Blijft een van de moeilijkste koersen van het jaar voor Bini. Maar dit jaar pakte hij het zowaar goed aan, vanaf het begin van de koers ging hij al in de aanval. Vroeg op de dag zat hij al in een grote kopgroep met daarin zijn enige ploeggenoot, zijn broertje Mewael. Enige tijd later reed Bini weg uit die kopgroep met Mewael en ook Henok. Een ideale situatie, normaliter. Meermaals kijken naar het Eritrese kampioenschap heeft mij geleerd dat die koers altijd heel ongecontroleerd is en dat de vroege aanvallers altijd in het voordeel zijn. Vooral omdat iedereen daarachter altijd kijkt naar Bini, dan kun je maar beter de koe bij de horens vatten en zelf in de aanval gaan.
Normaal hadden die drie het moeten gaan uitmaken, zeker omdat Bini dus zijn broertje kon inzetten als knecht, maar de achtervolgende groep waaruit ze waren weggesprongen kon toch nog terugkomen. Ze hadden de pech dat daar onder meer een trio van Bike Aid zat, waardoor er zowaar sprake was van een goede samenwerking. Ook Tesfatsion en Zerai zaten daar en zij sloegen geen beurt over. Altijd tegen Bini. Na lang op kop te hebben gereden werden ze dus weer bijgehaald door die groep en uit die groep sprong toen meteen het fenomeen Milkias Maekele weg.
Maekele reed een tijdje op kop, maar als sprinter bleek een langere inspanning lastig vol te houden. Op een paar rondjes van het eind werd hij weer tot de orde geroepen, terwijl ondertussen weer het hele peloton bij elkaar was gekomen. Vanuit dat peloton bleef het aanvallen regenen, het was een zeer levendige koers. Teshome reed op een gegeven moment weg en daar sprong Zerai later naartoe op een kort klimmetje. En dat was het, het viel stil in het peloton en voor de boel in de laatste rondjes weer op gang kwam was het gat al te groot. Kop over kop rijden doen ze daar niet echt, ze blijven vanuit dat peloton vaak aanvallen zonder ooit weg te komen. Hollen en stilstaan, waardoor uiteindelijk toch weer de vlucht met de zege aan de haal ging.
Nahom Zerai deed bijna al het werk vooraan en zoals op de beelden te zien valt krijgt hij de zege cadeau van Teshome, ze komen samen juichend en klappend over de streep. Mijn Tigrinya is niet zo goed, maar uit het interview van Teshome achteraf heb ik opgemaakt dat hij de zege vooral aan Zerai gunde om hem te helpen met zijn carrière.
Natnael Tesfatsion reed op het laatste klimmetje weg om vervolgens nog dicht bij de kop van de koers te komen, maar hij kwam net te laat. Na zijn blessureleed wel een mooie derde plaats, kan hij tevreden mee zijn, ook al verliest hij zijn trui. Henok dacht aan de puntjes, hij won de pelotonsprint voor Yoel Habteab, die dan weer kampioen bij de beloften werd. Bini was nergens te zien, waarschijnlijk teleurgesteld dat het weer niet is gelukt.
Het blijft toch een merkwaardige sport hè, dat wielrennen.