[reisverslag] In de voetsporen van de Incas - Peru

Gejat van @flipsen post 6


Na onze reis van vorig jaar naar Argentinië, dagje Brazilië en Chili, concludeerden vriendin en ik dat Zuid-Amerika een subcontinent is waar we ons helemaal thuis voelen. De wens om de kou in Noorwegen te ontvluchten, en de wens om Machu Picchu te bezoeken, leidden al snel tot een zoektocht naar tickets naar Peru.
Een goede route met KLM gevonden en geboekt. Nam contact op met @flipsen, omsdat we zo tevreden waren met de vorige reis die hij had georganiseerd, en vroeg hem of hij een programma voor ons kon samenstellen, met Machu Picchu als focus.
Toen ik hem vertelde dat we maar 9 nachten in Peru zouden zijn, dacht hij dat we gek waren, maar ach.Hij kent onze voorkeuren en weet dat we gedijen bij een programma met een beetje snelheid, maar ook met een zekere mate van comfort.

Het eerste voorstel had een reis van Cusco naar Lima in op dezelfde dag dat we van Lima naar Amsterdam zouden reizen... iets te riskant naar mijn smaak, dus vroeg ik of de reis een dag eerder kon plaatsvinden. Je zult later in dit topic ontdekken waarom dit de juiste keuze was.

@flipsen had een programma samengesteld dat alles omvatte, van transfers en activiteiten tot gidsen, hotels en binnenlandse vluchten. Het meeste was privé (omdat we niet zo van groepsreizen houden), LATAM was premium economy en de hotelkamers waren meestal superior of suite "omdat ik weet dat jullie dat prettig vinden", of iets in die richting schreef hij. De prijs was acceptabel, dus het voorstel werd bevestigd en een "paar" euro werden overgemaakt.



We moesten een beetje uit onze koffer leven, omdat we onderweg naar of van activiteiten stopten in Lima, Arequipa, Cusco en verschillende kleine stadjes. Het langste verblijf op elke plek was twee nachten, maar vaak maar één nacht.

Maar laten we beginnen waar de reis begon... in Trondheim. Omdat het vertrek om 06:15 uur was en de tol plus parkeerkosten ongeveer even hoog waren als een taxi heen en terug, werd er een taxi besteld. Vroeg op, maar dat was prima, want het is pure ontspanning tot Lima en het duurt even.

De veiligheidscontrole was zo gepiept en toen begon het wachten op het boarden. Ik heb voor de zekerheid 9 Star Wars-films gedownload op mijn iPad.

Instappen met groep 1 en al snel bij mijn raam...


Het menu van vandaag:


Heel oké ontbijtbox.



Nog mooiere zonsopgang


[ Bericht 1% gewijzigd door Fogel op 08-02-2026 00:11:35 ]

Iets minder dan twee uur na vertrek landden we op een bekende plek, maar natuurlijk op de beruchte Polderbaan.
Bus naar de terminal ook, maar da's OK, want dat scheelt een kilometer lopen.

Er stond een enorme rij bij de paspoortcontrole, maar die ging vrij snel.
De paspoortcontrole verliep ook vlot en we konden nog even de lounge in. Het niet-Schengengebied van Schiphol riep fijne jeugdherinneringen op aan reizen met mijn ouders. Ik kom relatief zelden in dit deel van de luchthaven en het Schengengedeelte is er in vergelijking eigenlijk best saai.

In de lounge nam ik een banaan enging weer naar buiten en we liepen richting gate. Het boarden begon bijna direct na aankomst.

Een vertrouwd gezicht...


Vogel van de dag:


Mijn thuis voor de komende 12,5 uur.



Champagne vóór het opstijgen is een teken dat de reis echt begonnen is!



Het menu ziet er prima uit.





[img]https://i.ibb .co/TMFSm7J9/2026-01-23-10-19-45.jpg[/img]

Er is wifi aan boord, maar als je meer wilt dan alleen breichten via WhatsApp, Messenger, enz., kost dat wat geld. Ik heb voor de gratis versie gekozen, omdat het de bedoeling is om de reis te beleven in plaats van de hele tijd naar een klein scherm te staren.





Ik vind de manier waarop ze de veiligheidsinstructies presenteren met geschilderde tegels in een soort stop-motion erg leuk.



Het uitzicht is goed bij vertrek.



Kaasblokjes en een nieuw glas Chapagne stonden al snel klaar nadat het lampje van de veiligheidsgordel uitging.



Niet lang daarna begon de bediening. Het voorgerecht was een lekkere soep.



Als hoofdgerecht had ik bulgogi kip gekozen, maar die zat vol paprika, wat helaas een van mijn vele allergieën is. Daarom vroeg ik of ze iets hadden zonder paprika (of vis/schaaldieren). Natuurlijk, het vegetarische gerecht, maar aangezien ik van tevoren kip had besteld (bij het vertrek kwamen ze mijn eerste keuze noteren), kon het 20 minuten duren voordat het gerecht opgewarmd was. Geen stress, ik hoefde nergens anders te zijn dan op mijn stoel.

Omdat het even zou duren, maakte ik van de gelegenheid gebruik om naar het toilet te gaan. Toen ik terugkwam, stond het eten klaar... De steward kwam naar me toe en vertelde me dat er iemand blij was dat ie kip kreeg omdat dat zijn eerste keuze was geweest maar op was. Dus ik kreeg zijn vegetarische alternatief.

De presentatie deed een beetje denken aan iets dat al eerder gegeten was en retour afzender kwam... maar het smaakte erg goed!


Het dessert zag er beter uit en smaakte ook goed.


Een "deurtje" op de vliegtuigstoel... Dat heb ik nog niet eerder meegemaakt. Het geeft een irrationeel gevoel van privacy, terwijl iedereen die voorbijloopt gewoon naar beneden kan kijken, recht de stoel in.


[ Bericht 1% gewijzigd door Fogel op 07-02-2026 23:13:17 ]

quote:

Op zaterdag 7 februari 2026 23:10 schreef flipsen het volgende:
Eigenlijk mag je foto in de OP niet ontbreken he

[ afbeelding ]

_{Bron: flipsen in AI / laat hier zien hoe jij een bepaalde user voor je ziet #6}

Staat erbij

Maaruh, kabels aan de koptelefoon zijn voor amateurs

Lang leve de RHA wireless flight adapter

Een tijdje na het opstijgen werd er een snack geserveerd. Het was de eerste keer dat ik friet kreeg (ja, friet, geen patat ). Zaanse mayonaise zelfs!


Daarna kregen we ook ijs, heerlijk, want het was warm aan boord. Ik ben naar de stewardess gelopen en heb gevraagd of ze ons levend gingen koken... de stewardess keek op een thermometer en zei "oj". Ongeveer een half uur later was het weer draaglijk.


Ik heb ook nog wat andere snacks gevonden...



Huisjes nummer 1 en 2 voor de collectie



Meer voer.




De vlucht is bijna voorbij en de stad en de haven zijn zichtbaar.


De transfer stond al op ons te wachten terwijl we op onze koffers wachtten. Het is altijd fijn om begroet te worden met een bordje met je naam erop.

Naast het bordje kregen we ook een WhatsApp-bericht met een foto van de plek waar hij stond. Heel attent.



De zon ging onder op weg naar het een hotel.

quote:

Op zondag 8 februari 2026 00:11 schreef flipsen het volgende:

[..]
Goeie cliffhanger

_{Maar waarom, dat leest u de volgende keer}

Ik heb de text aangepast

De zon ging onder op weg naar het hotel... of beter gezegd, één hotel...
Tierra Viva Miraflores heeft zogenaamd twee locaties: Larco, waar we werden afgezet, en Centro, een paar straten verderop.

De receptionist kon ons niet in het systeem vinden. Hij belde het andere hotel en jawel, daar hoorden we te verblijven. Volgens de portier was het een beter hotel (en hij kreeg een boze blik van de receptionist toen hij dat zei). De portier zei dat hij met ons mee kon lopen, zodat we niet zelf de weg hoefden te zoeken. Hij nam onze bagage aan en ging op pad, gaf ons onderweg wat tips over waar we iets konden eten en drinken, en een paar minuten later kwamen we aan bij het juiste hotel.

Wat er gebeurd was, was dat @flipsen Larco had geboekt, zoals hij gewoonlijk doet, maar een e-mail had ontvangen waarin stond dat een verblijf in Centro was bevestigd. Een klein detail dat over het hoofd was gezien, maar het werd opgelost.

Nadat we de kamer hadden gevonden, was het tijd voor een kleine verfrissing, wat leidde tot een nieuwe badge op Untappd. Ik heb nooit begrepen hoe ze landen/gebieden tellen. Ik denk dat ze de staten in de VS apart tellen, onder andere, want ik ben nog niet in zoveel landen geweest.Toch leuk met level 22





We hebben buiten in de zon ontbeten, een fijne start van de dag.



Na het ontbijt werden we opgehaald door een gids en chauffeur. Dit is in zekere zin het startpunt voor alles wat we de komende dagen zullen meemaken. We begonnen bij Huaca Pucllana, dat zo een inspiratiebron voor LEGO had kunnen zijn, ware het niet dat het van gedroogde klei is gemaakt.





Bovenop de stenen zijn vaak duidelijke vingerafdrukken of voetafdrukken te zien.



Er is ook iets dat lijkt op een caviafokkerij op het terrein.



Het restaurant op het museumterrein schijnt erg goed te zijn, maar het was gesloten toen wij er waren.

Het fokken van cavia's en het restaurant zullen waarschijnlijk een kleine rode draad gaan vormen in dit reisverslag.

Na een bezoek aan de oude stenen gingen we naar een nieuwere plek.



We liepen langs een chocolademuseum en besloten even binnen te kijken.

We leerden meer over het productieproces en konden vanalles proeven.


We kochten wat chocolade in de "souvenirwinkel" en concludeerden in de loop van de trip herhaaldelijk dat Peruaanse chocolade vaak beter smaakt dan Belgische chocolade.

Een park, palmbomen, een blauwe lucht en een vleugje koloniale stijl is altijd een mooi gezicht.



Na de tour zouden we naar het hotel worden gebracht, maar we kozen ervoor om afgezet te worden in de buurt van de plek waar de fietstour een paar uur later zou beginnen. We brachten de tijd door met lunchen en een pisco sour.

De eerste stop van de fietstour was een park waar veel katten leven. Als je er eentje leuk vindt, mag je hem volgens de gids gewoon mee naar huis nemen. Volgens het bord misschien ook wel, mijn Spaans is beperkt tot bier bestellen en het ging niet over bier.



We fietsten verder richting de kust en stopten bij "Love Park", dat geïnspireerd is door Park Güell in Barcelona.



Daarna ging de reis verder naar Barranco. Het was er mooi, maar ik vergat foto's te maken.

quote:

Op zondag 8 februari 2026 14:58 schreef Individual het volgende:
Heb je in de lokale tienda van Cusco nog coca gekocht voor je lab?

En bstaat El Cholandes nog? (wel belangrijk voor de KAAer)

Nee, maar had wel een kamer met eigen cocablaadjesmand. Thee van gemaakt maar uiteraard niet mee naar huis genomen, want hier is het illegaal.

Geen idee, maar ik ga niet naar Peru om bitterballen te eten

quote:

Op zondag 8 februari 2026 16:52 schreef flipsen het volgende:
Zou @:Hik nog altijd Inka Cola drinken?

Krijg je de hik van joh...

quote:

Op dinsdag 10 februari 2026 10:57 schreef DobbyDobby het volgende:
Wat een genot om te lezen. Ik vlieg over 6 weken richting Peru. Nu nog meer zin in.

Tof

Zal in de loop van de week wat meer schrijven.

Tijd om onze reis te vervolgen.

Na een goed ontbijt werden we opgehaald en naar de luchthaven gebracht voor een vlucht naar Arequipa. We vlogen met LATAM in premium economy. Voor vertrek kregen we een klein flesje water en op hoogte werden er wat snacks en drankjes geserveerd.

Bij aankomst stond er een chauffeur met een naambordje op ons te wachten. Heerlijk als alles soepel verloopt!

Diezelfde dag werden we opgehaald bij het hotel voor een rondleiding in en rond de stad.

Er werd veel verteld over hoe Spaanse priesters probeerden het katholieke geloof te introduceren en de opvattingen van de inheemse bevolking enigszins veranderden, maar niet al te veel. Omdat de priesters beseften dat ze waarschijnlijk nooit meer naar Spanje zouden terugkeren en een "iets moeilijker leven" zouden leiden als ze zich niet aanpasten aan hun geloof, was het toegestaan ​​om zowel binnen als buiten de kerken niet-bijbelse verhalen af ​​te beelden. Dit zie je niet vaak in Europa...

Jezus is ook meestal niet te zien aan het kruis, maar er is doorgaans wel een ladder aanwezig.





Plein in koloniale stijl.



Iets buiten de stad stopten we bij een paar uitkijkpunten. Het was een beetje mistig, dus het uitzicht was niet geweldig en sommige van de grootste vulkanen waren niet zichtbaar aan de horizon. Een van de uitkijkpunten lag langs een pad waar iemand woonde, waarschijnlijk met vrij rondlopende masvins. Die functioneerden waarschijnlijk ook als een soort alarmsysteem, want ze begonnen in koor te piepen, wat op zijn beurt de honden wakker maakte die begonnen te blaffen.

De volgende plek die we zouden bezoeken was de Colca-vallei. Niet lang nadat we Arequipa hadden verlaten, kwamen we op een plek die ons een beetje aan Mordor deed denken.



Onderweg stopten we op verschillende plekken en zagen we van dichtbij en van veraf allerlei soorten lama's, alpaca's, vicuña's en guanaco's.

Een ding dat ik niet leuk vind aan Peru is dat er vrijwel overal afval ligt. Volgens een gids komt dat vooral door een gebrek aan educatie, waardoor iedereen gewoon doet zoals de rest...





Ik heb "Inca-thee" geproefd, die onder andere cocabladeren bevat. Het smaakte naar groene thee, maar dan met iets meer aroma.



Het hoogste punt van de reis was 4910 meter boven zeeniveau, met een toilet op ongeveer dezelfde hoogte. Natuurlijk moest ik de faciliteiten testen en heb ik nu mijn record voor toiletbezoeken op grote hoogte in de bergen verbroken. Zoals op veel andere plekken was er een tekort aan toiletpapier, water en zeep. Altijd handig om wat handdesinfectiemiddel bij je te hebben (en WC papier als je dat nodig hebt).




Hoewel we al behoorlijk hoog waren, konden we in de verte nog een paar bergtoppen zien. Bij het uitkijkpunt staan ​​borden met de hoogte en namen van de omliggende bergen.

quote:

Op maandag 23 februari 2026 12:12 schreef bianconeri het volgende:
Prachtig!

Wat is dat Mordor eigenlijk? Een grotere stad neem ik aan?

En yikes, dan zie je die lama´s (of welke versie daarvan het ook zijn) tussen allemaal troep. Dat is inderdaad wel smerig en zo zonde.

Even op de kaart gekeken en Mordor is "Cemento Yura".

quote:

Op maandag 2 maart 2026 03:53 schreef flipsen het volgende:
Schrijf je je verslag nog af, voordat FOK! op zwart gaat?

_{Ik vraag dit voor een vriend}

Er komt een update als ik weer tijd heb.

Het was een drukke maand, maar het is tijd om verder te gaan met het reisverslag nu ik me de details nog kan herinneren

Op weg naar de Colca-vallei, waar we condors gaan spotten, was er een lunchpauze in een buffetrestaurant.

Twee, voor ons ongebruikelijke, vleessoorten: alpaca en cavia.





Ik heb ze allebei geproefd. Alpaca deed me een beetje denken aan hertenvlees, terwijl cavia, tja, wat kan ik zeggen? Heel weinig vlees, veel botten, het vlees was behoorlijk vet en had een visachtige nasmaak? Niet voor herhaling vatbaar. Alpaca wel

Na de lunch was er een tussenstop om te dobberen in een hotspring. Er waren verschillende baden met verschillende temperaturen.



De aankomst was nogal primitief. Alles eigenlijk wel, maar het was leuk om de verschillende baden uit te proberen. Nou ja, meestal wel leuk, sommige waren gewoon te heet om comfortabel te zijn.



We werden naar het hotel gebracht. Niemand bij de receptie, maar er lag een briefje met mijn naam erop en een sleutel. We gingen op zoek naar de kamer, maar konden hem niet vinden omdat de nummering geen logische volgorde leek te volgen. Plotseling stak er een hoofd uit een struik, een tuinman die vroeg of we ergens hulp bij nodig hadden. Ik liet de kamersleutel zien, hij wees een richting uit, we knikten en gingen verder.

We hadden een mooie kamer gekregen


met een goed uitzicht



Na een tijdje werd er op de deur geklopt. De receptioniste vroeg of alles in orde was, of we nog even iets konden ondertekenen om de check-in te voltooien, en of we een wandeling met haar als gids wilden maken.

Ja, dat wilden we!



Nadat we een hoek om waren gegaan, begon een hond ons te volgen.



Hij sprong een klein stukje naar voren en keek achterom om te zien of we hem volgden. Volgens onze gids doet hij dat meestal als ze met haar gasten gaat wandelen. De hond hoort bij een ander hotel, maar heeft blijkbaar ontdekt dat meelopen met toeristen leuk is.

Het was in ieder geval fijn om een ​​blije hond mee op pad te hebben

We hebben onder andere een "onderzoeksfaciliteit" uit de oude tijd gezien, waar ze experimenteerden met het creëren van microklimaten door de breedte van de trappen te testen, of er begroeiing op de muur moest komen, en een beetje met de hoogte spelen. Al deze parameters leiden tot een betere of slechtere groei, en dat beïnvloedt wanneer en hoe vaak dingen geoogst kunnen worden.



Daarna was het een rustige avond in het hotel. We dronken een kleine pisco sour en bestelden ons ontbijt. Normaal gesproken hebben ze een buffet, maar we waren de enige gasten, dus wilden ze voedselverspilling voorkomen door alvast de bestelling op te nemen.

De nacht was rustig en we konden ons goed opladen voor de volgende dag.

We begonnen de dag met een kort bezoek aan het lokale plein en de omliggende gebouwen, zoals deze kerk.

Net als verschillende andere kerken in de regio heeft deze een aardbeving niet goed doorstaan. Hij staat echter nog steeds overeind, zij het met wat ondersteuning.





De natuur op weg naar El Condor Pasa (ja, het heet eigenlijk Colca-vallei) is prachtig!



Bij het uitkijkpunt stond informatie die bevestigde waarom we zo vroeg moesten opstaan ​​(wat geen probleem is als je lichaam nog steeds op de Noorse tijd is ingesteld).



Wat er echter niet op het bord staat, is dat deze tijden vooral buiten het regenseizoen gelden, dus niet in januari, februari en maart, om het maar even zo te zeggen. Want met regen en hitte komen wolken/mist, wat de vogels minder opdrift geeft en de kans om ze te zien dus kleiner maakt.



We hebben een poos moeten wachten op een wolkenloze hemel, we hebben wat rondgereden tussen verschillende uitkijkpunten en toen hadden we geluk. Op twee verschillende plekken zagen we drie condors. We weten niet zeker of het dezelfde drie waren, dus we hebben in totaal tussen de 3 en 6 vogels gezien.

OK, ze waren een eind weg, maar ach, wie let daarop?





We sloten de excursie af met een bezoek aan nog een plein en kerk.


Ook hier was aardbevingsschade.



God doet zijn werk niet goed genoeg blijkbaar, of ze bidden niet goed

De vlucht van Arequipa naar Cusco vertrok pas om 18:15, dus we namen de tijd om El Monasterio de Santa Catalina de Siena te bezoeken. Een enorm complex waar de nonnen volledig afgezonderd van de grote, lelijke wereld buiten de poorten konden leven.





Bezoek was toegestaan, maar alleen via een soort dubbel hekwerk in een vrij sombere gang.





Voorwerpen konden worden doorgegeven via een draaigevaldat contact onmogelijk maakte.



Afgezien van de tamelijk timide ontvangsthal was het gebouw erg kleurrijk, met zeer kleurrijke gangen en pleinen.











De kamers waren ook vrij timide..



Meestal slechts een bed in een nis, en een plek om God/Jezus te aanbidden. Afhankelijk van de status en hoeveel geld de familie erin had geïnvesteerd, was er een klein verschil in soberheid in het klooster, waarbij de rijksten zeer veel ruimte hadden.

Eén ding waar de nonnen echter om bekend stonden, waren hun gebakjes. Bijna elk non had haar eigen bakkerij!





Wat ons opviel, was dat er veel trappen waren die nergens heen leidden. Het lijkt misschien alsof ze zijn dichtgemetseld vanwege het kleurverschil, maar er waren opvallend veel plekken die er zo uitzagen. Geen idee waarom.

quote:

Op zondag 22 maart 2026 00:16 schreef flipsen het volgende:
Oei, ik was er duidelijk vóór de aardbeving. En zowel een keer in het regenseizoen als ik het droga seizoen, beide keren condors gezien, volgens mij wilden ze julliebgewoon niet zien: zo van "die Noren, die eten alles, we blijven mooi uit de buurt!"

We hebben condors gezien en niet gegeten