Huizen opgekocht en gesplitst voor arbeidsmigranten: samenhang weg

quote:

Huizen opgekocht en gesplitst voor arbeidsmigranten: 'Dorp raakt samenhang kwijt'

Slecht onderhouden woningen en tuinen, parkeerproblemen en geluidsoverlast: bewoners in Rozenburg zijn de gevolgen van overbewoning in hun dorp zat. Een online petitie tegen het opkopen en splitsen van huizen voor arbeidsmigranten wordt breed gesteund. “Het dorp raakt zijn samenhang kwijt.”

De zorgen van de bewoners spelen al een paar jaar. Investeerders en uitzendbureaus kopen huizen op voor verhuur aan buitenlandse arbeidskrachten. De Polen, Roemenen, Bulgaren en Litouwers werken in de kassen, de logistiek en de bouw.

De investeerders betalen forse bedragen voor deze woningen. “Soms wel 70.000 euro boven de vraagprijs”, zegt dorpsraadlid Danny de Klerk. “Daardoor kunnen de dorpelingen zelf geen woning meer kopen. Vooral starters hebben geen schijn van kans op de woningmarkt.”

Toestemming van gemeente om te splitsen
Het probleem is volgens bewoner Deborah Kooning-Veenman flink toegenomen na de opening van de Blankenburgverbinding tussen Rozenburg en het Westland. “Veel meer huizen zijn nu in handen van investeerders. Hier in de straat acht woningen in vier jaar tijd. In de hele Bomenbuurt tellen we 33 huizen met arbeidsmigranten. De wijk staat inmiddels vol met auto’s en busjes met buitenlandse kentekens.”

Als een woning aan de Acacialaan wordt opgekocht en met toestemming van de gemeente mag worden opgesplitst in appartementen, is voor haar de maat vol. Ze besluit een petitie te starten tegen de verkamering van huizen. “Het gaat hier om een eengezinswoning hè, waar je normaal gesproken met een gezinnetje woont. Nu stoppen ze daar doodleuk acht of twaalf volwassenen in.”

'Probleem ligt niet bij de arbeidsmigranten'
Het gaat haar niet om de afkomst van de arbeidsmigranten, zegt ze. “Het probleem ligt bij de opkopers, de verhuurders en uitzendbureaus. Zij behandelen de arbeidsmigranten als vee. Ze stoppen ze weg in kleine kamertjes met dunne wandjes, met maar één badkamer en één kliko voor het huisafval. Ze leven als sardientjes in blik. En daar moeten ze achthonderd euro per persoon voor betalen.”

De Rozenburgers zien de gevolgen van deze uitbuiting van nabij. Kooning: “De parkeerdruk in de wijk is groot. De tuinen liggen vol afval. En vooral zomers gaan de bbq-feesten met veel drank en balkanmuziek tot laat in de nacht door. Niet leuk, maar wat wil je als je de tijd in die hitte op een klein zolderkamertje moet doorbrengen?”

Veel klachten over woonoverlast
Ze heeft met haar buren vaak bij de gemeente geklaagd over de woonoverlast. “Dan komen handhavers een keertje kijken en daarna hoor je nooit meer iets van ze. We blijven bellen en proberen het onderling ook zelf op te lossen, maar er zijn al vechtpartijen geweest. En ik durf ’s avonds niet meer in mijn eentje over straat.”

Ook bij verhuurders en uitzendbureaus is geklaagd, zeggen de verontruste bewoners. Het levert volgens hen weinig op. “Ze nemen de telefoon al niet meer op. Of ze zetten doodleuk verkeerde huisvuilbakken neer van bedrijven die in andere gemeenten huisvuil ophalen. Die worden natuurlijk niet geleegd.”

Ruim 1200 handtekeningen
Hun zorgen worden in het dorp breed gedeeld. De petitie is in twee weken tijd al door ruim 1200 mensen ondertekend. Na een oproep op facebook krijgt de initiatiefneemster ook meldingen waar nog meer arbeidsmigranten wonen. Daarmee krijgt ze een beter beeld van de grootte van de problematiek. “Ik zit al over de 200 woningen heen. Dat is 10 procent van het hele woningaanbod hier. Dat kan niet normaal zijn op een dorp.”

En dat is ook de zorg van dorpsraadslid Danny de Klerk. Hij vreest voor de sociale samenhang. “Arbeidsmigranten blijven vaak maar kort ergens wonen, doen niet of nauwelijks mee aan dorpsactiviteiten, worden geen lid van een vereniging en kopen ook nauwelijks lokaal. Daardoor verdwijnt het dorpsgevoel. Rozenburg voelt niet meer als Rozenburg.”

Rozenburg valt bestuurlijk gezien onder de gemeente Rotterdam. Ze hopen dat die gemeente snel in actie komt tegen de verkamering en woonoverlast. In de petitie pleiten ze voor opkoopbescherming en zelfbewoningsplicht.

Woningen kunnen dan niet meer zomaar aan anderen worden verhuurd of in appartementen worden opgesplitst. “In andere Rotterdamse wijken en omliggende gemeenten is daar al sprake van. Waarom niet bij ons? Nu lijken we het afvoerputje van de regio.”

Huizen bouwen op eigen terrein
Huisvesting voor arbeidsmigranten moet beter en dichter bij de werkplek worden geregeld, vindt ook Dorpsraad-voorzitter Ria de Sutter-Besters. Zij staat volledig achter de klachten van de bewoners. “Laat die werkgevers in het Westland maar huizen bouwen op hun eigen terrein.”

De petitie én het dossier wil het drietal binnenkort overdragen aan het Rotterdamse gemeentebestuur. Wethouder Chantal Zeegers heeft volgens de Rozenburgers tot nu toe steeds hun bezwaren weggewuifd. De gemeente laat aan Rijnmond weten open te staan voor een gesprek: "We nemen de zorgen serieus en willen samen kijken naar passende vervolgstappen.”

De Sutter-Besters: “Daarom moeten we goed beslagen ten ijs komen: cijfers en feiten laten zien. De huidige vergunningen kunnen we helaas niet meer terugdraaien, maar hopelijk zijn ze in Rotterdam wel gevoelig voor onze bezwaren en krijgen we hier in Rozenburg ook opkoopbescherming en zelfbewoningsplicht.”