Ik weet het niet, zal me niks verbazen wel gaat gebeuren.. maar hopelijk denkt ze in belang van haar/zijn kinderen maar we zullen zien.quote:Op zondag 31 mei 2026 09:17 schreef Missinglink24 het volgende:
[..]
Kan me het nog steeds niet voorstellen dat daar echt een kinderwens is. Volgens mij zegt ze dat om mensen te prikkelen.
Kijk wat een vrijheid ze zou opgeven. En dan kan ze niet meer zeggen: de klaver.
Belang van haar bestaande kinderen zou voorop moeten staan maarja..
Ik spreek mijn zoon bijna dagelijks, maar zie hem echt niet elke week. Hij heeft een drukke baan en gezin.. en ik vind persoonlijk dat ze ook op hun eigen benen moeten staan. Hij is altijd welkom dat weet hij. Ik loop ook de deur niet plat bij me ouders. Heb een eigen leven. Loslaten is ook liefde zeg ik altijdquote:Op zondag 31 mei 2026 09:42 schreef Tarantelle het volgende:
Ik schrijf dit vanuit mijn eigen perspectief, met een moeder die haar kinderen bijna niet los kon laten, waardoor ik mij altijd schuldig voelde en emigreren voor korte of langere tijd geen optie was, omdat ze dat niet trok. Dat doe ik dus anders bij mijn kinderen en ze hoeven ook niet langs te komen als ze uit huis zijn. Maar misschien oordeel ik bij de Geertsen (wat op mij zo benauwend overkomt) te veel vanuit eigen perspectief/ervaring en daardoor te negatief.
Ik heb soms wekenlang geen enkel contact met mijn oudste. Ik zie dan op whatsapp dat ze nog online is en dus leeft. Ze is momenteel heel erg heel eigen plek op de wereld aan het vinden, heeft een nieuwe vriendin et cetera. Ik herken dt van mijzelf, ik had in die periode van mijn leven ook weinig behoefte aan contact met mijn ouders. Als er echt iets is belt ze wel.quote:Op zondag 31 mei 2026 09:47 schreef Moppie1982 het volgende:
[..]
Ik spreek mijn zoon bijna dagelijks, maar zie hem echt niet elke week. Hij heeft een drukke baan en gezin.. en ik vind persoonlijk dat ze ook op hun eigen benen moeten staan. Hij is altijd welkom dat weet hij. Ik loop ook de deur niet plat bij me ouders. Heb een eigen leven. Loslaten is ook liefde zeg ik altijd
Ik heb het idee dat ze een huis heeft/hebben gekocht. Al dan niet met hulp van pa en ma (bestaat de ‘jubelton’ nog?) en/of uitbetaling van haar deel van de inkomsten van ma.quote:Op zondag 31 mei 2026 09:38 schreef Tarantelle het volgende:
[..]
Maar Julia was toch al een maand of 2 het huis uit? Het viel niet zo op, omdat ze elke dag nog bij haar ouders was om te lunchen, eten, drinken enzovoorts, maar ze zaten 2 maanden op een soort van proef in een huis/kamer.
De kamer van Juul wordt voor Jetquote:Op zondag 31 mei 2026 09:00 schreef Shuri het volgende:
Zou dan nu toch de tweeling op een eigen kamer willen?
Welke reden het ook is, het is allebei eigenlijk triest. Niets aan te verdienen is triest, maar emotioneel niet beschikbaar is ook triest. Zo bedoelde ik mijn post. Als een van de kinderen al naar haar toe zou komen met een probleem krijgen ze waarschijnlijk “alles komt goed” te horen.quote:Op zondag 31 mei 2026 09:25 schreef Shuri het volgende:
[..]
Dat is een mildere kijk op de zaak. Wellicht is het dit
Ik ben nog niet zo ver, dus geen idee. Maar mijn zus vond het juist vervelend dat mijn moeder zelden wat liet horen (had dezelfde instelling als jij), en vertikte uit koppigheid om dan zelf contact op te nemen. Kan bij je dochter natuurlijk heel anders zijn, maar wilde toch even de andere mogelijke kant belichten.quote:Op zondag 31 mei 2026 10:21 schreef Tarantelle het volgende:
[..]
Ik heb soms wekenlang geen enkel contact met mijn oudste. Ik zie dan op whatsapp dat ze nog online is en dus leeft. Ze is momenteel heel erg heel eigen plek op de wereld aan het vinden, heeft een nieuwe vriendin et cetera. Ik herken dt van mijzelf, ik had in die periode van mijn leven ook weinig behoefte aan contact met mijn ouders. Als er echt iets is belt ze wel.
Ik heb beide soorten: dagelijks contact en weken niet. Verschillende kinderen met elk hun eigen behoefte.quote:Op zondag 31 mei 2026 10:21 schreef Tarantelle het volgende:
[..]
Ik heb soms wekenlang geen enkel contact met mijn oudste. Ik zie dan op whatsapp dat ze nog online is en dus leeft. Ze is momenteel heel erg heel eigen plek op de wereld aan het vinden, heeft een nieuwe vriendin et cetera. Ik herken dt van mijzelf, ik had in die periode van mijn leven ook weinig behoefte aan contact met mijn ouders. Als er echt iets is belt ze wel.
Wat boeit het inderdaad. En waarom moet Julia het vertellen? Julia moet lekker gaan samenwonen en uit beeld verdwijnen 😁quote:Op zondag 31 mei 2026 10:25 schreef Huisopdehoek het volgende:
[..]
Ik heb het idee dat ze een huis heeft/hebben gekocht. Al dan niet met hulp van pa en ma (bestaat de ‘jubelton’ nog?) en/of uitbetaling van haar deel van de inkomsten van ma.
Een paar weken geleden ‘was het nog niet helemaal zeker’ (voorbehoud van financiering?) en had Rens misschien zijn kamer al opgezegd en deden ze aan huisoppas ergens want matras op de grond. Of misschien al aan het klussen in het nieuwe huis, hoewel ik J niet met vergeleken thuis heb zien komen en niemand van de familie heb gezien/vermeld dat ze waren helpen met klussen.
Maar ‘J vertelt het als ze eer klaar voor is’. Spannend hoor.. kanniewachte…
Toxisch positief.quote:Op zondag 31 mei 2026 10:27 schreef Die_van_verderop het volgende:
[..]
Welke reden het ook is, het is allebei eigenlijk triest. Niets aan te verdienen is triest, maar emotioneel niet beschikbaar is ook triest. Zo bedoelde ik mijn post. Als een van de kinderen al naar haar toe zou komen met een probleem krijgen ze waarschijnlijk “alles komt goed” te horen.
Ik stuur regelmatig een appje waarop ik dan een duimpje krijg of een antwoord van 1 woord 😁. Maar ik snap je punt hoor, mijn moeder zal ook nooit bellen, maar verwacht dat dan wel van mij.quote:Op zondag 31 mei 2026 10:31 schreef Die_van_verderop het volgende:
[..]
Ik ben nog niet zo ver, dus geen idee. Maar mijn zus vond het juist vervelend dat mijn moeder zelden wat liet horen (had dezelfde instelling als jij), en vertikte uit koppigheid om dan zelf contact op te nemen. Kan bij je dochter natuurlijk heel anders zijn, maar wilde toch even de andere mogelijke kant belichten.
En als ze dan zelf op beeld is, dan zie je hoe ongemakkelijk dat is. Ze wil zelf niet op beeld heb ik het idee altijd, maar haar kinderen moeten alles maar goed vinden dag in dag uit.quote:Op zondag 31 mei 2026 10:33 schreef Lodelie het volgende:
[..]
Toxisch positief.
Ik heb Am nooit kunnen betrappen op echte emoties, alleen redeneringen: zoals niet mogen buitenspelen zonder zwemdiploma.
Je ziet haar nooit knuffelen of fysiek contact maken, gaat ook lastig als je altijd een telefoon in je knuist hebt en erdoorheen aan het loeren bent.
Klopt. Mijn zoon heeft meer behoefte aan contact en meer vragen. Die belt dus veel meer (of een meloen in NL ook zo duur is, hoe hij problemen op zijn werk oplost, of ik een email even kan checken op spelfouten en ga zo maar door).quote:Op zondag 31 mei 2026 10:32 schreef JaNeeDan het volgende:
[..]
Ik heb beide soorten: dagelijks contact en weken niet. Verschillende kinderen met elk hun eigen behoefte.
Personal note: ik vind dit een fijn geruststellend bericht om te lezen, in deze fase in mijn lev0n. Ik worstel momenteel in mijn loslatingsproces. Thanx.quote:Op zondag 31 mei 2026 10:21 schreef Tarantelle het volgende:
[..]
Ik heb soms wekenlang geen enkel contact met mijn oudste. Ik zie dan op whatsapp dat ze nog online is en dus leeft. Ze is momenteel heel erg heel eigen plek op de wereld aan het vinden, heeft een nieuwe vriendin et cetera. Ik herken dt van mijzelf, ik had in die periode van mijn leven ook weinig behoefte aan contact met mijn ouders. Als er echt iets is belt ze wel.
Je brengt het als een feit, maar het is een aanname, een mening.quote:Op zondag 31 mei 2026 10:41 schreef AnnArt het volgende:
Nog iemand maar dan in de overtreffende trap die de aansluiting in de beleving van de ander (haar kind) mist, is Sanneke. De onkunde straalt ervan af. Ze zou best willen (want ze is best liefdevol naar M), maar ze kan het niet.
Ik ook! Ik vind het helemaal prima, ieder zijn eigen ding. Mogen ze helemaal zelf wetenquote:Op zondag 31 mei 2026 10:32 schreef JaNeeDan het volgende:
[..]
Ik heb beide soorten: dagelijks contact en weken niet. Verschillende kinderen met elk hun eigen behoefte.
Lijkt me een lastige fase! 🫂quote:Op zondag 31 mei 2026 10:49 schreef AnnArt het volgende:
[..]
Personal note: ik vind dit een fijn geruststellend bericht om te lezen, in deze fase in mijn lev0n. Ik worstel momenteel in mijn loslatingsproces. Thanx.
Klopt, is een aanname. Die disclaimer had ik in een bericht daarvoor gezet, maar bij deze niet. Goed dat je me hierop attendeert.quote:Op zondag 31 mei 2026 10:55 schreef Flipperkast_007 het volgende:
[..]
Je brengt het als een feit, maar het is een aanname, een mening.
Wat je ziet, is ook maar wat ze op beeld laat zien. De momenten dat ze niet filmt zou zo maar gewoon heel goed kunnen aansluiting op de beleving van haar kind. Maar dat weet je niet, want je ziet het niet.
Stel je voor dat ik de een uur lekker met het kind bezig ben geweest en daarna vind dat ik even mijn hersenspinsels met mijn volgers wil delen, dan zien ze dus misschien mijn kind op de achtergrond, maar ik deel mijn hersenspinsels. Dat is dus niet aansluitend op de belevingswereld van mijn kind en dat klopt ook, want mijn publiek is dan niet mijn kind, maar mijn volgers. Als ik mijn volgers even wil laten zien wat mijn kind doet met boekjes, dan zie je dus een fragment. Dat ik daarna bij het kind ga zitten en even een boekje met hem doorneem, zie je dan niet. Maar is het er dan ook echt niet?
Ik deel wat je zegt. Alles moet gaan zoals zij dat wil/voor ogen heeft.quote:Op zondag 31 mei 2026 10:55 schreef Tarantelle het volgende:
Ik praat misschien teveel vanuit mijn eigen bias, maar ik vind Annemarie zo benauwend en extreem bepalend als moeder. Ik krijg het er soms helemaal benauwd van, al zullen de kinderen het misschien niet zo ervaren. Dat blijkt ook uit kleine dingen (die ik misschien onterecht uitvergroot en misschien Annemarie ook wel, maar waarom dan?).
Annemarie schrijft in haar boek dat ze, toen ze meelas op fora, wekenlang tijdens de koffie alleen maar kon praten over wat anderen over haar schreven. Ik vind dat zo extreem egocentrisch overkomen, waarom zou je tijdens een smenzijn alleen maar daar over praten? Als mijn man alleen maar over zijn werk zou praten tijdens eten of koffie, dan zou ik daar snel klaar mee zijn. Een keertje is logisch, maar elke keer opnieuw is echt extreem egocentrisch.
Je man een paar dagen blokkeren op IG als vrouw van 45+ is ook apart, net als een live-tracker met je volgers in de woonkamer zetten (die woonkamer waarover Annemarie altijd zeurt als er iets van een ander tijdelijk staat, want haar woonkamer). De onhandigheid waarmee ze over haar ouders en de breuk praat. Sam, die omgepraat moest worden om mee te doen aan een tv-programma (wat Annemarie per se wilde, want goed voor de zichtbaarheid), terwijl hij niet wilde et cetera.
Ik kan het niet goed uitleggen en ik hoop dat ik een te gekleurde blik heb, maar ik krijg er de kriebels van.
Nee, maar ik hoef dan ook geen filmpjes in scène te zetten waarbij ik tegelijkertijd een bosje bloemen en een slagersmes in mijn handen houd en het slagersmes vervolgens per ongeluk expres op de grond valt. En dat allemaal om het weer eens over een fase in de cyclus te hebben. Ik heb geen tijd voor zoiets.quote:Op zondag 31 mei 2026 11:08 schreef Lalaland79 het volgende:
Weten jullie ook wanneer je in je luteale fase zit? Ik had er nog nooit van gehoord🤣🤣
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |