(ouders van) kinderen met een ASS deel 50

quote:

Op woensdag 3 december 2025 16:50 schreef gewoonmezelf87 het volgende:

[..]
Heb je mogelijkheid om even bij te komen?

ik tel af naar de kerstvakantie

Wat veel onduidelijkheid en zorgen allemaal. Nog in combinatie met de feestdagen. Hopelijk binnenkort meer rust.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ach @Cygne dan breekt je hart..

@Cygne wat verdrietig, vooral ook dat M. het zo bewust meekrijgt

Aggos M... wat een vervelende ervaring werd het zo... erg onvolwassen van de juf ook..

Hij slaapt nog steeds op de kussensloop die hij kreeg als afscheidscadeau.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ach wat een verdriet Cygne, wat vreselijk hoe kinderachtig volwassenen met zo'n situatie om kunnen gaan tegelijkertijd ontzettend fijn dat de nieuwe school zo goed voelt en dat ze hem daar wél geven wat hij verdient, een liefdevol welkom gevoel

quote:

Op woensdag 3 december 2025 18:35 schreef Kyara het volgende:

[..]
ik tel af naar de kerstvakantie

Sterkte, pittig juist ook in deze tijd, hopelijk vind je straks wat van die broodnodige rust

quote:

Op donderdag 4 december 2025 15:25 schreef Schanu het volgende:
Ach wat een verdriet Cygne, wat vreselijk hoe kinderachtig volwassenen met zo'n situatie om kunnen gaan tegelijkertijd ontzettend fijn dat de nieuwe school zo goed voelt en dat ze hem daar wél geven wat hij verdient, een liefdevol welkom gevoel

En ook zo fijn dat het niet verwatert met zijn beste vriend.

Merk ook wel dat hij er nu goed over kan praten en ook kan benoemen wat hij voelt en nodig heeft.

Ik vind dat hij het heel volwassen aan heeft gepakt Cygne.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

@Schanu ik vind het moeilijk om de juiste woorden te vinden. Wat een hartverscheurende, verdrietige, ingewikkelde situatie zitten jullie in. Een dikke knuffel voor je

Ach @Schanu Wat mega zwaar voor jou, je vrouw en je jongste. Besef dat je alles doet wat je kunt en neem het jezelf niet kwalijk. Je bent al tijden bezig met het krijgen van de juiste hulp en doet alles wat je kunt. Uit ieder bericht blijkt zo veel liefde
Als ik in de buurt zou wonen, zou ik aanbieden om te helpen om jullie te ontlasten. Ik hoop dat er straks dingen veranderen nav de onderzoeken en school; dat zij jullie op weg kunnen helpen hiermee.

Ach lieve @Schanu wat is het toch ontzettend moeilijk he. Je doet wat je kunt en meer kun je niet doen. Je bent ook maar een mens, met gevoelens en grenzen.

quote:

Op donderdag 11 december 2025 21:35 schreef Schanu het volgende:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

@Schanu ik heb geen tips, alleen maar een dikke knuffel. Het klinkt ontzettend zwaar.

@Schanu sterkte dat klinkt heftig en zwaar!

@Schanu, dat klinkt enorm zwaar! En zoals ik het lees doe je wat je kan en doe je het hartstikke goed! Hopelijk gaan alle opkomende veranderingen en hulp zorgen voor een omslag de andere kant in, al is het maar langzaamaan een klein beetje

Schanu dat klinkt meer dan pittig, zeker ook voor je jongste. Hoe oud is de jongste?

Je kunt bij de gemeente of bij je ggz instelling vragen naar brusjesgroepen voor kinderen met een broer of zus met ass. Ze krijgen dan psycho-educatie over ass en herkenning bij leeftijdsgenoten over de impact ervan.
Je kunt ook denken aan iets van buurt- of steungezinnen waarbij je oudste wordt gekoppeld aan een gezin waar ze bv elke woensdagmiddag heen kan ter ontlasting van jullie. Of een weekend per maand. Of juist je jongste laten gaan.
Logeerhuizen, zorgboerderij, weekendpleegzorg.
Je hebt ook speciale oppascentrales voor kinderen met deze problematiek, wat door sommige gemeentes wordt vergoed. Kunnen jij en je vrouw zelf even bijtanken.

Vast een grote stap waar je je schuldig over voelt of waarbij je je zorgen maakt over hoe Jewel het zal vinden. Maar dit houdt niemand vol zo en Jewel heeft jullie hard nodig en de jongste ook.

En voor jullie als ouders misschien ook lotgenotencontact met andere ouders?

[ Bericht 100% gewijzigd door livelink op 12-12-2025 10:10:40 ]

quote:

Op vrijdag 12 december 2025 10:08 schreef livelink het volgende:
@:Schanu, enorm herkenbaar. Wat ik deed op de ergste momenten (maar dan miet je natuurlijk wel achtervang hebben voor je andere kind) is naar buiten gaan met hem. Gewoon wandelen, voor zolang als het nodig was. En dat was inderdaad ook wel 's nachts. We kalmeerden dan beiden en kwamen dan ook vaak tot een gesprek. En als lichtpuntje voor de hopelijk snelle toekomst, die agressie verdween bij ons vanaf het moment dat hij zelf de optie had om weg te lopen uit de situatie. Dat was de optie die hij veel liever koos. Dus dan hoefde ik hem niet meer uit de situatie te halen, naar deed hij dat zelf. Dat gebeurde bij ons vanaf dat hij een jaar of 10 was. Het vereiste natuurlijk wel loslaten en vertrouwen dat hij terug zou komen en geen gekke dingen zou doen. Heel, heel veel sterkte!

Bedankt voor al jullie lieve reacties.

@Arja, mijn jongste dochter is 7 jaar. Zij krijgt vanaf de kerstvakantie psycho-educatie vanuit de praktijk waar we lopen, hopelijk helpt haar dat wat verder. Bij het laatste schoolnieuws stond een flyer voor een brusjesgroep, maar dat is bij ons in het dorp voor kinderen van 8 tot 12. Ik heb getwijfeld om te vragen of er voor haar een uitzondering gemaakt kan worden, maar hiervan afgezien omdat ze echt nog wel heel kinds is met haar 7 jaartjes en ik denk dat de combinatie met kinderen tot 12 dan wat te heftig voor haar zal zijn. Wij gaan na de psycho-educatie kijken wat er vanuit de praktijk nog meer geregeld kan worden voor haar, of dat de gemeente daar iets in kan betekenen, het lastige is dat ze zelf ook niet zo goed weet wat ze nodig heeft (logisch, maar wij weten het ook niet zo goed). We zijn er in ieder geval hard mee bezig.

@livelink, goede wel om dan naar buiten te gaan, bedankt voor de tip. Nu doen we het soms juist andersom, als het echt onhoudbaar is gaan wij naar buiten en laten we Jewel binnen uitrazen. De laatste keer vergat vrouwlief de deur op slot te draaien en liep ze van huis weg. Ruim een half uur waren we haar kwijt. Sindsdien nooit meer gedaan, die schrik vergeet ik nooit meer. Ik ga het eens proberen om haar mee naar buiten te krijgen op zo'n moment, kijken wat dat met haar doet.

quote:

[b]Op vrijdag 12 december 2025 10:38 schreef Schanu het volgende

@:livelink, goede wel om dan naar buiten te gaan, bedankt voor de tip. Nu doen we het soms juist andersom, als het echt onhoudbaar is gaan wij naar buiten en laten we Jewel binnen uitrazen. De laatste keer vergat vrouwlief de deur op slot te draaien en liep ze van huis weg. Ruim een half uur waren we haar kwijt. Sindsdien nooit meer gedaan, die schrik vergeet ik nooit meer. Ik ga het eens proberen om haar mee naar buiten te krijgen op zo'n moment, kijken wat dat met haar doet.

Mijn man deed dat ook wel eens. Hem opsluiten in huis of kamer zonder bij hem te zijn. Dat werkte bij ons echt volledig averechts. Dat heeft ons ingetrapte deuren en twee ingeslagen ramen opgeleverd. Ik snapte mijn man wel. Hij stond niet altijd voor zichzelf in, maar van opsluiten raakte mijn zoon volledig in paniek, wat zich uitte in nog grotere razernij.

Wij deden dat trouwens ook, gaan wandelen of fietsen. Als het maar beweegt.

quote:

Op vrijdag 12 december 2025 10:48 schreef livelink het volgende:

[..]
Mijn man deed dat ook wel eens. Hem opsluiten in huis of kamer zonder bij hem te zijn. Dat werkte bij ons echt volledig averechts. Dat heeft ons ingetrapte deuren en twee ingeslagen ramen opgeleverd. Ik snapte mijn man wel. Hij stond niet altijd voor zichzelf in, maar van opsluiten raakte mijn zoon volledig in paniek, wat zich uitte in nog grotere razernij.

Hier is het soms juist het enige dat helpt, omdat onze aanwezigheid als een rode lap op een stier werkt voor haar. Zolang wij bij haar zijn, blijft ze ons opzoeken, uitdagen en lichamelijk pijn doen. Wij hebben ook een deurklinkblocker op haar slaapkamerdeur zitten, als ze een timeout krijgt dan doen we die erop zodat ze niet van haar kamer af kan. Anders blijft ze ons opzoeken en kan het úren duren voor ze uit haar bui komt. Om de paar minuten komen we dan bij haar binnen kijken of ze weer benaderbaar is, net zo lang tot ze voldoende gekalmeerd is en wij weer bij haar kunnen zijn. Dan is het een kwestie van bij haar zitten, vooral niets zeggen en niet haar kant op kijken, tot ze zelf bij ons komt.