Wat lees je nu? #92 Lezen onder een dekentje

quote:

Op zaterdag 29 maart 2025 12:38 schreef KaheemSaid het volgende:

[..]
Eigenlijk vond ik de toevoeging die Harris aan dit waanzinnige verhaal leverde niet echt iets toevoegen. Wel een fijn boek!

Dat het op waargebeurde feiten gebaseerd is maakt dit boek wel fascinerend en interessant, anders zou je zeggen dat zo'n relatie ongeloofwaardig is.

Eindelijk de camino gelezen, stond al lang op mm lijstje: fantastisch boek!

Nu weer verder met de Gina Harte serie van Carla Kovach.

quote:

Op zondag 30 maart 2025 11:37 schreef Ballerina888 het volgende:
Eindelijk de camino gelezen, stond al lang op mm lijstje: fantastisch boek!

Nu weer verder met de Gina Harte serie van Carla Kovach.

Heb je de Nomade van Anya Niewierra (schrijver Camino) ook op je lijst?

quote:

Op zondag 30 maart 2025 11:49 schreef KaheemSaid het volgende:

[..]
Heb je de Nomade van Anya Niewierra (schrijver Camino) ook op je lijst?

Die staat zeker op de lijst😁, en bloemenmeisje ook.

quote:

Op zaterdag 29 maart 2025 21:14 schreef drakin het volgende:
[ afbeelding ]

Fluisterboek ?

quote:

Op zondag 30 maart 2025 13:24 schreef tong80 het volgende:

[..]
Fluisterboek ?

Papieren boek, rechtstreeks van de website van de schrijver besteld.

Hoe zou een storm fluisteren?

quote:

Op zondag 30 maart 2025 15:18 schreef drakin het volgende:
Hoe zou een storm fluisteren?

Tijdens de stilte ervoor

quote:

In The Burning God, the epic conclusion to R.F. Kuang’s The Poppy War trilogy, war-torn empires clash as a fierce warrior rises to claim her destiny. As she battles enemies on all sides—both mortal and divine—she must harness her immense power to shape the fate of a fractured nation. But with alliances shifting and the cost of victory growing ever steeper, the line between savior and destroyer begins to blur. Gripping, unflinching, and filled with breathtaking action, this final installment delivers a stunning reckoning of ambition, sacrifice, and the true price of power. Perfect for fans of dark historical fantasy.

Deze afgelopen weekend uitgelezen:



En net omgeruild in een minibieb voor deze:

Op een feestje ter ere van het verschijnen van Finse dagen merkt geen van de aanwezigen dat Herman Koch van de pijn steeds gaat verzitten en voortdurend naar de wc moet. Terug aan tafel blijft hij glimlachen en voert hij geanimeerd gesprekken. De dag ervoor is, na de biopsie, nog een fotograaf bij hem thuis geweest. Zodra het bewuste artikel met de foto is gepubliceerd, gooit hij het weg. Het is aan zijn gezicht af te lezen, vindt Herman. Alleen zijn vrouw en zijn 25-jarige zoon zijn dan op de hoogte. Een paar weken later bespreekt dokter Francken in het OLVG de uitslag van de laatste scan. Het is 3 februari 2020. ‘Ik kan het helaas niet mooier maken dan het is,’ begint hij het slechtnieuwsgesprek. ‘Het zit overal.’

In Ga je erover schrijven? beschrijft Herman Koch hoe hij omgaat met zijn diagnose en blikt hij terug op ijkmomenten in zijn leven. Het is daarmee géén boek over ‘zijn strijd tegen kanker’, want hij besluit eigenlijk meteen al dat hij de kanker een zo beperkt mogelijke rol in zijn leven wil laten spelen. ‘Ja, ik zou doorleven, daar had de kanker vast niet op gerekend. Ik zou mijn eigen tegelwijsheid, “Nietsdoen is de kortste weg naar geluk”, in de praktijk brengen. Ik zou niets doen.’

Ik ben Ian McEwan het afgelopen jaar gaan waarderen. Veelzijdige schrijver!

quote:

Op woensdag 2 april 2025 22:03 schreef PippenScottie het volgende:
Ik ben Ian McEwan het afgelopen jaar gaan waarderen. Veelzijdige schrijver!

[ afbeelding ]

Boekje hoor!

Next up. Komt uit 2015, maar is waarschijnlijk relevanter dan ooit:

'

Vandaag binnen, na het eten al 60 blz. gelezen. Deze Chris de Stoop heeft een schrijfstijl die zelfs nog boeiender is die van Geert Mak (mijn favoriete journalist / auteur).



Eigenlijk een must voor Nederlanders (& Belgen) die nog twijfels hebben.....

quote:

Op dinsdag 1 april 2025 17:17 schreef golfer het volgende:
[ afbeelding ]

Op een feestje ter ere van het verschijnen van Finse dagen merkt geen van de aanwezigen dat Herman Koch van de pijn steeds gaat verzitten en voortdurend naar de wc moet. Terug aan tafel blijft hij glimlachen en voert hij geanimeerd gesprekken. De dag ervoor is, na de biopsie, nog een fotograaf bij hem thuis geweest. Zodra het bewuste artikel met de foto is gepubliceerd, gooit hij het weg. Het is aan zijn gezicht af te lezen, vindt Herman. Alleen zijn vrouw en zijn 25-jarige zoon zijn dan op de hoogte. Een paar weken later bespreekt dokter Francken in het OLVG de uitslag van de laatste scan. Het is 3 februari 2020. ‘Ik kan het helaas niet mooier maken dan het is,’ begint hij het slechtnieuwsgesprek. ‘Het zit overal.’

In Ga je erover schrijven? beschrijft Herman Koch hoe hij omgaat met zijn diagnose en blikt hij terug op ijkmomenten in zijn leven. Het is daarmee géén boek over ‘zijn strijd tegen kanker’, want hij besluit eigenlijk meteen al dat hij de kanker een zo beperkt mogelijke rol in zijn leven wil laten spelen. ‘Ja, ik zou doorleven, daar had de kanker vast niet op gerekend. Ik zou mijn eigen tegelwijsheid, “Nietsdoen is de kortste weg naar geluk”, in de praktijk brengen. Ik zou niets doen.’

Ben nu ongeveer halverwege en moet het boek af-en-toe even wegleggen omdat het zo goed beschrijft en ontzettend lijkt op wat ik zelf de afgelopen jaren met mijn kanker(s) heb meegemaakt/meemaak.
Met als groot verschil dat er bij mij (nog) geen uitzaaiingen zijn en bij Koch wel.

quote:

Op vrijdag 4 april 2025 14:40 schreef golfer het volgende:

Met als groot verschil dat er bij mij (nog) geen uitzaaiingen zijn

Bekijk deze YouTube-video

Lekker boek, lijkt me ook echt iets om tijdens een vakantie te lezen. Helaas, ik lees het in de trein naar mijn werk.