. Als ik blijf, blijf ik voor mezelf en voor niemand anders. Ik ben immers de enige van wie ik 100% zeker weet dat ze me niet wordt afgenomen op wat voor manier dan ook. Om heel deprimerend te wezen; Mijn jongste broer kan zich morgen met zijn motor tegen een boom aan jagen. Dan zou het verrot triest zijn als ik nu alleen voor hem bleef, hè?
Misschien trek ik het hier wel érg ver door door te zeggen dat ik echt voor niemand anders hier blijf dan voor mezelf, maar je hebt nu eenmaal niet voor de volle 100% garantie dat de familie voor wie je hier blijft er zelf volgende week nog wel is. En zijn ze er dan niet meer, dan heb je echt NIETS meer. Da's me veel te afhankelijk. Als ik nu ook tenminste een beetje voor mezelf blijf, is er iig ALTIJD iemand om voor door te gaan.
quote:Hoe kan je in hemelsnaam mensen die er een einde aan maken asociaal noemen, als je je niet eens kunt indenken waarom mensen dat doen?
Op donderdag 19 juni 2003 01:37 schreef GWD het volgende:
Ik vind zelfmoord een vrij asociaal iets, goed jij denkt dat het het beste is om op dat moment te doen. maar je kwetst er zoveel mensen mee, denk aan je ouders en aan je broers en zussen de mensen waarmee je bent opgegroeit waarvoor jij een deel van hun leven bent.-knip-
Waar ik trouwens wel heel benieuwd ben, wat er precies met iemand verkeerd moet zijn gegaan wil je zelfmoord plegen. Ik bedoel ik kan geen enkele reden bedenken waarom ik dood zou willen.
Ik moet me echt in houden als ik al die berichten lees van "zelfmoord is onacceptabel", "zelfmoord is egoistisch", "zelfmoord is asociaal".
Waar halen jullie in vredesnaam het lef vandaan om zulke oordelen uit te spreken over mensen die jullie niet kennen en zich voor hun gevoel in een verschrikkelijke situatie bevinden? Hou alsjeblieft je mond, ik spreek ook geen waardeoordeel uit over jouw gedrag als ik je niet ken.
Ik vind dat het absoluut geen taboe moet zijn om over zelfmoord te praten, ik vind het alleen absoluut niet goed als er openlijk/op publieke plaatsen over manieren voor zelfdoding wordt gepraat.
Van de mensen die van plan zijn er een einde aan te maken, ben ik er van overtuigd dat er voor velen van hun nog een andere oplossing is (ik heb het over meerdere mensen in mijn familie). Op het moment dat je makkelijk aan informatie over manieren van zelfdoding kunt komen, wordt de drempel om er een einde aan te maken een stuk lager. Dan wordt de kans groter dat sommigen van ons een dierbare verliezen, terwijl er mogelijk een betere oplossing was geweest voor die persoon.
Hoewel; ach, ik weet het ook niet; ieder mens is anders en denkt anders...
quote:daar word ik toch zo gek van dat als je dood wilt in een maatschapij waar je jezelf van kant wil maken (heel logisch, heb ik ook, maar zl het nooit in praktijk brengen) je gelijk als gestoord wordt beschouwd
Op dinsdag 8 april 2003 11:28 schreef armageddon1981 het volgende:
laatst hoorde ik nog een "lachwekkend verhaal".
de vader van een kennis van mij reed op de weg toen hij langs de kant van de weg een auto zag staan, vol rook. hij d8 aan pech maar liep er toch naa toe. wat bleek nu>> een of andere gozer had een slang aan zijn uitlaat bevestigd en deze door het raampje gestoken zodat hij in de rook zat. alleen werkte deze manier niet omdat hij de ramen open had staan. daarnaast had hij zijn auto naast een zeer drukke weg in de ochtendspits geparkeerd.
politie bij en gast naar psychische hulpverlening.in japan schijnt zelfmoord onder jongeren echt een rage te zijn
quote:Veel zelfmoordenaars weten inderdaad juist heel goed wat ze willen en zijn, naar mijn mening, niet gestoord. Maar dat geldt niet voor iedereen.
Op donderdag 19 juni 2003 14:18 schreef IkIkIk het volgende:[..]
daar word ik toch zo gek van dat als je dood wilt in een maatschapij waar je jezelf van kant wil maken (heel logisch, heb ik ook, maar zl het nooit in praktijk brengen) je gelijk als gestoord wordt beschouwd
quote:Misschien. Maar als ik er echt geen ei meer in zou zien en alle mogelijke hulp al heb gevraagd / ontvangen, dan zou ik denk ik wel voor mezelf kiezen. Natuurlijk niet out of the blue, dat maakt het allen maar erger. Maar ik ga niet doorleven voor anderen. Hoeveel ik ook van ze hou en zij van mij.
Op donderdag 19 juni 2003 13:58 schreef Ripley het volgende:[..]
Dat is waar. Maar ik ga mijn moeder bijvoorbeeld niet iets aandoen waarme ik weet dat ik haar leven kapot maak. Want dan ruineer ik niet alleen mezelf maar ook een ander.
Natuurlijk zijn nabestaanden een factor om rekening mee te houden, en als zij je ervan kunnen weerhouden om de handdoek in de ring te gooien is dat heel mooi!
Maar wanneer dat niet het geval is, hoe naar en hufterig dan ook, denk ik dat ik voor mezelf zou kiezen - of in ieder geval wensen dat ik dat kon.
Want zeggen en doen zijn met zoiets natuurlijk 2 heel verschillende dingen.
Aan de andere kant heb je ook wel weer gelijk, zeker als het om een min of meer impulsieve zelfmoordpoging gaat. Het is nogal afhankelijk van de situatie en van je eigen mening. Maar goed, dat mag, zelfs bij zelfmoord. Toch?
quote:Die gast wilde niet dood, alleen aandacht.
Op donderdag 19 juni 2003 14:18 schreef IkIkIk het volgende:[..]
daar word ik toch zo gek van dat als je dood wilt in een maatschapij waar je jezelf van kant wil maken (heel logisch, heb ik ook, maar zl het nooit in praktijk brengen) je gelijk als gestoord wordt beschouwd
Anders doe je t wel op een afgelegen plaats met je ramen dicht
[Dit bericht is gewijzigd door D.Rose op 19-06-2003 14:43]
Ze zullen ook verdriet hebben als je een ongeluk krijgt, maar bij zelfmoord wil je het zelf, en daar kunnen ze dan weer troost uit halen.
Om nou te zeggen, blijf maar leven voor je moeder, ook als je t niet aan kan, dan blijf maar lekker ongelukkig.
Mijn persoonlijke ervaring is dat vanaf het moment dat je zelfmoord als een optie ziet, je alles wat er om je heen gebeurt gaat zien als een bevestiging van je idee. Bij alles denk je dan: Zie nou wel, ik kan veel beter dood zijn.
Mensen die heel depressief zijn denken niet op de manier zoals geestelijk gezonde mensen denken. De wereld ziet er heel anders uit, alles wordt anders (negatief) geinterpreteerd.
Ik denk trouwens dat mensen die een (veilige) poging doen niet per se dood willen maar dat ze eigenlijk hun leven willen resetten, opnieuw beginnen.
quote:Hoe kan je als ouder de zelfmoord van je kind een plaats geven. Dat gaat niet, het is al zo goed als onmogelijk als je kind een natuurlijke dood sterft, laat staan hoe het is als je kind besluit dat hij/zij beter dood af is, dat er voor hem/haar geen enkel uitzicht is op enig geluk. ik denk niet dat je dat als ouder een plaats kunt geven, en dat je er als ouder aan onderdoor gaat.
Op donderdag 19 juni 2003 13:48 schreef Tiga het volgende:[..]
Zo onverwachts is dan natuurlijk heel moeilijk. Ik weet niet hoe lang geleden het is gebeurd, maar ik hoop dat ze het een soort van plaats kan geven in d'r leven...
quote:Maar het leven gaat door, dus je zult het wel een plaats moeten geven.
Op donderdag 19 juni 2003 15:06 schreef skyhigh het volgende:[..]
Hoe kan je als ouder de zelfmoord van je kind een plaats geven. Dat gaat niet, het is al zo goed als onmogelijk als je kind een natuurlijke dood sterft, laat staan hoe het is als je kind besluit dat hij/zij beter dood af is, dat er voor hem/haar geen enkel uitzicht is op enig geluk. ik denk niet dat je dat als ouder een plaats kunt geven, en dat je er als ouder aan onderdoor gaat.
vluchten voor de werkelijkheid en je doet zoveel mensen pijn
je bent hier niet om jezelf van kant te maken je moet er het beste van maken dus nee zelfmoord vindt ik onacceptabel
euthanasie ben ik trouwens voor (licht aan de omnstandigheden natuurlijk)
Dit komt denk ik deels doordat ik het me gewoon niet kan indenken dat iemand daadwerkelijk dood zou willen. Je doet er heel veel mensen pijn mee, maar als ik dit topic zo doorlees hebben mensen die dit soort plannen hebben dit gewoon niet door. Tsja, dan ontstaat wel een moeilijke situatie, ook omdat mensen die wel het gevoel kennen zullen blijven roepen dat 'jullie je er niks bij voor kunnen stellen' en de mensen die het niet vinden kunnen 'je realiseert je duidelijk niet wat je mensen aandoet' blijven roepen. Ik zal hier dan ook geen expliciete mening over geven.
Wat ik wel even wil vermelden is dat ik mensen die zelfmoord plegen op een publieke plaats WEL ronduit asociaal en egoistisch vind. Ten eerste omdat bijvoorbeeld de machinist er helemaal niks mee te maken heeft en het dus nergens aan verdient om met zo´n ervaring opgescheept te worden. Als je dan toch voor jezelf kiest en besluit zelfmoord te plegen, doe het dan veel zo dat mensen die niks met jou te maken hebben er ook niet mee geconfronteerd worden. Als je het alleen maar voor jezelf doet wil dat niet automatisch zeggen dat je er andere mensen mee moet lastigvallen. Ook een goed voorbeeld van een asociale zelfmoord is Herman Brood. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het best een interessante man vond, en zn familie zegt zn keuze te begrijpen, waar hij ook heel blij mee kan zijn, maar om dan van een hotel af te springen vind ik nogal ondoordacht en asociaal. Wat als ie nou midden op straat terecht was gekomen, bij een kleuterklas die onderweg was naar het zwembad om te gaan schoolzwemmen... En dan zeggen mensen dat hij wel op een manier is heengegaan die bij hem past.. Dan denk ik, mensen mensen, hoe kan je dat nou zomaar zeggen...
Mijn DVD-collectie
quote:Waarom moet iedereen het altijd hebben over de pijn van anderen en niet die van jezelf?
Op donderdag 19 juni 2003 15:40 schreef Orkaantje het volgende:
vluchten voor de werkelijkheid en je doet zoveel mensen pijn
Alleen maar met jezelf bezig zijn is misschien egoistisch, maar waarom is de pijn die anderen hebben belangrijker dan pijn die jezelf hebt?
quote:
Op zondag 6 april 2003 15:30 schreef seriewoordenaar het volgende:
Waarom al die regeltjes en wetten?
Iedereen moet ten allen tijde over zijn of haar eigen leven kunnen beschikken. Scheelt misschien wat manisch depressieve mensen in de samenleving, want daar lopen er veel (heel veel) van rond. Je kunt moeilijk praten over vrijheid als je niet eens de vrijheid van je eigen leven in handen hebt...
Over manisch depressieve mensen. 1 op de 100 heeft er maar last van. Hoewel er steeds meer bij komen. Dat heeft te maken met een complexer wordende samenleving.
Daarbij komt kijken dat manisch depressieve mensen een mooi leven kunnen hebben. En zelfs dat je op een gegeven moment kunt genezen ervan. Manisch depressieve mensen leven vaker op een ander niveau, op een hoger niveau. Vooral als ze een up periode hebben.
Interview maar eens iemand die die stoornis heeft. Dan kun je pas echt meepraten.
Dat zelfmoord gebeurt is erg genoeg. Mensen doen het volgens mij in een vlaag van verstandsverbijstering. Ze doen het onbewust. Ze zijn helemaal ontoerekeningsvatbaar.
Vandaar dat ik dan ook vind dat het misschien geen moord is maar een ongeluk dat gebeurt door overmacht.
Er zijn genoeg mensen die altijd stemmen in hun hoofd hebben. Die mensen worden de hele dag geplaagd door stemmen. Ze zien beelden die er niet zijn en nog meer.
Als je daar 20 jaar mee rond loopt kan ik best begrijpen dat je het niet meer wilt. Vooral als je al jaren aan het vechten bent geweest om beter te worden en een klein beetje normaal leven te kunnen leiden.
Echter zijn er denk ik ook mensen die zelfmoord plegen zonder dat het nodig is geweest. Dat sommigen het doen terwijl de situatie nog niet extreem uit de hand gelopen is.
Het is en blijft erg dat het gebeurt
Hunter S. Thompson
De enige vorm van zelfmoord die in mijn ogen gerechtvaardigd is is euthanasie. En dan alleen in overleg met de omgeving.
quote:Twee zelfmoorden in mijn naaste omgeving in de laatste vijftien jaar, en nog steeds ben ik van mening dat het hun goed recht was, hoeveel pijn het de omgeving (en dus ook mij) ook deed. Iets minder generaliseren dus.
Op donderdag 19 juni 2003 16:25 schreef koston het volgende:
De mensen die hier zeggen dat ze voor zelfmoord zijn hebben nog nooit zelf meegemaakt dat iemand in hun vrienden/kennisen-kring zelfmoord heeft gepleegd. Als je ziet hoeveel verdriet, onmacht, pijn zo iemand zijn omgeving aandoet zul je er heel anders tegen aan gaan kijken.
quote:Ik geef je helemaal gelijk.
Op donderdag 19 juni 2003 16:25 schreef koston het volgende:
De mensen die hier zeggen dat ze voor zelfmoord zijn hebben nog nooit zelf meegemaakt dat iemand in hun vrienden/kennisen-kring zelfmoord heeft gepleegd. Als je ziet hoeveel verdriet, onmacht, pijn zo iemand zijn omgeving aandoet zul je er heel anders tegen aan gaan kijken.
Maar als je dan iemand kent die al jaren bezig is met pijn leiden en waarbij de situatie niet verbetert. Als die persoon helemaal niets meer aan het leven heeft. Als die persoon iedere dag 200 procent moet geven en dan nog zelfs niets aan het leven heeft.
Dan nog is het fout om te doen denk ik. Omdat je nooit van te voren weet of het ooit beter kan gaan.
Of het egoistisch is daar is al eerder een discussie over geweest. Zelf denk ik dat die mensen op dat moment zover van de wereld zijn dat ze daar niet eens meer bij nadenken.
quote:Wat is er nou meer egoistisch?
Op donderdag 19 juni 2003 16:31 schreef Pea het volgende:
Zelfmoord is in mijn ogen een van de meest egoistosche dingen die je kunt doen. Je laat je omgeving zoveel pijn en verdriet na.
- niet verder willen leven omdat naar jouw gevoel alles verkeerd gaat
- verlangen dat andere mensen die het amper nog op kunnen brengen te leven geen einde aan hun leven maken omdat jij anders zo verdrietig bent
flikker toch op... waarom is je omgeving belangrijker dan jezelf?
quote:Zag je niet dat er meer verdriet/woede/onmacht bij familie en vrienden was dan wanneer ze op een andere manier waren omgekomen? En ja, ik heb het zelf meegemaakt.
Op donderdag 19 juni 2003 16:33 schreef Litpho het volgende:[..]
Twee zelfmoorden in mijn naaste omgeving in de laatste vijftien jaar, en nog steeds ben ik van mening dat het hun goed recht was, hoeveel pijn het de omgeving (en dus ook mij) ook deed. Iets minder generaliseren dus.
Hunter S. Thompson
quote:Waarom wordt je dan geen kluizenaar?
Op donderdag 19 juni 2003 16:45 schreef Orac het volgende:
Idd..
Fuck de omgeving ed.
Het gaat om 'JOUW' leven.
Hunter S. Thompson
quote:Nee. Elke dood in een vrij hechte kring zorgt weer voor unieke reacties, dus het enige wat ik kan zeggen is dat het veel verdriet/woede/onmacht losmaakte. Ik kan het niet vergelijken met bijv. een hypothetisch auto-ongeluk voor die persoon om te zien of dat meer of minder v/w/o opleverde voor die nabestaanden.
Op donderdag 19 juni 2003 16:46 schreef koston het volgende:
Zag je niet dat er meer verdriet/woede/onmacht bij familie en vrienden was dan wanneer ze op een andere manier waren omgekomen? En ja, ik heb het zelf meegemaakt.
quote:Goed lezen beantwoord al uw vragen
Op donderdag 19 juni 2003 16:39 schreef Metamorphozis het volgende:[..]
Wat is er nou meer egoistisch?
- niet verder willen leven omdat naar jouw gevoel alles verkeerd gaat
- verlangen dat andere mensen die het amper nog op kunnen brengen te leven geen einde aan hun leven maken omdat jij anders zo verdrietig bentflikker toch op... waarom is je omgeving belangrijker dan jezelf?
(no offense)Het niet verder willen leven is misschien een tijdelijk iets... Misschien kom je er met hulp wel uit? Of misschien is het een tijdelijke put?
En ik heb ook geschreven dat euthanasie in sommige gevallen wel gerechtvaardigt is. Mits dit in overleg met de familie gebeurt, de familie is er dus van op de hoogte en kan zich er op voorbereiden.
Ik denk dat het voor de omgeving het moeilijkste is als de zelfmoord onverwacht komt...
Zelfmoord is in veel gevallen zeer egoistisch. (Dat is geen feit, dat is mijn mening)
quote:Ik ken het ook wel. Gemerkt heb ik dat mensen zich schuldig gaan voelen. Ze gaan twijfelen of ze niet genoeg hebben geholpen. En die pijn die trekt langzaam, is het niet nooit meer weg.
Op donderdag 19 juni 2003 16:46 schreef koston het volgende:[..]
Zag je niet dat er meer verdriet/woede/onmacht bij familie en vrienden was dan wanneer ze op een andere manier waren omgekomen? En ja, ik heb het zelf meegemaakt.
Ik denk dan van, soms ben je inderdaad machteloos. Soms is het onmogelijk om mensen met erge problemen te helpen. Daar moeten de nabestaanden denk ik meer aan denken.
Je staat soms net zo machteloos te kijken hoe iemand leidt dan wanneer iemand een dodelijk auto ongeluk krijgt.
je zorgd voor veel verdriet bij bijv. je ouders, broers, zussen, vrienden enzz
quote:het is niet zoals stikken, maar je valt ook niet zomaar in slaap. stikken is niet kunnen ademen, waar je lichaam nogal heftig op reageert. in dit geval raakt de zuurstof op, doordat die wordt omgezet in CO2. Co2 veroorzaakt angstaanvallen in hogere concentraties.
Op zondag 6 april 2003 15:24 schreef Yamyam het volgende:
En dan heb ik nog een vraagje over die zak waarin de zuurstof opraakt.
Als iemand het weet: is dat niet een soort stikken? Of val je echt gewoon in slaap?
quote:Dat gevoel had ik nou juist wel. En ik was zeker niet de enigste, het kwam voor iedereen zo onverwacht aan dat iedereen zich afvroeg "Waarom".
Op donderdag 19 juni 2003 16:48 schreef Litpho het volgende:[..]
Nee. Elke dood in een vrij hechte kring zorgt weer voor unieke reacties, dus het enige wat ik kan zeggen is dat het veel verdriet/woede/onmacht losmaakte. Ik kan het niet vergelijken met bijv. een hypothetisch auto-ongeluk voor die persoon om te zien of dat meer of minder v/w/o opleverde voor die nabestaanden.
Hunter S. Thompson
quote:Je kunt toch niet van iemand verwachten dat hij speciaal voor jou blijft leven? Wie is hier nou de egoist?
Op donderdag 19 juni 2003 16:31 schreef Pea het volgende:
Zelfmoord is in mijn ogen een van de meest egoistosche dingen die je kunt doen. Je laat je omgeving zoveel pijn en verdriet na.
Ik heb een paar zelfmoorden meegemaakt in mijn omgeving en meestal reageerden mensen heel heftig en vooral heel kwaad en gaven de overledene de schuld van hun verdriet en meer. Ik kan alleen maar denken: wat moet hij/zij zich vreselijk hebben gevoeld om tot zo'n daad te komen. Daar huil ik om, niet om mijn eigen verdriet.
[Dit bericht is gewijzigd door Twiggy op 19-06-2003 16:55]
Ik denk ook juist dat je als je het in de omgeving ook mee heb gemaakt , er ook niet op reageert met egoistisch maar eerder als iemand die geen oplossing meer heeft en waar het leven gewoon te zwaar voor is . En tuurlijk zullen er vragen blijven , maar ik vind toch het klinken als egoistisch en laf te makkelijk om te zeggen .
Ik heb meer zoiets je kan niet over iemand oordelen als je zelf niet in die positie heb gezeten.
quote:Nou .. rage .. De race naar toelating naar DE van beste uni is daar zo groot, dat de mensen daar gewoon van 's ochtends vroeg tot 's nachts dagelijks aan het leren zijn. De inzet is dan ook ultrahoog.
Op dinsdag 8 april 2003 11:28 schreef armageddon1981 het volgende:
-knip-in japan schijnt zelfmoord onder jongeren echt een rage te zijn
Wat gebeurt er als je toch niet wordt toegelaten? Dat is een smet op je eigen eer en die van je familie). Dan wordt je aangemerkt als Ronin :
"By definition, Ronin is a Japanese word for a wandering Samurai....or a masterless Warrior. Not a master warrior mind you, but one that has no master. He may be a renegade of sorts, one who has lost the protection of his clan or society because of some indiscretion or another. His Family may not exist anymore...and that is why he has lost his honor and decided to wander. He is a man unto himself, with no master, and himself to answer to, for his actions. A renegade is a good description for him."
Je hebt geen eer omdat je na al je zwoegen TOCH niet toegelaten bent op de uni van je keuze.
De zelfmoord ratio is daar zo hoog, omdat zelfmoord als een eervolle manier wordt gezien om te sterven.
Jij hebt wat rare shit in je lijst staan Knokkels :P
quote:Daar ben ik het dan weer niet mee eens.
Op donderdag 19 juni 2003 13:27 schreef Ripley het volgende:[..]
Ik ben het oneens.
Een collega/vriendin heeft een zoon die zelfmoord heeft gepleegd. Haar leven is voor altijd kapot, ze leeft met een schuldgevoel en vragen van hier tot tokio etc.
Een rot-situatie, hoe vreselijk ook, kan altijd opgelost worden,je kunt nog praten, je kunt nog contact hebben. Een zelfmoord lost in 1 klap elke kans op geluk, een betere tijd etc. op, ook voor je ouders.
De situatie waarin die zoon zat kan makkelijk even erg geweest zijn (of misschien wel erger) als de situatie waarin zijn moeder nu zit. Zelfmoord plegen is (meestal) niet iets wat je 1,2,3 doet.. Je zit al zolang in een diep gat en komt er maar niet uit.
Waarom kan een volledig depressief persoon die nergens meer hoop ziet wel even beter worden maar een moeder die vol vragen en schuldgevoelens zit niet?
quote:Nee
Op donderdag 19 juni 2003 16:45 schreef Orac het volgende:
Idd..
Fuck de omgeving ed.
Het gaat om 'JOUW' leven.
Het gaat helemaal niet alleen om jouw leven, je omgeving is zeker belangrijk. Alleen sommige mensen doen alsof de pijn die iemand als persoon zelf voelt ondergeschikt is aan het verdriet van anderen.
Als iemand de keuze maakt om er een einde aan te maken, dan is dat mogelijk niet de beste keuze, maar dat heb je te respecteren.
quote:precies.
Op donderdag 19 juni 2003 16:53 schreef Twiggy het volgende:
Ik kan alleen maar denken: wat moet hij/zij zich vreselijk hebben gevoeld om tot zo'n daad te komen. Daar huil ik om, niet om mijn eigen verdriet.
- Het is naar voor de omgeving..
- Vlaag van verstandverbijstering..
- Het is jóuw leven ..
Bij bepaalde primitieve volkeren is het heel gewoon om je zelf van kant te maken als je nutteloos bent geworden
Misschien dat zogenaamde 'beschaafde' mensen het voor zich zelf niet aan kunnen, ook potentiele zelfmoordenaars te zijn?
[Dit bericht is gewijzigd door Frenkie op 19-06-2003 19:14]
quote:Ik wil de emoties die loskomen niet bagatelliseren, maar als die persoon bij een auto-ongeluk (om dat voorbeeld maar even aan te houden) om het leven was gekomen had ook iedereen zich afgevraagd "Waarom?". Niemand is er (denk ik) echt op voorbereid dat er mensen aan hun ontvallen, en ik zie dus de extra emoties die volgens jou zouden optreden bij een zelfmoord niet.
Op donderdag 19 juni 2003 16:52 schreef koston het volgende:
Dat gevoel had ik nou juist wel. En ik was zeker niet de enigste, het kwam voor iedereen zo onverwacht aan dat iedereen zich afvroeg "Waarom".
Toegegeven, ik was op beide momenten erg met mijn eigen emoties bezig, dus ik zou het gemist kunnen hebben.
quote:Iedereen kan een potentiele zelfmoordenaar zijn. Al kunnen sommige mensen van de daken schreeuwen dat het ze nooit zal gebeuren. Je hebt je leven niet in de hand. En hoe hard sommigen het ook beweren dat ze 100 procent controle hebben, ik denk dat zoiets onmogelijk is ( die controle dan)
Op donderdag 19 juni 2003 18:19 schreef JER266 het volgende:
Misschien dat zogenaamde 'beschaafde' mensen het voor zich zelf niet aan kunnen, ook potentiele zelfmoordenaars te zijn?
Het heeft denk ik ook te maken met draagkracht. De een kan meer hebben dan de ander.
Wanneer beslissen mensen dat het genoeg is geweest???? Hebben ze dan alle middelen ingeschakeld die er ter beschikking zijn
quote:Heb geen zin (meer) in deelname aan topics als deze, maar wil toch ff zeggen dat BS'je hier een waar punt aanstipt.
Op donderdag 19 juni 2003 17:03 schreef BlaatschaaP het volgende:
Waarom kan een volledig depressief persoon die nergens meer hoop ziet wel even beter worden maar een moeder die vol vragen en schuldgevoelens zit niet?
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
quote:En dít was nou net niet de bedoeling van dit topic.
Op donderdag 19 juni 2003 18:23 schreef SpeedAddict het volgende:
blaterdieblaat
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
quote:Een maand geleden heeft een studie genoot van mij een einde aan zijn leven gemaakt. Was hij om het leven gekomen door een auto ongeluk, dan weet ik zeker dat ik er minder moeite mee zou hebben. Naast verdriet over het feit dat we hem nu kwijt zijn, zit ik er ook erg mee dat hij zo veel problemen had die hem tot zijn daad hebben aangezet.
Op donderdag 19 juni 2003 18:48 schreef Litpho het volgende:
ik zie dus de extra emoties die volgens jou zouden optreden bij een zelfmoord niet.
In mijn ogen was hij altijd een vrolijke en enthousiaste jongen..
Ik walg van die egoistische lui. Zelfmoord plegen is wel het laatste wat ik doe!!!
quote:Ja, daarna valt er ook niet veel meer te doen.
Op donderdag 19 juni 2003 19:47 schreef Gerrit_Galspuger het volgende:
Zelfmoord plegen is wel het laatste wat ik doe!!!
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
quote:het was ook een geintje. Duhhh
Op donderdag 19 juni 2003 19:51 schreef Moonah het volgende:[..]
Ja, daarna valt er ook niet veel meer te doen.
Ik wist dat ze problemen met haarzelf had, maar de week daarvoor had ik haar nog gezien en zei ze dat alles erg goed ging, waardoor ik dacht dat ik me geen zorgen meer hoefde te maken, maar nee hoor Ik vind het op zich niet erg als iemand echt een einde aan zijn leven wilt maken, want dat betekent vaak dat je al erg ver heen bent geweest op dat moment. Wat ik wel erg vind is het kwetsen van familie, kennissen en vrienden. Ik vind het vooral erg omdat het op zo'n manier moest gebeuren, waardoor alleen maar meer mensen trauma's eraan hebben overhouden...
Zij was trouwens de 2e in een maand die dat had gedaan, een ander meisje (ook ex-klasgenootje) was de eerste 
quote:Heeft iemand daar een voorbeeld van? Daar wil ik wel eens wat over lezen.
Op donderdag 19 juni 2003 18:19 schreef JER266 het volgende:
Bij bepaalde primitieve volkeren is het heel gewoon om je zelf van kant te maken als je nutteloos bent geworden
quote:Als je ook maar enig fatsoen had toonde je wat meer respect voor mensen die dood zijn.
Op donderdag 19 juni 2003 19:47 schreef Gerrit_Galspuger het volgende:
zo triest vind ik dat. Die mensen laten anderen hun troep opruimen. Als die idioten nou nog het fatsoen hadden om geen troep achter te laten zoals hun eigen graf graven. En een fatsoenlijk briefje achter laten, dan vind ik het niet zo erg.
Ik walg van die egoistische lui. Zelfmoord plegen is wel het laatste wat ik doe!!!
Ik walg van mensen als jou die zich niet proberen te verplaatsen in andere mensen, maar slechts nadenken over praktische zaken.
quote:Wat verschrikkelijk...
Op donderdag 19 juni 2003 19:54 schreef The_Tankgirl het volgende:
Zij was trouwens de 2e in een maand die dat had gedaan, een ander meisje (ook ex-klasgenootje) was de eerste
Ik wens je veel sterkte toe
"Waarom kan een volledig depressief persoon die nergens meer hoop ziet wel even beter worden maar een moeder die vol vragen en schuldgevoelens zit niet?"
Ik heb zelf wel ernstige moeite met (vooral herhaalde) zelfmoorddreigingen. Komt ontzettend veel voor, levert ook verschrikkelijk veel ellende op voor de omgeving, en of de dreigingen nu gemeend zijn of niet: je staat over het algemeen als naaste compleet machteloos. Je kunt luisteren, praten, professionele hulp aanraden....en als de aankondigingen dan toch keer op keer terugkomen sloopt dat je.
Daar heb ik dus moeite mee: ook al komen de aankondigingen ongetwijfeld altijd voort uit een gevoel van afgrijselijke wanhoop en moet het daarom misschien begrijpelijk zijn dat mensen zoiets doen, ik heb zelf een aantal jaren geleden besloten om ook als ik wel zelfdoding overweeg, dat niet aan mensen te melden. Omdat ik ergens diep in mijn hart wel weet dat ik het toch niet ga doen, en ook al zie je op dat moment geen enkele andere uitweg meer, als je plannen niet voor 100% serieus zijn vind ik het een rotstreek om mensen zo bang te maken. Zeg dan gewoon dat je het erg moeilijk hebt, ofzo.
quote:Als je niet met jezelf kunt leven dan kun je waarschijnlijk ook niet goed voor anderen leven.
Op donderdag 19 juni 2003 19:44 schreef MilkKisses het volgende:
Hoe kun je met/voor anderen leven als je niet eens met jezelf kunt leven?
Daarom denken mensen die zelfmoord plegen niet aan anderen. Ze voelen niets meer voor anderen waarschijnlijk. Omdat ze niet meer van zichzelf kunnen houden, voelen ze ook geen band meer met de mensen die ze achter gaan laten.
Het doet ze dan denk ik ook vrij weinig dat ze hun dierbaren nooit meer zullen zien. Ze denken niet erbij na dat ze die mensen zouden kunnen gaan missen als ze dood zijn.
En ook denken ze niet na hoe de dood zou kunnen zijn.
Ze hebben dus naar mijn idee geen band meer met het leven. Geen eigenwaarde ook. Alleen maar voelen ze de hopeloze ellende.
Waarom ik me er zo in kan verplaatsen dat is dat ik zelf ook een depressie heb gehad. Niet extreem maar ik weet wel hoe het voelt als je er ff helemaal doorheen zit.
quote:Ik denk dat dat per mens verschilt. Niet ieder mens die een einde aan zijn leven maakt doet dat om dezelfde redenen, heeft daar even lang over nagedacht, etc.
Op donderdag 19 juni 2003 20:37 schreef Levensgenieter het volgende:
Als je niet met jezelf kunt leven dan kun je waarschijnlijk ook niet goed voor anderen leven.Daarom denken mensen die zelfmoord plegen niet aan anderen. Ze voelen niets meer voor anderen waarschijnlijk. Omdat ze niet meer van zichzelf kunnen houden, voelen ze ook geen band meer met de mensen die ze achter gaan laten.
Het doet ze dan denk ik ook vrij weinig dat ze hun dierbaren nooit meer zullen zien. Ze denken niet erbij na dat ze die mensen zouden kunnen gaan missen als ze dood zijn.
En ook denken ze niet na hoe de dood zou kunnen zijn.
Ze hebben dus naar mijn idee geen band meer met het leven. Geen eigenwaarde ook. Alleen maar voelen ze de hopeloze ellende.
quote:Klopt
Op donderdag 19 juni 2003 20:43 schreef Metamorphozis het volgende:[..]
Ik denk dat dat per mens verschilt. Niet ieder mens die een einde aan zijn leven maakt doet dat om dezelfde redenen, heeft daar even lang over nagedacht, etc.
Voordat ze het doen gaat daar een heel lang proces aan vooraf.
En ieder mens heeft ook zijn eigen problemen ja. Geen enkel mens is hetzelfde op dat gebied.
Ik ben zelf ook heel erg depressief geweest, en had ook herhaaldelijke zelfmoordgedachten. Toch heb ik nooit een poging gedaan, of serieuze stappen daartoe genomen. Ik vond dat ik pas mocht opgeven als ik alles had geprobeerd om beter te worden, en zelfmoord lijkt mij persoonlijk een falen: het is je niet gelukt om je leven succesvol af te ronden, een soort game over idee maar dat ligt maar net aan je eigen filosofie op het leven.
quote:Zo denk ik ook. Ik zie het leven als een spel. Als een soort van sport. Ik vind het ook een uitdaging om alles eruit te halen wat erin zit. En zelfmoord is verliezen met 6-0 6-0. Je hebt niet van iemand anders verloren maar van jezelf.
Op donderdag 19 juni 2003 21:16 schreef Kingofsorrow het volgende:
Ik vind niet dat je kan stellen, dat zelfmoord een makkelijke uitvlucht is: Dit verschilt per persoon, en sommigen vechten jarenlang, maar zijn gewoon op en doodmoe, en hoeven gewoon echt niet meer. In zon geval, waar iemand er alles voor gedaan heeft om beter te worden, maar het gewoon niet meer aankan, zou ik proberen een zekere vorm van gelatenheid te voelen: Het is beter zo, ondanks alle pijn en verdriet. Aan de andere kant, mensen die er voor kiezen zich van kant te maken, zonder te proberen beter te worden, zonder te vechten, maar gewoon het gelijk maar op te geven, zonder een briefje, niets, dat lijkt me echt verschrikkelijk moeilijk om te accepteren.Ik ben zelf ook heel erg depressief geweest, en had ook herhaaldelijke zelfmoordgedachten. Toch heb ik nooit een poging gedaan, of serieuze stappen daartoe genomen. Ik vond dat ik pas mocht opgeven als ik alles had geprobeerd om beter te worden, en zelfmoord lijkt mij persoonlijk een falen: het is je niet gelukt om je leven succesvol af te ronden, een soort game over idee
Maar er zijn erge geestelijke ziektes op de wereld. Daarom vind ik bepaalde mensen die toch beslissen om de handdoek in de ring te gooien niet laf en zwak.
Omdat ik met die mensen te maken heb gehad en veel erover gelezen heb.
Soms ben je een slachtoffer van je eigen ziekte en lichaam. En dan verlies je inderdaad van wat je overkomt.
Ook zie ik het als overmacht. Niemand kiest daarvoor. Het gebeurt ze gewoon.
quote:Onzin, heb t al enkele keren meegemaakt, en ben nog steeds voor.
Op donderdag 19 juni 2003 16:25 schreef koston het volgende:
De mensen die hier zeggen dat ze voor zelfmoord zijn hebben nog nooit zelf meegemaakt dat iemand in hun vrienden/kennisen-kring zelfmoord heeft gepleegd. Als je ziet hoeveel verdriet, onmacht, pijn zo iemand zijn omgeving aandoet zul je er heel anders tegen aan gaan kijken.
quote:Even offtopic: Ja, daar zijn legio voorbeelden van te vinden. Die snauzen uit de oudheid bijvoorbeeld (Romeins, Grieks weet ik niet zeker) pleegden allemaal massaal zelfmoord als
Op donderdag 19 juni 2003 20:01 schreef Disorder het volgende:[..]
Heeft iemand daar een voorbeeld van? Daar wil ik wel eens wat over lezen.
- dat op verzoek was van de keizer (briefje: "de keizer waardeert het als u morgen niet meer in leven bent")
- ze overwonnen waren door een ander volk/ andere legeraanvoerder
- als ze (terecht of niet) ten schande waren gemaakt door een of andere domme publieke actie
- als ze van tevoren al wisten dat de machthebber ze richting Colosseum wilde voeren voor een of ander spelletje
Om maar wat te noemen. Dan heb ik het alleen over de Romeinen, een bij ons toch vrij hoog aangeschreven volk. Er zijn heel veel culturen waarin zelfmoord als een edele manier van sterven wordt beschouwd; je houdt de eer aan jezelf, zeg maar.
quote:En daar ben ik het dus VOLSLAGEN mee eens.
Op donderdag 19 juni 2003 17:03 schreef BlaatschaaP het volgende:[..]
Daar ben ik het dan weer niet mee eens.
De situatie waarin die zoon zat kan makkelijk even erg geweest zijn (of misschien wel erger) als de situatie waarin zijn moeder nu zit. Zelfmoord plegen is (meestal) niet iets wat je 1,2,3 doet.. Je zit al zolang in een diep gat en komt er maar niet uit.
Waarom kan een volledig depressief persoon die nergens meer hoop ziet wel even beter worden maar een moeder die vol vragen en schuldgevoelens zit niet?
Kijk; het is niet zo dat de familie volslagen over het hoofd wordt gezien. Het is zo dat er een afweging wordt gemaakt, en dat op een gegeven moment het tegengewicht van de nabestaanden & verdriet niet meer opweegt tegen jouw persoonlijke ellende.
En dan kan een ander denken dat de zelfmoordenaar in questie geen reden heeft tot zelfmoord.
Maar wie kan voor een ander beoordelen hoe diegeen zich voelt?
quote:
Op zondag 6 april 2003 15:24 schreef Yamyam het volgende:
Ik las net wat topics over zelfmoord en ik wil gewoon ff mijn mening erover kwijt (en als je wilt reageren prima).Ik vind persoonlijk zelf dat het ieders goed recht is zelfmoord te plegen, alhoewel ik wel vind dat dat het best op een niet al te bloederige manier moet gebeuren, heel veel mensen zal kwetsen, en je iets tegennatuurlijks doet.
gaat niet lukken.Zelfmoord kan gewoon niet!
quote:zelfdoding?
Op dinsdag 8 april 2003 11:48 schreef chocolatemoeze het volgende:
Zelfmoord.Hoeveel redenen ik ook vóór kan verzinnen, uiteindelijk blijft het moord. Zelf-moord. Moord is het ergste wat een mens elkaar, maar ook zichzelf aan kan doen. Ik blijf het daarom onacceptabel vinden, ook al zijn deze gedachten ook wel eens door mijn hoofd geschoten.
quote:Je moet er maar net over KUNNEN praten ..
Op vrijdag 20 juni 2003 09:37 schreef Tiga het volgende:
Weet je wat ik trouwens ook erg vind? M'n oma was al heel oud (ergens in de 90) en zei vaak als we op bezoek waren dat ze niet meer wilde; dat ze er klaar voor was. En het enige dat dan altijd gedaan werd, was er over heen lullen. Ik vond dat altijd zo zielig! In plaats van dat er gewoon over gepraat zou worden, maar nee. Het hoeft niet tot het detail, maar er over heen lullen vind ik ook nogal respectloos....
Jij hebt wat rare shit in je lijst staan Knokkels :P
quote:
Op vrijdag 20 juni 2003 06:48 schreef -Artemis- het volgende:
is het niet egoistisch om van iemand die verschrikkelijke lichamelijke of geestelijke pijn heeft, iemand die al jaren knokt en helemaal op is, iemand die wanhopig is en alles geprobeerd heeft maar er komt geen verbetering, te verwachten dat die persoon blijft leven omdat andere mensen hem/haar niet willen loslaten?
Mooi verwoord, heb er niks meer aan toe te voegen.
quote:Precies!
Op vrijdag 20 juni 2003 06:48 schreef -Artemis- het volgende:
is het niet egoistisch om van iemand die verschrikkelijke lichamelijke of geestelijke pijn heeft, iemand die al jaren knokt en helemaal op is, iemand die wanhopig is en alles geprobeerd heeft maar er komt geen verbetering, te verwachten dat die persoon blijft leven omdat andere mensen hem/haar niet willen loslaten?
Jij hebt wat rare shit in je lijst staan Knokkels :P
quote:Ja, dat is ook wel weer waar natuurlijk. Maar als we dan weer naar huis reden, zeiden m'n ouders altijd tegen elkaar dat m'n oma niet zo moest zeuren enzo. En dat vond ik wel heel stom: ik vond dat nooit echt zeuren; ze was zo oud; ze zei gewoon dat ze er klaar voor was!
Op vrijdag 20 juni 2003 10:05 schreef knokkels het volgende:[..]
Je moet er maar net over KUNNEN praten ..
Maar het gaat misschien een beetje te off-topic.
quote:Als je het op die manier stelt is het egoistisch ja.
Op vrijdag 20 juni 2003 06:48 schreef -Artemis- het volgende:
is het niet egoistisch om van iemand die verschrikkelijke lichamelijke of geestelijke pijn heeft, iemand die al jaren knokt en helemaal op is, iemand die wanhopig is en alles geprobeerd heeft maar er komt geen verbetering, te verwachten dat die persoon blijft leven omdat andere mensen hem/haar niet willen loslaten?
Als mensen achteraf iets hebben van "je was mijn vriend, ik wou dat je nog hier was" dan is daar niks egoistisch aan, het is alleen maar goed dat mensen elkaar kunnen waarderen en elkaar dus missen als ze niet bij elkaar zijn.
quote:Nou .. lijkt me niet echt offtopic.
Op vrijdag 20 juni 2003 10:07 schreef Tiga het volgende:[..]
Ja, dat is ook wel weer waar natuurlijk. Maar als we dan weer naar huis reden, zeiden m'n ouders altijd tegen elkaar dat m'n oma niet zo moest zeuren enzo. En dat vond ik wel heel stom: ik vond dat nooit echt zeuren; ze was zo oud; ze zei gewoon dat ze er klaar voor was!
Maar het gaat misschien een beetje te off-topic.
Je oma had gewoon haar leven al gehad, en zo voelde ze het ook.
Jij hebt wat rare shit in je lijst staan Knokkels :P
Maar zoals je zegt het is een momentopname, nu gaat het stukken beter tuurlijk nog wel de (enorme)dipjes maar I'll survive
1.het is egocentrisch
2.Je doet het omdat je geen andere uitweg weet, omdat het zo slecht met je gaat..maaar je moet gewoon kijken naar iets wat wel een lichtpunt is, ook al is dat moeilijk.
|
|
