[Dinsdag 30 juni 03:00] Nederland - Marokko #11 Dit is gespeeld

Mercatorplein, Schilderswijk, Roffa. De hittegolf bezorgt ons kopzorgen en nachtenlang zweet. Voor de lokale driehoek gaat de stress nog wat langer duren. De hoogmis van de multiculturele samenleving vindt plaats op het WK Voetbal. Nederland v Marokko. De wereld kijkt toe en weet dat dit niet zomaar een wedstrijd is. Dit is een derby, ook al zijn Nederland en Marokko geen buren. Voor het eerst speelt Nederland dit WK niet in the land of the free. We togen naar Monterrey, Mexico. Misschien is dat wel passend voor deze wedstrijd.

Knock-out, dus. De laatste 32. Je mocht kiezen tussen Brazilië en Marokko als tegenstander. Discussies zijn gevoerd, meningen zijn gepeild. De laatste conclusie van voetbalautoriteit Pieter Zwart is uiteindelijk: toch liever Marokko dan Brazilië. Kiezen tussen een frivool aanvallend team en een gehaaid Brazilië, dat je de illusie geeft dat je lekker meevoetbalt. Ik heb zo’n idee dat de puristen dan toch liever naar Nederland v Marokko kijken. Brazilië doet dit WK erg denken aan het team dat in 1994 won: niet het meest frivole elftal, maar wel een hecht en functioneel team.

Marokko is frivool, maar niet zo tot de tanden gewapend als in 2022. Bondscoach Walid Regragui is ondanks zijn sterke prestaties met de Atlasleeuwen met pek en veren weggejaagd. Regragui was te tactisch, te berekenend en toch iets minder op joie-de-vivre-voetbal gestoeld. Mohamed Ouahbi laat Marokko iets meer voetballen op vibes. Lekker aanvallen en je vooral niet teveel aanpassen aan de tegenstander. Marokko heeft de kwaliteiten ervoor. Zolang je maar meer scoort dan je tegenstander.

Wie zijn de eyecatchers van dit Marokko?
- We kunnen niet om PSV-sterspeler Ismael Saibari heen. De mid-aanvaller staat op drie (fraaie) WK-goals, heeft zijn zomerse transfer naar Bayern München al verdiend en heeft niet veel ruimte nodig om aanvallend te excelleren.

- Achraf Hakimi, de rechtsback en aanvoerder, is een andere blikvanger. Een veelkoppig monster die altijd onderweg is, en je eigenlijk niet vast kunt pinnen op één positie. Een aanvallend fenomeen. Maar als je altijd onderweg bent, betekent dat ook dat je ruimtes achterlaat.

- Noussair Mazraoui, geboren in de rook van universiteitsstad Leiden en een gewezen rechtsback van Ajax. Nu is hij linksback. Inmiddels voetbalt hij na een Münchener-tussenstop bij Manchester United. Mazraoui is voetballend slim, Mazraoui heeft longen en onverzettelijkheid voor 10 en hij is hyperfunctioneel. Iets completer, maar lang niet zo goed als Hakimi.

- Ayyoub Bouaddi. Sinds de openingswedstrijd van Marokko tegen Brazilië loopt iedereen weg met de Franse Marokkaan. 18 jaar, gefascineerd door wiskunde en geometrie, en hij heeft al meer dan 60 wedstrijden voor Lille gespeeld. Bouaddi speelt als een vedette die alles al gezien heeft, maar toch is hij slechts 18 jaar. Applaudisseren voor zijn medespelers, positioneel slim, geen speler in de overdrive of iemand die hoog in de emoties zit. Rustig aan de bal, defensief slim en bewaakt de balans. Er is iets teveel hype, want aanvallend is het geen bijster bijzondere voetballer. Alleen laat Bouaddi zich niet gek maken door hype. Hij zit in zijn eigen zone, en dat straalt hij buiten en op het voetbalveld uit.

Een wedstrijd vol vriendschappen en herkenning. Maar vooral een wedstrijd voor de eer van het vaderland. Oom wijkagent houdt zijn adem in. Wie wint? Wie neemt de vreugdeduik op het Rotterdammer Hofplein? We weten het als Nederland v Marokko in de nacht van maandag op dinsdag om 03:00 wordt gespeeld.

De winnaar van deze multiculturele derby speelt tegen Canada of Zuid-Afrika in de laatste 16. Game on.

Edit: niet mijn OP.