Studente Agnese betaalt 1200 euro voor een kamer met ‘hotelfunctie’: ‘Er is niks anders, dus wat moet je?’
The Social Hub op de Hoefkade. © Frank JansenStudenten die tot 1200 euro per maand betalen voor een kamer die officieel geen woning is: in The Social Hub in Den Haag is dat al jaren de praktijk. Dankzij een uitzonderingsconstructie van de gemeente vallen de kamers nog steeds buiten de reguliere huurregels. Die constructie leidt tot stevige kritiek in de gemeenteraad.
Voor Agnese Bellelli, student Internationale Relaties, was het alweer haar vierde adres. Toen ze drie jaar geleden vanuit Italië naar Den Haag verhuisde voor haar bachelor aan de Universiteit Leiden, merkte ze al snel hoe moeilijk het was om woonruimte te vinden. „Ik heb meerdere slechte, tijdelijke huurcontracten achter elkaar gehad”, vertelt de student.
Toen vorig jaar weer een huurcontract afliep, had ze snel een nieuwe woning nodig. Gestrest zocht ze het internet af naar een plek om te verblijven, maar zonder veel resultaat. Tot haar moeder uiteindelijk een kamer voor haar vond bij The Social Hub aan de Hoefkade in Den Haag.
Voor 1200 euro per maand kreeg Bellelli een dure kamer, waar ze met twaalf andere mensen een keuken deelde. Maar er was geen alternatief. „Je vindt verder niks, dus je legt je er al bij neer dat het allemaal heel duur gaat worden”, verzucht ze. „Er zijn geen andere plekken, dus wat moet je?”
The Social Hub is een complex met studentenwoningen dat dankzij een juridische uitzondering van de gemeente niet aan de reguliere huurregels hoeft te voldoen. Toen de Universiteit Leiden zich in 2012 in Den Haag vestigde, ontstond volgens de gemeente dringend behoefte aan extra studentenhuisvesting.
Het college wijkt af van zijn eigen regelsDe kamers in The Social Hub kregen daarom formeel geen woonfunctie. „Woningen moeten voldoen aan het woningwaarderingsstelsel, de Huurwet en zwaardere milieueisen dan hotels”, schrijft het college daarover in een raadsbrief. Volgens de ondernemer achter The Social Hub zou het complex door al die eisen niet rendabel zijn.
Het toenmalige college van B en W besloot daarom een uitzondering te maken: de studentenkamers mochten worden gerealiseerd als hotelkamers, in plaats van reguliere woningen. Daarmee week het college af van zijn eigen regels voor tijdelijk verblijf. Normaal gesproken mocht iemand maximaal vier maanden in een hotel verblijven, maar voor The Social Hub werd een uitzondering gemaakt. Studenten mochten er een volledig studiejaar wonen.
Luxe blijft beperktDe extra voorzieningen worden mede gebruikt om de hoge prijzen voor studenten als Belleli te rechtvaardigen. Zo krijgen bewoners dagelijks ontbijt en kunnen ze gebruikmaken van een schoonmaakservice. Maar in de praktijk blijkt die luxe beperkt. „De schoonmakers beoordeelden ook hoe schoon je de keuken achterliet”, vertelt Bellelli. In de hal hing een groot scherm waarop met een kleurensysteem werd bijgehouden hoe schoon de gedeelde keuken was die Bellelli met elf andere studenten gebruikte. Kreeg de keuken meerdere keren een slechte beoordeling, dan legde het bedrijf de studenten een boete op.
„Dit is voor mij heel illustratief”, zegt PRO-raadslid Vincent Thepass, die zich al langer met de kwestie bezighoudt en onlangs een motie indiende over The Social Hub. „Ze presenteren zichzelf als een bedrijf dat misschien niet aan de reguliere huurregels voldoet, maar vanwege de hotelfunctie wel extra luxe zou bieden. Vervolgens moet je zelf zorgen dat de keuken schoon is en krijg je ook nog een boete als dat niet goed genoeg gebeurt.”
‘Hotelconcept’Ook bij andere raadsleden roept de constructie rond The Social Hub vragen op. Tijdens een debat over het studentencomplex spreken meerdere partijen hun verbazing uit en stellen raadsleden vragen over de juridische houdbaarheid van de vergunning. Centraal staat de vraag hoe een constructie kan worden toegestaan waarbij studenten langdurig in het complex wonen, terwijl hun kamers formeel een hotelfunctie hebben.
The Social Hub zelf benadrukt dat het bedrijf vanaf de oprichting als ‘hotelconcept’ is opgezet, met daarnaast de mogelijkheid voor tijdelijk verblijf van onder anderen expats. Volgens het bedrijf onderscheidt het concept zich daarmee van reguliere woningverhuur. „Het wettelijke systeem biedt expliciet ruimte voor dit soort tijdelijke verhuur”, vertelt Dennis Lageweg, general manager. „Afgestemd op de behoefte van deze doelgroepen.”
Ook het stadsbestuur volgt die lijn. Volgens het college was de uitzonderingsconstructie destijds noodzakelijk vanwege de grote behoefte aan studentenhuisvesting. Nu de vergunning eenmaal is verleend, kan die niet zomaar worden ingetrokken.
‘Puur geluisterd naar het verdienmodel’Toch klinkt tijdens het debat ook enige twijfel door bij wethouder Kavish Partiman (Volkshuisvesting, CDA) over de keuze die destijds is gemaakt. „Die huurprijzen zijn wat aan de hoge kant”, erkent hij. „En misschien hadden we het anders moeten doen in 2012. Die situatie hebben we nu helaas niet en we hebben te maken met de afgegeven vergunning.”
Voor raadslid Thepass staat de kwestie symbool voor een breder probleem met de manier waarop Den Haag met studentenhuisvesting omgaat. „Dit staat voor mij echt voor alles wat niet thuishoort in een studentenstad”, zegt hij. „Als we ons als Den Haag willen profileren als een stad die studenten met open armen ontvangt, moeten we ook voorzieningen aanbieden die daarbij passen. Maar hier wordt puur geluisterd naar het verdienmodel van een ondernemer.”
Positieve kantenInmiddels is de Italiaanse studente Bellelli gewend geraakt aan de stress die telkens terugkeert zodra een huurcontract afloopt. Ze probeert er zelfs de positieve kanten van in te zien. „Als je me in mijn eerste jaar een huis had aangeboden waar ik drie jaar had kunnen blijven, had ik daar natuurlijk meteen voor getekend”, vertelt ze. „Maar inmiddels is het in mijn vriendengroep een grap geworden: als ik weer ga verhuizen, breekt er een nieuwe fase aan. Ergens is het ook leuk om zo nieuwe mensen te ontmoeten en nieuwe plekken te leren kennen.”
https://www.ad.nl/den-haa(...)~ad0f681d/?slug_rd=1