Het Blok 2026 – Week 5: Containerconflicten en de onverschillige overtredersNa twee weken zwoegen en zweten was het tijd om de badkamers op te leveren. Het ‘knappe’ aan de montage van dit programma is dat je telkens in de waan wordt gelaten dat het merendeel van de kluskoppels de deadline niet haalt, om dan ineens compleet afgewerkte ruimtes te zien. Het is daarnaast te merken dat de programmamakers dit seizoen bleven tweaken aan het format: mochten de kluskoppels de viewing door juryduo Heiko en Daan in hun appartement bij de vorige oplevering om onduidelijke redenen niet meevolgen, was dat nu wél het geval. Gelukkig maar, het is immers voor niemand leuk om uitspraken van Daan als “We zijn aan het mierenneuken, maar er moet geneukt worden” te moeten missen

Tante Til en Onkel X winnen de strijd om de badkamer en gaan voortvarend aan de slag met de genderneutrale kinderkamer. Tenminste, als er tijdens die rit geen kolderieke chaos ontstaat: zo vraagt Onkel X aan Tante Til om blauwe wandcontactdozen te halen, waarop zij op de fiets stapt voor grijze. Ook zorgt Onkel X voor korte consternatie als hij een emmer water laat omdonderen en dit resulteert in een verdiepingenlange lekkage, waarbij Ray en zijn Mini-figure bijna doof worden geschreeuwd door Tante Til als ze tot de orde worden geroepen. Ook wil zij in al haar naïviteit een vrijdagmiddagborrel organiseren voor de gezelligheid, hetgeen ver te zoeken is binnen Het Blok. Wat ook geldt voor de deelnemers aan die vrijdagmiddagborrel, dus zit het kluskoppel uiteindelijk alleen aan tafel met een biertje en blokje kaas.
De Trage Tukkers leveren een badkamer op die bestaat uit een betonvloer en een stapel gipsplaten, en ook hebben ze hun slaapkamer nog altijd niet in orde, waarop ze weer nonchalant hun schouders ophalen. Het Blok is immers een amateur-klusprogramma, dus vinden ze het niet kunnen om overal klushulp voor in te huren – gesteld dat ze die kúnnen inhuren, want dat was ook al een probleem. Maar voor de genderneutrale kinderkamer hebben ze goede hoop, aldus Marloes: “Alles wat we tot nu toe hebben gedaan hebben we met onze eigen handen gemaakt. Dus deze kamer moet ook lukken, denk ik.” Ahum. De makers van het programma zien de bui al hangen en het stel krijgt prompt een reprimande van ‘Dennis’ (lees: productie) om een plan van aanpak te maken voor de rest van het appartement. Dit lijkt te werken, want het koppel gaat ineens als de brandweer met de kinderkamer: de wanden staan er in no-time, er hangt een plafond en zelfs de ondervloer en vloerverwarming is geen probleem voor de Tukkers. Weliswaar met de hulp van ingehuurde klussers, maar toch. De wonderen zijn de wereld nog niet uit!
Bij Flower en Power(less) is het intussen hopen op een wonder. Zij hebben hun slaapkamer ook in de herkansing niet op orde. Hoe is dit mogelijk?! Ze hadden kluscuratele voor de badkamer, niet voor de slaapkamer, dus hadden ze daar genoeg extra tijd voor. Het blijft verder doorploegen voor dit klunskluskoppel en aannemer Ray kan, zo Rotterdams als hij is, zijn twijfels bij dit kleurrijke stel niet langer voor zich houden en is genadeloos eerlijk dat hij niet verwacht dat het ze het nu wel gaat halen. Niet zo gek ook, want Power(less) zwoegt door ondanks een beknelde zenuw in zijn rug waarvoor hij onder een scan moet, terwijl Flower rustig met een kopje koffie in d’r hoekje zit te keuvelen of zoekt naar antieke meuk voor in de genderneutrale kinderkamer. Voor Flower is klussen duidelijk een gevalletje van op haar
smartphone scrollen of de pinpas trekken voor ouwe meuk, want ik heb haar nog niet met een hamer, schroevendraaier of meetlint gezien de afgelopen weken. Ja, of het restaureren van haar gezicht met de make-upkoffer op schoot moet voor klussen doorgaan. Maar hey, “positive vibes only”…
Moppenflopper en Mono-toon winnen de hernieuwde strijd om de slaapkamer, maar lang kunnen ze niet genieten van hun 2500 euro als de genderneutrale kinderkamer als volgende op de planning staat. Als über-Christen heeft Moppenflopper daar namelijk zijn eigen visie over, te weten: “Ja, ik krijg er altijd een beetje jeuk van. Ik hou ook niet van regenboogzebrapaden. Dat vind ik… nee. Ik heb altijd het idee dat ik gas moet geven, ja.” Juist. Niks van genderneutraliteit voor hem, bah!

Ook is Moppenflopper niet van de naastenliefde, want aan uitlenen doet meneer niet. En als hij heel misschien teveel metalstuds naar zijn eigen appartement heeft gesjouwd boeit hem dat ook vrij weinig. Wat hem wel drijft? De vurige verwachting dat vrouwlief Mono-toon hem horizontaal beloont voor zijn o zo harde werk, want dat is deze week zowat het enige waar hij over kan bazelen. Jaja, dat bedoelen ze met “Gods water over Gods akkers laten stromen”

Schone Sonja ondergaat deze week een ware transformatie tot Sergeant Schoonmaak, als de troep in de puincontainer de spuigaten uitloopt. De Sergeant gaat zelfs zo ver dat ze eigenhandig een bouwstop afroept, hoewel ze daar helemaal geen bevoegdheid toe heeft en eigenlijk niemand het echt serieus neemt. Zelfs haar Brave Hendrik sputtert openlijk tegen als ze iedereen bij elkaar roept om de les te spellen en orders uit te delen. Brave Hendrik doet zijn bijnaam ook eer aan met de ontboezeming dat hij ‘vieze woorden’ als ‘kut’ niet in de mond neemt en de term vulva gebruikt. Je zou denken dat het een grapje was, maar ik vrees er voor. Ondertussen zitten de pensionado’s aan het eind van hun Latijn, zowel fysiek, mentaal als financieel. En zeker dat laatste wordt steeds nijpender aangezien ze geen kennis van zaken hebben alsook familieleden die kunnen meehelpen, en dus geheel afhankelijk zijn van ingehuurde klushulpen…
Wie dat niet zijn, zijn Steffie en Gregor. Sterker nog: zij laten hun familieleden ver na de opgelegde tijd om helpende handjes te bieden nog meehelpen met klussen en inkopen doen. Of zoals Steffie dolblij kirt na een shopdagje met schoonmoeder: “Ik ben nog nooit zo lang weggeweest, acht uur met mijn schoonmoeder! Dat vind ik een hele prestatie!” En dat terwijl het circuskoppel al eerder op het niet naleven van de bouwregels is betrapt. De slinkse spreekstalmeesteres besluit de situatie om te keren en de bouwregels in haar hoofd te prenten om mee te kunnen zwaaien als een ander koppel dezelfde regels in de toekomst ook niet naleeft. Geniepige Gregor boeit het ook allemaal vrij weinig en drijft er zelfs de spot mee. Dat doen ze overigens ook met de door hun te organiseren gezamenlijke lunches, die als doel hebben om de verbroedering tussen de kluskoppels te verbeteren. Helaas is dat een hard gelag, door laatkomers, afhakers, oplopende discussies en een pan opgewarmde tomatensoep van de Lidl.
En ook deze week levert het duo Beige en Boring weer wat hun bijnamen eer aan doet: ze gaan zonder al teveel issues door met de aanleg van hun genderneutrale kinderkamer, waar al de nodige beige-gekleurde knuffels voor zijn ingeslagen. Het enige probleem wat zij deze week hebben is dat ze hun bank voor de woonkamer al geleverd hebben gekregen en die niet kunnen stallen in het fietsenhok. Een kluskoppel dat geen sores heeft? De wonderen zijn de wereld nog niet uit...