Draai hier alle platen in je platenkast #32 (The Torture Never Stops)

bazbo cd3103: Frank Zappa - Imaginary Diseases



Zappa. Imaginary Diseases komt begin 2006 uit. Ik weet hem te bemachtigen op 4 april 2006. Op dit geweldige document staan concertopnamen van oktober, november en december 1972, als Zappa weer wat op de been is na zijn desastreuze val in de orkestbak van het Rainbow Theatre in december 1971 en eind 1972 met een 'klein' ensemble (van in totaal tien man) toert door de VS en Europa. 'The Petit Wazoo' bestaat naast drums, bas en gitaar uit koper- en houtblazers. Onder de muzikanten een paar mensen die eerder met Zappa hebben samengewerkt of dat later nogmaals met hem zullen gaan doen: Malcolm McNab, Bruce Fowler, Tony Duran, Tom Malone en Jim Gordon. Het materiaal dat we hier horen is een soort elektrische bigbandjazzrock met veel ruimte voor solo's en improvisatie. Twee van de zeven stukken hebben een bekende titel. Rollo is het instrumentale einde van The Yellow Snow Suite (zoals we hem horen op YCDTOSA1, maar niet op het studioalbum Apostrophe(')) en Farther O'Blivion kennen we in verschillende vormen van verschillende liveopnamen. De prijsnummers zijn D.C. Boogie en titelnummer Imaginary Diseases, waarin Zappa enkele van zijn meesterlijke gitaarsolo's laat horen. Grandioos album, een van mijn favoriete postume uitgaven.

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

bazbo cd3104: Frank Zappa - The MOFO Project/Object - Fazedooh



Zappa. Het eerste album Freak Out! is in 2006 veertig jaar oud. Reden voor het familiebedrijf om een verjaardagsversie uit te geven, in verschillende vormen dan ook nog: een dubbelcd en een 4cdbox. De ellende is dat er op beide uitgaven dingen staan die weer niet op de andere staan, waardoor de echte freak genoodzaakt is beide aan te schaffen. De dubbelcd krijgt de titel The MOFO Project/Object - Fazedooh en die koop ik bij het verschijnen op 9 december 2006. 'Project/Object' is de naam die Zappa gaf aan het principe dat alles onderdeel is van een groter geheel en dat alles in zijn werk onderling met elkaar verbonden is. Op het eerste plaatje staat de oorspronkelijke elpee in de oorspronkelijke stereomix uit 1966 die zeer mooi geremasterd klinkt. Het tweede plaatje bevat basic tracks, overdub masters, latere remixen, een drum track, wat dialoog enzovoorts. Het geheel is geproduceerd door weduwe Gail en vaultmeister Joe Travers; zoon Dweezil is sinds 2006 met zijn band Zappa Plays Zappa op tournee om de muziek van zijn vader over de gehele wereld ten gehore te brengen en heeft dus niet langer tijd om zich bezig te houden met de productie van postume platen. Alles bij elkaar een interessant geheel dat doet smaken naar meer (en daar is die 4cd-box dan weer goed voor).

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video



[ Bericht 1% gewijzigd door bazbo op 02-11-2026 09:53:34 ]

bazbo cd3105: Frank Zappa - MOFO - The Making Of Freak Out! Project/Object - An FZ Audio Documentary



Zappa. De 4cdbox die verschijnt ter gelegenheid van de veertigste verjaardag van Freak Out! verschijnt tegelijk met de dubbelcd, maar ik krijg de set pas te pakken op 17 mei 2007. Wat gelijk opvalt is de verpakking: een kunststof uitvouwbaar ding waarin de vier cd's gruwelijk vast zitten geklemd. Ik ken verhalen van medeliefhebbers bij wie een of meerdere plaatjes zijn gebarsten of gebroken tijdens het losmaken. Ik heb ze vanaf het begin in losse envelopjes zitten, wel zo veilig. Het eerste plaatje bevat opnieuw de oorspronkelijke plaat in de oorspronkelijke stereomix uit 1966 als op de dubbelcd dus die heb ik dan dubbel, maar het gebodene op de overige drie plaatjes maakt alles goed. We krijgen wagonladingen basic tracks, ruwe mixen, vocale overdubversies, delen uit interviews, singlemixen, drum tracks en met Groupie Bang Bang een nooit uitgebracht nummer. Dik vier uur genieten, dus.

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

bazbo cd3106: Frank Zappa - Trance-Fusion



Zappa. Ook in 2006 komt deze gitaarplaat. Hij ligt in het verlengde van de Shut Up And Play Yer Guitar-trilogie en Guitar: dit zijn live gespeelde gitaarsolo's die zijn geknipt uit nummers en achter elkaar geplakt. Het merendeel van de zestien solo's komt uit 1984 en 1988, eentje uit 1977 en eentje uit 1979. Opener Chunga's Revenge (uit 1988 met zoon Dweezil op gitaar, net als afsluiter Bavarian Sunset) is het enige complete nummer (met een kop en een staart); daarna vallen we van de ene gitaarextravaganza in de volgende. Ik vind het heerlijk, maar niet iedereen zal gecharmeerd zijn: Zappa had een eigenzinnige manier van gitaarspelen, zijn tonen vliegen alle kanten op en hij zoekt de randjes van wat melodisch mogelijk is. Zappa heeft dit album nog tijdens zijn leven samengesteld en geproduceerd; het heeft dus lang op de plank in de kelder gelegen. Ik ben zeer blij als ik 'm eind november 2006 aan mijn verzameling mag toevoegen.

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

bazbo cd3107: Frank Zappa - Buffalo



Zappa. Op 25 oktober 1980 speelt hij met zijn band (Vinny Colaiuta, Arthur Barrow, Bob Harris, Tommy Mars, Ike Willis, Ray White en Steve Vai) in het Buffalo Memorial Auditorium in Buffalo, New York. Deze band is ook te horen op het album Tinsel Town Rebellion. Natuurlijk laat Zappa tapes meelopen en die komen in april 2007 uit. Ik koop de dubbelcd op 11 juni 2007, als hij ook in mijn plaatselijke platenwinkel verkrijgbaar is. We krijgen een energiek concert te horen, met veel bekende stukken maar ook met wat bijzondere zaken. Zoals inmiddels gebruikelijk laat Zappa het ene nummer naadloos overgaan in het volgende, waardoor we dik twee uur onafgebroken muziek voor de kiezen krijgen. Veel gaat in sneltreinvaart voorbij, maar af en toe neemt de band de tijd, zeker als er improvisaties aan de orde zijn. Concertopener Chunga's Revenge is gelijk raak, maar ook de uitgesponnen Pick Me, I'm Clean is ijzersterk, net als Easy Meat en Andy. Het absolute hoogtepunt is echter een monsteruitvoering van The Torture Never Stops; in deze dik drieëntwintig minuten durende versie laat Zappa met zijn gitaar het publiek alle hoeken van de zaal zien. Verder komen er veel, heel veel klassiekers voorbij: Cosmik Debris, City Of Tiny Lites, Ain't Got No Heart, Joe's Garage, Dancin' Fool, Stick It Out, Bobby Brown en Ms. Pinky. Ook zijn er 'nieuwe' nummers, die op You Are What You Is terecht zullen komen en obscuurder materiaal: Dead Girls Of London en Shall We Take Ourselves Seriously?. Kortom: dit is een fantastisch concert, maar welk Zappaoptreden is dat niet?

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

bazbo cd3108: Frank Zappa - The Dub Room Special!



Zappa. The Dub Room Special! verschijnt in 1985 op video; Zappa brengt hem via zijn eigen video-uitgeverij Honker Home Video uit. In de film zijn veel opnamen te zien van het optreden dat Zappa en band geven op 27 augustus 1974 in de KCET-studio's in Los Angeles (Zappa's zoveelste poging om een televisieconcertfilm te maken), aangevuld met twee stukken van 31 oktober 1981 (!) in The Palladium in New York, de roemruchte kleianimaties van Bruce Bickford en wat interviewfragmenten. Het complete materiaal van 1974 zal later ook verschijnen onder de titel A Token Of His Extreme (even geduld nog) en dat van 1981 op de video/dvd/bluray The Torture Never Stops. De soundtrack van The Dub Room Special! komt in augustus 2007 en hij ligt op 26 september 2007 voor me klaar in de plaatselijke platenwinkel. Na de introductietune uit 1974 zijn we gelijk bij Stevies Spanking in 1981 (met uitgebreid gitaarduel tussen Zappa en Vai) en daarna volgen The Dog Breath Variations, Uncle Meat en Stink-Foot uit 1974; vooral de percussiepartijen in de eerstgenoemde stukjes zijn indrukwekkend en het malle geluidseffect op Zappa's stem in Stink-Foot geeft zelfs op het podium de nodige hilariteit. Easy Meat komt dan weer uit 1981 en vervolgens sluit een lange reeks mooie stukken uit 1974 de boel af: Montana, Inca Roads (een uitmuntende uitvoering, de gitaarsolo heeft Zappa gebruikt in de 'studioversie' op One Size Fits All), Room Service (met geestige en grotendeels geïmproviseerde tekst), Cosmik Debris en een fraaie Florentine Pogen (met wederom een duizelende gitaarsolo). De volgorde van de stukken vind ik wat rommelig, maar alles bij elkaar is dit een zeer onderhoudend album.

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

bazbo cd3109: Frank Zappa - Wazoo



Zappa. Nauwelijks goed hersteld van zijn val in de orkestbak (nadat een 'fan' hem van het podium af duwt in december 1971 in The Rainbow Theatre in Londen), speelt Zappa met zijn Grand Wazoo ensemble op 24 september 1972 in de Boston Music Hall in Boston, Massachusetts. Hij loopt nog moeilijk met zijn been in een beugel. Gelukkig maakt dat voor de muziek niets uit en nog een mooie bijkomstigheid: dit concert - het laatste in een korte reeks - is opgenomen. Op de setlijst staan werken in groteske jazzstijl, die te horen zijn op de albums Waka/Jawaka en The Grand Wazoo uit 1972 (en later in 1978 ook Studio Tan). Het concert start met The Grand Wazoo en we gaan via Approximate (waarvan nooit een studio-opname is verschenen) en Big Swifty naar het vierdelige The Adventures Of Greggery Peccary. De korte stukjes Penis Dimension en Variant I Processional March zijn de toegiften. De opnamen verschijnen eind 2007 op een dubbelcd en weet die te bemachtigen op 13 december 2007. Het geluid is zeer goed en de uitvoeringen zijn eveneens fraai. Mooi om te horen hoe de stukken in zo'n grote bezetting (twintig man sterk) uit de verf komen. Er is veel ruimte voor improvisatie en er zijn dan ook solo's van bijna alle bandleden te horen. Gezien de korte tijd dat dit ensemble bij elkaar was, is dit een unieke uitgave; het blijkt zo ongeveer het enige concert in deze bezetting dat compleet opgenomen is en in de kelder is teruggevonden. Prachtig document.

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

quote:

Op donderdag 5 november 2026 13:56 schreef Infinitism het volgende:
Wat een leuk topic. Mag ik hier ook posten? Maar dan zonder al die uitleg? Dan heb ik een goede rede om eens m'n platenkast in te duiken.

IEDEREEN mag posten! Dus graag!
En uitleg is niet verplicht, maar wel leuk. Mag ook kort, hoor.

bazbo cd3110: Frank Zappa - One Shot Deal



Zappa. In juni 2008 verschijnt dit album met daarop concertopnamen die gemaakt zijn tussen 1972 en 1981. Zappa heeft deze verzamelaar tijdens zijn leven nog in elkaar gezet en geproduceerd. Ik koop de cd als hij in mijn plaatselijke platenwinkel verkrijgbaar is, op 12 juli 2008. Bathtub Man uit 1974 opent het album en daarna voert Zappa ons via een orkeststuk Hermitage uit de Royce Hall in 1975 (ten tijde van de opnamen voor Orchestral Favorites) en Trudging Across The Tundra van het ensemble Grand Wazoo naar de gitaarsolo uit Inca Roads (die hier de titel Occam's Razor heeft gekregen) uit een een concert uit 1979 en Heidelberg (de gitaarsolo uit Yo' Mama van een concert in 1978 in jawel Heidelberg). The Torture Never Stops komt uit het Halloweenconcert in The Palladium in NY in 1981. Vervolgens is er een uitgebreide Australian Yellow Snow uit 1973 en een grandioze Rollo (ook weer met de grote orkestbezettin van de Royce Hall show uit 1975) sluit dit album af. Een allegaartje, maar wel een interessant allegaartje.

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

quote:

Op vrijdag 6 november 2026 09:31 schreef Infinitism het volgende:

[..]
Leuk. Ben laatste tijd ook een klein beetje met Zappa bezig. Maar dan meer de interviews enzo. Muziek nog beperkt. Het is te veel om lukraak in te duiken. Ben zelf van de structuur en ontwikkelingen. Bij de Pixies begin je ook niet met Bossanova Ha ha ha. M'n LP's heb ik "uitgeleend" M'n eerste CD was verzamel van The Clash. Had alles al maar in onze "platenzaak" was dat het enige naast Queen en AC/DC.

Nou, begin hier dan maar (post 267) als je je wilt buigen over de muziek.