Die is wel echt over the top.quote:
Zag die ook voorbij komen. Werd gelukkig vrij snel totaal afgefikt door mensen die wel verantwoordelijkheden buiten hun eigen vierkante meter hebbenquote:Op vrijdag 10 juli 2026 15:48 schreef Regilio_ het volgende:
Nouja niet nep maar wel ergerlijk, past dat hier?:
[ afbeelding ]
Waarschijnlijk schrijft ie al z'n shit met chatgpt, want no way komt uit zo'n korte tijdspanne ook maar iets echt goeds (en betrouwbaars) voort. Daarnaast, verdient ie werkelijk zoveel geld met wat van die kutcolumns? Krijg er echt zo'n rich boy vibe van die teert op het geld en de connecties van z'n ouders (en evt ouders van vriendin).quote:Op vrijdag 10 juli 2026 15:56 schreef vainsteinsvainsteins het volgende:
Een half uur een tijdschrift lezen in een café
Waarom staat dit op LinkedIN, man man man. Die zinloze deeldrift online van wat mensen beleven zal ik nooit snappen. Nobody gives a fuck... (I hope).quote:Op maandag 25 mei 2026 17:16 schreef Ypmaha het volgende:
[..]
https://www.linkedin.com/(...)585815201902592-sliB
Deze post was natuurlijk niet compleet met een 'lekker gekke' foto van de eigenaar met de verloren portemonnee in de hand
Waarom kijk ik nog op LinkedIn
quote:Louis P
PORA DI met Lo wie - Microbreak(met jongleren) en emmertrommelen
Het op een na lelijkste jongetje van de klas was verliefd op het op een na mooiste meisje van de klas
Ge begrijpt het al zekers. Ik greep er weer naast. Ze vond me wel grappiger dan die andere jongens. Maar ja, die andere waren knapper. Ik zou ook liever wat knapper zijn en niet zo leuk. Het meisje leek een beetje op Cher in haar goede tijd.
Ik kwam het op een na mooiste meisje van de klas later nog eens tegen en ben maar blij dat het zo gelopen is. Ze leek helemaal niet meer op Cher, zelfs niet op Cher in mindere tijd.
Ik denk dat ik nu meer kans heb bij haar en niet alleen omdat ik iets knapper ben geworden. En iets minder grappig.
Mensen vragen me of ik wat tegen hun team wil vertellen over de Microbreak en de voordelen daarvan in combinatie met het leren jongleren. En als ik zo de reacties hoor en lees vinden ze dat nog tof ook. En mensen vragen me of ik nog eens met hun team een Poradi wil doen. Dat is samen emmertrommelen maar wel op een, al zeg ik het zelf, bijzondere manier.
Cher weet dat allemaal niet. Makepeace, Blondie en Anne Frank ook niet. Allez, dat zijn vrouwen waar liefkes van vroeger op leken.
quote:Vandaag zat er een bruine libelle op mijn schone wasgoed. In mijn verbazing keek ik er een tijdje naar, bewegingloos en sprakeloos.
Daarna sprak ik de Libelle toe en zei: "Daar ben je weer, dankjewel."
Een tijdje geleden zat ze er ook maar toen binnenshuis en liet ze me weten dat ik vertrouwen moest hebben. Sommige dingen gaan nu eenmaal zo. Maar ook voor elke intentie is er een weg.
En daar ben ik dankbaar voor. Makkelijke wegen hoeven niet ontdekt te worden. Wat telt zijn de bestemmingen die het pad kunnen dragen van gelijkgezindten.
Ik had die Libelle helemaal niet verwacht. Maar ik zei tot slot: "Komt goed, bedankt voor je vertrouwen. Ik maak het waar. "
En zo opeens vloog ze weg. Heel anders dan de eerdere keer. In een grote halve cirvelvlucht was ze verdwenen.
Hoe bijzonder.
Dit noemen we doorgaans een psychosequote:
Nou dit inderdaad. En dat je zoiets zonder gevoel van schaamte op LI zetquote:Op vrijdag 14 augustus 2026 10:43 schreef Molo het volgende:
[..]
Dit noemen we doorgaans een psychose
quote:Op vrijdag 14 augustus 2026 10:43 schreef Molo het volgende:
[..]
Dit noemen we doorgaans een psychose
Van dezelfde persoon:quote:
Ze biedt "persoonlijke groei voor hoog sensitieve vrouwen"quote:Mijn moeder zat aan mijn wieg om tot rust te komen
Dit is de blauwdruk die ik meekreeg als baby
Ooit vertelde mijn moeder mij dat ze in mijn babytijd ’s avonds aan mijn wieg zat om tot rust te komen. Ik was haar vierde kindje. Later kwamen er nog twee. Op dat moment waren wij kleuter, peuter, dreumes en baby. Ik heb daar later vaak aan gedacht, hoe dat voor mijn moeder moet zijn geweest. Ze noemen zoiets ook wel een blauwdruk, die je meekrijgt vanuit de wieg. Je blijft daar altijd aan denken.
Inleven in mijn moeder
Ik leerde in ieder geval al vroeg om mij in te leven in mijn moeder haar vermogen om alles op de rit te houden. Daarbij voelde ik de moeilijkheid. Als kinderen zich gaan ontwikkelen, vanuit zichzelf, leren ze woorden te geven aan wat ze voelen. Woorden die beginnen met een gedachte, gestoeld vaak op dat eerste begin. Helaas hebben mijn moeder en ik elkaar daarin nooit kunnen erkennen, de ruimte en tijd ontbrak daarvoor. We bleven ons verhouden vanuit die allereerste energie.
Dit is het type vrouw denk ik:quote:Op vrijdag 14 augustus 2026 10:50 schreef Gibson88 het volgende:
[..]
Nou dit inderdaad. En dat je zoiets zonder gevoel van schaamte op LI zetEcht hoor.
Heb je een vork in het stopcontact gestoken of ben je echt zo ziek in je hoofd ?!
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |