De schrijvers van GTST zijn van die mensen die in de jaren 80 op vakantie gingen zonder landkaart. We rijden wel rond en zien wel waar we uitkomen. Niet op de plaats van bestemming in ieder geval.
Het is niet zo slecht als een paar jaar geleden, maar de dichtheid van de verhaallijnen is te mager. Dingen worden geintroduceerd om maar een verhaal te hebben. Dat je dan met die elementen zit opgescheept of dat de kijker er geen bal aan vindt? Dat is bijzaak. Er is een verhaal, de schrijvers krijgen hun geld en er klaagt niemand. Een heerlijke baan: schrijven en koffiepauze in één. Een deel van het probleem zit in zichzelf vastschrijven. Een ander deel in opgescheept zitten met personages die inwisselbaar of te weinig interessant zijn. Een derde met de gekozen weg voor die personages, ook als zij niet aanslaan of weinig toevoegen.
Even eentje uitschrijven: Ruben wil een kind. Hij is homo, dus is dat lastig. Hij is de verloren zoon van Simon Dekker, maar daar zit geen meerwaarde in. Hij kwam aanwaaien, maar wie is dit personage nou? Hij is een verpleger, verliefd op Bing en wil een kind met Demi. Alsof ze een puppy gaan adopteren, zo graag wil hij dat. Demi vindt het allemaal goed, maar als dat kind er komt, dan zit je er als schrijver mee opgescheept. De kijker krijgt nu al geen hoogte van wie Ruben is of wat hij in de serie doet. Homo met kinderwens. Dat is zijn rol. Verder kun je hem overal en nergens inzetten, bijvoorbeeld als degene die bedacht dat Bruno in de liftschacht moest.
Hij zit er nu een tijd in, maar is nog altijd misbaar. Wie klaagt er, mocht Ruben morgen de serie verlaten? Niemand, want er is geen binding. Personages blijven overal tussenin zweven als schermvulling, maar niets is 'typisch Ruben'. Net als dat niets 'typisch Rex' is. Of 'typisch Nina'. Sinds de recast geen 'typisch Shanti'. Personages worden niet uitgewerkt. Voorbeeld: Vesper gaat de serie verlaten, maar wat was de toevoeging? Zie je weer websites beweren dat ze een 'roerige tijd in Meerdijk' heeft meegemaakt. Wanneer?
Het is niet moeiljk om een lijst te maken met personages die momenteel in de serie zitten, maar die niks toevoegen. Ze zijn aardig, ze doen hun ding, maar maken niks mee. Het mag wel wat meer uitgesproken allemaal. Weet je wat een goede manier is om dat te bereiken? Een echte vaste slechterik! Een uitgesproken personage waarvan je weet dat die niet deugd, maar die ook niet weggaat na een mislukt plan of een nederlaag. En ook belangrijk: een slechterik die niet komt om zich met Ludo te meten. Iemand die het anderen lastig maakt en daar volledig in opgaat. Alsof ze dat niet meer kunnen schrijven en maar hopen dat een acteur met zijn / haar acteervermogen de rol invult, wat natuurlijk dan niks met acteren te maken heeft.
Ik ben eigenlijk wel klaar met klagen. Het wordt er niet beter of leuker van. Ook wil ik niet dat de serie exclusief naar Videoland gaat. Met vlagen gaat het beter (er lijkt minder afgekapt of buiten beeld gehouden te worden), maar is dit het beste waar ze mee aankomen? Sommige verhalen zijn eerder irritant dan amusant. Denk bijvoorbeeld aan 'grappige' LInda, Janine die krampachtig doet rondom Rex, de kinderwens van Ruben en Demi, hoe er beter niet wordt gesproken over Bruno, dat piepgeluid in Julian's oor, het bivakkeren in het ziekenhuis, etc. Besteed er eens wat meer tijd aan om niet alleen te weten wat er nu speelt, maar ook waar het heen gaat. De kladjes worden steeds simpeler. Wat over tien jaar? Zetten we dan maar gewoon wat mensen in een ruimte om te interacteren? Neem dat schrijven onderhand weer eens echt serieus! Een goed verhaal heeft een begin, midden en einde! Niet een begin, een midden en daarna kwijtgereden. Laat die verhaallijnen eens landen, zoals ze bedoeld zijn!
Bestemming niet bereikt. Tijd voor hulp...
[ Bericht 1% gewijzigd door Mr.Pomtip op 28-10-2026 18:34:26 ]