Help mijn kind is slim! Hoe ga je om met hoogbegaafdheid? #11

quote:

Op maandag 10 februari 2025 12:51 schreef George_of_the_Jungle het volgende:

[..]
Dan moet die hulp er wel zijn, het is nu niet zo dat basischolen zwemmen in de mogelijkheden volgens mij.

Die was er in dit geval wel,

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

In de categorie goed nieuws/vooruitgang:

- De peergroup start een nieuwe groep, die wél in onze planning past. Prul start over een maand weer.
- De bovenschoolse hb-specialist sloeg gisteren met de vuist op tafel over dat school zich niet aan de afspraken houdt en dat leek te werken. Vanmiddag aanvraag arrangement tekenen en de plusklas van groep 4 (ze zit zelf in 3) mag ze volgende week eindelijk starten.

We hebben serieus excelbestandjes met planningsopties voor volgend jaar gemaakt en gepuzzeld met energie van prul/twee banen/dansles/drumles (ja dat wil de dame graag proberen)/ zwemles van de jongste/ook af en toe eens tijd om adem te halen voor ons... maar het lijkt erop dat dat misschien wel gaat passen.

Onze jongste was deze week jarig, hij is 10 geworden. Op dit moment zit hij, voor het eerst in jaren, veel beter in zijn vel. Met z'n allen hebben we daar ontzettend hard ons best voor gedaan en dat was niet altijd makkelijk. Nu is hij 10 en zien we weer ons lieve vrolijke jongetje dat hij was voor al het schoolgedoe begon. En dat maakt me even heel verdrietig. Ongeveer zijn halve leven heeft hij moeten vechten, liep hij thuis over en waren er (veel) meltdowns. Die tijd krijgen we niet meer terug.

quote:

Op vrijdag 14 februari 2025 12:28 schreef Phaidra het volgende:
Onze jongste was deze week jarig, hij is 10 geworden. Op dit moment zit hij, voor het eerst in jaren, veel beter in zijn vel. Met z'n allen hebben we daar ontzettend hard ons best voor gedaan en dat was niet altijd makkelijk. Nu is hij 10 en zien we weer ons lieve vrolijke jongetje dat hij was voor al het schoolgedoe begon. En dat maakt me even heel verdrietig. Ongeveer zijn halve leven heeft hij moeten vechten, liep hij thuis over en waren er (veel) meltdowns. Die tijd krijgen we niet meer terug.

Ik snap je verdriet. Het is zo dubbel om blij te zijn met nu en het verdriet over al die tijd er ook te laten zijn.

quote:

Op vrijdag 14 februari 2025 12:28 schreef Tink89 het volgende:

[..]
Ik snap je verdriet. Het is zo dubbel om blij te zijn met nu en het verdriet over al die tijd er ook te laten zijn.

Ja dat is inderdaad heel dubbel. En de oudste zit inmiddels in de puberteit, dus de realisatie dat voor de jongste die omslag ook al niet zo heel ver weg meer is, doet me ook wel wat. Want jeetje, ik weet dat die puberdingen niet persoonlijk zijn, maar mentaal heb ik die weerstand nog niet zo goed kunnen opbouwen merk ik .

quote:

Op vrijdag 14 februari 2025 12:27 schreef Tink89 het volgende:
In de categorie goed nieuws/vooruitgang:

- De peergroup start een nieuwe groep, die wél in onze planning past. Prul start over een maand weer.
- De bovenschoolse hb-specialist sloeg gisteren met de vuist op tafel over dat school zich niet aan de afspraken houdt en dat leek te werken. Vanmiddag aanvraag arrangement tekenen en de plusklas van groep 4 (ze zit zelf in 3) mag ze volgende week eindelijk starten.

We hebben serieus excelbestandjes met planningsopties voor volgend jaar gemaakt en gepuzzeld met energie van prul/twee banen/dansles/drumles (ja dat wil de dame graag proberen)/ zwemles van de jongste/ook af en toe eens tijd om adem te halen voor ons... maar het lijkt erop dat dat misschien wel gaat passen.

Dat wordt een uitdaging planningstechnisch! Maar wel heel fijn dat er nu toch mogelijkheden zijn. Hopelijk lukt het zo allemaal .

quote:

Op vrijdag 14 februari 2025 12:34 schreef Phaidra het volgende:

[..]
Dat wordt een uitdaging planningstechnisch! Maar wel heel fijn dat er nu toch mogelijkheden zijn. Hopelijk lukt het zo allemaal .

Ik hoop met je mee <3

En ik vond deze bij de bieb: https://zoeken.bibliocent(...)zb%7CPPN%3A439069858

Daar zie ik mijn meisje - samen met het lesmateriaal van ESERO - in haar huidige fascinatie-fase wel mee aan de slag gaan. Hopelijk vindt ze het leuk!

Ik loop even ergens tegenaan en ben benieuwd of dit herkenbaar is en of iemand tips heeft om ermee om te gaan.

T. is inmiddels bijna 8 en hij is een wandelend hoofd. Al zijn hobby's (gamen/lego/spelletjes spelen) zijn met zijn hoofd en in de winter wordt er ook niet zoveel buiten gespeeld als dat eigenlijk goed voor hem is. Het is voor hem echt belangrijk om te sporten, om zijn hoofd enigszins uit te zetten maar ook om lichamelijk af en toe goed moe te worden.

Hij sport één keer per week op de sport-bso en op vrijdagmiddag zit hij op turnen. En dat is iedere week strijd. Hij heeft nooit zin, al vindt hij het altijd leuk als hij bezig is. Wel moeilijk soms, dat vindt hij wel lastig. Maar ik ben de discussies en huilbuien van tevoren echt zat. Hij heeft dit echt nodig en hij komt ook altijd (oprecht) blij de turnzaal uit. Maar een week later als we ons weer klaarmaken om te gaan, gaan deze argumenten er niet in. Bij zwemles was er nooit gedoe, want hij wilde graag zijn diploma's halen, maar een dusdanige stok achter de deur is er nu niet. Herkenning of tips anyone?

.

Ja, wel wat herkenning @Gogo83 . Zwemles was bij ons ook al veel gedoe, het duurde lang en zeker de jongste vond het niet leuk. Maar na A en B diploma was dat klaar en was het eigenlijk de bedoeling dat hij een andere sport zou kiezen. Maar hij heeft er geen enkele interesse in. We hebben proeflessen gedaan bij atletiek, maar dat vond hij niet leuk genoeg. We wandelen veel, dat helpt hem om zijn hoofd leeg te maken, vooral voor het slapen gaan. Ik zit ook te denken aan scouting, gewoon lekker buiten bezig zijn. Ik denk dat hij dat wel leuk zou vinden.

De oudste sport heel veel, hij zit bij de selectie van turnen. Dat is weer het andere uiterste. Dat maakt het voor ons qua planning wel ingewikkeld. 4x per week moeten we al naar de turnzaal rijden. Een nieuwe sport of activiteit moet daar dus ook wel tussen passen. En hij moet gemotiveerd zijn, anders wil ik er eigenlijk niet aan beginnen.

Heel herkenbaar. Zwemles was ook drama, tot hij doorhad dat hij het wél kon. De afspraak was hier ook een andere sport na zwemles. Maar hij wil helemaal niks. Geen sport, geen muziekinstrument bespelen, niks gewoon. Alleen gamen.

Fijn dat alles waarschijnlijk gaat lukken voor prul tink.

Wij hebben ervoor gekozen om voorlopig niet door te laten toetsen omdat ze prima in de groep ligt, goed in haar vel zit en bij evt een klas overslaan heel snel weer op hetzelfde probleem zal zitten. Einde van het schooljaar bekijken we weer de stand van zaken. Is er iets dat ik over het hoofd zie om wel voor doortoetsen te kiezen?

@Gogo83 heel herkenbaar ja. N mocht na drie weken naar de selectie van turnen en een jaar geleden (6,5) ook een fase gehad dat het iedere week strijd en drama was. Ik vond het ook heftig, en zag ook dat ze het heel leuk vond en dat ze deze uitdaging nodig had. Maar hoe help ik haar die drempel over...Na een paar weken bleek dat het aan 1 onderdeel lag wat niet lukte. Uiteindelijk samen met haar gaan oefenen (ook dat was strijd) maar opeens lukte het. Wilde ze dolgraag een filmpje sturen naar haar juf, blijven oefenen met ons en sindsdien nooit meer strijd of weerstand gehad.
Hier echt een meisje met faalangst / pas iets doen als ze het kan. Is er voor hem misschien ook iets in de turnles waar hij tegenop ziet?

Zo heeft N ook een enorme weerstand tegen fietsen. Ze heeft nu al maanden niet gefietst. Ze kan het wel maar zegt nu bang te zijn voor ander verkeer (voor het beeld, we wonen in een klein dorpje, zonder stoplichten etc). Ook weer iets waar ik haar weer vriendelijk doch dwingend over die drempel moet zien te krijgen. Wel een zoektocht soms.

L zit nog op zwemles en daar gaat hij meestal met plezier heen. Alleen met kleding aan was een flinke drempel waar hij met de badjuf niet overheen kwam. Ik ben toen met hem naar het oefenuurtje geweest en samen lukte het wel maar als in zijn kop zit dat iets te moeilijk is dan kost het moeite om hem te overtuigen het wel kan. Heel herkenbaar dus.

Op school gaat het goed. Afgelopen week een oudergesprek gehad en er was dit keer eigenlijk weinig op of aan te merken. Hij heeft het echt weer zo getroffen met zijn juffen, ze hebben hem goed door, prikken door zijn gedrag heen en weten hem te motiveren om de moeilijke uitdagingen aan te gaan.

quote:

Op vrijdag 14 februari 2025 17:24 schreef Phaidra het volgende:
Ja, wel wat herkenning @:Gogo83 . Zwemles was bij ons ook al veel gedoe, het duurde lang en zeker de jongste vond het niet leuk. Maar na A en B diploma was dat klaar en was het eigenlijk de bedoeling dat hij een andere sport zou kiezen. Maar hij heeft er geen enkele interesse in. We hebben proeflessen gedaan bij atletiek, maar dat vond hij niet leuk genoeg. We wandelen veel, dat helpt hem om zijn hoofd leeg te maken, vooral voor het slapen gaan. Ik zit ook te denken aan scouting, gewoon lekker buiten bezig zijn. Ik denk dat hij dat wel leuk zou vinden.

De oudste sport heel veel, hij zit bij de selectie van turnen. Dat is weer het andere uiterste. Dat maakt het voor ons qua planning wel ingewikkeld. 4x per week moeten we al naar de turnzaal rijden. Een nieuwe sport of activiteit moet daar dus ook wel tussen passen. En hij moet gemotiveerd zijn, anders wil ik er eigenlijk niet aan beginnen.

Wat een uitersten! Ik ben dus zelf ook niet zo van het de deur uitgaan met dit weer, dus gewoon veel buitenspelen of wandelen is in de zomer prima, maar in de winter....

quote:

Op vrijdag 14 februari 2025 18:02 schreef arvensis het volgende:
Heel herkenbaar. Zwemles was ook drama, tot hij doorhad dat hij het wél kon. De afspraak was hier ook een andere sport na zwemles. Maar hij wil helemaal niks. Geen sport, geen muziekinstrument bespelen, niks gewoon. Alleen gamen.

Ik heb vandaag zelfs gedreigd met minder gamen, terwijl ik normaal echt nooit dreig, heb daar zo'n hekel aan! Wel jammer dat ie niks wil, zou een mooie aanvulling op school zijn..

@Nolita: hij vindt turnen niet makkelijk, is motorisch niet de sterkste. Maar het is wel heel leuk, ook dit keer kwam hij weer stuiterend de turnhal uit. Ik laat het nu even rusten, volgende week is hij logeren en gaat hij niet. De week daarna ga ik het de dag ervoor wel goed voorbespreken, misschien helpt dat.

@Elleska: fijn dat het zo goed gaat op school!

quote:

Op vrijdag 14 februari 2025 17:12 schreef Gogo83 het volgende:
Ik loop even ergens tegenaan en ben benieuwd of dit herkenbaar is en of iemand tips heeft om ermee om te gaan.

T. is inmiddels bijna 8 en hij is een wandelend hoofd. Al zijn hobby's (gamen/lego/spelletjes spelen) zijn met zijn hoofd en in de winter wordt er ook niet zoveel buiten gespeeld als dat eigenlijk goed voor hem is. Het is voor hem echt belangrijk om te sporten, om zijn hoofd enigszins uit te zetten maar ook om lichamelijk af en toe goed moe te worden.

Hij sport één keer per week op de sport-bso en op vrijdagmiddag zit hij op turnen. En dat is iedere week strijd. Hij heeft nooit zin, al vindt hij het altijd leuk als hij bezig is. Wel moeilijk soms, dat vindt hij wel lastig. Maar ik ben de discussies en huilbuien van tevoren echt zat. Hij heeft dit echt nodig en hij komt ook altijd (oprecht) blij de turnzaal uit. Maar een week later als we ons weer klaarmaken om te gaan, gaan deze argumenten er niet in. Bij zwemles was er nooit gedoe, want hij wilde graag zijn diploma's halen, maar een dusdanige stok achter de deur is er nu niet. Herkenning of tips anyone?

.

Turnen is een fysieke bezigheid, en daarin zijn hb-kinderen gewone kinderen. Trainers zitten met hun handen aan kinderen, daar al eens over nagedacht?

Andere sport of hobby zoeken die motorische en sociale ontwikkeling in balans houdt met het koppie en de leeftijd.

Yessie ik snap niks van jouw reactie? Bedoel je nu dat de trainer grensoverschrijdend gedrag laat zien? Zonder enige aanleiding? Heftige conclusie...

Ook vind ik hb-kids wel ook fysiek anders. Dwz: de moeilijkheid bij het aangaan van uitdaging zie je ook daar terug. Lukt het niet meteen, dan is het vaak heel lastig voor ze om door te zetten. Dat lees je ook in het verhaal van Nolita.

Prul zit nu op dansles (vindt ze leuk en is vanuit de bso, dus heb ik verder weinig mee van doen), maar wil eigenlijk wel iets anders na dit schooljaar. Ze zou willen turnen (maar alleen omdat de dochter van Nolita en een ander vriendinnetje dat ook doen en ze bij de bso en op het schoolplein met hun mee wil kunnen doen), maar ook paardrijden, breakdancen en op drumles. We gaan daarom nu wat proeflesjes doen, iig voor drummen, breakdance en paardrijden. En dan mag ze kiezen wat ze na de zomer wil doen (eerst effe het jaar dansles afmaken en dat b-diploma halen).

Voordeel van drummen is dat het zowel mentaal als fysiek is. Paardrijden heb ik zelf altijd als therapeutisch ervaren (mijn man en ik rijden zelf ook) en vind ik ook prima. Breakdance lijkt ze wel aanleg voor te hebben en daar vind ik het tof dat ze ook van die 'battles' enzo hebben waar iedereen aangemoedigd wordt. De sfeer is daar echt fijn. Dus ik vind het allemaal prima.

Gogo: wat hier met prul lijkt te helpen nu is om duidelijke afspraken te maken en te blijven benoemen dat we ons hier allemaal aan houden. En met prul is nu de afspraak 'dit schooljaar maak je af'. Misschien is er wel een andere activiteit waarvoor je eens kunt rondkijken? Scouting, freerunnen of een andere sport of toch een instrument dat wel leuk is?


Edit: overigens wil prul het allerliefste op aerials. Maar daar moet ze 7,5 voor zijn. Ze heeft dat uitgeprobeerd op een open dag en het was echt bizar hoe snel ze dat oppikte. Dus daar telt ze al een half jaar voor af (duurt nog meer dan een jaar tot ze zo ver is). Zou iets circusachtigs m niet enthousiast krijgen? Daar heeft hij met turnen een goede basis voor en leren doorzetten is inherent aan dingen leren als jongleren, eenwieleren of met flowersticks werken. De flowersticks zijn bij prul al een hele tijdje een hit. Filmpjes van YouTube erbij en oefenen maar.

Wij waren ook heel lang op zoek naar een goede sport voor de boys. Een hb coach heeft ons toen volleybal aangeraden. En daar zijn beide boys nu helemaal opgebloeid.

Nee, tuurlijk wordt er geen grensoverschrijdend gedrag bedoeld, maar functioneel aanraken door de trainer/coach. Dat gebeurt bij turnen veel vaker dan bijvoorbeeld bij voetbal.
Hb-ers zijn over het algemeen veel gevoeliger en aanraking zou kunnen zorgen voor problemen.

quote:

Op zaterdag 15 februari 2025 08:38 schreef Loj het volgende:
Wij waren ook heel lang op zoek naar een goede sport voor de boys. Een hb coach heeft ons toen volleybal aangeraden. En daar zijn beide boys nu helemaal opgebloeid.

Volleybal is ook lekker overzichtelijk, met de tegenstander aan de overkant. Je moet snel kunnen reageren, want de bal mag niet op de grond. Ik heb jaren gevolleybald (op nationaal niveau) en ben daar veel hb-ers/hoog intelligente mensen tegengekomen. Erg fijn.

quote:

Op vrijdag 14 februari 2025 23:04 schreef Gogo83 het volgende:

[..]
Wat een uitersten! Ik ben dus zelf ook niet zo van het de deur uitgaan met dit weer, dus gewoon veel buitenspelen of wandelen is in de zomer prima, maar in de winter....
[..]
Ik heb vandaag zelfs gedreigd met minder gamen, terwijl ik normaal echt nooit dreig, heb daar zo'n hekel aan! Wel jammer dat ie niks wil, zou een mooie aanvulling op school zijn..

@:Nolita: hij vindt turnen niet makkelijk, is motorisch niet de sterkste. Maar het is wel heel leuk, ook dit keer kwam hij weer stuiterend de turnhal uit. Ik laat het nu even rusten, volgende week is hij logeren en gaat hij niet. De week daarna ga ik het de dag ervoor wel goed voorbespreken, misschien helpt dat.

@:Elleska: fijn dat het zo goed gaat op school!

Ik hou ook niet van wandelen in de kou, maar we merken echt verschil als we niet gaan. Dat is wel een goede motivator.

De jongste is overigens niet zo’n gamer. Hij speelt veel met lego, en gaat dan helemaal op in zijn fantasie. Rent tegelijkertijd door de huiskamer, produceert daar ook veel geluid bij. Soort stimmen denk ik? Hij zit iig niet stil . En speelt ook graag buiten, al is dat in de winter wel minder.

Mororisch gezien hebben wij echt twee uitersten idd. De oudste was altijd al handig en snel met lopen/fietsen, turnen is al sinds hij 5 is zijn passie en uitlaatklep. Terwijl de jongste langzaam was, onhandig, pas wilde fietsen met 7 jaar en totaal geen balgevoel heeft (clinic volleybal was ook echt geen succes). Dat maakt hem ook wel onzeker, de oudste kan altijd alles beter dus waarom nog moeite doen…

En beide HB-getest overigens, nagenoeg dezelfde scores ook nog . Al kon de jongste waarschijnlijk meer dan hij toen liet zien.

Ik heb motorisch gezien ook 2 hele verschillende kinderen in huis al weet ik bij de 2jarige natuurlijk nog niet waar we staan wat betreft HB maar ze leren beide op een andere manier wat dat verschil wel verklaart.
L is onderzoekend en zal niet snel iets van een ander aannemen. Om iets zelf te bekijken moet je in beweging komen dus snel leren lopen en communiceren was minder belangrijk.
S is observerend en neemt wel dingen aan van een ander. Daarbij is communicatie handig dus praten had prioriteit boven leren lopen.

quote:

Op zaterdag 15 februari 2025 06:49 schreef Tink89 het volgende:
Ook vind ik hb-kids wel ook fysiek anders. Dwz: de moeilijkheid bij het aangaan van uitdaging zie je ook daar terug. Lukt het niet meteen, dan is het vaak heel lastig voor ze om door te zetten. Dat lees je ook in het verhaal van Nolita.

Die moeilijkheid is iets wat in het koppie zit en geen fysieke grens.

[ Bericht 27% gewijzigd door Elleska op 15-02-2025 09:47:32 ]

Hier ook motorisch 2 verschillende kinderen. De ene heel voorzichtig, op het angstige af. De andere heel dapper, roekeloos bijna. Beide niet de handigste manieren. De roekeloze HB-er was vooral bezig in zijn hoofd en voelde zijn lijf niet echt. Dat is met PMT wel beter geworden. Hij weet eindelijk waar zijn ledematen zitten en morst sindsdien een stuk minder

Hier hebben we naast zwemles kleutergym en turnen gehad. Turnen was leuk, maar na 2,5 jaar was het wel op. Hij werd niet veel beter, en hij kon zijn bewegingen ook niet echt beter maken doordat hij niet genoeg controle had over zijn lijf. Bij een radslag gingen zijn armen/benen nooit mooi recht. Het was echt klaar toen een jochie dat een jaar later begon door mocht naar de volgende groep en hij niet (wat ik motorisch gezien helemaal snapte).

Daarna zijn we doorgegaan naar frisbee. Dat heeft hij een jaar of 3 gedaan. Dat was wel erg leuk en tijdens de PMT tijd. Hij heeft daar ook wat dingen kunnen overwinnen. Dat was een erg ongedwongen sfeer, meer kinderen met labels en gewoon gezellig. Maar uiteindelijk was het groepje geen match met hem, te weinig kinderen van zijn leeftijd en degene die er wel waren waren niet leuk genoeg om elke maand een zondag mee op pad te gaan. De trainingen gingen wel, maar het enthousiasme werd minder.
Inmiddels is hij bij boulderen uitgekomen. Individueel genoeg, maar in de zaal wel veel sociaal gedrag. Daar wordt hij aangesproken als grote, niet als ukkie, dat waardeert hij ook. Dat is 2 trainingen per week a 1,5 uur. En in de vakantie gaat hij nog weleens een uurtje extra.

quote:

Op zaterdag 15 februari 2025 08:38 schreef MevrouwCactus het volgende:
Nee, tuurlijk wordt er geen grensoverschrijdend gedrag bedoeld, maar functioneel aanraken door de trainer/coach. Dat gebeurt bij turnen veel vaker dan bijvoorbeeld bij voetbal.
Hb-ers zijn over het algemeen veel gevoeliger en aanraking zou kunnen zorgen voor problemen.

Dank Mwcactus, zoals jij het schreef, bedoelde ik het, maar Tink heeft dat nu ook gelezen. Bij turnen is behoorlijk wat functioneel aanraken en bij sensitieve kinderen kan dat binnendreunen als duwen en trekken, wat dan ook weer het uitvoeren van de oefeningen en het plezier in turnen beïnvloedt. Bij zoveel "correctie" wordt de uitdaging te groot.

Voor de rest alles al veel genoemd: drummen, acrobatiek en paardrijden. Voltige, combinatie van turnen en paardrijden, is misschien nog een optie? Jullie als ouderpaar rijden zelf al paard, dus een keer meenemen naar een geschikte stal?

Ik zag laatst hobby-horsing, ik ben ervan overtuigd dat dit sommige kinderen ook aan kan spreken, fysiek bezig zijn, eventueel competitief, met veel ruimte voor verbeeldingskracht. Misschien dat de gymvereniging er iets in ziet.

Het samenwerken met zichzelf, met de uitvlucht naar role-playing: soms zie je de ruiters hun paard belonen en aanmoedigen, dan weer een weigering, briesen of bokken. Een mentaal creatieve uitlaatklep die fysiek bijzonder uitdagend kan zijn: er wordt zowel gesprongen als dressuur beoefend.

[ Bericht 2% gewijzigd door yessie234 op 16-02-2025 00:53:43 ]

quote:

Op zaterdag 15 februari 2025 06:49 schreef Tink89 het volgende:
Ook vind ik hb-kids wel ook fysiek anders. Dwz: de moeilijkheid bij het aangaan van uitdaging zie je ook daar terug. Lukt het niet meteen, dan is het vaak heel lastig voor ze om door te zetten. Dat lees je ook in het verhaal van Nolita.

Is dit niet een groot deel van de kern van de uitdaging met hb kinderen? Leren gaat makkelijk, is lang geen uitdaging, dus als ze dan eindelijk iets moeilijks tegenkomen, hebben ze nooit echt geleerd om daar mee om te gaan. Zelfde een beetje met het perfectionisme, ze zijn niet gewend dat iets een keer niet in een keer perfect is.
Dus eigenlijk zouden ze daarom juist zeker moeten sporten; dingen doen die niet makkelijk zijn, waardoor ze leren ergens moeite voor te moeten doen om een doel te bereiken. Dat zal ze uiteindelijk met leren, wanneer ze tegen uitdagingen aanlopen, ook helpen.

quote:

Op zondag 16 februari 2025 00:41 schreef George_of_the_Jungle het volgende:

[..]
Is dit niet een groot deel van de kern van de uitdaging met hb kinderen? Leren gaat makkelijk, is lang geen uitdaging, dus als ze dan eindelijk iets moeilijks tegenkomen, hebben ze nooit echt geleerd om daar mee om te gaan. Zelfde een beetje met het perfectionisme, ze zijn niet gewend dat iets een keer niet in een keer perfect is.
Dus eigenlijk zouden ze daarom juist zeker moeten sporten; dingen doen die niet makkelijk zijn, waardoor ze leren ergens moeite voor te moeten doen om een doel te bereiken. Dat zal ze uiteindelijk met leren, wanneer ze tegen uitdagingen aanlopen, ook helpen.

Daarom werkt boulderen hier erg goed. Je kunt zelf zien of je beter wordt, jezelf uitdagen, maar naar je eigen keuze. Bij turnen moest hij precies doen wat de leraar zei. Bij frisbee ben je afhankelijk van het team. En je ziet niet zo goed de vooruitgang.

De ene week zie je dat hij even simpel de bekende boulders doet, maar de andere week bijt hij zich vast in een nieuwe route. Deels uit hemzelf, deels omdat de trainers ze uitdagen op ieders niveau.

(Zijn turn leraar was zo weinig mogelijk hands on, echt functioneel. Terwijl mijn kind vreselijk fysiek/knuffelig is. De frisbee trainer gaf hem gerust een knuffel als dat even nodig was. Bij boulderen is dat niet meer van toepassing, en hij wordt ook ouder)

quote:

Op zaterdag 15 februari 2025 08:38 schreef MevrouwCactus het volgende:
Nee, tuurlijk wordt er geen grensoverschrijdend gedrag bedoeld, maar functioneel aanraken door de trainer/coach. Dat gebeurt bij turnen veel vaker dan bijvoorbeeld bij voetbal.
Hb-ers zijn over het algemeen veel gevoeliger en aanraking zou kunnen zorgen voor problemen.

Ik las m echt heel anders. Dus txs voor je opheldering. Ik snapte de reactie echt niet. Nu wel.

Edit: boulderen vind ik ook echt leuk (man is kliminstructeur) maar daarvoor zit ik meer dan een half uur in de auto enkele reis. Dus daar pakken we af en toe de ouder en kind uurtjes mee, maar voor structureel kijk ik liever dichterbij of op zaterdag overdag.