quote:
Op zondag 21 juli 2024 10:16 schreef molloot200 het volgende:Ben wel benieuwd, @:Prisha, komt dit 2 posts hierboven een beetje overeen met jouw ervaring of heb jij het heel anders ervaren?

Nou, wel grappig, ik heb op dezelfde dagen een beetje die zelfde ervaringen.
Dag 1 was prima eigenlijk. Maar ik had daarvoor ook goed kunnen slapen en alles spannend natuurlijk en de eerste dag....dus idd dat ging goed. Hoe vond je het om smorgens vroeg bij het gloren van de dag die Waalbrug over te gaan? Man wat was dát mooi! Adembenemend.
Dag 2, voor de 40 hoefde je niet door Niftrik dus die saaie stuk hadden we niet, maar toch wel wat saaie stukken, en aan Wijchen kwam geen end. Steeds Wijchen uit en toen weer in, en toen weer uit en toen weer in.....ik had het idee dat we steeds rondjes in Wijchen aan het lopen waren. Ik had het zo gehad met Wijchen op een gegeven moment. Maar idd....Nijmegen dan! Ik ga dit nooit vergeten. Je loopt via het Valkhofpark naar boven Nijmegen in en daar was het al feest, en dan loop je de bocht om en je hoort al geroezemoes van wat je weet dat het geluid is wat van héél veel mensen moet zijn en dan ineens.....dranghekken aan beide kanten van de brede weg en rijen en rijen mensen....die je aan het toeschreeuwen een aanmoedigen waren.....ik had het gevoel een topsporter te zijn die ze die laatste meters aan het toejuichen waren en mijn loopmaatje zei dat het leek alsof we de stad bevrijd hadden...echt kippevel moment en ook wat tranen gehad. Mooiste moment van de 4daagse...mooier dan de Via Gladiola zelfs.
Dag 3: ik had hetzelfde, echt precies!!!! Vreselijk kut, je zegt het. Ik heb de nachten van dinsdag, woensdag en donderdag nauwelijks tot niet geslapen door de onrustige en pijnlijke benen. Dus dan ben je al moe. Waren we deze dag onze bidons met drinken vergeten mee te nemen, archhhh!! Dus speuren waar we waterflesjes konen kopen en maar hopen dat we die konden bijvullen steeds. En ik was niet vooruit te branden, die eerste kilometers zo moe en het voelde niet goed, mentaal zat ik er wat doorheen. Precies wat jij had!! Bizar he. Ik had zo'n pijn in mijn enkel, en later bleek dat ik mijn veters te strak had, maar dat wist ik toen niet. Nog mij de hulppost geweest maar de wachttijd zou zo oplopen, dan ging ik het zeker niet redden. Dus maar door. Op die weg van de zevenheuvelen kwamen we een rustpost tegen ergens, dat was van een of andere sauna? Maar ik moest zitten door de pijn in mijn enkel, en we kregen gewoon gratis drinken en bouillon (dat hielp zo enorm) en bananen. Dat was zo fijn.
Echt, precies wat je schrijft, ik had hetzelfde gevoel. Alleen toen we in die Witte Straat aankwamen en ik wist qua tijd dat we het gingen redden, toen ging het wat beter. Maar deze dag doorkomen was enkel op wilskracht.
Dag 4 ging wat beter. Mentaal was het van: ik ben nu zover gekomen, nu moet ik het halen ook. En dat ging dus ook wel. Ik heb geen blaren gehad, mijn blaren tactiek was perfect uitgevallen! Alleen, net voorbij de ponton brug kregen de een regenbui, ook het enige regen dat we hadden, maar het kwam echt hard naar beneden, schoenen nat, sokken nat, en ik wilde ze niet meer omwisselen en toen begon er wat blaarvorming, maar het was niet te erg. Bij mijn looppartner wel, die kreeg echt in die laatste 10 km door de natte sokken zijn eerste blaren.
Via Gladiola was echt geweldig.
Dus.......echt bizar dat we op dezelfde punten/dagen dezelfde mentale gesteldheid hadden
Ik heb dus niet kunnen slapen vanaf dag 1, en dat hielp niet, en vanaf dag 2 lukte het eten dus ook niet meer. Ik weet, je moet iets naar binnen krijgen maar ik kreeg nauwelijks iets door mijn strot. Dat hielp ook niet echt.
Heb je nog problemen gehad met het knippen van je kaartje? Of kon je de knipposten makkelijk herkennen? Ik was daar zo bang voor...dat ik ze voorbij zou lopen per ongeluk
Maar uiteindelijk....fantastisch gewoon. Wat ene belevenis. Ik ben zo blij voor je dat het gelukt is en je het gehaald hebt en doorgezet heb!!! Je mag echt reuze trots op jezelf zijn, echt! En dan nog de 50 km wat nog een stuk zwaarder is. Echt....chapeau

een ervaring die ze nooit van je afpakken
shit wat een lap tekst.