[Shorttrack #26] 24 landen, 112 atleten en 111m linksom

quote:

Hanne Desmet had op deze Spelen vier medaillekansen: op de gemengde estafette, de 500m, maar vooral op de 1.000m en de 1.500m. Ze opende met een veelbelovende bronzen plak op de gemengde estafette. “Dan moest het crescendo gaan”, zegt Desmet. “Niet dus.”

“Bij Hanne is het vaak één afstand alles, één afstand niets. Ik verwacht nu alles.” Haar broer Stijn Desmet, door wie Hanne het shorttrack heeft ontdekt, had er vertrouwen in na haar faux pas op de 1.000m, maandag. Ze had toen knullig een tegenstander onderuit gewerkt in haar halve finale, op een moment dat dat helemaal niet hoefde in een wedstrijd. Want ze had nog tijd genoeg om op te schuiven. De jury diskwalificeerde haar terecht. “Dom”, “bijna gênant”, “lomp” …

Hanne Desmet zocht geen excuses voor dat onbezonnen manoeuvre dat haar de weg naar de finale had versperd. Daarmee had ze ook een flinke kans verspeeld op een medaille, op de afstand waarop ze het brons had behaald in Peking 2022 en de wereldtitel had veroverd. Ze pompte zich moed in voor de 1.500m. Dat ze goed aan het schaatsen was, zei ze, dat ze alleen wat beter moest nadenken. “En om een of andere reden komt het er minder uit op 1.500m, maar dat is in theorie mijn beste afstand.”

Haar kracht is immers haar fysieke vermogen, de 1.500m is de langste afstand in het shorttrack. Ze kan een hoog tempo aan om de tegenstand te versmachten, en dan toe te slaan en in een gat te duiken. Ook mama Gaby Deckmyn, de moeder van Hanne en Stijn Desmet, had er goede hoop op. Als eerste ticket voor de Winterspelen had ze de vrijdagavond geboekt voor de 1.500m van haar dochter en de Belgische mannenestafette met haar zoon. Daar had ze wel 450 euro voor over.

Vuil ijs
In de kwartfinales toverde Tineke den Dulk een truc uit haar schaatsen die op het olympisch shorttracktoernooi nog niet was vertoond: ze ging er gelijk vandoor, pakte een ronde, bleef zo uit de chaos, en kon haar voorsprong vasthouden. Koning Filip en koningin Mathilde stonden recht en applaudisseerden. De tumultueuze kwartfinale met Desmet moest worden hernomen met vier in plaats van zes, na een crash tussen twee shorttracksters. Desmet plaatste zich netjes.

Als laatste moest ze (twee keer) aan de bak in de zesde kwartfinale, zo’n tien minuten later werd Desmet in de eerste halve finale uitgeloot. Maar toen viel ze, zonder enige reden, leek het. “Er zaten gaten in het mes van mijn rechterschaats, dat was gekarteld. Dat heb je normaal alleen als je op beton of zo schaatst”, zegt Desmet. “Op vuil trainingsijs heb je dat ook weleens, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt op wedstrijdijs. Daarvoor verloor ik alle grip. Dit is gewoon lachwekkend.”

Zocht ze uitvluchten, haalde ze excuses aan? Bij de Nederlandse wereldtoppers, van wie er ook verschillenden vielen, was hetzelfde geluid te horen en was er sprake van steentjes in het ijs. Heel wat andere shorttracksters vielen ook op de 1.500m. “Ik was sterker dan de andere dames, voelde me klaar om goud te behalen. Maar dan wel op twee benen”, zegt Desmet. Ook voor Den Dulk, gesloopt door haar manoeuvre waarvan het publiek smulde, was de halve finale het eindstation.

Na twee Olympische Spelen heeft Hanne Desmet twee bronzen medailles op zak. Alleen kwam ze met een andere status naar Milaan. In Peking 2022 was ze een onverwachte outsider, die tijdens dat seizoen had af te rekenen met blessurelast. Met het brons van Peking was ze de eerste Belgische wintersportatlete, over alle sporten heen, die op het olympisch podium stond.

De jaren nadien groeide ze door, met onder meer een wereldtitel en een Europese titel. In de Milano Ice Skating Arena schaatste ze rond als een van de topfavorieten. Maandenlang had ze in Boedapest, waar ze met de Belgische en de Hongaarse ploeg traint, zorgenvrij had kunnen toewerken naar haar topvorm.

Met een gelukje behaalde de gemengde estafette brons – in de halve finales hadden wereldtoppers Zuid-Korea en de Verenigde Staten elkaar geëlimineerd, in de andere halve finale sneuvelde topland Nederland na een val. Maar chaos en onvoorspelbaarheid behoren nu eenmaal tot shorttrack. “Mijn Spelen zijn al geslaagd”, zei ze toen. Een week later blijken twee realistische medaillekansen op haar beste afstanden een fata morgana. “Ik had veel meer medailles moeten hebben. Hoe kun je deze sport nog serieus nemen?”

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 22:41 schreef Forumtijger het volgende:
Morgen nog 2 laatste kansen op medailles bij massastart mannen en vrouwen, dus we kunnen Italië nog voorbij bij 2x goud...😃

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 22:39 schreef Felagund het volgende:

[..]
Steven de Jong ook.

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 22:41 schreef Forumtijger het volgende:
Morgen nog 2 laatste kansen op medailles bij massastart mannen en vrouwen, dus we kunnen Italië nog voorbij bij 2x goud...😃

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 22:41 schreef Szura het volgende:

[..]
Ongekend ziedend

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 22:41 schreef Immerdebestebob het volgende:

[..]
En dan afterparty op de slaakamer bij Tolhoek en Eenhoorn.

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 22:42 schreef PzKpfw het volgende:
Toch mooi dat Frans Timmermans nog een medaille uit mag reiken.

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 22:43 schreef Vlinder het volgende:
PAISIBASSSSSIIIIEEEEE

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 22:43 schreef Vlinder het volgende:
PAISIBASSSSSIIIIEEEEE

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 22:44 schreef TweedeKlum het volgende:
Die spaghettivreters hebben flink de pest in.

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 22:44 schreef Van_Poppel het volgende:

[..]
Alles voor Paesi Bassie

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 22:29 schreef Felagund het volgende:

[..]
Niet zo gek natuurlijk, vond het al knap dat die nog de finale haalde.

quote:

Op vrijdag 20 februari 2026 22:45 schreef RealistAtheist het volgende:

[..]
Dat was ook alleen omdat hun halve finale werd stilgelegd door de verwonding bij de Poolse, anders had ze er gewoon uitgelegen. Niet of iets af te doen aan haar indrukwekkende palmares maar dit was gewoon schijtmazzel.