Een corrupt land vol drugsbendes en haat tussen verschillende groeperingen binnen het land. En dan ook nog Mexico, wat een feestje. Want we kunnen van alles zeggen over Amerika, maar dat land is relatief veilig tegenover Mexico. Toch wel een verrassende plek om een WK te starten, wat dat betreft. Maar ze zullen de bendes wel even gevraagd hebben om rustig te blijven. Zo kunnen we dus van start in Mexico-Stad. Op een christelijk tijdstip ook nog.
Het wordt een herhaling van de opening van 2010. Toen waren we in Zuid-Afrika en zij speelden de eerste wedstrijd tegen Mexico. In dat land misten we de titel door de teen van Casillas, in Mexico zullen we alleen komen als we onze groep winnen (of heel misschien als we derde worden). Er zijn namelijk maar 3 stadions in Mexico waar we spelen, het is toch vooral de VS waar we de komende maand langskomen. Heel groep A zal wel de groepsfase in Mexico afwerken. Te beginnen dus met deze herhaling van 2010, op de dag af zelfs. Toen was de aftrap wel een uur of vijf eerder. Gesterkt door een zweem aan vuvuzela's wist
Bafana Bafana te verrassen. Een gelijkspelletje door Afrikaanse held Tshabalala en een van de grootste Mexicaanse voetballers die 7 jaar bij Barcelona speelde: Rafa Marquez.
Het Mexicaanse voetbal kenmerkte zich vaak toch wel met spelers uit de eigen competitie, die niet slecht is. America, Monterrey, Tigres UANL, PSV zou daar niet zomaar van winnen als ze er een keertje tegen moeten spelen. Inter won niet van Monterrey op het (door mij niet erkende) WK Clubs, om maar wat te zeggen. Maar waar de legenedes uit het verleden vaak in Amerika bleven, vliegen ze tegenwoordig uit. Ook naar Nederland. Carlos Salcido, Hector Moreno, Edson Alvarez, Jorge Sanchez, Hirving Lozano, Erick Gutierrez, Santiago Gimenez, Matteo Chavez.
Voor de fans van deze namen is er goed en slecht nieuws. Oud-Ajacieden Sanchez en Alvarez, AZ-back Chavez en de spits die Feyenoord langs Bayern leidde, Santiago Gimenez, allemaal op het formulier. Maar de WK-missie van Chucky Lozano is mislukt. Verder niet heel veel grote namen. Raul Jimenez is wel bekend, alweer jaren spelend in Engeland. Ochoa en Gallardo zijn er nog altijd bij, die behoren langzaam tot het interieur. Ochoa was er in godbetert 2010 ook al bij. Al mocht hij toen de bank warm houden.
Zuid-Afrika doet nu waar Mexico traditioneel goed in was. 20 van de 26 spelers van Zuid-Afrika spelen in eigen land. En die Afrikaanse competitie staat niet bekend als ijzersterk. Je vraagt je toch af of er echt geen betere Afrikaanse landen hadden kunnen kwalificeren. Er speelt geen speler van het niveau van Steven Pienaar of Benni McCarthy in de selectie. En er zijn dagen dat ik het voetbal van Orlando Pirates en Mamelodi Sundowns niet volg. Bekendste naam is ongetwijfeld Lyle Foster van Burnley. Dan weet je het wel, dit voelt niet als een potentiële WK-winnaar. 48 delnemers veldvulling dus. Ach ach ach.
Naast 2010 speelden ze nog 3x tegen elkaar. 2 simpele vriendschappelijke overwinningen voor Mexico in de vorige eeuw en in 2005 een verrassing op de Confederations Cup (RIP), 2-1 voor Zuid-Afrika. Maar gezien het niveauverschil lijkt me dat nu niet waarschijnlijk. Nee, dit zou een ABC'tje moeten zijn voor Mexico. Gesterkt door het thuispubliek, lekker alles op alles zetten tegen een van dé laagvliegers van dit toernooi. En misschien krijgen we nog een lollige openingsshow erbij, dus ga er maar even goed voor zitten. Veel plezier met het WK gewenst aan allen.