Franse politiek #10 Met wederom aankomende verkiezingen.

quote:

France was still waiting Wednesday to learn the identity of its new prime minister almost two months after legislative elections left the country in political deadlock, with President Emmanuel Macron battling to find a name that would be acceptable to parliament.

Sources close to the president had indicated an announcement was possible as soon as Wednesday evening but later made clear no news was expected until Thursday at the earliest.

Conservative former minister Xavier Bertrand had been seen as the favourite but his chances appeared to recede throughout the day.


Macron had also been sounding out opinion on a return to office for former Socialist prime minister Bernard Cazeneuve. An entirely new name also entered the fray on Wednesday, the right-wing mayor of the southern city of Cannes, David Lisnard.

Adding to the uncertainty, a flurry of late speculation also surrounded the possibility that Michel Barnier, a right-winger and the EU’s former negotiator on Brexit, could be summoned to make a return to frontline politics as premier.

Barnier has been all but invisible in French political life since failing to win his party’s nomination to challenge Macron for the presidency in 2022.

‘Anti-Bertrand front’

Whoever is named risks facing a no-confidence motion that could garner support from both the left bloc and the far-right National Rally (RN), both implacably opposed to Macron and his policy record.

Bertrand served as minister under conservative presidents Jacques Chirac and Nicolas Sarkozy and has more recently run the northern Hauts-de-France region, where he vaunts his two electoral victories holding back the RN’s advance.

But the mathematics of parliamentary seats appeared increasingly stacked against him.

A ministerial advisor, who asked not to be named, told AFP there was a “blockage” on his nomination.

“Bertrand is most likely 100 percent dead” in terms of his chances of becoming premier, another advisor added, referring to an “anti-Bertrand front” among even centrist pro-Macron deputies “because he would never have had a majority on any text”.

quote:

Op donderdag 5 september 2024 13:51 schreef Hanca het volgende:
Ja, Barnier. Toponderhandelaar en zeer ervaren natuurlijk, maar wel van Macron zijn eigen partij volgens mij. En dat vind ik opvallend, ik had iemand van PS verwacht.

quote:

Op donderdag 5 september 2024 14:03 schreef Szura het volgende:

[..]
Barnier is van Les Republicains, niet van Macron's blok. Hij wilde zelfs nog presidentskandidaat worden in 2021, maar redde het niet in de voorverkiezingen.

quote:

Op donderdag 5 september 2024 14:05 schreef Hanca het volgende:

[..]
Dus nog rechtser dan Macron, dat zal PS niet overtuigen LFI los te laten. Lijkt me dus kansloos.

quote:

French Prime Minister Michel Barnier revealed his new government on Saturday, ending a record-long two-month transition period that politically paralyzed France.

Here’s the Cabinet:
Minister of Justice: Didier Migaud
Minister for Territorial Partnerships and Decentralization: Catherine Vautrin
Minister of the Interior: Bruno Retailleau
Minister of National Education: Anne Genetet
Minister of Europe and Foreign Affairs: Jean-Noël Barrot
Minister of Culture and Heritage: Rachida Dati
Minister of Defense: Sébastien Lecornu
Minister of Ecological Transition, Energy, Climate, and Risk Prevention: Agnès Pannier-Runacher
Minister of Economy, Finance, and Industry: Antoine Armand
Minister of Health and Access to Care: Geneviève Darrieussecq
Minister of Solidarity, Autonomy, and Gender Equality: Paul Christophe
Minister of Housing and Urban Renewal: Valérie Létard
Minister of Agriculture, Food Sovereignty, and Forestry: Annie Genevard
Minister of Labor and Employment: Astrid Panosyan-Bouvet
Minister of Sports, Youth, and Community Life: Gil Avérous
Minister of Higher Education and Research: Patrick Hetzel
Minister of Civil Service, Streamlining, and Public Sector Transformation: Guillaume Kasbarian

Barnier, who was named premier earlier this month, first submitted an initial list of Cabinet members to President Emmanuel Macron on Thursday following days of tense negotiations over the makeup of the government.

Key figures within the pro-Macron coalition had raised concerns over rumors that Barnier was open to the idea of raising taxes to reduce France’s growing deficit — a prospect Macron’s Renaissance party had identified as a “red line.”

Then there was an issue over how many key Cabinet positions the Republicans — Barnier’s conservative party, which holds a small number of seats in the French National Assembly — would secure at the expense of Macron’s centrists. The French president urged his prime minister to build a government which would lean towards “national unity.”

Barnier ended up with a government that includes a mix of holdovers from the last government and several conservative newcomers.

One of the most noteworthy appointments is Bruno Retailleau — a staunch conservative known for his hardline stances on immigration which in the past led to accusations of racism — as interior minister.

Several prominent allies of French President Emmanuel Macrons voiced concerns of Retailleau’s potential appointment after rumors surfaced that he would get the interior minister post earlier this week. Among them was Anne Genetet, who was named education minister.
Jean-Noël Barrot, a member of the Macron-allied centrist Democratic Movement, will serve as the France’s foreign affairs minister. He is the son of former EU commissioner Jacques Barrot and previously served as France’s minister for European affairs.

quote:

Op zaterdag 21 september 2024 21:55 schreef Hexagon het volgende:
Toch wel knap gedaan

quote:

In Frankrijk begint vandaag de opmerkelijke rechtszaak tegen Marine Le Pen en haar partij Rassemblement National. Le Pen en 26 partijgenoten worden verdacht van verduistering van Europees overheidsgeld tussen 2004 en 2016.

quote:

De Franse regering is bereid toegevingen te doen om de goedkeuring van een controversieel begrotingsvoorstel te vergemakkelijken en een regeringscrisis af te wenden. Dat zei minister van Financiën Antoine Armand. Het originele voorstel, waarin 60 miljard euro aan besparingen wordt opgenomen, is al afgewezen in de Nationale Assemblee en stuit ook in de Senaat op verzet, waardoor de regering van premier Michel Barnier aan een zijden draadje hangt.

Andrei Stiru
20:17

quote:

Franse regering hangt aan zijden draadje, onvrede over bezuinigingsplannen
De kans is groot dat de Franse regering het einde van de week niet haalt. De oppositie wil het kabinet met een motie van wantrouwen naar huis sturen. Het zou voor het eerst in meer dan zestig jaar zijn dat een Franse regering vanwege zo'n motie gedwongen wordt ontslag te nemen.

Inzet is de rechtse koers van de nieuwe premier Michel Barnier. Hij wil tientallen miljarden bezuinigen om het begrotingstekort en de staatsschuld terug te dringen.

De linkse oppositie vindt de plannen veel te ver gaan en ook de radicaal-rechtse oppositie heeft grote twijfels. Samen hebben ze een meerderheid en kunnen ze de plannen dus tegenhouden. Maar Barnier wil zijn rug recht houden. Hij heeft gezegd dat hij desnoods zijn plannen zal invoeren zónder stemming in de Franse Tweede Kamer. De Franse grondwet biedt daartoe de mogelijkheid.

Motie van wantrouwen
Als de premier dat doet, willen de linkse oppositiepartijen een motie van wantrouwen tegen hem indienen. De radicaal-rechtse Marine Le Pen dreigt die linkse motie te steunen als Barnier geen concessies doet. Als links en radicaal-rechts de handen ineenslaan hebben ze een grote meerderheid en wordt de motie van wantrouwen aangenomen. De regering-Barnier moet dan opstappen.

Frankrijk komt daarmee in een ernstige politieke crisis terecht. Vijf maanden geleden waren er verkiezingen en dat leverde een zeer verdeeld parlement op, met drie grote machtsblokken (links, centrum en radicaal-rechts) zonder dat één van die blokken een absolute meerderheid van de zetels kreeg. Er moest dus worden samengewerkt om een meerderheid te krijgen, maar geen van de machtsblokken wilde met het andere samenwerken.

Oplopende spanning
President Macron besloot in september om Barnier aan te wijzen als premier. Het lukte Barnier met moeite om een minderheidsregering samen te stellen. Die kreeg alleen steun van de centrumpartijen die Macron steunen en van gematigd rechtse partijen. Maar om wetten en maatregelen aangenomen te krijgen in het parlement moet Barnier dus ook elders steun zoeken. Dat probeerde hij vooral bij de partij van Marine Le Pen.

De laatste weken begon het te wringen. Barnier presenteerde de begroting voor 2025 en de begroting voor de sociale zekerheid, inclusief de tientallen miljarden aan bezuinigingen.

Toen Le Pen liet weten sommige plannen niet te steunen, deed Barnier concessies. Hij beloofde bijvoorbeeld de belastingen op elektriciteit minder te verhogen dat hij van plan was en hij zei minder medische hulp aan illegalen te willen geven. Maar voor Le Pen was dat niet genoeg. Ze eist bijvoorbeeld ook dat er meer geld komt voor gepensioneerden en dat Fransen meer vergoed krijgen voor hun medicijngebruik.

Daarover wordt nu achter de schermen druk gepraat en onderhandeld. Le Pen dreigt de regering naar huis te sturen als ze haar zin niet krijgt. Maar Barnier wil niet als het schoothondje van de rechts-radicale Le Pen de geschiedenisboeken ingaan.

Beslissende week
Deze week is beslissend. Er wordt vandaag gestemd over de plannen voor de sociale zekerheid. Barnier moet beslissen of hij het parlement zal passeren als hij geen steun krijgt. Doet hij dat, dan zal links de motie van wantrouwen indienen, waarover dan waarschijnlijk woensdag of donderdag wordt gestemd.

De sleutel van die stemming heeft Le Pen in handen. Links wil sowieso van de regering van Macron af en stemt vóór haar eigen motie van wantrouwen. De partijen in het midden willen Macrons regering juist houden: zij gaan tégen de motie stemmen. Dus de stem van Le Pen bepaalt of Barnier weg moet of mag blijven.

Toekomst ongewis
Als de regering ontslag moet nemen is ongewis wat er daarna gebeurt. Nieuwe parlementsverkiezingen mogen wettelijk gezien pas een jaar na de vorige worden gehouden, dus in juli 2025. De verdeeldheid in de Assemblée blijft dus bestaan. De vraag is of een opvolger van Barnier wel zijn of haar hoofd boven water kan houden, en niet wordt weggestemd.

De oppositie wijst nog naar een andere mogelijkheid: dat president Macron zijn ontslag indient en dat er nieuwe presidentsverkiezingen komen. Zowel links als radicaal-rechts hoopt die verkiezingen te winnen. Le Pen maakt er geen geheim van president te willen worden.

Maar dan moet Macron wel eerst de handdoek in de ring gooien. Volgens ingewijden is hij dat niet van plan. Bovendien zit een nieuwe president van links of radicaal-rechts nog steeds met hetzelfde verdeelde parlement opgescheept.

quote:

Op maandag 2 december 2024 11:54 schreef Szura het volgende:
Showdown deze week
[..]
Geweldig om de sleutels van het land in handen te geven van radicale pro-Russische landverraders

quote:

Toen in mei bleek dat het Franse tekort wéér hoger uitviel, verlaagde kredietbeoordelaar S&P het stempel van kredietwaardigheid van Frankrijk, van ‘AA’ naar ‘AA-’. Aan die stempels zie je goed de verslechtering van de Franse overheidsfinanciën door de jaren heen. Tot in 2011 had Frankrijk nog dezelfde rating als Duitsland en Nederland (AAA, de hoogste rating die er is).

De verantwoordelijkheid voor die slechte cijfers ligt bij opeenvolgende presidenten en hun regeringen, zeker ook bij president Macron, aan de macht sinds 2017.

Macron voerde de voorbije jaren een begrotingsbeleid dat doet denken aan het vroege beleid van Mitterrand: het aanjagen van de economische groei via de overheidbegroting, (een ‘keynesiaans’ beleid, naar de Britse econoom John Maynard Keynes). Weliswaar trokken alle westerse overheden de afgelopen jaren grootscheeps de portemonnee om de schokken van de pandemie en de energiecrisis op te vangen, maar Frankrijk deed daar nog een schep bovenop en schaalde de uitgaven vervolgens amper terug.

quote:

Als Macron aanblijft, zal hij een nieuwe premier benoemen die een nieuwe regering moet vormen. Het is de vraag of die premier voor het einde van het jaar een begroting door het verdeelde parlement geloodst krijgt. Als dat niet lukt, betekent dat geen volledige shutdown van de overheid waarbij ambtenaren niet kunnen worden betaald en pensioenen niet worden uitgekeerd. In de Franse grondwet staat namelijk dat de regering (ook als die demissionair is) via een noodwet de begroting van een jaar eerder mag toepassen.

Dan zullen de door Barnier bedachte bezuinigingen niet doorgevoerd worden, die nodig zijn om de Franse overheidsfinanciën op orde te brengen. Dit kan tot turbulentie leiden op de financiële markten. Er zijn ook directe gevolgen voor de Fransen: voor een deel van hen zal de inkomstenbelasting omhoog schieten en pensioenen zullen dalen omdat beide zonder nieuwe begroting niet worden gecorrigeerd voor inflatie.

Sommigen zullen de oppositie hiervoor verantwoordelijk houden omdat die de regering ten val bracht, anderen zullen naar Barnier wijzen omdat hij een begroting bedacht waar geen parlementaire meerderheid voor was. Voor de meeste Fransen zal, zoals altijd, president Emmanuel Macron de kop van jut zijn.

quote:

De grondwet van Frankrijk staat het niet toe dat het parlement twee keer binnen een jaar tijd wordt ontbonden. Dat betekent dat het huidige parlement voorlopig in deze samenstelling blijft voortbestaan. Het parlement is nu verdeeld in het linkse blok onder Jean-Luc Mélenchon, het centrumblok van Macron en het radicaal-rechtse blok van Marine Le Pen, die alle drie qua beleidsopvattingen ver uit elkaar liggen.