Sinds een maand of drie heb ik last van slaap. Te véél slaap in plaats van te weinig. Zodra ik mijn bed aanraak, val ik in slaap. Bioscoop, ik val in slaap. Vliegtuig, val in slaap. Of het nu 16.00 uur is of 23.00. Overdag heb ik er minder last van, al krijg ik wel steeds vaker de opmerking dat ik er moe uitzie (alhoewel ik dan met gemak 8, 9 uur heb geslapen).
Drink geen alcohol, eet gezond, geen medicatie die dit zou kunnen veroorzaken, dagelijks terugkerend patroon. Mijn vriendin trekt letterlijk elke avond mijn
laptop of telefoon uit mijn hand, zet mijn koptelefoon af en gaat door met waar zij nog mee bezig is.
Zolang ik ergens focus op heb (werk, autorijden) heb ik meestal weinig tot geen last. Als ik op bed ga liggen, heb ik ook het gevoel alsof ik met gemak nog een filmpje kan kijken. Maar na een minuut ben ik dus weg.
Klinkt heerlijk zou je zeggen, maar wordt inmiddels wel wat irritant. Uiteraard bloed laten prikken, bloedbeeld is perfect. Leverfuncties en -waarden ook, aangezien ik in het verleden op zijn zachtst gezegd wat te enthousiast ben geweest met alcoholgebruik.
Arts gooit het in de vergaarbak: zien we vaker, kunnen we niets aan doen. Zelf wat ijzer lopen suppleren, maar dat heeft geen nut (en had dus ook geen tekort). Vitamine D idem. Eet gezond, beweeg voldoende, sporten zou iets meer kunnen maar niet overdreven. Gewicht is op orde. Gebruik geen drugs.
Het niet-hebben van een etiketje ergert me enorm. Enerzijds natuurlijk blij dat er niets ernstigs aan de hand is - of lijkt te zijn - anderzijds was iets als een ijzertekort wel makkelijk geweest. Wat zou je nog meer kunnen laten testen: Pfeiffer, Lyme, ....?
Ik heb een mooi aanbod voor een nieuwe baan gekregen, maar die vereist - in tegenstelling tot wat ik nu doe - wel volle inzet. Ik wil mezelf, en ook mijn eventuele nieuwe werkgever, niet opzadelen hiermee. Iemand nog een denkrichting die ik mis?