quote:
Prachtig artikel.

quote:
Na twee verdienstelijke jaren verruilt hij de Belgische opleidingsploeg voor een Italiaanse, General Store. In meerdere opzichten is dat een betere match: er is pasta te over – dat als koloniale erfenis is blijven plakken in de Eritrese keuken – en het onderlinge contact en het weer zijn zachter. ‘Ze gaven daar echt om me’, zegt Akile. Hij mag zelfs mee op trainingskamp voor de Giro Next Gen, de juniorenvariant van de koers waarin Biniam drie jaar eerder geschiedenis schreef.
Daar keert het lot zich tegen hem. In en rondom zijn thuisland Eritrea – waar jonge mannen kunnen worden opgeroepen voor een dienstplicht die op papier 18 maanden duurt, maar in de praktijk vaak oneindig doorgaat – lopen de spanningen verder op.
Over wat hem precies is overkomen in Italië, kan Akile niet vrijuit spreken. Feit is dat hij zou moeten stoppen met fietsen. ‘Ik was woedend. Net nu ik deze kans kreeg. Ik besloot met een vriend te vluchten. Ik vroeg me af: wat zijn nou landen met een echte fietscultuur, waar begrijpen ze mij? België of Nederland. Het werd Nederland. Ik liet alles achter, ook mijn fiets, ik kon niet anders.’
Dit is wel een stukje dat bij mij meer vragen oproept dan er beantwoord worden. Ja, er zijn toegenomen spanningen in Eritrea, met dank aan
Nobelprijswinnaar Abiy Ahmed van Ethiopië. Ethiopië is
landlocked, om het in goed Nederlands te zeggen, en ze zijn druk op alle buurlanden aan het zetten om een haven aan de Rode Zee te krijgen. Niet goedschiks, dan kwaadschiks, zou in het slechtste geval ook weer tot een oorlog kunnen leiden. Maar ik weet niet hoe dat een Eritrese renner in Europa zou beïnvloeden, als ineens iedereen terug naar huis zou worden geroepen zou dat invloed moeten hebben op meer jongens, de gasten van Bike Aid bijvoorbeeld om maar iets te noemen. Maar oke, het blijft natuurlijk Eritrea, een ondoorgrondelijk land. Voor mij lag het meer voor de hand dat hij wegens een gebrek aan prestaties zijn droom om prof te worden zag verdwijnen, bij het vooruitzicht om permanent terug te keren naar Eritrea en dan wellicht/waarschijnlijk in dienst te moeten was het vluchten dan toch verleidelijker, maar zijn verhaal impliceert dat er meer is gebeurd.
quote:
Hun filosofie: probeer asielzoekers vanaf dag één te laten meedoen door uit te vogelen waarin Eindhovenaar en asielzoeker elkaar het leven aangenamer kunnen maken. In de praktijk komt dat neer op het geven van cursussen rond werk en opleiding, en als vertrouwenspersoon dienen bij het uitzoeken van bank- en gemeentezaken.
Van den Nieuwenhof werd benaderd door iemand uit een van zijn groepen, zegt hij aan de telefoon. ‘Hij zei: de fietsenmaker in dit azc heeft een wielrenfiets nodig. Kun jij dat voor hem regelen? Mijn eerste reactie was: nee. Daar is geen geld voor, iedereen wil wel een racefiets, bovendien is dat niet mijn werk. Maar hij zette door: hij móét echt een fiets, dat is belangrijk voor hem.’
Van den Nieuwenhof is niet overtuigd. ‘Dan kent hij zeker Biniam Girmay, grapte ik, waarop die jongen zei: ‘ja, dat was zijn ploeggenoot. Google hem maar.’ In een azc zeggen mensen wel vaker dat ze profvoetballer zijn, waarna je een balletje met ze trapt en dat dan met een korreltje zout neemt, vandaar mijn scepsis.’ Hij haalt zijn telefoon tevoorschijn, tikt de naam in van de man die op dat moment al een paar weken stadsfietsen aan het repareren is. ‘Ik zag meteen: dit is een ander verhaal.’
Ten eerste: applaus voor de filosofie. Ten tweede: gelachen. Hij kent Bini zeker, is dan gewoon ook nog zo.

Wel echt een mooi verhaal om te laten zien hoe het ook kan. Die jongen wordt echt geweldig geholpen.

Toch wel een beetje hartverwarmend, moet ik zeggen. In gure tijden hebben we soms ook een beetje positiviteit nodig.
Nu tijd voor de volgende stap. Geef deze jongen zo snel mogelijk een verblijfsvergunning en dan kan Thijsje Zonneveld hem mooi in dienst nemen. Bij BEAT hebben ze ervaring met Eritrese vluchtelingen, deze jongen kan dan ook nog eens een stuk harder rijden dan paralympisch kampioen Daniel Abraham en Nahom Desale.
Hup Akile!!! Voorlopig ben ik hem nog niet tegengekomen, maar we blijven op zoek naar dat prachtige Eritrese tenue.