Puber een klap gegeven, wat nu?

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 10:44 schreef PzKpfw het volgende:
Geen vader in huis die dat kind even kan corrigeren?

Die meid mist een vader figuur, dat heeft bijna iedereen nodig.
Maar hoe ik de PoHi las, naar haar vader lijkt niet echt een optie.

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 09:40 schreef KataTonDemonaEyatoy het volgende:
Sinds 2 jaar kampen mijn dochter (nu 17) en ik met problemen. Daarvoor krijgen we hulp vanuit een wijkteam en sociaal team.

Zonder al te veel in detail te treden; zolang ik doe wat dochter wil, is de situatie in huis rustig. Zodra ik iets van haar vraag wat ik nodig heb, breekt de pleuris uit. De hulp is vooral gericht op naar elkaar luisteren, tot 10 tellen en vervolgens constructief reageren en oplossen.
[...]

Dus zowel jij als je dochter hebben verder geen individuele hulp van professionals?

Bij je dochter lijkt me dat niet overbodig, want bijvoorbeeld op het gebied van het volgen van een opleiding kan ze duidelijk al wat ondersteuning gebruiken. En wie weet zijn er wel achterliggende oorzaken waardoor ze in het algemeen niet lekker in haar vel zit en qua gedrag nogal destructief kan zijn.

En bij jouzelf zie ik in je PoHi ook nogal moeizame liefdesrelaties. Dat kan ook een teken aan de wand zijn. Wie weet heb je zelf ook bepaalde zaken uit het verleden niet goed verwerkt of zijn er andere achterliggende oorzaken.

quote:

Op dinsdag 25 april 2023 16:45 schreef KataTonDemonaEyatoy het volgende:

[..]

Daar ben ik mij volledig van bewust. Dat er echt werk aan mijzelf nodig is.

quote:

Op dinsdag 25 april 2023 19:10 schreef KataTonDemonaEyatoy het volgende:

[..]

Hard, maar waar. Fijn dat je deze vragen ook stelt.

Heb jij hier nog professionele hulp voor gezocht? Ik snap dat hulp zoeken en de juiste hulp krijgen twee verschillende dingen zijn.

Maar wie weet kan de hulpverlening die er nu wel is voor zowel jou als je dochter nog helpen met extra hulp inschakelen voor jullie beiden individueel.

Niet alles gelezen.
Maar na jouw klap heeft ze jou twee blauwe ogen en een tand eruit geslagen ... wtf

Veilig thuis inschakelen.

En jullie moeten echt een tijdje uit elkaar.
En zij moet (gestimuleerd worden om) naar school te gaan of werken.


Kan ze niet bij haar vriendje gaan wonen?

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 09:40 schreef KataTonDemonaEyatoy het volgende:

Ik weet niet goed wat ik wil. Misschien even mijn ei kwijt. Ik weet dat ik fout zit als ouder, ik weet dat ik mij niet boos moet maken. Dat ik de volwassene ben.

Hmmja en soms breek je. Dat is vrij menselijk hoor.

Anyhoo, ik hoor en zie het wel vaker en maak soms soortgelijke dingetjes mee met onze 16 jarige. En waarom zou je veranderen als alles voor je geregeld wordt? Toekomst? Alles is toch kut. Baan? Wordt wel influencer of zo.

Onze puber begint ook steeds meer dingen te willen en te wensen en komt er langzaam achter dat papa en mama niet alles kunnen en willen betalen. En daar is die ook wel eens boos over. Ja jammer dan, wil je meer, dan moet je dat zelf maar regelen door te leren, werken of allebei. Of spontaan beroemd worden. Kan zomaar gebeuren natuurlijk.

Dus ja, zolang je dochter krijgt te eten, kans op opleiding, een bed, kleding en een dak boven haar hoofd heeft, komt ze vrij weinig te kort. Dat mag ze best wel eens beseffen. En dat kan prima door gewoon een tijdje nuchter en zakelijk te zijn. Hopelijk komt ze er vanzelf achter dat als ze meer wil dat ze daar zelf iets mee moet gaan doen.

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 10:22 schreef KataTonDemonaEyatoy het volgende:

[..]
Klopt. Ik geef niet op, het wordt wel steeds moeilijker om liefdevol te blijven kijken. En rustig te blijven terwijl ze zich zo naar gedraagt.

Woorden doen echt wel pijn.

Ik heb geen tips. Behalve loslaten. En de Geweldloze podcast, daar heb ik soms ook wat aan.
En ik wil je heel veel liefde en sterkte wensen. En probeer goed voor jezelf te zorgen.

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 10:59 schreef Sunshine1982 het volgende:

[..]
'even'. Denk dat dat veel te makkelijk gedacht is.

Nou misschien wel vaker dan even inderdaad. Als ik dat zo lees moet dat kind eens stevig worden aangepakt. Wie niet horen wil die moet maar voelen.

Poeh wat een heftig verhaal
maar tijd om je eigen grenzen te stellen
Het kan niet werken als je dochter constant haar zin krijgt omdat anders de hel los breekt
Ga praten bij de gemeente /WMO ze is nu nog 17 en je kunt nu nog enigszins sturen, zodra ze 18 is mag ze alles zelf bepalen.
En ja als het betekent dat ze uit huis moet omdat ze zich niet aan de regels wenst te houden,
is dit hoe verdrietig dan ook wel beter voor jou en je andere dochter

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 10:21 schreef KataTonDemonaEyatoy het volgende:
Ik vind jullie reacties wel verhelderend. Ik voel mij een slechte ouder omdat ik mij heb laten leiden door emoties en haar daarom aan haar staartje pakte. Ze weet precies op de juiste knoppen te drukken, denigrerend en neerbuigend doen. Dat maakt dat ik mijn zelfbeheersing verlies en dat voelt zwak en slecht.

Ik hou veel van mijn dochter. Ik heb dit nooit zo gewild.

Een traject van begeleid wonen heb ik gisteren wel direct bij de hulpverlening neergelegd en ik denk wel dat enige afstand onze redding kan zijn.

je bent zeker geen slechte ouder!

bedenk wel dat een traject ook weer tijd vergt
en tot die tijd leef je wel in 1 huis
dus zorg dat je hoe dan ook hulp krijgt
ook iemand die jou gaat steunen in het aangeven van grenzen.
want wat ik vooral lees is dat ze aan alle kanten de grenzen overgaat( omdat je de vrede wilt bewaren)

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 10:30 schreef FlyingFish het volgende:
Ik zou onder begeleiding van een externe (iemand van veilig thuis of van de gemeente) het gesprek met haar aangaan en duidelijke regels afspreken en de gevolgen voor als die niet nageleefd worden.

En daarnaast zou ik bepaalde vrijheden alvast enorm inperken. De geldkraan dichtdraaien, wifi elke avond vroeg uitzetten, telefoon abbo stopzetten en vervangen door pre-paid (die ze zelf mag betalen) etc. Als ze zo nodig volwassen wil zijn, mag ze daar vast een beetje aan proeven.

Helemaal eens.

Je bent beslist geen slechte moeder, eerder best soft dat zij alles bepaalt. Lekker makkelijk om jou voor alles op te laten draaien en dan verwachten dat jij haar vrijheid blijft sponsoren
Wel heel heftig dat ze jou zo heeft toegetakeld en dan nog gelogen heeft tegen de politie... Weet niet of dat consequenties heeft m.b.t. je acht jarige dochter?
Sterkte ermee en hopelijk komt er heel snel hulp want voor je andere dochter en jou is deze situatie absoluut onveilig.

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 09:54 schreef Droopie het volgende:

[..]
Eens, en dan zeggen we heel netjes.
Je bent nu volwassen, tijd om je eigen verantwoordelijk op je te nemen.

Je bent financieel verantwoordelijk tot haar 21e

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 17:50 schreef halfway het volgende:

[..]
Je bent financieel verantwoordelijk tot haar 21e

Klopt, gaat ze lekker naar d'r vriendje toe of haar vader.

50 euro kledinggeld, geen telefoonabbo nement, ziektekostenverzekering betalen en doei.
Mag ze daarna maar kijken hoe ze met de leerinspectie omgaat en dochterlief de boetes zelf betaald.

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 18:11 schreef Droopie het volgende:

[..]
Klopt, gaat ze lekker naar d'r vriendje toe of haar vader.

50 euro kledinggeld, geen telefoonabbo nement, ziektekostenverzekering betalen en doei.
Mag ze daarna maar kijken hoe ze met de leerinspectie omgaat en dochterlief de boetes zelf betaald.

En als ze schulden maakt?

Dit is echt iets waarbij het Wijkteam kan helpen. Of je evt doorverwijzen naar een andere instantie.

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 18:33 schreef halfway het volgende:

[..]
En als ze schulden maakt?

Kan in principe niet, als minderjarige is ze niet tekenbevoegd.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Waar het mij voornamelijk omgaat, de jongedame kan heel veel willen en moeder lijkt daar moeite mee te hebben om dat te handelen.

Laat er maar even sober haar verantwoordelijkheid nemen, het liefst onder toezicht van de juiste hulpverlener.
Zo'n eentje die dr jankend naar school brengt ipv een moeder die dr van de leerplicht probeert te helpen ontduiken.

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 10:03 schreef miss_sly het volgende:

[..]
Het kan ook soms verhelderend werken om wat afstand te creeeren.
Niet dat TS dan haar dochter maar op straat moet zetten, maar wellicht kan er met hulp gekeken worden naar een begeleid wonen traject zodat moeder en dochter even wat adempauze van elkaar hebben.

Pleeggezin. Dan leert ze wel luisteren.

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 10:44 schreef PzKpfw het volgende:
Geen vader in huis die dat kind even kan corrigeren?

DIT inderdaad. Een kind wat haar moeder zo toetakelt kan van mij toch echt wel een paar flinke meppen krijgen. Ze begon zelf tenslotte. En laat ze maar lekker 112 bellen, dan leg ik het wel even haarfijn uit. blauwe ogen? Meneer agent, kijkt u even? Dat heeft mijn dochter gedaan. Ze is zelf begonnen.
Zo bouwt ze zelf een mooie reputatie op bij 112 en na een paar keer geloven ze het wel en komen niet meer.

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 10:30 schreef FlyingFish het volgende:
Ik zou onder begeleiding van een externe (iemand van veilig thuis of van de gemeente) het gesprek met haar aangaan en duidelijke regels afspreken en de gevolgen voor als die niet nageleefd worden.

En daarnaast zou ik bepaalde vrijheden alvast enorm inperken. De geldkraan dichtdraaien, wifi elke avond vroeg uitzetten, telefoon abbo stopzetten en vervangen door pre-paid (die ze zelf mag betalen) etc. Als ze zo nodig volwassen wil zijn, mag ze daar vast een beetje aan proeven.

DIT. om mee te beginnen, ja. ga maar lekker werken voor je geld. Geen verbetering? Dan ook zelf kleding wassen, zelf koken, op tijd naar bed, enz. Ze zal nooit het laatste woord hebben, hoe dan ook. Als ouder dien je daar voor te zorgen.

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 18:47 schreef Ghost_Buster het volgende:

[..]
DIT. om mee te beginnen, ja. ga maar lekker werken voor je geld. Geen verbetering? Dan ook zelf kleding wassen, zelf koken, op tijd naar bed, enz. Ze zal nooit het laatste woord hebben, hoe dan ook. Als ouder dien je daar voor te zorgen. Ze is 17, dan kan ze mooi vakkenvullen bij de supermarkt.

Ik lees dat er ook een kind van 8 jaar is. Daar moet je ook rekening mee houden. Daar lijkt alles nu goed mee te gaan maar het kan niet anders dan dat deze toestanden haar ook flink raken. Dat durft ze nu wrs niet te tonen.
Dus denk heel goed na over hoe nu verder te gaan.
Ik vind overgens dat je je geweldig goed hebt gehouden hoor. Petje af dat je niet al veel eerder teveel kreeg. De jongedame haalt je echt het bloed onder je nagels uit.
Uit huis plaatsen en dan verder kijken is mijn dringende advies. Voor jullie alle 3 echt het beste voor nu. Doe dat voor het nog verder escaleert.

Ik schrik er van hoe ver dit gaat! Dit is eigenlijk geen situatie die langer zo door kan gaan.

Met je jongere dochter ook lastig.
Als ze nu continu ziet hoe jij behandeld kan worden kan het zijn dat ze langzaam maar zeker ook dit gedrag gaat vertonen. Of juist het tegenovergestelde, bijvoorbeeld het perfecte kind willen zijn. Hou haar goed in de gaten.

Wat zegt de begeleiding dat je nu moet doen dan?

[ Bericht 16% gewijzigd door Dehelerambam op 30-01-2025 21:17:33 ]

Wij hebben iets soortgelijks meegemaakt met onze dochter, echter was het op veel jongere leeftijd. Woedeaanvallen zodra ze ook maar een centimeter beperkt werd.

's Avonds (na eten, toetje, iets drinken) snoep eisen en helemaal losgaan als we nee zeiden. Dit is één voorbeeld van de tientallen dagelijks repeterende conflicten. Ik kan met trots zeggen dat we nooit hebben toegegeven, het hielp alleen geen kut.

Dat losgaan hield in: slaan, schoppen, dingen omgooien, hard op deuren slaan, schreeuwen etc. Wij hielden haar dan met zijn tweeën in de houdgreep (wat je echt de meest verschrikkelijke ouder laat voelen), voor haar en onze veiligheid. Dit begon meestal rond 19:00 en in de ergste gevallen konden we haar om 02:30 pas loslaten. Ze was toen 5. Overigens heeft ze nog nooit een woedeaanval gehad waar anderen van buiten het gezin bij waren, wat het geheel voor ons nog eenzamer maakte, naar buiten toe altijd de allerliefste engel, het "echte" kind achter al die woede.

Dit is dagelijkse kost geweest voor een jaar of 2, waarin we van wachtlijst in wachtlijst vielen en doorverwijzing op doorverwijzing kregen. Uiteindelijk is ze opgenomen in een kliniek als 7 jarig meisje. Wederom voel je je de slechtste ouders ter wereld. Wie krijgt immers zijn kind van 7 niet onder controle? Na 3/4 jaar weer thuis, tsja, gaat met ups en downs nu.


Ik lees hier veel reacties van mensen die goede adviezen geven op basis van rationeel menselijk (puberaal) gedrag. Geloof me, dingen veranderen als dit gedrag langer aanhoudt. Zeker als er als oorzaak een mentale beperking o.i.d. is.

Bedenk ff wat zoiets met een mens doet, met je advies "je moet gewoon strenger zijn" of "ik had het er wel uitgeslagen". Dat heeft geen zin, want je gaat de oorzaak van het probleem er niet uitslaan en hoewel consequent zijn en duidelijke grenzen hebben altijd en voor iedere relatie nuttig is, wil het niet zeggen dat dat problemen oplost, zeker als die grenzen zonder blikken of blozen overschreden worden.


TS, blijf aan de bel trekken bij instanties en de huisarts, blijf roepen dat het zo niet langer kan. Benoem dat de situatie schadelijk en onveilig is voor de 8-jarige en dat je daar hulp voor wil. Je zit immers al op de radar bij instanties, gebruik hen voor het te laat is en zij naar jou komen. Trek alle handvatten naar je toe want je kunt dit niet alleen. Zoek ook hulp voor jezelf. Heel veel sterkte,

[ Bericht 3% gewijzigd door Filosoofert op 30-01-2025 23:54:00 ]

Goede post @Filosoofert
Verschil is natuurlijk wel dat de dochter van TS een puber is, en pubers... Als buitenstaanders proberen we mee te denken en wie weet heeft zij er iets aan Jouw post laat ook weer zien hoe ongelooflijk moeilijk zulke situaties kunnen zijn.
Jij ook sterkte met de situatie met jouw dochter. Jullie zijn er in elk geval heel snel bij geweest, hopelijk wordt het steeds een beetje beter.

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 23:45 schreef Filosoofert het volgende:

Ik lees hier veel reacties van mensen die goede adviezen geven op basis van rationeel menselijk (puberaal) gedrag. Geloof me, dingen veranderen als dit gedrag langer aanhoudt. Zeker als er als oorzaak een mentale beperking o.i.d. is.

Oh absoluut! Wij hebben er twee die allebei in de eerste vier jaar van hun leven een enorme lactose allergie hadden. Tig onderzoeken gehad voordat we daar achter waren. En ondertussen maar janken en maar janken elke nacht. Je gaat daar op een gegeven moment helemaal kapot aan als je geen hulp kan krijgen. En dan nog mensen in je familie hebben die lactose allergie niet erkennen en vonden dat ze gewoon een tik moesten krijgen. Dan moet je heel goed oppassen dat je niet heel erg getriggerd wordt door zo'n walgelijke opmerking.

quote:

Op donderdag 30 januari 2025 23:45 schreef Filosoofert het volgende:
Wij hebben iets soortgelijks meegemaakt met onze dochter, echter was het op veel jongere leeftijd. Woedeaanvallen zodra ze ook maar een centimeter beperkt werd.

's Avonds (na eten, toetje, iets drinken) snoep eisen en helemaal losgaan als we nee zeiden. Dit is één voorbeeld van de tientallen dagelijks repeterende conflicten. Ik kan met trots zeggen dat we nooit hebben toegegeven, het hielp alleen geen kut.

Dat losgaan hield in: slaan, schoppen, dingen omgooien, hard op deuren slaan, schreeuwen etc. Wij hielden haar dan met zijn tweeën in de houdgreep (wat je echt de meest verschrikkelijke ouder laat voelen), voor haar en onze veiligheid. Dit begon meestal rond 19:00 en in de ergste gevallen konden we haar om 02:30 pas loslaten. Ze was toen 5. Overigens heeft ze nog nooit een woedeaanval gehad waar anderen van buiten het gezin bij waren, wat het geheel voor ons nog eenzamer maakte, naar buiten toe altijd de allerliefste engel, het "echte" kind achter al die woede.

Dit is dagelijkse kost geweest voor een jaar of 2, waarin we van wachtlijst in wachtlijst vielen en doorverwijzing op doorverwijzing kregen. Uiteindelijk is ze opgenomen in een kliniek als 7 jarig meisje. Wederom voel je je de slechtste ouders ter wereld. Wie krijgt immers zijn kind van 7 niet onder controle? Na 3/4 jaar weer thuis, tsja, gaat met ups en downs nu.


Ik lees hier veel reacties van mensen die goede adviezen geven op basis van rationeel menselijk (puberaal) gedrag. Geloof me, dingen veranderen als dit gedrag langer aanhoudt. Zeker als er als oorzaak een mentale beperking o.i.d. is.

Bedenk ff wat zoiets met een mens doet, met je advies "je moet gewoon strenger zijn" of "ik had het er wel uitgeslagen". Dat heeft geen zin, want je gaat de oorzaak van het probleem er niet uitslaan en hoewel consequent zijn en duidelijke grenzen hebben altijd en voor iedere relatie nuttig is, wil het niet zeggen dat dat problemen oplost, zeker als die grenzen zonder blikken of blozen overschreden worden.


TS, blijf aan de bel trekken bij instanties en de huisarts, blijf roepen dat het zo niet langer kan. Benoem dat de situatie schadelijk en onveilig is voor de 8-jarige en dat je daar hulp voor wil. Je zit immers al op de radar bij instanties, gebruik hen voor het te laat is en zij naar jou komen. Trek alle handvatten naar je toe want je kunt dit niet alleen. Zoek ook hulp voor jezelf. Heel veel sterkte,

Arme meid (en arme jullie).