Ik had een tijdje geleden verteld dat A een hondje had geadopteerd. B heeft er toen een avond op gepast en we hebben een rondje gewandeld.
Hond kwam uit het asiel, omdat zijn vorige huis kinderen kreeg en hij ging daar niet goed samen mee. A zag het wel zitten want die heeft toch geen kinderen. Maar hond was getraumatiseerd en kreeg dikke stress vooral van grijpende handen en kleine ruimtes (bv onder een tafel of stoel). Dus hij kreeg de hele dag stress van het meubilair en je kon niks met hem doen omdat hij stress kreeg als je je hand in z'n richting bewoog. Oh en als de hond stress had, ging hij heel hard en hoog blaffen.
Nu heeft A dus de woningbouw op de stoep gehad omdat al z'n buren geklaagd hebben.
Hij had nog geen hondentraining of les over hondengedrag geregeld, dus in de 2 weken die hij kreeg van de woningbouw om dit te fixen kon hij niks veranderen.
Hond gaat vanmiddag weer terug naar het asiel.

Ben benieuwd wat de volgende stap wordt. Een hond was A z'n droom maar hij had er geloof ik niet helemaal rekening mee gehouden dat een hond ook een persoonlijkheid en behoeftes en zo heeft, ipv een non stop knuffelvriendje te zijn.
A zei ook al dat hij het eigenlijk helemaal niet handig vond zo'n hond, want heel veel plaatsen kun je niet zomaar meer naartoe. Z'n flatje heeft een tuin dus het wandelen skipte hij al meestal (gadver alles in je tuin) maar je kan niet dagenlang zomaar van huis idd.