[Vrijdag 12 juni 21:00] Canada - Bosnië en Herzegovina #1

Toronto en Vancouver zijn het decor van het Canadese deel van dit WK. Na 2 potjes in Mexico gaan we daar vanavond dus mee door. De zwakste van de 3 organisatoren tegen misschien wel het zwakste land van Europa, maar toch wel weer in een best open groep. Er is veel gezegd en geschreven over de kwalificatie van Bosnië. Niet door het land zelf, maar vooral door wie er niet deelneemt. 48 landen en dan is viervoudig winnaar Italië er NIET bij. Voor de derde keer achter elkaar. De laatste keer dat Italië een KO-wedstrijd na 90 minuten won was op 30 juni 2006. Lachwekkend. Dan valt de crisis in het Nederlandse voetbal nog mee.

Terug naar Canada en Bosnië. Vandaag trappen zij af in Toronto. Canada zal de volgende 2 wedstrijden in Vancouver spelen. Opvallend, het was logisch om Canada 3x in hun thuisbasis te laten spelen. Verder uiteraard waar Toronto FC speelt. Het is mooi dat Canada er weer bij is, in Qatar speelden ze leuk, attractief voetbal. Het was alleen totaal op na 30 minuten, toen hadden ze 3-0 voor moeten staan tegen België maar zonder lucht was het klaar. Was de eerste keer sinds 1986. Voor Bosnië is het de eerste keer sinds 2014 dat ze er bij zijn. Dat was wel iets succesvoller dan Canada, die 6 keer verloren bij de vorige twee deelnames. Bosnië won toen met 3-1 van Iran, maar lag er ook na ronde 1.

Voor beide ploegen zou de volgende ronde al heel mooi zijn, maar het lijkt voor allebei de landen ook gewoon prima mogelijk. Qatar is geen sterke tegenstander, en dat ze tegen elkaar moeten helpt ook. Zwitserland lijkt me normaal een brug te ver, maar dat is ook een beetje vergane glorie geworden. En bijna heel Bosnië speelt gewoon in Duitsland of Italië. Dzeko is de grootste naam, en de in Amerika geboren Bajraktarevic begon er eindelijk een beetje doorheen te komen bij PSV de laatste maanden. Zal alleen geen basisspeler zijn. Buiten Dzeko zitten er wel weinig bekende doelpuntenmakers in dit team, naast Dzeko doet er niemand mee met minimaal 5 interlandgoals.

Bij Canada hebben we daar 2 namen voor, al zal 1 van de 2 ook flink de wenkbrauwen doen fronsen. Jonathan David, prima, inmiddels een gerespecteerde spits bij Juve. Maar Cyril Larin, tsja, dat was bij Feyenoord geen doorslaand succes. Bij Canada heeft de grootste vedette vaak ook een aanvallendere rol: Alphonso Davies staat vaak als linksbuiten of aanvallende middenvelder. Al is Davies niet de Davies van een paar jaar geleden. Toen was hij misschien wel de beste linksback van allemaal. Nu kwakkelt hij met zijn fitheid. Hopelijk kan hij tijdens dit WK wel leveren. Verder zien we nog wel wat MLS-spelers. Vind ik altijd lastig in te schatten, wat spelers in die competitie kunnen.

We hebben sowieso een primeur, Canada en Bosnië speelden nooit eerder tegen elkaar. Dus we kunnen er van genieten, en dat ook nog op een christelijk tijdstip. Mooi man. De winnaar lijkt me wel zeker van de volgende ronde, de verliezer krijgt tegen Qatar wellicht nog een kans.