[OUD SC] Waar we mensen cancellen, of toch niet?

quote:

Op vrijdag 11 september 2026 08:32 schreef exode het volgende:
Juul heeft krentenbaard Arm ding, het jeukt vooral heel erg. Wel allemaal op haar lichaam onder de kleding, dus ze zal anderen niet zo snel besmetten.
Haar vriendin heeft dat al maanden dus het was amper te voorkomen.

Zo eerst rondleiding bij de andere school en daarna eerste gesprek met de kindercoach (nog zonder Juul)
Blij dat er wat gebeurt.
Meteen een test of Lizzie 2,5 uur alleen kan zijn (1,5 uur was totnogtoe het langste), camera op haar gericht dus 1 van ons kan naar huis als het nodig is.

Heb je eindelijk regen oh oh? Fijn voor de natuur lijkt me.

Ai krentenbaard . Sterkte!
En succes met de afspraken vandaag.

Bizar he, @Phaidra, zo snel als de tijd gaat. Van mijn moeder is het 26 jaar geleden maar zo voelt het niet.
Een ouder verliezen, zeker als je daar een heel goede band mee had, is best traumatisch.
Knuffel voor jou

quote:

Op vrijdag 11 september 2026 09:48 schreef Phaidra het volgende:

[..]

Wat eng!

Ik lees net dat er 15 hectare verbrand is gisteren.
Toch aardig groot.

Sterkte vandaag
Mijn vader is volgende maand alweer een jaar geleden.
Ik kan echt nog steeds niet makkelijk zeggen dat hij overleden is...

quote:

Op vrijdag 11 september 2026 09:52 schreef Mushanga71 het volgende:
Bizar he, @:Phaidra, zo snel als de tijd gaat. Van mijn moeder is het 26 jaar geleden maar zo voelt het niet.
Een ouder verliezen, zeker als je daar een heel goede band mee hebt, is best traumatisch.
Knuffel voor jou

Van mijn vader is het ook 26 jaar geleden (hee dat is precies het dubbele). Ik heb afgelopen jaar een paar therapiesessies gehad en ben tot de conclusie gekomen dat beide gebeurtenissen op hun eigen manier best wat sporen hebben achtergelaten. Ik vond trauma altijd een term die hier niet van toepassing kon zijn, maar daar ben ik toch op teruggekomen.

Kom ik weer even met een boekentip : Unbroken - Traumarespons als bron van kracht. Dat gaat precies over dit soort gebeurtenissen, die je makkelijk wegredeneert als 'normaal', kan toch geen trauma zijn? Ik heb het nog niet uitgelezen (ik kwam erachter dat in de trein lezen niet zo heel handig was ), maar zeker een aanrader. Zit gratis in Kobo Plus!

quote:

Op vrijdag 11 september 2026 10:00 schreef Phaidra het volgende:

[..]
Van mijn vader is het ook 26 jaar geleden (hee dat is precies het dubbele). Ik heb afgelopen jaar een paar therapiesessies gehad en ben tot de conclusie gekomen dat beide gebeurtenissen op hun eigen manier best wat sporen hebben achtergelaten. Ik vond trauma altijd een term die hier niet van toepassing kon zijn, maar daar ben ik toch op teruggekomen.

Kom ik weer even met een boekentip : Unbroken - Traumarespons als bron van kracht. Dat gaat precies over dit soort gebeurtenissen, die je makkelijk wegredeneert als 'normaal', kan toch geen trauma zijn? Ik heb het nog niet uitgelezen (ik kwam erachter dat in de trein lezen niet zo heel handig was ), maar zeker een aanrader. Zit gratis in Kobo Plus!

Iedereen ervaart het anders maar ik weet uit eigen ervaring hoe traumatisch het kan zijn. Zeker als het totaal onverwacht gebeurt.
Het is goed dat je naar jezelf geluisterd hebt en in therapie bent gegaan. Niet alles is in je uppie op te lossen.
Ik kon het ook niet bolwerken en heb toen ook aan de bel getrokken. Al blijft zo'n verlies je de rest van je leven bij.
Stomtoevallig overleed mijn oom op dezelfde datum als mijn mams, jaren later. En hij is meer een vader voor me geweest dan mijn biologische.
Ik keek voor het boek, lees alleen papier en ik zie um bij bol staan. Gaat iig op de lijst

quote:

Op vrijdag 11 september 2026 10:11 schreef Mushanga71 het volgende:

[..]
Iedereen ervaart het anders maar ik weet uit eigen ervaring hoe traumatisch het kan zijn. Zeker als het totaal onverwacht gebeurt.
Het is goed dat je naar jezelf geluisterd hebt en in therapie bent gegaan. Niet alles is in je uppie op te lossen.
Ik kon het ook niet bolwerken en heb toen ook aan de bel getrokken. Al blijft zo'n verlies je de rest van je leven bij.
Stomtoevallig overleed mijn oom op dezelfde datum als mijn mams, jaren later. En hij is meer een vader voor me geweest dan mijn biologische.
Ik keek voor het boek, lees alleen papier en ik zie um bij bol staan. Gaat iig op de lijst

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Wat bizar dat je oom op dezelfde datum overleed. Een dubbelzware dag wordt dat dan...

Mijn vader is 22 jaar geleden overleden. Daar zit ook nog wel wat onverwerkte issues. Maar ook zat andere issues dus ik wil ook even weg van de zelfhulpboeken blijven. Ik diagnosiseer mezelf wel erg makkelijk.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ik zou best hulp kunnen gebruiken maar ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen en wat mijn hulpvraag überhaupt is. Anders dan "help, ik verzuip"

Dat lijkt me wel een hele goede reden om hulp te vragen.
En dan zetten jullie dat samen op een rijtje

quote:

Op vrijdag 11 september 2026 10:55 schreef Kyara het volgende:
Mijn vader is 22 jaar geleden overleden. Daar zit ook nog wel wat onverwerkte issues. Maar ook zat andere issues dus ik wil ook even weg van de zelfhulpboeken blijven. Ik diagnostiseer mezelf wel erg makkelijk.

Ik zou best hulp kunnen gebruiken maar ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen en wat mijn hulpvraag überhaupt is. Anders dan "help, ik verzuip"

Het je helemaal gek diagnostiseren kan ook een symptoom zijn van ijzer/b12/oestrogeen-tekort. Je huisarts kan je verder helpen.

En “help ik verzuip” is een duidelijke hulpvraag. Daar weten professionals prima raad mee.

Ik spreek uit ervaring

Taxi, gecondoleerd en sterkte Klinkt als een hele gezonde beslissing om je zoon niet mee te nemen, zeker als er onderling in de familie zoveel spanning heerst wat hij dan mee zou kunnen krijgen.

Achter kinderen aanfietsen is hier nog niet aan de orde, de 1 gaat met de taxi dus dat is sowieso pech voor haar En de ander brengen we nog naar school. Wel meerdere keren terug moeten fietsen omdat ik bijvoorbeeld een gymtas was vergeten. Ik denk dat ik wel zo'n moeder ben die er op de middelbare school gewoon achteraan rijd. Als het nou echt heel vaak voorkomt of ze zijn zelf gewoon laks dan vind ik het anders, maar als het af en toe gebeurt dan heb ik daar geen moeite mee. Ik vond de middelbare school echter een regelrechte hel, dus ik zou er alles aan doen om het voor mijn meiden zo moeiteloos mogelijk te laten verlopen.

Mush, wat naar dat ze je zoon niets hebben uitgelegd met de MRI. Het lijkt mij al best heftig, zeker voor een kind, dan kan de juiste uitleg en begeleiding juist zo helpend zijn.

Oh-oh, wat spannend van de brand, weet je wat het heeft veroorzaakt? Gelukkig is het goed afgelopen!

Exode, wat naar dat Juul krentenbaard heeft, dat is zo vervelend! Hopelijk duurt het bij haar geen maanden en geneest het snel en goed.

Phaidra, sterkte met de sterfdag van je moeder, hopelijk kom je er een beetje oke doorheen

Kyara, overweeg je niet om zelf toch een officieel diagnosetraject in te gaan? Het ass van je kinderen komt niet uit de lucht vallen, dat je het bij jezelf herkent vind ik eigenlijk heel logisch. Mijn diagnose kwam ook pas na die van Jewel, ik krijg op dit moment nog steeds psycho-educatie en het levert echt wel inzichten op. Het is absoluut ook een rouwproces (wat had kunnen zijn en voorkomen had kunnen worden), daar had ik te weinig rekening mee gehouden want ik dacht dat het vinden van antwoorden vooral opluchtend zou werken. Maar uiteindelijk hoop ik er wel sterker uit te komen, en het leert mij iets zachter te zijn naar mijzelf en toe te geven aan behoeften die ik heb en die ik altijd heb onderdrukt (bijvoorbeeld aangepaste oordopjes tegen geluidsprikkels, fidgets, verzwaringsdeken).
Het kan zo helpend zijn om te weten waar iets vandaan komt, juist omdat je dan ook beter weet wat je ermee kan. Een hulpverlener kan met jou samen kijken naar wat je hulpvragen zijn en waar je aan wil werken, het fijne is dan juist dat je het niet alleen hoeft te doen. Juist in jouw situatie is zelfzorg zo belangrijk. Sterkte

quote:

Op vrijdag 11 september 2026 10:55 schreef Kyara het volgende:
Ik zou best hulp kunnen gebruiken maar ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen en wat mijn hulpvraag überhaupt is. Anders dan "help, ik verzuip"

Een therapeut kan dat ook goed 'afpellen' als het goed is. Ik kwam ook met een heel andere hulpvraag binnen, maar zelfs als therapeut in opleiding prikte zij daar vrij snel doorheen.

Zo, nou, alles even laten indalen.

Gesprek met de kindercoach was wel confronterend, we hebben daar alles op tafel gegooid. Over Juul maar ook over school. Ze sloeg achterover hoe afgelopen jaar is gegaan. Behoorlijk emotioneel ook om het door de ogen van een objectief iemand te zien. We voelden ons vaak genoeg zeikouders.

Met de kindercoach starten we zo snel mogelijk in ieder geval.

De andere school laten we indalen. Het was een fijn gesprek, al moest het wel even loskomen voor mijn gevoel. Het begon behoorlijk formeel en werd uiteindelijk wel warm en fijn.
Het is een splinternieuw gebouw (we kennen het gebouw al omdat B daar Freerun las had en Juul nu ook) en de opzet van het gebouw is volledig om hun onderwijsconcept heen gebouwd.

Het concept lijkt goed bij Juul te passen (en ons) maar het is nu nadenken of we de issues die we nu ervaren met Juul oplossen door een schoolswitch.
Ook omdat we met haar huidige school pas aan het begin van de officiele gesprekken staan.

En nee, we twijfelen niet dat de huidige school niet meer past bij ons en zeker niet bij Juul, maar is dit dan de school die het grotendeels gaat oplossen?

Ik vind het nogal wat merk ik, een switch maken. Heel gek misschien maar ook wij raken onze vertrouwdheid kwijt, de school waar we al bijna 9 jaar binnenlopen. Ook Juul, die kent elke hoek en elke leerkracht. Onze beide koters doen het goed op bekendheid en minder op wijzigingen.

Het is dus vooral de tijd nemen en goed afwegen. Ook qua timing. De coach gaat ons hier ook in helpen. De kans is groot dat we eerst 1 a 2 gesprekken afwachten met haar voor we de beslissing nemen. Tenzij Juul achteruit gaat, dan is de beslissing wel snel gemaakt.

De directrice merkte gedurende het gesprek ook wel dat het ons best hoog zat maar we de huidige school niet zwart willen maken. B heeft er tenslotte 8 fantastische jaren gehad.

En nu even niets, ja met Lizzie spelen (die gewoon 2,5 uur lag te slapen).

9/11, dat kan ik mij ook nog heel goed herinneren. Mijn ouders werkten beiden dus ik was alleen thuis en ik kon het echt niet bevatten. Ik heb daarna veel documentaires en dergelijke gekeken omdat het zoveel met mij deed, mijn Facebook algoritme bestaat nu ook weer grotendeels uit 9/11 filmpjes en berichten, en het raakt mij nog steeds als ik ze zie

Exode, wat fijn dat het gesprek met de kindercoach goed ging, maar wat is het tegelijkertijd moeilijk om bevestiging te krijgen in hoe erg het is wat er allemaal is gebeurd (en nog steeds gebeurt). Hopelijk maakt dat wel dat jullie je minder voelen als zeikouders, want dat zijn jullie allesbehalve. Heel goed juist hoe jullie vechten voor Juul en proberen te ontdekken waar zij bij gebaat is. Dat maakt je nóóit een zeikouder, juist een hele goede ouder

Op 9/11 zat ik in mijn studentenhuiskamer, toen een huisgenoot ons kwam halen. Hebben een poos in zijn kamer gekeken..

9/12 is voor ons de dag van onze eerste date. We zouden met een groep naar de film gaan, maar 1 voor 1 haakten ze af. Met zijn tweeën bleek het ook wel gezellig en we zijn morgen 25 jaar samen. Blijft altijd wel een beetje gek. Dat je je zo'n datum zo goed herinnert, omdat iedereen zich de dag ervoor herinnert. Een roze wolk in een zwarte periode..

@exode wat fijn dat het gesprek met de coach goed ging. Maar kan me voorstellen dat alles zo vertellen aan iemand ook wel confronterend is? In ieder geval fijn dat ze vlot kan beginnen.
Die schoolkeuze is ook wel wat. Maar als het echt niet past, dan past het niet, voor dit kind.

Een goede therapeut is ook echt goud waard.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

@Phaidra

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Was ook heel bizar toen hij dezelfde datum stierf. Maar heel gek, ook wel fijn, soort van. Alsof het zo moest zijn.

En 9/11. Weet nog dat ik de tv aanzette en middenin de aanslagen viel. Ik heb met open mond en vol ongeloof gekeken want dit was écht niet te bevatten. Staat me ook nog zo helder bij.

@Kyara, zoek hulp

Tis alweer bijna weekend. Hoe dan?!

Afgelopen 27 augustus was het 20 jaar geleden dat mijn vader overleed. Het blijft een waardeloze, klote dag. Mijn moeder is rond die dag ook altijd uit haar doen en nu kwam het huis verkopen er nog bij.

Gelukkig is ze omringd door mensen geweest die week, mijn neefje die morgen 23 jaar wordt, is overal met haar heen gefietst en heeft haar getaxied. Een paar jaar geleden is ze een voortuin ingereden omdat ze even niet mee wist hoe ze moest remmen, ze is een keer van de trap afgevallen op die dag. Altijd is er iets.

quote:

Op vrijdag 11 september 2026 14:14 schreef exode het volgende:
Afgelopen 27 augustus was het 20 jaar geleden dat mijn vader overleed. Het blijft een waardeloze, klote dag. Mijn moeder is rond die dag ook altijd uit haar doen en nu kwam het huis verkopen er nog bij.

Gelukkig is ze omringd door mensen geweest die week, mijn neefje die morgen 23 jaar wordt, is overal met haar heen gefietst en heeft haar getaxied. Een paar jaar geleden is ze een voortuin ingereden omdat ze even niet mee wist hoe ze moest remmen, ze is een keer van de trap afgevallen op die dag. Altijd is er iets.

Poeh heftig.
Mijn moeder doet nog steeds alsof mijn vader nooit bestaan heeft.
Weigert ook naar het graf te gaan en zo.

Ik vond het jaar waarin ik langer zonder vader dan met vader geleefd had wel een pittige. Ondertussen is het volgend jaar alweer 20 jaar geleden en lijk ik in weinig nog op het 15-jarige meisje dat ik toen was. Daardoor voelt het niet perse alsof er een 'gat' is in ons dagelijks leven, maar ik vind het nog steeds heel verdrietig dat hij nooit opa heeft kunnen zijn voor onze lieve meiden.

quote:

Op vrijdag 11 september 2026 14:26 schreef oh-oh het volgende:

[..]
Poeh heftig.
Mijn moeder doet nog steeds alsof mijn vader nooit bestaan heeft.
Weigert ook naar het graf te gaan en zo.

Oh dat lijkt me ingewikkeld zeg! Wij gaan niet vaak, maar we gaan zeker wel en het gaat ook nog regelmatig over hem.

quote:

Op woensdag 9 september 2026 17:47 schreef Clubsoda het volgende:

[..]
Véél drukker. Elke dag veel posts in Z&G, babytopic etc. Heel veel meningsverschillen, vooral over borstvoeding, samen slapen, draagdoeken, AP en UP. Veel meer details over kinderen en sowieso privéleven, veel fotos, veel meets. Buiten OUD vast ook wel maar daar kwam (en kom) ik nauwelijks.

Even een willekeurig babytopic uit die tijd. Dicht in vier dagen

OUD / Het babytopic (0-1 jaar) Deel 97

Also, ik weet dat dit een oude post is ondertussen. Maar die lijst baby's in de OP! Zo LANG.

Ik ga nooit naar het graf, wel denk ik vaak aan hem. Vooral in de relatie naar de kinderen. Ik herken veel van hem in mezelf. De grappen, het eigenwijze en de koppigheid maar vooral het duur het vuur gaan voor je kinderen. B vraagt ook naar hem. Vindt het leuk om de verhalen te horen.

Ik praat er niet wekelijks over met mijn moeder maar we praten wel over hem, de ervaringen, de anekdotes.

Lijkt me enorm lastig oh oh, is het een manier om het verdriet te verwerken?

Ik ben nu bijna 9 maanden ouder dan dat mijn moeder werd. Das ook een heel onwerkelijk gevoel. Als ik er dan bij stil sta dat ik nog een toekomst heb. Hoop ik dan.
Niet quoten.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ik heb amper contact met mijn vader. Hij zag me een jaar of 8 geleden na lange tijd weer. En hij schrok. Ik lijk heel erg op mijn mams.

quote:

Op vrijdag 11 september 2026 11:28 schreef Schanu het volgende:
Kyara, overweeg je niet om zelf toch een officieel diagnosetraject in te gaan? Het ass van je kinderen komt niet uit de lucht vallen, dat je het bij jezelf herkent vind ik eigenlijk heel logisch. Mijn diagnose kwam ook pas na die van Jewel, ik krijg op dit moment nog steeds psycho-educatie en het levert echt wel inzichten op. Het is absoluut ook een rouwproces (wat had kunnen zijn en voorkomen had kunnen worden), daar had ik te weinig rekening mee gehouden want ik dacht dat het vinden van antwoorden vooral opluchtend zou werken. Maar uiteindelijk hoop ik er wel sterker uit te komen, en het leert mij iets zachter te zijn naar mijzelf en toe te geven aan behoeften die ik heb en die ik altijd heb onderdrukt (bijvoorbeeld aangepaste oordopjes tegen geluidsprikkels, fidgets, verzwaringsdeken).
Het kan zo helpend zijn om te weten waar iets vandaan komt, juist omdat je dan ook beter weet wat je ermee kan. Een hulpverlener kan met jou samen kijken naar wat je hulpvragen zijn en waar je aan wil werken, het fijne is dan juist dat je het niet alleen hoeft te doen. Juist in jouw situatie is zelfzorg zo belangrijk. Sterkte

Jawel maar ik weet ook niet hoe ik dat aan moet pakken. Hallo, ik wil graag een ass/adhd tekst gaat hem ook niet worden. Ik ben ook nog in gevecht gesprek om voor D2 een adhd test los te krijgen maar dat ziet ook niemand zitten. Dus misschien ben ik ook niet zo goed om dat onder woorden te brengen.

En thanks