ADD&ADHD #74 Sluiten is aanmaken!!!

quote:

Op donderdag 16 oktober 2025 12:53 schreef Sunshine1982 het volgende:

[..]
Ja, ik denk dat ik dat gewoon moet doen, doelen stellen. Ik ben erg perfectionistisch, ik heb de tekst ook al tig keer veranderd

Neem jij medicatie?

Ik heb geen diagnose. Twee jaar geleden wel een topic aangemaakt hierover met tig voorbeelden, bij de huisarts geweest die ook het één en ander bevestigde en/of verifieerde, aangemeld geweest bij zo'n centrum in Nieuwegein, vervolgens acht maanden later of zo een mailtje gekregen met "maak een afspraak" waar ik nog eens twee maanden later pas achter kwam (door een overvolle mailbox) en het toen maar op z'n beloop gelaten.

Ben 37, kennelijk coping ontwikkeld - de huisarts vroeg nog of het echt noodzaak is of dat ik iets van coping ontwikkeld heb (ik schrijf álles op wat ik moet doen, als er iets mee moet een volgende dag leg ik dat pal voor de voordeur in de avond ervoor, ik ga lekker op hele duidelijke gestructureerde taken die ik dan ook heb/krijg van teammanager, moet mezelf tig keer vertellen "erbij" te blijven, etc. etc.) -, dus ik geloof het wel. Ik had er vooral wat aan gehad in m'n jeugd, denk ik, want ik was ehm...."anders"

Ik merk dat ik ook altijd een sterkere band heb (of kan hebben) met de autisten en AD(H)D'ers in mijn klassen; daar klikt het altijd goed mee.

Ik slik al minstens 15 jaar methylfendidaat, maar ik zat me toch af te vragen of er geen langetermijn-effecten kunnen optreden, aangezien ik al jaren last heb van erger wordende brainfog en slecht geheugen, hebben mensen ervaring met het langdurig stoppen met methylfendidaat en welke effecten dit heeft?

quote:

Op donderdag 16 oktober 2025 13:58 schreef BufferOverflow het volgende:
Ik slik al minstens 15 jaar methylfendidaat, maar ik zat me toch af te vragen of er geen langetermijn-effecten kunnen optreden, aangezien ik al jaren last heb van erger wordende brainfog en slecht geheugen, hebben mensen ervaring met het langdurig stoppen met methylfendidaat en welke effecten dit heeft?

Heb je al eens bloed laten prikken op met name vitamine b1?

quote:

Op donderdag 16 oktober 2025 14:19 schreef DJMO het volgende:

[..]
Heb je al eens bloed laten prikken op met name vitamine b1?

Niet specifiek B1, wel D en schildklier, dat was in orde. Volgens mij is de kans op een B1 tekort extreem klein als je relatief gezond bent, normaal eet en vrijwel geen alcohol drinkt. Ik heb wel langere tijd multivitamines geslikt inclusief B1 en die leken geen enkel effect te hebben.

quote:

Op donderdag 16 oktober 2025 13:06 schreef Sunshine1982 het volgende:
Oh en een hyperfocus, wow. Ik heb voor jaren een tv serie als hyperfocus gehad (wat nu eindelijk wat minder wordt), maar ik heb dat bijvoorbeeld ook met muziek. Ik kan zo liedjes die ik leuk vind keer op keer achter elkaar beluisteren. Het verveelt gewoon niet. Ik heb nu al een paar maanden een liedje die ik echt abnormaal vaak geluisterd heb en ik luister er nog steeds naar. Vaak op de fiets ook meerdere keren achter elkaar, wel in een remix maar het deuntje en de tekst is vaak hetzelfde.

Ik las een stukje terug in het vorige topic en herken mezelf hier heel erg in.
Sowieso veel ADD trekjes die vrouwen omschrijven zijn 1 op 1 op mezelf te betrekken.
Geen diagnose bekend maar het zou me niet verbazen btw.

[ Bericht 1% gewijzigd door vencodark op 04-11-2025 21:38:16 ]

Heb vorige week diagnose onderzoek gehad. En hoor over twee weken wat. Dus volg.

quote:

Op dinsdag 4 november 2025 21:20 schreef vencodark het volgende:

[..]
Ik las een stukje terug in het vorige topic en herken mezelf hier heel erg in.
Sowieso veel ADD trekjes die vrouwen omschrijven zijn 1 op 1 op mezelf te betrekken.
Geen diagnose bekend maar het zou me niet verbazen btw.

Geen idee hoe oud je bent of dat het al mosterd na de maaltijd is, maar soms kan de overgang aanleiding zijn om alsnog hulp te zoeken op dat vlak, dus het kan helpen om dat in je achterhoofd te houden.

Genoeg mensen die zonder diagnose voor zichzelf een manier vinden om te functioneren, maar bij vrouwen geldt dat de overgang kan betekenen dat je alsnog vastloopt. Ik sprak onlangs een collega die er eigenlijk daardoor achter kwam.

Ik kan me niet meer herinneren of ik hier ook ooit gepost heb.

Hier zo’n 10 jaar geleden (eindelijk) de diagnose ADHD (Voorheen ADD) gehad.

Heb m’n hele leven struggles gehad op allerlei vlakken.

Medicatie voorgeschreven na een traject van therapie etc. Voor mij is dit een redding. Op elk vlak, natuurlijk moet je er nog steeds mee dealen en heb je eigen manieren om te functioneren.

Nu zwanger. Dus ik vind dat enorm spannend ivm medicatie. Loop daarom ook bij de pop-poli.
Ik sta open om af te bouwen. Ik gebruik namelijk de kort werkende, ivm onregelmatig werk. (Ploegendienst)

Maar ik weet wel dat zonder medicatie ik er zelf heel veel last van heb, maar m’n omgeving ook.
Ook op m’n werk. Waar concentratie en snel schakelen erg belangrijk is.

quote:

Op donderdag 16 oktober 2025 13:58 schreef BufferOverflow het volgende:
Ik slik al minstens 15 jaar methylfendidaat, maar ik zat me toch af te vragen of er geen langetermijn-effecten kunnen optreden, aangezien ik al jaren last heb van erger wordende brainfog en slecht geheugen, hebben mensen ervaring met het langdurig stoppen met methylfendidaat en welke effecten dit heeft?

Nooit over nagedacht.

Heb wel last van brainfog. Maar dat is als ik in een verkeerd medicatie ritme zit door te lang uitslapen bijvoorbeeld.
Of nu omdat ik utrogestan slik.

Verder geen last van gelukkig.

Zit je nog wel op de goede dosis?
Misschien is je lijf veranderd of je leven?
Ben je overgezet op een ander merk?

quote:

Op vrijdag 2 januari 2026 15:54 schreef Moeraskat het volgende:

[..]
Nooit over nagedacht.

Heb wel last van brainfog. Maar dat is als ik in een verkeerd medicatie ritme zit door te lang uitslapen bijvoorbeeld.
Of nu omdat ik utrogestan slik.

Verder geen last van gelukkig.

Zit je nog wel op de goede dosis?
Misschien is je lijf veranderd of je leven?
Ben je overgezet op een ander merk?

Heb ondertussen diagnose slaapapneu gehad, dus waarschijnlijk was dat de oorzaak

quote:

Op vrijdag 2 januari 2026 16:00 schreef BufferOverflow het volgende:

[..]
Heb ondertussen diagnose slaapapneu gehad, dus waarschijnlijk was dat de oorzaak

Oh dat kan ook best pittig zijn

quote:

Op donderdag 16 oktober 2025 13:58 schreef BufferOverflow het volgende:
Ik slik al minstens 15 jaar methylfendidaat, maar ik zat me toch af te vragen of er geen langetermijn-effecten kunnen optreden, aangezien ik al jaren last heb van erger wordende brainfog en slecht geheugen, hebben mensen ervaring met het langdurig stoppen met methylfendidaat en welke effecten dit heeft?

Kan dat ook niet liggen aan je leeftijd?

quote:

Op maandag 5 januari 2026 12:58 schreef LaDaDiDa het volgende:

[..]
Kan dat ook niet liggen aan je leeftijd?

Het was inmiddels al duidelijk wat er scheelde

Hoi! Hopelijk kunnen jullie mij hierbij helpen
Ik heb nu bijna een jaar een ADHD-diagnose en na groepstherapie en medicatie zit ik in een traject om op zoek te gaan naar een ADHD-coach, die me kan helpen om mijn werk-privébalans beter te krijgen en gerichter coaching krijg met plannen. Nu heb ik een wijkcoach toegewezen gekregen en een doorverwijzing naar Jados.

Ik was daar sceptisch over eerst, omdat ze vooral op autisme zitten, maar in het gesprek bleek dat ze meer op neurodivers algemeen willen zitten. Nou prima vooruit.

Beschikking etc rond, dus ga ik op eerste gesprek. Nou dat ging toch niet lekker, merkte dat ze toch vastliep op mijn ADHD-klachten en wilt ze dat ik met een jobcoach in gesprek ga.

Nu heb ik met die jobcoach gesproken en zij zegt helemaal in de lijn te zitten met de hulpvraag waar ik mee zit. Maar toch voelt het niet helemaal oké. Dit zou dan via het UWV gaan i.k.v. werkbehoud, en moet ik me mijn werkgever in gesprek gaan. En dat terwijl ik eerst allemaal gewoon ging om een ADHD-coach die met handvaten zou komen om mijn ADHD beter aan te kunnen pakken. Ik sta niet op het punt om in een burn-out of wat te raken, het voelt opeens allemaal zo zwaar voor mij aan?

Nu is mijn vraag: wie heeft er ervaring met een ADHD-coach, wat doet diegene? Heb jij wat aan diegene? En zitten jullie dan via een organisatie daar?

quote:

Op zondag 15 februari 2026 10:19 schreef Sunshine1982 het volgende:
Ugh, ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet. Ik ben echt wanhopig op zoek naar een nieuwe hyperfixatie, want zonder hyperfixatie voelt mijn leven zo saai en leeg. En dat klinkt heel erg stom als je een druk bestaan hebt met werk en kinderen, maar het voelt echt zo.

Ik vraag me af of de fokkers hier hetzelfde hebben?

Ik herken dit wel enigszins. Nu ik sinds eind november in een dubbele diagnose kliniek ben opgenomen had ik ook vrij weinig omhanden. Ik ben me sindsdien gaan verdiepen in de tarot, en dat heeft me serieus aan het denken gezet.

Het voorspelt de toekomst niet en het is absoluut geen waarzeggerij, maar de kaarten laten me soms wel nadenken over sommige situaties waarin ik verzeild raak, en door dan aan de tarot kaarten te denken bekijk ik de zaak eens van een andere kant of zelfs meerdere kanten voor ik reageer.

Niet echt perse een hyperfixatie, maar wel een fijne afleiding van het leven van alledag momenteel.

quote:

Op zondag 15 februari 2026 10:19 schreef Sunshine1982 het volgende:
Ugh, ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet. Ik ben echt wanhopig op zoek naar een nieuwe hyperfixatie, want zonder hyperfixatie voelt mijn leven zo saai en leeg. En dat klinkt heel erg stom als je een druk bestaan hebt met werk en kinderen, maar het voelt echt zo.

Ik vraag me af of de fokkers hier hetzelfde hebben?

Heel suf
Maar puzzelen?

quote:

Op dinsdag 10 februari 2026 17:03 schreef Utopica het volgende:
Hoi! Hopelijk kunnen jullie mij hierbij helpen
Ik heb nu bijna een jaar een ADHD-diagnose en na groepstherapie en medicatie zit ik in een traject om op zoek te gaan naar een ADHD-coach, die me kan helpen om mijn werk-privébalans beter te krijgen en gerichter coaching krijg met plannen. Nu heb ik een wijkcoach toegewezen gekregen en een doorverwijzing naar Jados.

Ik was daar sceptisch over eerst, omdat ze vooral op autisme zitten, maar in het gesprek bleek dat ze meer op neurodivers algemeen willen zitten. Nou prima vooruit.

Beschikking etc rond, dus ga ik op eerste gesprek. Nou dat ging toch niet lekker, merkte dat ze toch vastliep op mijn ADHD-klachten en wilt ze dat ik met een jobcoach in gesprek ga.

Nu heb ik met die jobcoach gesproken en zij zegt helemaal in de lijn te zitten met de hulpvraag waar ik mee zit. Maar toch voelt het niet helemaal oké. Dit zou dan via het UWV gaan i.k.v. werkbehoud, en moet ik me mijn werkgever in gesprek gaan. En dat terwijl ik eerst allemaal gewoon ging om een ADHD-coach die met handvaten zou komen om mijn ADHD beter aan te kunnen pakken. Ik sta niet op het punt om in een burn-out of wat te raken, het voelt opeens allemaal zo zwaar voor mij aan?

Nu is mijn vraag: wie heeft er ervaring met een ADHD-coach, wat doet diegene? Heb jij wat aan diegene? En zitten jullie dan via een organisatie daar?

Ik wilde zelf een keer zo'n vraag stellen. Wat precies zit jou niet lekker?

Ik wil jou op basis van mijn eigen ervaringen wel meegeven dat een coach of wie dan ook anticipeert op jouw hulpvraag. Ik merk uit jouw verhaal een beetje op dat jou dingen opgedrongen worden die jij niet wilt. Een beetje in de trant van:
jij: "Ik wil graag naar rechts."
ander: "Jamaar is het niet veel verstandiger om eerst naar links te gaan? Je moet het zelf weten hoor. Maar het is de gebruikelijke gang van zaken om naar links te gaan. Andere clienten doen dat ook en die zijn daarover erg positief. Het lijkt mij dat je naar rechts wilt gaan door jouw ADHD; je wilt meteen resultaat en zo werkt het niet. Je mag jezelf compassie en geduld gunnen dat het niet allemaal in 1x gedaan hoeft. Dus wat zeg je ervan? Wil je met mij proberen om naar links te gaan?"

Dit heb ikzelf keer op keer op keer meegemaakt. Mijn hoofd tolt dan helemaal en ik overzie het allemaal niet meer; ik ben dan inderdaad 'overtuigd' dat het niet zo snel hoeft, omdat ik dan rust wil.

Bekijk deze YouTube-video

Ik heb pas geleden dit filmpje gevonden. Voor mij persoonlijk werkt het verhelderend om grenzen te stellen naar iedereen en dus ook naar coaches en hulpverleners. Het gaat immers om jouw leven: jij bepaalt hoe je het wilt leiden en jij maakt op waar je hulp bij nodig hebt en waarbij niet. De ander kan opmaken in hoeverre hij/zij tegemoet kan komen aan jouw wensen en behoeftes. Dat zou superduidelijk moeten zijn:
- Ja, ik kan je daarbij helpen
- Nee, ik kan je daarbij niet helpen
- Ik kan je misschien gedeeltelijk helpen. Mag ik een alternatief voorstel doen?

De beslissing zou altijd bij jou moeten liggen.

Ik heb wat betreft ondersteuning alleen ervaring met aan WMO-gerelateerde instanties. Dat is elke keer drama geweest. Het is niet alleen frustrerend, ik was er emotioneel ook aan onderdoor gegaan. Dat ik mijn leven zelf verkloot is tot daaraan toe, maar het is ronduit beangstigend als het lijkt alsof alles en iedereen mij afremt. Ik kreeg dus stress van het idee "voor ik het weet, ben ik 80 en dan kijk ik terug op een leven wat ik door gebrek aan zelfdiscipline verkloot heb" en die zorgverleners met hun moedercomplex grepen dat aan om mij als een kleuterjuffrouw op te dringen het 'rustig aan te doen' en 'compassie voor mezelf op te brengen'.

Als je zelfstandige coaches niet kan betalen, is het misschien nog een idee om een PGB te regelen. Wees in ieder geval kritisch naar mensen die zich met jouw leven bemoeien.

quote:

Op maandag 16 februari 2026 18:04 schreef PabstBlueRibbon het volgende:

[..]
Ik wilde zelf een keer zo'n vraag stellen. Wat precies zit jou niet lekker?

Ik wil jou op basis van mijn eigen ervaringen wel meegeven dat een coach of wie dan ook anticipeert op jouw hulpvraag. Ik merk uit jouw verhaal een beetje op dat jou dingen opgedrongen worden die jij niet wilt. Een beetje in de trant van:
jij: "Ik wil graag naar rechts."
ander: "Jamaar is het niet veel verstandiger om eerst naar links te gaan? Je moet het zelf weten hoor. Maar het is de gebruikelijke gang van zaken om naar links te gaan. Andere clienten doen dat ook en die zijn daarover erg positief. Het lijkt mij dat je naar rechts wilt gaan door jouw ADHD; je wilt meteen resultaat en zo werkt het niet. Je mag jezelf compassie en geduld gunnen dat het niet allemaal in 1x gedaan hoeft. Dus wat zeg je ervan? Wil je met mij proberen om naar links te gaan?"

Dit heb ikzelf keer op keer op keer meegemaakt. Mijn hoofd tolt dan helemaal en ik overzie het allemaal niet meer; ik ben dan inderdaad 'overtuigd' dat het niet zo snel hoeft, omdat ik dan rust wil.

Bekijk deze YouTube-video

Ik heb pas geleden dit filmpje gevonden. Voor mij persoonlijk werkt het verhelderend om grenzen te stellen naar iedereen en dus ook naar coaches en hulpverleners. Het gaat immers om jouw leven: jij bepaalt hoe je het wilt leiden en jij maakt op waar je hulp bij nodig hebt en waarbij niet. De ander kan opmaken in hoeverre hij/zij tegemoet kan komen aan jouw wensen en behoeftes. Dat zou superduidelijk moeten zijn:
- Ja, ik kan je daarbij helpen
- Nee, ik kan je daarbij niet helpen
- Ik kan je misschien gedeeltelijk helpen. Mag ik een alternatief voorstel doen?

De beslissing zou altijd bij jou moeten liggen.

Ik heb wat betreft ondersteuning alleen ervaring met aan WMO-gerelateerde instanties. Dat is elke keer drama geweest. Het is niet alleen frustrerend, ik was er emotioneel ook aan onderdoor gegaan. Dat ik mijn leven zelf verkloot is tot daaraan toe, maar het is ronduit beangstigend als het lijkt alsof alles en iedereen mij afremt. Ik kreeg dus stress van het idee "voor ik het weet, ben ik 80 en dan kijk ik terug op een leven wat ik door gebrek aan zelfdiscipline verkloot heb" en die zorgverleners met hun moedercomplex grepen dat aan om mij als een kleuterjuffrouw op te dringen het 'rustig aan te doen' en 'compassie voor mezelf op te brengen'.

Als je zelfstandige coaches niet kan betalen, is het misschien nog een idee om een PGB te regelen. Wees in ieder geval kritisch naar mensen die zich met jouw leven bemoeien.

Dankjewel voor je uitgebreide reactie, ik herken veel in wat je beschrijft.

Wat mij vooral niet lekker zit, is dat mijn oorspronkelijke hulpvraag heel concreet was: ik wilde graag een ADHD‑coach voor praktische handvatten rondom plannen, balans werk/privé en het beter leren omgaan met mijn ADHD in het dagelijks leven. Meer niet. Ik merk dat veel time-managementtrainingen die ik gevolgd heb, niet echt passen bij een neurodivers brein. Theoretisch snap ik het, in de praktijk niet echt.

Het betalen van een coach is op zich niet het probleem. Het voorstel voor een ADHD‑coach kwam van de instelling waar ik ben gediagnosticeerd. Zij zagen ook dat ik vooral behoefte heb aan praktische ondersteuning, terwijl hun eigen behandeling vooral vanuit het psychische stuk werkt. Daarom adviseerden zij om via de WMO een coach te zoeken, en zo ben ik bij Jados terechtgekomen.
Alleen is het traject nu verschoven naar iets heel anders: een jobcoach via het UWV, waar de werkgever bij betrokken wordt.. Terwijl ik:
- niet vastloop op mijn werk (maar wel moeite heb met overzicht houden en niet alles op het laatste moment in mijn eigen tijd moet gaan doen),
- geen zorgen heb over het behouden van mijn baan (van mijn werkgever niet, van mezelf niet, sta ook niet op het punt van een boreout of burnout),
- juist blij ben met mijn werk en goed functioneer,
- en helemaal geen zwaar traject met mijn werkgever wil starten. Er wordt al super veel met me meegedacht (collega's en werkgever).

De jobcoach zei dat zij inhoudelijk wel aansluit bij mijn hulpvraag, maar de hele constructie eromheen voelt veel zwaarder dan wat ik eigenlijk nodig heb. Dat maakt me onzeker: ligt het aan mij dat ik het zo zwaar vind, of wordt er gewoon een verkeerde route gekozen?
Wat jij zegt over dat je soms een bepaalde kant op wordt geduwd die niet de jouwe is, dat herken ik. Tegelijkertijd merk ik in mijn werk en privéomgeving juist níet dat mensen over mijn grenzen gaan of mijn tijd opeisen; als iets ben ik degene die te laat is of moeite heeft met structuur. Mijn hulpvraag gaat dus echt om praktische vaardigheden, niet om grenzen bewaken of sociale problemen.

Ik vind je punt over grenzen stellen richting hulpverleners wel heel waardevol. Ik wil ook niet hun expertise onderuit schuiven, maar hier moet ik gewoon aangeven van: "dit voelt niet goed!"

quote:

Op zondag 15 februari 2026 10:19 schreef Sunshine1982 het volgende:
Ugh, ik weet gewoon niet wat ik met mezelf aan moet. Ik ben echt wanhopig op zoek naar een nieuwe hyperfixatie, want zonder hyperfixatie voelt mijn leven zo saai en leeg. En dat klinkt heel erg stom als je een druk bestaan hebt met werk en kinderen, maar het voelt echt zo.

Ik vraag me af of de fokkers hier hetzelfde hebben?

Bij mij ligt het er wel aan hoe druk mijn leven is. Zoals nu heb ik niet echt de tijd voor een hyperfixatie. Zou ook niet echt uitkomen. Maar was een tijdje uitgevallen vanwege een operatie, maar toen leek ook echt niets me te raken en werd zo passief en depressief ervan.

quote:

Op woensdag 18 februari 2026 15:41 schreef Utopica het volgende:
Ik vind je punt over grenzen stellen richting hulpverleners wel heel waardevol. Ik wil ook niet hun expertise onderuit schuiven, maar hier moet ik gewoon aangeven van: "dit voelt niet goed!"

Ik herken jouw verhaal wel een beetje. Ook dat het zo groot gemaakt wordt. Ik had vorig jaar te maken met zo'n soort reintegratie-traject en het moest allemaal in fases verspreid over veel tijd.

Het heeft denk te maken met hoe de samenleving in zijn geheel werkt. Alles moet volgens een bepaald systeem gaan. In jouw geval word je op één hoop gegooid bij alle neurodivergente mensen. En dan gaan ze voorbij de betekenis wat neurodivergent is. Je past niet in een hokje. Niemand past in een hokje.

Als jij om welke reden dan ook vastloopt en ondersteuning nodig hebt om grip te krijgen op jouw leven, moet de ondersteuning zich naar jouw situatie aanpassen ... niet andersom. Zo moeilijk hoeft het niet te zijn.
- Jij vertelt waar je tegenaan loopt.
- De ander maakt op waar hij/zij jou wel en niet bij kan helpen.
- Soit

Lijkt me erg vervelend voor jou dat jouw werkgever erbij werd gesleept

Over niet in hokjes plaatsen: ik werk fulltime en moest dus echt goed passen en meten om zo’n afspraak te maken 1x per week. Alsof daar begrip voor is.. totaal niet 🤪

En m’n vrijdagen zijn bijvoorbeeld een stuk rustiger dus dat zou voor mij fijn zijn. Is die hele toko gesloten 😅 en dan krijg ik verwijten dat ik toch echt wel flexibeler moet zijn.

Morgenochtend ga ik ze mailen 😎 ! Ben er klaar mee! Thanks voor de reacties, had het ook stiekem allemaal voor even weggestopt, nu moet ik er weer wat mee.