Radicalen vrijuit op universiteiten, gedragscodes blijken vooral papieren tijgersAMSTERDAM - Dreigende pro-Palestijnse docenten en studenten hebben niets te vrezen van universiteitsbesturen. Lezingen verstoren, intimidatie van Israëliërs en Joden, verhulde oproepen tot geweld: op meerdere uni’s hebben radicalen ondanks een glasheldere gedragscode de vrije hand. Bestuurders stellen zich, terwijl haat en dreiging snel toenemen, op als tandeloze tijgers.
In militante bewoordingen gaat de Britse docent sociale geografie Harry Pettit van de Nijmeegse Radboud Universiteit tekeer op sociale media. Hij vergelijkt zionisten met nazi’s, en vindt dat iedereen die niet pro-Palestijns is, ’dat moet afleren’.
Het contrast tussen de uitlatingen van Pettit en de gedragscode van de universiteit is groot. Pettit lapt de regels keer op keer aan zijn Engelse boot.
Op papier is op de Radboud Universiteit alles tot in de puntjes geregeld. De uitgebreide gedragscode waaraan medewerkers - ook docenten - en studenten geacht worden zich te houden, laat geen ruimte voor onduidelijkheid. Een aantal belangrijke kernwaarden: onbevooroordeeld naar andersdenkenden, professionele normen en waarden, een veilige werkomgeving voor iedereen.
Medewerkers moeten ’een voorbeeld voor anderen zijn’. Discriminatie, intimidatie, bedreigingen, verbale en fysieke agressie en (psychisch) geweld zijn niet toegestaan. De schijn van partijdigheid moet worden voorkomen.
Tenslotte: docenten zijn zich bewust van hun voorbeeldfunctie en dragen de in deze Gedragscode vastgelegde normen over integer en respectvol gedrag in woord en daad uit.
Dat is de theorie. Nu de praktijk. Harry Pettit jubelt na het schrappen van ’zionistische propaganda op de campus’, nadat een pro-Israëlische lezing is geschrapt. Op X meldt hij: ’Fuck Israël. En fuck iedereen die dit normaliseert. De enige oplossing is complete ontmanteling.’ Later zegt hij ook: ’Israëli’s’ zijn psychotische baby’s’.Uit meer voorbeelden blijkt dat Pettit lak heeft aan de gedragscode. Hij vergelijkt zionisten - die streven naar een Joodse staat in Israël - met nazi’s, zegt dat het zionisme moet worden ’uitgeroeid’.Op de vraag ’hoe’ die uitroeiing er dan uit moet zien, weigert hij antwoord te geven, maar tegenover studenten geeft hij aan dat ’alle middelen geoorloofd zijn’. Over een Radboud-student met een mening die hem niet bevalt, zegt hij openlijk: ,,Alweer een voorbeeld van een genocidesupporter.”
Daarnaast maakte hij zich al meermaals schuldig aan agressie en verbaal geweld. Op 28 mei wordt een lezing van de Syrische pro-Israëlische activiste Rawan Osman verstoord. De gemaskerde Pettit slaat met schreeuwende pro-Palestijnse activisten tegen het raam. Na Osmans vertrek wordt haar auto geblokkeerd.
Ook het bezoek van Juan Caldes van de Europees-Joodse Associatie werd onlangs moedwillig verstoord en kon enkel onder zware beveilingsmaatregelen doorgang hebben.Een week later werd een herdenking op de Radboud Universiteit van de slachting door Hamas op 7 oktober verstoord door activisten die op ramen stonden te beuken, en geen enkel respect toonden voor aanwezigen die stil wilden staan bij de overledenen en hun nabestaanden. Ook hier konden de extremisten hun gang gaan.
Kortom: de code heeft in veel gevallen slechts papieren waarde. Ja, Pettit moest een keer op het matje komen, bij College van Bestuur-voorzitter Alexandra van Huffelen. Dat was voor ’een kritisch gesprek’. Iets waar bestuurskundestudent Milos Boksan, die namens een groep Joodse/Israëlische studenten het woord voert, in De Telegraaf zegt: „Een ’kritisch gesprek’ is niks. Joodse studenten hebben al hun hoop verloren in een veilige plek om te studeren.”
De Telegraaf vroeg bestuursvoorzitter Van Huffelen en rector magnificus José Sanders naar het naleven van de gedragscode. Ze gaven geen antwoord, er kwam slechts een verklaring van een woordvoerder, met een algemene tekst die grotendeels al vaker is verstuurd.
Daarin staat dat ’sociale veiligheid voor al onze studenten en medewerkers ons aan het hart gaat’, maar ook dat ’het debat soms kan schuren’. Volgens het CvB voelen naast sommige pro-Israëlische studenten óók sommige pro-Palestijnse studenten zich op de campus niet altijd veilig. Het is onduidelijk waar dat laatste uit blijkt. Ook beweert het bestuur afstand te nemen van antisemitisme, maar laat niet na in één adem ook islamofobie te noemen. Voorbeelden daarvan worden niet gegeven.Met personen die zich niet aan de gedragscode houden, zo meldt de verklaring, wordt gesproken en zo nodig worden maatregelen genomen. ,,Maar op individuele medewerkers gaan we niet in”, meldt de woordvoerder steevast. Op de vraag of de bestuurders angst hebben voor de activisten, wordt geen antwoord gegeven.
Pettit, aanjager van anti-Israëlische en anti-Joodse excessen, liet eerder al weten niet te vrezen voor consequenties. „Waarom zou ik bang zijn voor gevolgen?”
Dat is inderdaad de vraag. Pettit lijkt zich alles te kunnen veroorloven. In een nieuwe reactie laat hij weten dat het ’de rol van academici is om te handelen en aan de kant van gerechtigheid en menselijkheid te staan’. ,,Radboud heeft een geschiedenis van verzet tegen bezetters. Ik wilde alleen dat het dat nu ook doet.” Hij foetert dat ook De Telegraaf verantwoordelijk wordt gesteld voor medeplichtigheid aan de ’holocaust’ in Gaza.
Diverse studenten zijn bezorgd. Bronnen melden dat zeker zes Nijmeegse studenten onlangs formele klachten hebben ingediend tegen de docent. Ze vinden zijn positie onhoudbaar. De klachtencommissie heeft twee maanden de tijd om tot een oordeel te komen. Eerder al vroegen Kamerleden aan onderwijsminister Eppo Bruins om op universiteiten in te grijpen. Die verwees naar de Raden van Toezicht (RvT’s).
De RvT - een onafhankelijk orgaan - van de Radboud Universiteit, verwijst in een reactie onmiddellijk naar het CvB. Bijzonder, omdat de RvT - met als lid de prominente rechter Henk Naves - toch een toezichthoudende rol heeft. ,,Als grenzen worden overschreden is het aan het CvB om maatregelen te nemen”, meldt een woordvoerster afgemeten.
De gezagscrisis speelt op meer universiteiten. Op de Wageningen University & Research mogen honderden medewerkers weigeren om uitwisselingsstudenten te begeleiden naar de Hebrew University of Jerusalem.
Ook op de Universiteit Maastricht werd de voorbije periode niet ingegrepen, toen een hoofddocent geschiedenis - ook hoofdonderzoeker Holocaust-studies - ernstig werd geïntimideerd.
’We willen hier geen zionisten’,,Toen ik aankwam om les te geven, werd ik geconfronteerd met demonstranten die agressief leuzen scandeerden als: we willen hier geen zionisten”, vertelt Amanda Kluveld. De betogers gingen zelfs nog veel verder, zegt ze. ,,’Met ons bloed, met onze ziel, zullen we je verlossen, Gaza’, werd geschreeuwd.”Kluveld probeerde de vijandigheid vast te leggen met haar telefoon, waarop universiteitsbestuurders en veiligheidsfunctionarissen ingrepen. ,,Niet om me te beschermen, maar om me publiekelijk onder druk te zetten mijn opnames te verwijderen. Ze beweerden ten onrechte dat ik geen wettelijk recht had om deze openlijke intimidatie jegens Joden en zionisten vast te leggen.”
De hoofddocente gaf daar geen gehoor aan, waarna werd geëist dat ze zou vertrekken. ,,Omdat demonstranten mijn aanwezigheid niet tolereerden. Ik weigerde, omdat ik antisemitische uitsluiting niet wil legitimeren. Bovendien: dit is mijn werkplek.”
Bron